Τον λαμπρόν ήλιον, τον εν τοις εσχάτοις καιροίς φανέντα, τον Ορθοδόξων δογμάτων ερμηνευτήν, τον διδαχών θεοφθόγγων υφηγητήν και των Νεκ ασθενούντων τον άμισθο ιατρό, τον Άγιο Νεκτάριο, τίμησε η πόλη του Καΐρου.

Επίκεντρο των ιερών ακολουθιών η Πατριαρχική Επιτροπεία Καΐρου.

Ο χώρος που επί πέντε περίπου έτη έζησε ο Άγιος. Στον χώρο που γνώρισε πνευματικές χαρές, όπως η εκλογή και η χειροτονία του σε Μητροπολίτη Πενταπόλεως την 15η Ιανουαρίου 1889, αλλά και λυπηρές στιγμές…

Στον Μέγα Πανηγυρικό Εσπερινό,και στην ακολουθία του Όρθρου χοροστάτησε η Α.Θ. Μακαριότητα ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος, και τέλεσε το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.

Απευθυνόμενος προς τον Πρέσβη της Ελλάδος, την Πρέσβη της Κύπρου, την Γενική Πρόξενο, τους εκπροσώπους της Ελληνικής και της Αραβοφώνου Κοινότητος, τους εκπαιδευτικούς και τους ευλαβείς προσκυνητές, επαίνεσε την ευλάβεια τους και συμμετοχή τους σε κάθε λατρευτική σύναξη και ιδιαιτέρως κατά την εορτή του εφόρου του Καΐρου Αγίου Νεκταρίου.

Μιλώντας για τον τιμώμενο Άγιο, τόνισε τις αρετές που τον κοσμούσαν, την προσφορά του στο Πατριαρχείο της Αλεξάνδρειας και εξαιρέτως στο Κάϊρο.

Την αξιοθαύμαστο υπομονή που έδειξε στις θλίψεις που προκάλεσαν φιλόδοξα πρόσωπα προκειμένου να μειώσουν την ακτινοβολούσα προσωπικότητα του.

Η Θεολογική του παιδεία και οι πνευματικές εμπειρίες βρίσκονται διατυπωμένα στα αξιολογότατα σύγγραμμα του.

Ευρισκόμενος στο Καΐρο παρά τον φόρτο των πολλών διοικητικών και λειτουργικών καθηκόντων του, έγραψε 10 από συγγράμματα του.

“Σ’ αυτόν τον χώρο, συνέχισε, ατενίζοντας την θαυμαστή μεγαλόπρεπο εικόνα, της Γοργοϋπηκόου, που σήμερα βρίσκεται στην Μονή του Αγίου Γεωργίου, άρχισε να ψελλίζει του πρώτους στίχους του Θεοτοκαρίου του.

Του βιβλίου που μας είναι γνωστό, κυρίως από τον ύμνο “Αγνή Παρθένε Δέσποινα…”

Ο Άγιος πόνεσε πολύ στην ζωή του. Με υπομονή άκουγε τον πόνο των ανθρώπων και τους παρηγορούσε με τα γλυκά του λόγια.

Συνεχίζει να ακούει τους στεναγμούς της καρδιάς μας και να μας παρηγορεί.

Σήμερα τον παρακαλούμε να ακούσει το κλάμα των μικρών παιδιών του στην Γάζα.

Με το μαντηλάκι που κρατά την Αρχιερατική του Ράβδο, να σκουπίζει τα δάκρυα των μητέρων που έχασαν τα παιδιά τους και τα δάκρυα των μικρών παιδιών και να δίδει παρηγοριά

Διά των πρεσβειών Του, να ειρηνεύσουν οι καρδιές των ισχυρών και να έλθει η ειρήνη στην φλεγόμενη Μέση Ανατολή.

Ο Άγιος μπορεί να έφυγε παρά την θέληση του ,από την Θεοβάδιστο Αίγυπτο, αλλά ποτέ δεν την έβγαλε από την καρδιά του. Συνεχίζει και δια της παρουσίας του μικρού τμήματος του Ιερού Λειψάνου Του, να την ευλογεί, να μας ευλογεί, και να μας αγιάζει.

Εύχομαι στον άξιο διάδοχό του, Πατριαρχικό Επίτροπο Καΐρου, Μητροπολίτη Μέμφιδος Νικόδημο, καλή δύναμη στα καλά έργα της Επιτροπείας ως και στον αγαπητό αδελφό μου Μητροπολίτη Ερμουπόλεως Νικόλαο.

Σ’ όλα τα παιδιά μου, τους κληρικούς και σ όλους εσάς που ήρθατε να προσκυνήσετε, τον δεύτερο Παππού μας, μετά τον Άγιο Νικόλαο, έτη πολλά χαρούμενα και ευλογημένα.

Χαίρομαι διότι κοντά μας έχουνε δύο πνευματικά εγγονάκια του Αγίου. Τον Διάκονο Διονύσιο και τον Αναγνώστη Χαράλαμπο.

Ήλθαν από την Κένυα κοντά μας, στην Αλεξάνδρεια, να φοιτήσουν στην Πατριαρχική Σχολή του Αγίου Αθανασίου, να γνωρίσουν το διοικητικό κέντρο και να μάθουν την Ελληνική γλώσσα.

Τιμούν σε κάθε γωνιά της Αφρικής, να γνωρίζεται αγαπητοί μου, τον Άγιο μας και ευχόμεθα όλη την Αφρικανική Ήπειρο να την έχει κάτω από το Ιερό Ωμοφόριο Του.

Τιμώντας την διακονία του Αρχιμ. Στεφάνου, Μεγάλου Εκκλησιάρχου του Αλεξανδρινού Θρόνου τον περιεκόσμησε με τον Τίμιο Σταυρό του Αγίου Νεκταρίου.

Με πατρική αγάπη του ευχήθηκε, όπως ο Άγιος τον ενισχύει και τον ενδυναμώνει στην συνέχιση των καθηκόντων του.

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.