Η Ιερά Πανήγυρις της Ανακομιδής των Ιερών Λειψάνων του Οσίου Πατρός ημών Γερασίμου του Νέου Ασκητού και η χειροθεσία Αρχιμανδρίτου του Οικουμενικού Θρόνου στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελιστρίας Λευκάδος.

Με κάθε εκκλησιαστική λαμπρότητα πραγματοποιήθηκαν και φέτος οι διήμερες λατρευτικές εκδηλώσεις επί τη ανακομιδή του Ιερού Λειψάνου του Οσίου και θεοφόρου Πατρός ημών Γερασίμου του νέου Ασκητού στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελιστρίας πόλεως Λευκάδος.

Το απόγευμα της Δευτέρας, 19 Οκτωβρίου 2020 και ώρα 6:00 μ.μ. εψάλη Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Θεοφίλου, πλαισιούμενου από κληρικούς των Αρχιερατικών Περιφερειών της νήσου. Τον θείο λόγο κήρυξε ο Σεβασμιώτατος αναφερόμενος μεταξύ άλλων στη ζωή του εορταζομένου Αγίου Γερασίμου, καθώς και το άφθαρτο θαυματουργικό σκήνωμά του, από το οποίο καθημερινά λαμβάνουν χάρη και ευλογία χιλιάδες πιστοί. Μετά το πέρας του Πανηγυρικού Αρχιερατικού Εσπερινού ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, τη σεπτή αδεία κι ευλογία του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως κ. κ. Βαρθολομαίου, χειροθέτησε σε Αρχιμανδρίτη του Οικουμενικού Θρόνου τον συνταξιούχο κληρικό της Ιεράς μας Μητροπόλεως Αιδεσιμ. Πρωτοπρεσβύτερο π. Ιωάννη Παρούση, παρουσία των οικείων του, του κλήρου και του φιλοχρίστου λαού. Στο βίο και την διαδρομή της ιερατικής διακονίας του π. Ιωάννου αναφέρθηκε ο Αιδεσιμολ. Πρεσβύτερος π. Νεκτάριος Μάλφας, εφημέριος Ιερού Ενοριακού Ναού Παμ. Ταξιαρχών Καρυωτών Λευκάδος ενώ συγκινητική ήταν στη συνέχεια η ευχαριστήρια ομιλία του π. Ιωάννου την οποία κι εξεφώνησε ο εγγονός του και πρώην Υφυπουργός Αθλητισμού κ. Γεώργιος Βασιλειάδης. Τέλος ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Θεόφιλος, αναφερόμενος με σεβασμό και τιμή στο πρόσωπο του π. Ιωάννου, του απέδωσε, όπως η τυπική διάταξη προβλέπει, το κουκούλιο και τον επιστήθιο Σταυρό και στη συνέχεια ανέγνωσε το πιττάκιο (Πατριαρχικό Ευεργετήριο γράμμα) της Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου, αναφωνώντας κλήρος και λαός το “Άξιος”.

Την κυριώνυμο ημέρα τελέσθηκε η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία και το απόγευμα της ίδιας ημέρας η Παράκληση και οι Χαιρετισμοί του Αγίου Γερασίμου κλείνοντας έτσι οι διήμερες λατρευτικές εκδηλώσεις.

Π Ρ Ο Σ Φ Ω Ν Η Σ Ι Σ

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΧΕΙΡΙΣΙΝ ΠΡΩΤ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΑΡΟΥΣΗ

ΕΙΣ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ

ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΛΕΥΚΑΔΟΣ ΚΑΙ ΙΘΑΚΗΣ

κ. κ. Θ Ε Ο Φ Ι Λ Ο Υ

Ἀγαπητοί μου πατέρες, Ἀγαπητοί ἀδελφοί,

Ἡμέρα κοινῆς ἑορτῆς γιά ὁλόκληρη τήν Ἑπτάνησο ἡ σημερινή πανήγυρις τοῦ Ὁσίου Πατρός ἡμῶν Γερασίμου, τοῦ νέου Ἀσκητοῦ, τοῦ ἐν Κεφαλληνίᾳ. Ἡμέρα ἑόρτιος καί γιά τό εὐλογημένο νησί καί τήν πόλη μας, ὅλως ἰδιαιτέρως δέ καί γιά τήν Ἐνορία αὐτή, τοῦ Μητροπολιτικοῦ μας Ναοῦ.

Λαοφιλής, οὕτως ἤ ἄλλως, στά νησιά μας ὁ Ἅγιος Γεράσιμος. Καθιερώθηκε νά τιμᾶται περίλαμπρα καί στήν Λευκάδα ἀπό τό 1808, ἕναν χρόνο μόλις μετά τήν πιεστική πολιορκία τοῦ Κάστρου τῆς Ἁγίας Μαύρας ἀπό τά στρατεύματα τοῦ Ἀλῆ Πασᾶ. Οἱ Λευκαδίτες απέδωσαν τή λύση τῆς πολιορκίας καί τήν ἀπαλλαγή τους ἀπό τόν φόβο καί τήν ἀγωνία πού ἐπί μῆνες τούς συγκλόνιζε, στή θαυμαστή παρέμβαση τοῦ Ἁγίου Γερασίμου.

Κοινός προστάτης τῶν Ἑπτανησίων ὁ νεοφανής αὐτός ἀστέρας τοῦ νοητοῦ στερεώματος. Μαζί μέ τούς Ἁγίους Διονύσιο καί Σπυρίδωνα, στήριξε καί κραταίωσε τήν πίστη τῶν Ὀρθοδόξων στά νησιά μας στό μακρόχρονο διάστημα τῆς λατινικῆς κυριαρχίας.

Πρῶτα – πρῶτα, μέ τό παράδειγμά του, τούς ἀσκητικούς του ἀγῶνες, τήν ἁγιασμένη του βιοτή, πού εὐωδίαζε ἀπό τά μῦρα τῆς Ρωμηοσύνης, ἀπό τήν χάρη τῆς Ἑλληνορθόδοξης Παράδοσης.

Βλαστός περίδοξος τῆς ἀρχοντικῆς οἰκογενείας τῶν Νοταράδων τῆς Κωνσταντινούπολης, γαλουχήθηκε μέ τά νάματα τῆς εὐσεβείας· μέ τόν ὁμολογιακό ζῆλο τῆς ἐμμονῆς στήν «φίλη Ὀρθοδοξία», τό «πάτριον σέβας»· μέ τό θυσιαστικό φρόνημα τῶν τελευταίων ὑπερασπιστῶν τῆς Πύλης τοῦ Ρωμανοῦ καί μέσα στήν ἠχώ τῶν καμπανῶν καί τῶν σημάντρων τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας.

Τά πρῶτα βήματα τῆς ἀσκητικῆς του πολιτείας πραγματοποίησε στήν κιβωτό τῆς Ὀρθοδοξίας, τό Ἅγιον Ὄρος καί συγκεκριμένα στήν περιοχή τῆς Καψάλας. Μέ τήν εὐχή τοῦ τότε Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, προσκύνησε στήν ἄλλη πνευματική ἑστία τοῦ «Γένους τῶν Ρωμαίων», τούς Ἁγίους Τόπους.

Μέ τό πνεῦμα τῆς Ὑπέρτατης Θυσίας στόν φρικτό Γολγοθᾶ καί τήν παγκόσμια χαρά πού πηγάζει ἀπό τό Κενό Μνημεῖο ἦρθε νά φωταγωγήσει καί τόν ἰόνιο χῶρο: στή Ζάκυνθο πρῶτα, στήν περιοχή τῆς Λάσσης τοῦ Ἀργοστολίου ἐν συνεχείᾳ καί στήν κοιλάδα τῶν Ὁμαλῶν ἐν τέλει, ὅπου ἵδρυσε πνευματικό καταφύγιο εὐλογημένων ψυχῶν, ἱερό κοινόβιο μοναζουσῶν, τό ὁποῖο ἀκτινοβολεῖ μέχρι σήμερα τήν Χάρη τοῦ Ἁγίου.

Τό ἴδιο τό ἄφθαρτο καί ἱερό σκήνωμά του, ὅπως ψάλλουμε στό μεγαλυνάριο τοῦ Ἁγίου, δόθηκε «λίθος δεινοῦ προσκόμματος» ἀπό τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ. Σκοντάφτει ἡ λογική τῶν ἀθέων καί τῶν αἱρετικῶν μπροστά στό παράδοξο τῆς ἀφθαρσίας τοῦ σεπτοῦ σκηνώματος τοῦ Ἁγίου Γερασίμου. Ἡττῶνται οἱ ἀσεβεῖς καί πλανεμένοι, διαπιστώνοντας πώς «αὕτη ἡ Πίστις τῶν Ὀρθοδόξων», ἡ ὁποία «τήν Οἰκουμένην ἐκράτυνεν».

Κατανοεῖτε, ἀδελφοί μου, πόσο σημαντικός ἦταν γιά τούς Ἑπτανησίους ὁ τηλαυγής αὐτός φάρος τῆς Ὀρθοδοξίας! Ἡ μορφή τοῦ Ἁγίου καί τό μοναστήρι του διέλυε τά σκοτάδια τῆς πλάνης σέ μιά ἐποχή πού οἱ Ρωμαιοκαθολικοί, Ἑνετοί δυνᾶστες ἐπιχειροῦσαν νά ἀλλοιώσουν τό φρόνημα τῶν πατέρων μας, νά τούς ἀποκόψουν ἀπό τήν Μητέρα καί Τροφό τοῦ Γένους μας, τήν Μεγάλη τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία, προκειμένου νά τούς ἀφομοιώσουν πολιτισμικά, νά τούς ὑποδουλώσουν πολιτικά, νά τούς ἐξαφανίσουν ἐθνικά.

Τό Πατριαρχεῖο μας παρέμεινε –καί ἐξακολουθεῖ νά εἶναι- ἡ συνέχεια τῆς Ἁγια – Σοφιᾶς. Πονέσαμε μέ τά δυσάρεστα γεγονότα τό φετινό καλοκαίρι. Δέν ἀπελπιζόμαστε ὅμως, διότι γιά ἐμᾶς ὁ Ναός τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας δέν εἶναι ἕνα κοινό μνημεῖο τῆς Ουνέσκο πού ἀμαυρώνεται, ἀλλά τό «Μέγα Μοναστήρι» τῶν Ὀρθοδόξων, πού παραμένει ἀκοίμητο στίς ἀκτές τοῦ Κερατείου Κόλπου, στό μεγαλειῶδες μέσα στήν ἁπλότητά του Φανάρι, «ὡς λύχνος φαίνων ἐν αὐχμηρῷ τόπῳ, ἕως οὗ ἡμέρα διαυγάσῃ καί φωσφόρος ἀνατείλη…»

Εἶναι σημαντικό νά θυμόμαστε, εἰδικά ἐν ὄψει τοῦ ἑορτασμοῦ τῶν 200 χρόνων ἀπό τήν Ἑλληνική Ἐπανάσταση, ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας διατήρησε τήν ἰδιοπροσωπία τοῦ Γένους μας μέσα στόν τρικυμισμένο ὠκεανό τῆς ξενικῆς κατάκτησης.

Ἡ κανονική σχέση τῶν ὑπόδουλων σέ Τούρκους ἤ Ἑνετούς κατακτητές Ἑλλήνων μέ τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο διεφύλαξε καθαρό τό Ὀρθόδοξο δόγμα μας, λαμπρή καί εὔμορφη τήν λειτουργική μας παράδοση, ἀνόθευτο καί κοινοτικό τό ὀρθόδοξο ἦθος.

Τό φρόνημα τῶν πατέρων μας τό διατήρησαν ὑψηλό καί ἀκμαῖο οἱ λόγοι τῶν φωτισμένων διδάχων τῆς Πίστης μας, ὅπως ὁ Ἅγιος Γεράσιμος καί ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός καί οἱ πνευματικοί τους ἐπίγονοι, πού μέ λόγο ἁπλό καί κυρίως μέ ἦθος ἀνεπιτήδευτο δίδασκαν τόν λαό μας τά δύσκολα χρόνια τῆς δουλείας, μέ τήν ἄδεια πάντα τῆς κορυφῆς τῆς Ὀρθόδοξης ἐκκλησιαστικῆς ἱεραρχίας, τοῦ κατά καιρόν Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου.

Λίγο μετά τήν Ἕνωση τῆς Ἑπτανήσου μέ τήν Μητέρα Ἑλλάδα, κάποιοι ἀπό τούς Ἱεράρχες τῆς Ἑπτανήσου –μεταξύ αὐτῶν ὁ λαμπρός Προκάτοχός μας, Γρηγόριος Ἀραβανῆς- μέ δισταγμό ἀντιμετώπιζαν τήν προοπτική τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑνώσεως μέ τήν Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, πολύ ἁπλᾶ διότι φοβοῦνταν τίς ξενικές ἐπιδράσεις πού παραμόνευαν νά ἀλλοιώσουν τόν Ὀρθόδοξο τρόπο ζωῆς καί διαποιμάνσεως τῆς Ἐκκλησίας μας, τίς αὐθαίρετες ἐπεμβάσεις τῆς Πολιτείας στά ἐκκλησιαστικά, τίς προτεσταντικές ἐπιρροές στό κήρυγμα καί τό ἦθος τῶν πιστῶν.

Μέ ὑγιῆ ἐκκλησιολογικά κριτήρια σκεπτομένη ὅμως ἡ Μεγάλη τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία, τό πρωτόθρονο Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο, φιλόστοργα καί θυσιαστικά προέτρεψε τούς Ἑπτανησίους Ἀρχιερεῖς νά δεχθοῦν τήν ἀφομοίωση μέ τήν Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, διότι «τά ἐκκλησιαστικά ταῖς πολιτικαῖς ἐπικρατείαις καί διοικήσεσι συμμεταβάλλεσθαι εἴωθεν», ἀγρυπνώντας παράλληλα «ἐπί σκοπόν», μέ εὐθύνη ποιμαντική, ὥστε νά μήν εἰσχωρήσουν στήν ποίμνη τους «λῦκοι βαρεῖς μή φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου».

Ἡ τοπική μας Ἐκκλησία δέν λησμονεῖ τήν ἱστορική πνευματική της σχέση μέ τήν Μεγάλη τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία. Ἀποτελώντας Θεόσωστη Ἐπαρχία τῆς καθ’ Ἑλλάδα Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας, παραμένει ἀναπόσπαστα ἑνωμένη μέ τήν καθ’ ὅλου Ὀρθοδοξία μέσα ἀπό τήν δογματική καί κανονική Της ἑνότητα μέ τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο.

Δεχθήκαμε, λοιπόν, ὡς ξεχωριστή εὐλογία τήν ἐπιστολή τῆς Αὐτοῦ Θειοτάτης Παναγιότητος, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως Νέας Ρώμης καί Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κυρίου κυρίου Βαρθολομαίου, μέ τήν ὁποία μᾶς ἐπεφόρτιζε μέ χρέος ἱερό: νά προχειρίσουμε ἐξ ὀνόματος Αὐτοῦ εἰς Ἀρχιμανδρίτην τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου ἕναν πολιό Γέροντα κληρικό τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως, ὁ ὁποῖος διατελεῖ ἐν χηρείᾳ μετά τήν κοίμηση τῆς ἀλησμόνητης πορεσβυτέρας του Ἑλένης, τόν σεβαστό κατά πάντα καί ἀγαπητό σέ ὅλους, Αἰδεσιμώτατο Πρωτοπρεσβύτερο πατέρα Ἰωάννη Παρούση.

Γιά ἑξήντα τέσσερα συναπτά ἔτη, μέχρι καί σήμερα πού ἱερουργεῖ στόν Ἱερό Μητροπολιτικό αὐτό Ναό, ὁ σεβαστός μας πατήρ Ἰωάννης καίτοι συνταξιοδοτήθηκε καί ἀπεχώρησε τῆς ἐνεργοῦ ὑπηρεσίας, παραμένει εὐσεβής λειτουργός τοῦ Μυστηρίου τῶν Μυστηρίων, φιλακόλουθος καί τρεφόμενος πνευματικά ἀπό τό ἱερό Θυσιαστήριο, ταπεινός διάκονος καί ὑπηρέτης Θεοῦ, μαρτυρικός λιτανευτής τῆς Θυσίας τοῦ Ἐσταυρωμένου καί ἀψευδής κήρυκας τῆς Ἀναστάσεώς Του.

Ἐπιτρέψτε καί στόν Ἐπίσκοπό σας νά αἰσθάνεται ξεχωριστή χαρά τήν ὥρα αὐτή, καθ’ ὅτι εἰσήχθη στό ἱερό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας διά τῶν τιμίων χειρῶν τοῦ τιμωμένου: Δέχθηκα, ὅπως γνωρίζετε ἴσως, τά ἱερά Μυστήρια τοῦ Βαπτίσματος καί τοῦ Χρίσματος ἀπό τόν π. Ἰωάννη κατά τό σύντομο διάστημα τῆς διακονίας του στόν Κάλαμο, παράλληλα μέ τήν ἀγόγγυστη ὑπηρεσία του στήν ἐσχατιά τοῦ Καστοῦ.

«Οἱ καλῶς προεστῶτες πρεσβύτεροι, διπλῆς τιμῆς ἀξιούσθωσαν», λοιπόν, ὅπως λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος. Δέν εἶναι κάτι πρωτότυπο στήν Ἐκκλησία μας νά προχειρίζονται σέ Ἀρχιμανδρίτες ἐν χηρείᾳ κληρικοί. Στόν ἴδιο αὐτό ναό, ἐπί παραδείγματι, ὁ Προκατοχός μου Δωρόθεος εἶχε χειροθετήσει Ἀρχιμανδρίτη τόν ἐν χηρείᾳ παλαιό ἐφημέριο τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων, π. Νικόλαο Ματαράγκα, θέλοντας νά τιμήσει τήν πιστότητά του καί τήν ἀφοσίωσή του στήν Ἐκκλησία.

Ἐξ ὀνόματος ὅλων, θά ἤθελα νά ὑποβάλω τήν στιγμή αὐτή τήν βαθυτάτην εὐχαριστίαν μας εἰς τόν Παναγιώτατον Οἰκουμενικόν μας Πατριάρχην κύριον κ. Βαρθολομαῖον γιά τήν τιμή πού ἀντανακλᾶ σέ ὅλους τούς σεμνούς καί σώφρονες κληρικούς μας· στούς Προκατόχους μου Ἁγίους Ἀρχιερεῖς, μέ τήν εὐλογία τῶν ὁποίων ὁ π. Ἰωάννης διακόνησε τήν Ἐκκλησία κάτω ἀπό δύσκολες συνθῆκες, ἐν ὑπακοῇ πάντοτε καί ἐντιμότητι· στήν οἰκογένειά του καί σέ ὁλόκληρη τήν τοπική μας Ἐκκλησία.

Ἐπιτρέψτε μου, τέλος, νά εὐχηθῶ καί στόν ἴδιο τόν πολυσέβαστό μου Γέροντα, πατέρα Ἰωάννη ὁ Μέγας Ἀρχιερεύς, Κύριος Ἰησοῦς Χριστός νά τόν διατηρεῖ ἀκμαῖο ἐπί ἔτη πολλά, ὥστε νά χαίρεται «κύκλῳ τῆς τραπέζης του ὡς στελέχη βλέπων τά ἔκγονά» του, ἀλλά καί ἡ Ἐκκλησία μας νά τόν χαίρεται ἱερουργοῦντα ὡς «Ἀρχιμανδρίτην τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου» πλέον, ὕστερα ἀπό τήν σύντομη ἀκολουθία πού ἀμέσως μετά τό «Δι’ εὐχῶν» θά τελεσθεῖ.

Π Α Ρ Ο Υ Σ Ι Α Σ Η

Πρωτοπρεσβυτέρου π. ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΑΡΟΥΣΗ

ύπο του Αιδεσιμολ. Πρεσβυτέρου π. Νεκταρίου Μάλφα

Έθος της Αγιωτάτης Εκκλησίας μας, εξ αρχαιοτάτων χρόνων, αποτελεί η απονομή οφφικίων στους κληρικούς και λαϊκούς από τον Μητροπολίτη εκάστης Μητροπόλεως, προκειμένου αφ’ ενός μεν να αποδοθεί σ’ αυτούς ο δίκαιος της Εκκλησίας Έπαινος για τη φιλότιμη εργασία τους στον Αμπελώνα του Κυρίου, αφ’ ετέρου δε και άλλα μέλη της πνευματικής και διοικητικής Διακονίας της Εκκλησίας, παρακινηθούν σε μείζονα απόδοση του έργου τους στη Εκκλησία.

Σήμερα η τοπική μας Εκκλησία χαίρει και αγάλλεται, αφού τη σεπτή αδεία και ευλογία του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου μας Κ. κ. Βαρθολομαίου, ο σεπτός Ποιμενάρχης και Πνευματικός μας Πατέρας, θα απονείμει εντός ολίγου στον αγαπητό γέροντα αδελφό και συλλειτουργό μας, π. Ιωάννη Παρούση, την εξαιρετική τιμή και διάκριση, αυτή του οφφικίου του Αρχιμανδρίτου του Οικομενικού Θρόνου της Μητέρας Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως.

Ο π. Ιωάννης Παρούσης, γεννήθηκε στο Φρύνι Λευκάδος το 1929. Μετά το Γυμνάσιο φοίτησε στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών στη Σύρο και υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία, για τρία έτη, ως έφεδρος Αξιωματικός στα Άνω Πορόια Σερρών.

Γυρίζοντας αρραβωνιάζεται την Ελένη Κοψιδά και φοιτά για δύο χρόνια στο Ανώτερο Εκκλησιαστικό Φροντιστήριο Βελλάς Ιωαννίνων. Από τον μετέπειτα γάμο τους αποκτά τρείς κόρες: την Μαυρέτα, την Δήμητρα και την Μαρία.

Στις 15 Αυγούστου 1958 χειροτονείται διάκονος, υπό του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λευκάδος και Ιθάκης κυρού Δωροθέου, στον Ιερό Ναό της Παναγίας των Ξένων Λευκάδος ενώ στις 20 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, χειροτονείται πρεσβύτερος υπό του ιδίου Μητροπολίτου στον Ιερό Ναό του Αγίου Μηνά της πόλεως μας και τοποθετείται εφημέριος στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Καστού και έτσι ξεκινά η πολύχρονη ιερατική του διακονία και προσφορά στην Ιερά Μητρόπολή μας.

Στις 13 Οκτωβρίου του1964, μετατίθεται στην Ενορία της Αγίας Τριάδος Καλάμου. Εκεί βρίσκει, σε νηπιακή ηλικία, τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας Κύριο κ. Θεόφιλο και τελώντας δια των χειρών του τα μυστήρια του Βαπτίσματος και του Αγίου Χρίσματος τον εισάγει στους κόλπους της Εκκλησίας μας με το βαπτιστικό όνομα Κωνσταντίνος .

Στις 22 Φεβρουαρίου του 1965, τοποθετείται εφημέριος στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Αθανίου.

Ωστόσο εκεί που πραγματικά αναλώθηκε για την κατά Θεόν πρόοδο των ενοριτών του ήταν στους Τσουκαλάδες. Πράγματι από τις 13 Μαΐου του 1968 έως και τις αρχές του 1987, για 20 περίπου χρόνια με ευαγγελική ταπείνωση και αγάπη αναλώθηκε στην υπηρεσία των λογικών προβάτων της Ενορίας του.

Τελευταίος σταθμός της ιερατικής του διακονίας αποτέλεσε η Ενορία του Φρυνίου. Από το 1987 έως και το 2015 όπου και συνταξιοδοτήθηκε, υπηρέτησε την Ενορία των Αγίων Αποστόλων.

Ως εφημέριος, επέδειξε ιδιαίτερη μέριμνα για την κατ΄άμφω πρόοδο των Ενοριών του. Τόσο στον τομέα των ανακαινιστικών έργων στους Ιερούς Ναούς που υπηρέτησε μαζί με τα εξωκκλήσια αυτών, όσο και στον πνευματικό τομέα, με όσες δυνάμεις διέθετε, και κάτω από δύσκολες και αντίξοες συνθήκες, έδωσε την μαρτυρία του καλού ποιμένος. Αναμφίβολα ακλόνητο στύλο και στήριγμα σε όλην αυτή την πορεία είχε την καλή σύζυγο – πρεσβυτέρα και μάνα, την μακαριστή πλέον και λίαν αγαπητή σε όλους μας Ελένη.

Αυτόν τον κληρικό ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, με την έλευσή του στην πατρώα γη ως Επίσκοπος και Μητροπολίτης πλέον αυτής, τίμησε όλως ιδιαιτέρως αποδίδοντας εις αυτόν την ποιμαντική ευθύνη της πνευματικής πατρότητος καθώς και τα οφφίκια του Οικονόμου και του πρωτοπρεσβυτέρου την 1η Μαρτίου 2009.

Ωστόσο ο Δωρεοδότης Θεός του επιφύλαξε για σήμερα άλλη μια τιμή, που λίγοι λαμβάνουν ανά τον κόσμο. Να καταστεί, τη Αδεία και Πατριαρχική Ευλογία της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού μας Πατριάρχου, Κυρίου κ. Βαρθολομαίου και δια των χειρών του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας, αρχιμανδρίτης του Οικουμενικού Θρόνου, θέλοντας μ’ αυτόν τον τρόπο ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης να του απονείμει τον έπαινο της Μητρός Εκκλησίας, όχι μόνο για όσα προσέφερε, ή και για όσα θυσίασε για χάρη της Εκκλησίας, αλλά και για τον ιώβειο τρόπο που φέρει στους ώμους του τον σταυρό των ενενήντα και πλέον ετών καθώς και εκείνον τον βαρύ σταυρό της χηρείας.

Στο σημείο αυτό Σεβασμιώτατε αισθανόμαστε επιτακτική την ανάγκη να εκφράσουμε τη βαθύτατη ευγνωμοσύνη και τις άπειρες υιικές ευχαριστίες μας προς τη Σεπτή Κορυφή της Οικουμενικής Ορθοδοξίας, τον Πατριάρχη του Γένους μας Κ. κ. Βαρθολομαίο που ως Πρώτος και αναμφισβήτητος εγγυητής της ενότητας των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, δια της τιμής αυτής επιδεικνύει και εκφράζει την αγάπη και τον σεβασμό Του, όχι μόνο στο Πρόσωπό Σας και στο πρόσωπο του τιμημένου σήμερα π. Ιωάννου, αλλά και στην τοπική Εκκλησία της Ιεράς Μητροπόλεώς μας.

Εις ένδειξη σεβασμού και αγάπης στον πολυσέβαστο αδελφό μας π. Ιωάννη, δια των δικών Σας τιμίων χειρών Σεβασμιώτατε, παρακαλούμε να επιδώσετε τούτον τον επιστήθιο σταυρό μετά της σχετικής αφιερώσεως, ώστε φορώντας τον να ενθυμείται:

την εύσημο ταύτη ημέρα,

την αγάπη του Σεπτού Θρόνου της Μητέρας Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως,

συνάμα την δική Σας και δια αυτής της τοπικής μας Εκκλησίας

παρακαλώντας τον, να συνεχίσει να υψώνει τα χέρια του και την καρδιά του δεόμενος προς Κύριο για την κατά Θεόν πρόοδο και σωτηρία όλων μας.

Α Ξ Ι Ο Σ!!

Ο Μ Ι Λ Ι Α

Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ιωάννου Παρούση

(εκφωνηθείσα υπό του κ. Γεωργίου Βασιλειάδη)

Παναγιώτατε Οικουμενικέ Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως,

Δεν υπάρχουν λέξεις ικανές να περιγράψουν την τιμή και την συγκίνηση που τούτη την ώρα κατακλύζουν την ψυχή και την καρδιά μου. Ακόμα και οι πιο λαμπρές, οι πιο περίπλοκες και εύηχες χάνουν το νόημά τους μπροστά στο δέος που νιώθω σήμερα ενώπιόν Σας. Εγώ, ο ταπεινός, ένας εργάτης της Ορθοδόξου Πίστεως που δεν έκανα τίποτε περισσότερο από όσα ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός δίδαξε διά της θυσίας του στον καθένα μας. Με τα λάθη, τα πάθη, τις πράξεις και τις παραλείψεις μου προσπάθησα με την μετριότητά μου να κηρύξω τον λόγο του Ιερού Ευαγγελίου. Να συμβάλλω, με την ταπεινότητα μου, στον αγώνα για μια κοινωνία αγάπης και δικαιοσύνης. Κλείνω τα μάτια, στοχάζομαι και στην ψυχή μου αντηχούν τα λόγια του Απόστολου Παύλου: «Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον». Για μια κοινωνία που δεν περισσεύει κανείς. Που και οι έσχατοι έσονται πρώτοι. Που αγκαλιάζει καθένα και καθεμιά απ’ τα παιδιά της. Ευχαριστώ τον Κύριο που η εκκλησία μας με τίμησε δίνοντας μου την δυνατότητα να ενταχθώ στον κλήρο της. Να ιερουργήσω των αχράντων μυστηρίων. Να προσπαθήσω να απαλύνω τον πόνο μέσα από τον λόγο του Θεού. Πλησιάζοντας στη δύση του βίου μου αναρωτιέμαι γιατί άραγε εγώ να αξίζω αυτήν την τιμή; Δεν έκανα τίποτε παραπάνω από το ελάχιστο χρέος μου προς τον αίροντα «ταις αμαρτίαις του κόσμου». Ένας αμνός κι εγώ του Θεού. Γονυκλινής φιλώ την δεξιά σας και Σας ευχαριστώ που με αξιώσατε να ζήσω αυτή την στιγμή.

Σεβασμιώτατε Μητροπολίτη Λευκάδος και Ιθάκης

Καίτοι εσείς είστε ο πατέρας μας, ο πνευματικός καθοδηγητής του κλήρου και του λαού της Μητροπόλεώς μας, επιτρέψατέ μου, εκτός από τις ευχαριστίες μου, με συναισθήματα ανθρώπινα να σας εκφράσω την πατρική μου αγάπη. Η συγκίνηση μου που μέσω υμών πραγματώνεται η σημερινή τιμή προς το πρόσωπό μου είναι υπέρμετρος. Δύσκολα κανείς μπορεί να καταλάβει τα συναισθήματα που νιώθει η ταπεινότητά μου, καθώς τα δικά μου χέρια αξίωσε ο Ύψιστος να σας κρατήσουν κατά την βάπτισή σας στο όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος. Ο κύριος μετά σου. Από τα βάθη της ψυχής μου σας ευχαριστώ. «Τοῦ Κυρίου ἡ σωτηρία, καὶ ἐπὶ τὸν λαόν σου ἡ εὐλογία σου.».

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.