Σταθήκαμε και πάλι μπροστά στη Χάρη Της, κι αρχίσαμε να Της απευθύνουμε τα αμέτρητα Χαίρε, αντλώντας κι εμείς Χαρά, έστω και Χαρμολύπη, από την Παρουσία Της, από την ανύστακτη επίβλέψή Της εν ευμενεία.

Δ΄ Χαιρετισμοί της Παναγίας: Η χαρά της Κεχαριτωμένης

Γι’ αυτό και τις Παρασκευές της Μεγάλης Σαρακοστής, όταν πιά αποτραβιέται το μισοφωτισμένο παραπέτασμα των προηγούμενων ημερών, τότε έρχεται

Εκείνη, χρωματίζει με αισιοδοξία τ’ απόβραδο της κάθε Σαρακοστιανής Παρακευής και μας ραίνει με το ροδόσταμο της Χάρης Της.

Γιατί μας προσκομίζει «το θαύμα των Χαιρετισμών Της να νανουρίσει τις ψυχές μας». ( μητροπολίτης Πέργης κ. Ευαγγελος, Εκ Φαναρίου 1, σελ. 63).

Τότε αναγαλλιάζει η ψυχή μας, παίρνουμε κουράγιο και μέσα στην όλη αυτή ευλογημένη και θεοκατάνυκτη ατμόσφαιρα, Της απευθύνουμε τα ατέλειωτα χαίρε.

Με νόημα αληθινό Της απευθυνουμε αυτά τα Χαίρε, γιατί μαζί Της ζούμε τις ατέλειωτες και φιλανθρωπες δωρεές του Θεού. Δωρεές που διαλύουν κάθε αμφιβολία, σκοτοδίνη και ανησυχία. Κι άλλα πολλά.

«Χαῖρε δι᾿ ἧς νεουργεῖται ἡ Κτίσις…
Χαῖρε, κλῖμαξ ἐπουράνιε, δι᾿ ἧς κατεβη ὁ Θεός·
Χαῖρε, γέφυρα μετάγουσα τοὺς ἐκ γῆς πρὸς
οὐρανόν…»

Της λέμε, κι η φωνή μας πάλλεται από άφατη συγκίνηση, τα χέρια μουδιάζουν και στα μάτια μας ανεβαίνουν μικροί κρύσταλλοι τα δάκρυα. Γιατί δεν ξέρουμε πως να Την ευχαριστήσουμε «έτι και έτι» Και τα Χαίρε δεν έχουν τελειωμό.

Γιατί όπως ο Άγγελος μας δίδαξε, όταν Την επισκέφτηκε στον Ευαγγελισμό Της και Της απηύθυνε Το «Χαίρε», έτσι κι εμείς τα καταθέτουμε στην Αγάπη Της.

Όχι μονάχα τώρα, αλλά κι όποτε Την Εγκωμιάζουμε, όπως π. χ στην πάνσεπτη Κοίμησή Της, που ψάλλουμε με όλη μας τη συντριβή και τη συγκίνηση:«Κεχαριτωμένη, Χαίρε»…κι Εκείνη είναι κεκοιμημένη…

Όταν ο Απόστολος Παύλος εύχεται στους Φιλιππησίους το «Χαίρετε, και πάλι ερώ χαίρετε», πιστεύω ότι συμπυκνώνει την επιθυμία της Εκκλησίας, ώστε τα μέλλη Της να χαίρονται πραγματικά.

Κι επειδή αυτό δεν είναι κατορθωτό, γιατί «πολλαί αι θλίψεις των δικαίων» τοποθέτησε αναμεσά μας τη θεοστήρικτη λέξη «Χαρμολύπη» για να τα ισοζυγιάσει όλα. Κι έτσι έγινε.

Ωστόσο, αυτό που απομένει τις μέρες αυτές τις Σαρακοστιανές είναι άλλο. Είναι αυτό που κλείνουν οι παρακάτω λίγες λέξεις, λέξεις με αφάνταστα εκρηκτικό περιεχόμενο, αλλά κι αισιοδοξία και φως.

«Χαῖρε, δι᾿ ἧς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει
χαῖρε, δι᾿ ἧς ἡ ἀρὰ ἐκλείψει»

Πως λοιπόν, να μην Της προσφέρουμε τα τόσα Χαίρε, αφού απομένει και είναι η αιτία της κάθε μας χαράς; Της το λέμε, άλλωστε:

«Χαρᾶς αἰτία χαρίτωσον, ἡμῶν τὸν λογισμὸ τοῦ
κραυγάζειν σοι·
Χαῖρε….νεφέλη ὁλόφωτε, ἡ τοὺς πιστοὺς ἀπάυστως
ἐπισκιάζουσα»

π. Κωνσταντίνου Ν. Καλλιανού

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.