Ὑπό ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη.

Οἱ ἐκλογές Ἀρχιερέων εἶναι ἀπό τίς πλέον σημαντικές, ἱστορικές «στιγμές» τῆς Ἱεραρχίας.

Οἱ Μητροπολίτες πού ἐκλέγονται, παίρνουν ἰσοβίως στά χέρια τους τά πηδάλια τῶν τοπικῶν Ἐκκλησιῶν!

Γι’ αὐτό, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος δέν ἐλέγχει μόνο ὅσους ἐκλέγουν πρόσωπα μέ κριτήρια ὠφεμελιστικά (P.G. 48:652), ἀλλά, καί ὅσους παίρνουν στά χέρια τους τά πηδάλια τῶν τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, χωρίς νά ξέρουν ἀπό πηδάλια.

Χωρίς νά ξέρουν ποιά εἶναι τά ἄμεσα (!) καί ἐπείγοντα (!) καθήκοντά τους!

«Καί ποιός θά τούς ὑποστηρίξει τότε; (ἐν ἡμέρᾳ Κρίσεως!). Μήπως αὐτοί πού τούς ἔδωσαν τό ἀξίωμα; Ἀλλά, καί αὐτούς ποιός θά τούς γλυτώσει τότε;! (P.G. 48:664-5).

Ὅσιος Ὀρσίσιος: «Ἄν μπροστά στό ὁρμητικό νερό, πού ἀναβλύζει μιά πηγή βάλουμε λάσπη, ἡ λάσπη θά διαλυθεῖ. Ἔτσι συμβαίνει καί μέ τόν ἐμπαθῆ ἄνθρωπο, πού ἀναλαμβάνει ἐξουσία· διαλύεται, ἀποσυντίθεται ἀπό τήν ἐξουσία!» (Γεροντικό, διασκευή).

«Ἔχει ξετρελαθεῖ κατέχοντας ματαία δόξα. Μόνο πού δέν ἔχει μετακομίσει πάνω στά σύννεφα!» (Μ.Βασίλειος. P.G. 31:525-8).

«Διακατέχεται ἀπό τήν ψευδαίσθηση, ὅτι ἔγινε σοφότερος (!) ἀπό τούς ἄλλους! Ὅμως, ποῦ νά ξέρει, ὅτι τό ἀξίωμα δέν τοῦ ἐπιτρέπει κἄν νά σκέπτεται σωστά…!» (Γρηγόριος ὁ Θεολόγος. P.G. 36:533). Καί νά ἦταν μόνο αὐτό;

Ὅσο ἡ λάσπη παραμένει στό ὁρμητικό νερό, διαλύεται ἐντελῶς· ὅσο ὁ ἐμπαθής παραμένει στήν ἐξουσία, τόσο διαλύεται.

Ὁ λόγος πού τό ἀμερικάνικο Σύνταγμα δέν ἐπιτρέπει στόν Πρόεδρο τῆς Η.Π.Α., νά εἶναι Πρόεδρος παραπάνω ἀπό δύο τετραετίες, ὅσο νεαρός καί ἄν εἶναι, ἀλλά καί ὅσο πετυχημένος καί ἄν εἶναι, εἶναι ἀκριβῶς αὐτός: Ἡ πολύχρονη χρήση τῆς ἐξουσίας, εἶναι ἱκανή νά τόν διαστρέψει παντελῶς, καθιστώντάς τον ἐπικίνδυνο γιά τήν πατρίδα! Ἄς προβληματισθοῦμε ἐπ’αὐτοῦ…!

Ὁ Ἀββᾶς Ὀρσίσιος λέει καί τό ἄλλο· ἐλπιδοφόρο. «Ἄν μπροστά στό ὁρμητικό νερό, βάλουμε μιά πέτρα, ἡ πέτρα παραμένει πέτρα».

Ὁ ταπεινός, ὁ θεοφοβούμενος ὅταν ἀναλάβει ἐξουσία, παραμένει «σῶος καί ἀβλαβής». Νιώθει ὅτι οἱ τιμές πού δέχεται, δέν εἶναι χάρη τῆς ἀρετῆς του, ἀλλά χάρη τῆς Ἀρχιερωσύνης, τήν ὁποία ἀναξίως φέρει, γι’αὐτό καί ταπεινώνεται.

Ὅσο πιό πολύ δοξάζεται, τόσο ταπεινώνεται, καθαρίζεται καί ἁγιάζεται! Εἶναι σάν τήν πέτρα, πού ὅσο πιό πολύ μένει στό ὁρμητικό νερό, τόσο καθαρίζεται, λειαίνεται, λαμπρύνεται!

Οἱ Ἅγιοι Ἱεράρχες Μ. Βασίλειος, Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, ἦταν Ἀρχιεπίσκοποι. Στάθηκαν, λοιπόν, σάν τήν πέτρα μπροστά στά ὁρμητικά νερά, γι’αὐτό καί ἔλαμψαν στήν Ἐκκλησία! Ὅμως, δέν συμβαίνει πάντοτε αὐτό, γιατί ἔχουμε καί λάσπη.

Ἄς εὐχηθοῦμε ἅπαντες καί ἐκ καρδίας, ὥστε οἱ ἐκλέκτορες, νά σταθοῦν στό ὕψος τῶν περιστάσεων, ἐκλέγοντας ὄχι ἁπλῶς τούς ἄξιους, ἀλλά τούς πλέον ἄξιους πρός χαρά τοῦ Ἐσταυρωμένου Ἰησοῦ καί δόξα τῆς Ἐκκλησίας Του.

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.