Η 30ή Αυγούστου είναι η μεγαλύτερη εθνική εορτή της Τουρκίας, με εκδηλώσεις σε όλη την τουρκική επικράτεια και στις τουρκικές διπλωματικές αποστολές στο εξωτερικό. Είναι η ημερομηνία της τελικής επίθεσης των δυνάμεων του Κεμάλ Ατατούρκ κατά του ελληνικού στρατού στη Μικρά Ασία, η οποία έληξε με νίκη των Τούρκων, την οπισθοχώρηση των ελληνικών δυνάμεων και στη συνέχεια την καταστροφή του μικρασιατικού ελληνισμού.

Αυτήν την ημερομηνία και την επέτειο τιμά η ρωσική ομοσπονδία του Βλαντίμιρ Πούτιν, αφού με επίσημη ανάρτηση στο Facebook χαιρετίζεται η νίκη της 30ής Αυγούστου και επισημαίνεται: «Στις αρχές του 1920 οι δύο λαοί του νέου κράτους της Σοβιετικής Ρωσίας (σ.σ.: περίοδος Λένιν) και του τουρκικού λαού υπό την ηγεσία του Μουσταφά Κεμάλ (σ.σ.: μετέπειτα Ατατούρκ) πολέμησαν τις κατοχικές δυνάμεις που απείλησαν την εθνική τους ανεξαρτησία. Ήταν σημαντικό το γεγονός ότι ο ένας λαός υποστήριξε τον άλλον.

Η εμπιστοσύνη που καλλιεργήθηκε την περίοδο εκείνη προσέδωσε ώθηση στην ανάπτυξη των σχέσεών μας».

Είναι πρωτόγνωρη αυτή η έξαρση φιλοτουρκισμού της ρωσικής διπλωματίας και μάλιστα σε επίσημο επίπεδο, η οποία εισπράττεται πολύ θετικά από τα τουρκικά ΜΜΕ, όπως δείχνουν τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων της Τουρκίας.

Η φιλοτουρκική αυτή έξαρση έρχεται να συμπληρώσει τη σταδιακή επιδείνωση των σχέσεων Μόσχας – Αθήνας, τα τελευταία χρόνια. Η αρνητική πορεία των ελληνορωσικών σχέσεων άρχισε πολύ νωρίτερα και έλαβε διαστάσεις μετά την απέλαση Ρώσων διπλωματών και πολιτών από την Ελλάδα που κατηγορήθηκαν για κατασκοπεία και παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας (σ.σ.: περίοδος της Συμφωνίας των Πρεσπών).

Το μεγαλύτερο όμως «χτύπημα» στις ελληνορωσικές σχέσεις προήλθε από την παραχώρηση «Αυτοκεφάλου» στην ορθόδοξη εκκλησία της Ουκρανίας από το Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως.

Αν και είναι αναφαίρετο δικαίωμα τόσο των Oυκρανών ορθοδόξων όσο και του Πατριαρχείου να ζητηθεί και να παραχωρηθεί το «Αυτοκέφαλον», εντούτοις τα σχέδια της Μόσχας για την υπαγωγή των Ουκρανών ορθοδόξων στο Πατριαρχείο πασών των Ρωσιών απέτυχαν.

Κατόπιν τούτου, το ρωσικό πατριαρχείο προχώρησε στη λήψη μέτρων κατά του Φαναρίου αλλά ακόμη και σε ίδρυση Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στα Κατεχόμενα της Κύπρου, ερχόμενο σε απευθείας σύγκρουση με την εκκλησιαστική οντότητα της ίδιας της Aρχιεπισκοπής Κύπρου.

Το τελευταίο σύμπτωμα, με την επίσημη ανάρτηση στο Facebook του γενικού προξενείου της Ρωσίας στην Κωνσταντινούπολη και άρα της ρωσικής διπλωματίας με τον χαιρετισμό της στρατιωτικής επιτυχίας των Τούρκων κατά του ελληνικού στρατού στη Μικρά Ασία, σηματοδοτεί ένα νέο βήμα στην επιδείνωση των διμερών σχέσεων μεταξύ Αθήνας και Μόσχας και μάλιστα σε μία εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο όπου η Εγγύς και Μέση Ανατολή αντιμετωπίζει συνολικά μείζον πρόβλημα ασφαλείας και σταθερότητας.

ZOUGLA

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 2.75 (4 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.

4 Σχόλια

Νεότερο
Καλύτερο Νεότερο Παλαιότερο
1

Το ξανθό γένος, θα πάρει την πόλη ρε παιδία τόσες προφητείες χαμενες

2
Πέτρος Ευδόκας

■ Η Ελλάς εισέβαλε με περίπου 23,000 στρατό (δύο Μεραρχίες με βαρέα όπλα) εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης στην Κριμαία. Συμμετείχε σε αυτή την απρόκλητη, ηθικά και πολιτικά αδικαιολόγητη επίθεση μαζί με άλλες 20 χώρες! Ήταν ίσως η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ και πιο ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ βλακεία του Ελ. Βενιζέλου (και το λέω με πόνο, γιατί τον εκτιμώ πολύ.) Αυτή η απρόκλητη εισβολή ενάντια στην ΕΣΣΔ καταδίκασε τις σχέσεις Ελλάδος και ΕΣΣΔ σε εχθρότητα για πολλά χρόνια (καθώς και φανέρωσε το πόσο εξαρτημένες είναι οι ελλαδικές κυβερνήσεις από τους Δυτικούς Ιμπεριαλιστές).
https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=%CE%95%CE%BA%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%9A%CF%81%CE%B9%CE%BC%CE%B1%CE%AF%CE%B1%CF%82&oldid=7428301

Η εισβολή της Ελλάδας και των άλλων Ιμπεριαλιστών ενάντια στην ΕΣΣΔ κατέληξε σε αποτυχία. Κατάφερε όμως το εξής: ΕΠΙΤΑΧΥΝΕ την προσέγγιση μεταξύ Κεμαλιστών και ΕΣΣΔ. Η Σοβιετική Ένωση είχε ανάγκη για φίλους και συμμάχους, αλλά και μεγάλη ανάγκη να διατηρήσει καλές σχέσεις με την συνορεύουσα Τουρκία. Έτσι, κατά την διάρκεια του ΕλληνοΤουρκικού πολέμου στη Μικρά Ασία 1918-1922 με αποκορύφωμα την Μικρασιατική Καταστροφή και την σχεδόν ολοκληρωτική απώλεια της Ανατολικής Ελλάδας, οι Σοβιετικοί παρείχαν όπλα και λεφτά στο καθεστώς του Κεμάλ, τα οποία - συν την ΑΠΟΛΥΤΑ ΠΡΟΔΟΤΙΚΗ ΒΛΑΚΕΙΑ της ελλαδικής ηγεσίας - ήταν καθοριστικά για την έκβαση του πολέμου.

♦ Σήμερα διανύουμε τεράστιο κίνδυνο να πάθουμε τα ίδια και χειρότερα. Όσο πιο πολύ σπρώχνουμε την Ρωσσία να συμμαχεί με την Τουρκία, τόσο πιο πολύ κινδυνεύουμε να ανοίξουν οι πύλες μιας καταστροφής ακόμα μεγαλύτερης από την Μικρασιατική: αν αλωθεί, κυριευθεί ή εξουδετερωθεί η Κύπρος, το Αιγαίο μένει χωρίς άμυνα. Οι Αιγαιοπελαγίτικοι πληθυσμοί, εκτάσεις, νησιά και φυσικοί πόροι είναι αδύνατον να προστατευτούν ως έχει η ισοζυγία δυνάμεων σήμερα• θα αλωθούν από την Τουρκία. Διότι υπενθυμίζουμε, η Τουρκία διαχρονικά διεξάγει ΠΛΗΘΥΣΜΙΑΚΟ πόλεμο - οι ένοπλες αντιπαραθέσεις είναι μόνο οι φανερές πτυχές αυτού του πολέμου. Αν χαθεί το Αιγαίο, μόνο η ορεινή Ελλάς θα επιβιώσει. Σε συρρίκνωση από την οποία δεν θα υπάρχει δυνατότητα αναδίπλωσης.

3
Ευάγγελος Μπαλτατζής

"Συμμετείχε σε αυτή την απρόκλητη, ηθικά και πολιτικά αδικαιολόγητη επίθεση μαζί με άλλες 20 χώρες! "

Το βλέπεις εντελώς αναχρονιστικά και εσφλαμένα. Είμαστε στο 1919!
Η νόμιμη κυβέρνηση της Ρωσίας ήταν οι λευκές δυνάμεις που ήταν σε εμφύλιο πόλεμο με τις κόκκινες σοβιετικές δυνάμεις. Για την Ελλάδα και για όλην την Αντάντ οι λευκές δυνάμεις ήταν και ο σύμμαχος τους .
Επόμενο είναι ότι θα βοηθούσαν τη νόμιμη κυβέρνηση λευκούς εναντίων της κόκκινης κομμουνιστικής ανταρσίας.
Από το 1922-25 επικράτησαν οι Σοβιετικοί στη Ρωσία και τότε σταδιακά τα πιο πολλά κράτη αναγνώρισαν τη σοβιετική κυβέρνηση ως νόμιμη. Οι άνθρωποι το 1919 παράνομο καθεστώς και ανταρσία θεωρούσαν τους κόκκινους στον ρώσικο εμφύλιο πόλεμο.

Τώρα, η συμμετοχή της Ελλάδας στην Εκστρατεία στην Κριμαία ήταν λογική στο πλαίσιο της εποχής και της διπλωματίας. Για να εμπιστεύονται οι μεγάλες δυνάμεις την Ελλάδα ως δύναμη ειρήνης και σταθερότητας ο ελληνικός στρατός έπρεπε να δείχνει ισχυρός και πως είναι παράγοντας της νομιμότητας στην ανατολική μεσόγειο (ξαναλέμε ήταν νόμιμη η βοήθεια στους λευκούς , έστω από την πλευρά της Ανταντ) .

Ο διπλωματικός θρίαμβος της συνθήκη του Νειγι (ελευθερώσαμε τη δυτική Θράκη) και μετά των Σεβρών (όπου ελευθερώναμε ανατολική Θράκη, κατοχυρώναμε τα νησιά του Αιγαίου, και ελέγχαμε την Ιωνία όπου θα γίνονταν δημοψήφισμα μετά από 5 χρόνια ) βασίστηκε μεταξύ άλλων στην συμμετοχή του ελληνικού στρατού στην Κριμαία.
Επίσης , οι Γάλλοι μόνο μέσω της συμμετοχής του ελληνικού στρατού στην Κριμαία επέτρεψαν το οκ να πάει ελληνικός στρατός στην Ιωνία (όπου ο ελληνικός πληθυσμός εξοντόνονταν ήδη από το 1912) .

Ας μη βλέπουμε τα πράγματα αναχρονιστικά και μεμονωμένα, αλλά στο πλαίσιο της περιπλοκότητας και του πνεύματος της εποχής.

4

Τα νησιά ήδη έχουν αλωθεί από από εργάτες αλλοδαπούς που κατά κύριο λόγο είναι και μουσουλμάνοι!Αν οι Τούρκοι τα επιτεθούν,ήδη θα έχουν πληθυσμούς φιλικούς προς αυτούς...κάτι σαν ατομικές βόμβες εν δυνάμει.Οι Έλληνες εκεί προτιμούν τους ξένους εργαζόμενους παρά τους Έλληνες!Οι δε Έλληνες φεύγουν να βρουν δουλειές στο εξωτερικό!