Ο Άγιος Νεκτάριος στην Αίγινα, όταν πήγε μία να γίνει καλόγρια, να πούμε, ήταν δόκιμη, λέει:

– Παιδί μου να βοσκήσεις, έχουμε πέντε – δέκα προβατάκια, να τα βοσκήσεις.
– Ε, να ‘ναι ευλογημένο.
Μιά μέρα, δυό, λέει:
– Γέροντα με πιάνουν και μένα οι λογισμοί, εγώ ήρθα να γίνω καλόγρια, δεν ήρθα να γίνω τσομπάνης.
– Παιδάκι μου, λέει, όταν θυμιάζω σε βλέπω στο στασίδι.
Η καλόγρια, καίτοι ήταν τσομπάνης, αλλά ο λογισμός της ήταν στην ευχούλα, στην μονολόγιστη ευχή ”Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με”, μέσα στην Εκκλησία ήταν ο λογισμός της, οπότε και ο Άγιος την έβλεπε μέσα.

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.