Την Ωραιότητα της Παρθενίας σου. Ο Ύμνος αυτός υμνεί το γλυκύτερον και αγιότερον πλάσμα του Θεού, Την Παναγία, την Μητέρα του Κυρίου μας και Μητέρα όλων των πιστών. Είναι αδύνατον να την εγκωμιάσει ή να Την υμνήσει άνθρωπος. Ο συνθέτης όμως αυτού του Ύμνου, έχοντας χαρίσματα εξαίρετα, έμπνευσιν ουράνιαν και δύναμιν πνεύματος σπανίαν και μεγάλην. Συνέθεσε αυτόν τον Ύμνον, ο οποίος εψάλλετο εις τους Ιερούς Ναούς κάθε Παρασκευήν, κατά την διάρκειαν της Μ. Τεσσαρακοστής.

Στο άκουσμά του σκιρτούν οι καρδιές, δακρύζουν τα μάτια και αγάλλεται η ψυχή, νομίζεις ότι αρχαγγελικές σάλπιγγες ακούονται παντού. Με ευλάβεια και σεμνότητα και υμνούν την Πλατυτέρα των ουρανών.

Εις τον ύμνον αυτόν δεσπόζει η λέξις «Ωραιότης» (αναγκάζομαι να κάνω μίαν παρένθεσιν για να αναλυθεί η λέξις ετυμολογικά και εννοιολογικά). Η λέξις ωραιότης προέρχεται από την λέξιν «ώρα», που σημαίνει ότι έφτασε ένα γεγονός εις την ώραν του, για να δώσει καρπούς. Άρα και η Παναγία έφτασε εις την ώραν Της, όταν έλαβεν την λάμψιν της θεϊκής δημιουργίας, για την ενσάρκωσιν του Κυρίου.

Η Ωραιότης της Παναγίας.
Προερχόταν από τις αρετές, με τις οποίες ήταν κεκοσμημένη. Πρότυπον υπακοής, ταπείνωσις, όπως αποδεικνύεται και από την ρήσιν Της. Προς τον Αρχάγγελον Γαβριήλ «ιδού η δούλη Κυρίου γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου». (Λουκ.1,38). (ερμηνεία:Ιδού είμαι η δούλη σου, πρόθυμη να υπηρετήσω τας εντολάς Σου.)

Ο ιερός Πρόκλος Κωνσταντινουπόλεως αρνείται πως υπάρχει μεγαλύτερο θαύμα σ’ όλο το σύμπαν από την Θεοτόκο. Ενώ ο Νικόλαος Καβάσιλας γράφει ότι μόνο η Παρθένος ηξιώθη να δει κατάματα την Θεότητα.

Μπροστά εις αυτήν την μοναδικήν ωραιότητα της Παρθένου, μένει εκστατικός ο Αρχάγγελος, που μας ανοίγει τα θαμπωμένα μάτια μας, που έβλεπαν την ασχήμια της αμαρτίας, για να δούμε, πως αναμορφώθηκε το αρχαίο κάλλος στο πρόσωπο της Θεοτόκου.

Η Κεχαριτωμένη Ωραιότης της Παρθένου είναι, η ωραιότης, που δημιούργησε η χάρις του Θεού. Αυτή η ωραία Κεχαριτωμένη, έτεκεν το πραγματικόν Κάλλος, τον ωραίον Υιόν Της, την ομορφιά, που σώζει τον κόσμο από τη δυσώδη δυσμορφία του.

Έτυχε σεβασμού.
Τιμών και επαίνων και από απλούς ανθρώπους αλλά και από επιστήμονες. Ο καθένας Την κοσμεί με λέξεις, που προέρχονται από το ιδικόν του χώρον. Και οι μεν Θεολόγοι Την αποκαλούν «μεθόριον (σύνορον) κτίστου καὶ κτίσεως», «τιμιωτέραν τῶν Χερουβεὶμ καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ».

Οι φιλόλογοι αποκαλούν, τον μεν Κύριον ημών Ιησούν Χριστὸν Άλφα, την δε Μητέρα του Κυρίου, Ωμέγα, δηλ. η αρχή των θαυμάτων του Θεού και τέλος των αυτού διδαγμάτων. Οι Ρήτορες αποκαλούν την Θεομήτορα «έμψυχον επίλογον και ανακεφαλαίωσιν πάντων των αρετών και των χαρισμάτων». (δηλ. η Παναγία ήταν το τέλος μιας σειράς γεγονότων, που είχαν προαναγγελθεί).

Μαθηματικοὶ ονομάζουν τὴν του Θεού Μητέρα «πλούτον των εαυτών αναλογιών». Οι Γεωμέτρες αποκαλούν την Θεομήτορα «κύκλον» καὶ «κέντρον». Οι Αστρονόμοι αποκαλούν Αυτὴν «έναστρον σφαίραν». Οι Οπτικοὶ Την ονομάζουν μέγα καὶ θαυμάσιον τηλεσκόπιον, διὰ μέσου του οποίου απεκαλύφθησαν οι βουλές του Θεού εις τους ανθρώπους δια την σωτηρίαν τους.

Οἱ Μηχανικοὶ θεωρούν τὴν Θεομήτορα «υπομόχλιον».
Διότι ο Δημιουργὸς του σύμπαντος κόσμου, διά μέσου της Αειπαρθένου Μαρίας, μετέβαλλεν την κτίσιν όλη, εκ της φθοράς εις την αφθαρσίαν. Οι Φυσικοὶ αποκαλούν την Θεοτόκον «υπερφυὲς θαύμα θαυμάτων», εις τον Ύμνον του Όρθρου των Χριστουγέννων ψάλλομεν: «όπου Θεός βούλεται, νικάται της φύσεως τάξις», δηλ. όπου θέλει ο Θεός νικώνται οι νόμοι της φύσεως. Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας την ονομάζει «το σεμνόν κειμήλιον της Οικουμένης».

Η Παρθενομήτωρ έχοντας συναίσθησιν ότι ανεδείχθη το όργανον της σωτηρίας όλου του κόσμου, δοξολόγησε τον Θεόν, προφήτευσεν ότι θα Την μακαρίζουν όλες οι γενιές, λέγοντας: «Μεγαλύνει (δοξάζει) η ψυχή μου τον Κύριον και ηγαλλίασε το πνεύμα μου επί τω Θεώ τω σωτήρι μου, ότι επέβλεψεν επί την ταπείνωσιν της δούλης αυτού∙ Ιδού γαρ από του νυν μακαριούσι με πάσαι αι γενεαί∙ Ότι εποίησέ μοι μεγαλεία ο δυνατός και άγιον το όνομα αυτού, και το έλεος αυτού εις γενεάς γενεών τοις φοβουμένοις αυτόν…» (Λουκ. α΄46-50).(Ωδή της Παναγίας, ψάλλεται εις τον Όρθρον)

Πώς να μην είναι η Ωραιότης του κόσμου; Με τους καρπούς, που έφερε στους ανθρώπους, έγινε: Η «κλίμαξ, δι’ ης κατέβη ο Θεός και η γέφυρα η μετάγουσα τους εκ γης προς ουρανόν».

Αγαπητοί μου Αναγνώστες, η Παναγία Μητέρα, θέλει όλους να μας ανεβάσει στους ουρανούς, ας ακολουθήσομεν την δικήν Της «κλίμακα, δι ης ηνοίχθη παράδεισος». Και του χρόνου με την βοήθειαν της Παναγίας να ξαναψάλλομεν «ΤΗΝ ΩΡΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΘΕΝΙΑΣ ΣΟΥ».

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.