῾Ο μακαριστός π. Αἰμιλιανός, κατά κόσμον ᾽Αλέξανδρος Βαφείδης, γεννήθηκε στή Νίκαια Πειραιῶς τό 1934 ἀπό εὐσεβεῖς γονεῖς πού ἡ καταγωγή τους ἦταν ἀπό τήν Μικρά ᾽Ασία. ῾Ο π. Αἰμιλιανός ἦταν καρπός πολλῆς προσευχῆς καί γεννήθηκε μετά ἀπό θαῦμα τῆς Παναγίας τῆς Τήνου. Οἱ παπποῦδες του ὅπως καί οἱ γονεῖς του ἦταν ἄνθρωποι πιστοί καί ἐνάρετοι. ᾽Αξίζει νά σημειωθεῖ ὅτι ἡ γιαγιά του κοιμήθηκε ὡς μοναχή μέ τό ὄνομα Εὐταξία καί ἡ μητέρα του ὡς μοναχή Αἰμιλιανή.

Από μικρός ὁ Γέροντας Αἰμιλιανός ἔδειξε μία πρωτόγνωρη εὐλάβεια καί ἀφοσίωση στό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Τόν ἐλεύθερο χρόνο του τόν περνοῦσε μελετῶντας, στό ναό τῆς ἐνορίας τους καί στίς χριστιανικές συγκεντρώσεις.

῾Η μητέρα του τοῦ δίδαξε πῶς νά προσεύχεται καί πῶς νά λέγει τήν μονολόγιστη εὐχή: «Κύριε ᾽Ιησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ ἐλέησόν με», τήν ὁποία ἔλεγε συνεχῶς κι ἔτσι καθαρίζονταν, φωτίζονταν καί ἐξαγιάζονταν.

Τά πρῶτα γράμματα τά ἔμαθε στά Σήμαντρα Χαλκιδικῆς, ἐνῶ τήν δευτεροβάθμια ἐκπαίδευση στή Νίκαια Πειραιῶς, ὅπου κατοικοῦσαν οἱ γονεῖς του. ᾽Εδῶ τοῦ δόθηκε ἡ εὐκαιρία νά συνδεθεῖ μέ πνευματικούς ἀνθρώπους καί ἰδιαίτερα μέ μέλη τῆς ᾽Αδελφότητος «Ζωή».

Μετά ἀπό ἐπιτυχεῖς ἐξετάσεις φοίτησε γιά δυό χρόνια στή Νομική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου ᾽Αθηνῶν. Στή συνέχεια φοίτησε στή Θεολογική Σχολή τῶν ᾽Αθηνῶν, τῆς ὁποίας ἔγινε Πτυχιοῦχος. ῞Οταν τόν ρώτησα γιατί δέν τελείωσε τή Νομική μοῦ εἶπε: «Τά μαθήματα καί τό περιβάλλον δέν μέ ἰκανοποιοῦσαν, ἦταν ξένα πρός τούς πόθους, τίς ἐπιθυμίες καί τά ὄνειρά μου. ῞Οταν πρωτοπῆγα στή Θεολογική ἔνοιωσα μιά ἐσωτερική εὐχαρίστηση καί δόξασα τό Θεό πού μέ φώτισε νά πάρω αὐτήν τήν ἀπόφαση».

Τήν περίοδο αὐτή ἀνέπτυξε σπουδαία πνευματική καί ἱεραποστολική δράση. ῎Εκανε κατηχητικά, ὁμάδες ὁμιλίες καί γενικά ὄργωσε τήν περιοχή τῆς εὐθύνης του.

Μετά τήν ἀποφοίτησή του ἀπό τή Θεολογική ἔκανε τά πρῶτα βήματα γιά νά ἐκπληρώσει τούς ἱερούς του πόθους, νά γίνει ἐργάτης τοῦ Εὐαγγελίου καί τοῦ ἱεροῦ Θυσιαστηρίου. Τό ὄνειρό του ἦταν ἀργότερα, ἀφοῦ προετοιμαστεῖ κατάλληλα, νά ὑπηρετήσει στήν ἐξωτερική ἱεραποστολή. Γιά νά γίνει αὐτό ἔπρεπε πρῶτα ὁ ἴδιος νά καλλιεργηθεῖ καί νά καθαρθεῖ. Αὐτό θά γινόταν κατορθωτό μόνον κοντά σέ ἕναν ἐπίσκοπο πού εἶχε φόβο Θεοῦ καί ἱεραποστολικό ζῆλο. Τήν περίοδο ἐκείνη ὁ ἐπίσκοπος πού συγκέντρωνε τίς παραπάνω ἀρετές ἦταν ὁ Μητροπολίτης Τρίκκης καί Σταγῶν κυρός Διονύσιος.

῾Ο μακαριστός Διονύσιος ζοῦσε σά μοναχός. Στή Μητρόπολη συγκατοικοῦσε μέ τούς ἁγίους κληρικούς π. Πολύκαρπο Βαγενᾶ, μετέπειτα Μητροπολίτη Κερκύρας, καί π. Θεολόγο Πασχαλίδη, μετέπειτα Μητροπολίτη Λαρίσης.

Τόν Τρίκκης διάλεξε ὁ π. Αἰμιλιανός γιά νά τόν εἰσαγάγει στό Θυσιαστήριο. ῾Ο Διονύσιος, ὅταν τόν ἐπισκέφθηκε ὁ π. Αἰμιλιανός χάρηκε πολύ γιατί στό πρόσωπό του εἶδε ἀκόμα ἕναν ἄξιο ἐργάτη τοῦ Εὐαγγελίου. Χωρίς περιστροφές τοῦ πρότεινε νά ἐγκαταβιώσει στήν περώνυμη Μονή Βαρλαάμ ῾Αγίων Μετεώρων.

-Παιδί μου, θέλω νά πᾶς ἐκεί γιά νά γίνεις μέ τήν παρουσία σου ἀνάχωμα στά ἐπεκτατικά σχέδια τοῦ Τουρισμοῦ. ῎Ηδη ἔχουν τοποθετήσει τά πρῶτα κρεβάτια καί ἄλλα ἔπιπλα γιά νά λειτουργήσει στή Μονή ξενοδοχεῖο τοῦ ὕπνου, ὅπως δυστυχῶς ἔγινε στή μονή τοῦ Μεγάλου Μετεώρου. Πήγαινε καί οἱ ὅσιοι κτήτορες καί οἱ προσευχές ὅλων μας θά ἀντιστρέψουν τά σκοτεινά σχέδιά τους».

῾Ο π. Αἰμιλιανός, στίς 15-10-1960, γεμάτος μέ αἰσθήματα χαράς καί δέους πέρασε τήν κεντρική εἴσοδο τῆς Μονῆς καί κατευθύνθηκε στό Καθολικό, ὅπου προσκύνησε τά ἱερά λείψανα τῶν κτητόρων τούς ὁποίους παρακάλεσε νά εὐλογήσουν τήν ἐγκαταβίωσή του ἐκεῖ. Οἱ πατέρες τῆς Μονῆς τόν δέχθηκαν μέ χαρά καί ὀ ἡγούμενος τῆς Μονῆς τόν ἔγραψε ὡς δόκιμο.

Στίς 8-12-1960 ἀνέβηκε στό μοναστήρι ὁ κυρός Διονύσιος καί τόν ἔκειρε μοναχό καί τοῦ ἔδωσε τό ὄνομα Αἰμιλιανός. ῾Ο ἐπίσκοπος τοῦ εὐχήθηκε νά εἶναι μέσα στό μοναστήρι τό φῶς πού μετά τό Χριστό θά φωτίζει καί θά θερμαίνει τίς ψυχές τῶν συμμοναστῶν του, ἀλλά καί τῶν προσκυνητῶν πού ἄρχισαν νά πληθαίνουν.

-Σύνταμα, παιδί μου, τοῦ εἶπε, θά σέ χειροτονήσω κάτω στά Τρίκαλα Διάκονο γιά νά σέ γνωρίσουν οἱ Τρικαλινοί.

Πράγματι στίς 11 Δεκεμβρίου 1960 στόν ῾Ιερό Ναό τῆς ῾Αγίας Παρασκευῆς, πού εἶναι στό Βαρούσι, τόν χειροτόνησε Διάκονο. ῾Ο Μητροπολίτης μίλησε γιά τό νέο στρατιώτη τοῦ Χριστοῦ μέ τά πιό θερμά λόγια κι ὁ π. Αἰμιλιανός τόν εὐχαρίστησε γιά τήν ἐμπιστοσύνη πού ἔδειξε στό πρόσωπό του καί τόν παρακάλεσε νά τόν ἔχει στίς προσευχές του γιά νά μή διαψεύσει τίς ἐλπίδες καί τίς προσδοκίες πού ἔχει γι᾽ αὐτόν.

῾Ο ἐρχομός στή Μητρόπολη Τρίκκης τοῦ π. Καλλινίκου Καρούσου, νῦν πρώην Μητροπολίτου Πειραιῶς, μέ τή συνοδεία του ἔγινε ἀφορμή ὁ π. Αἰμιλιανός νά ἐγκαταβιώσει σέ ἄλλες Μετεωρίτικες Μονές.

Στίς 15 Αὐγούστου 1961 στό μοναστήρι τοῦ Βυτουμᾶ, πού πολύ ἀγαποῦσε καί φρόντιζε ὁ μακαριστός Μητροπολίτης Διονύσιος, χειροτόνησε τόν π. Αἰμιλιανό Πρεσβύτερο.

᾽Απολυτήριο ἀπό τήν ῾Ιερά Μονή Βαρλαάμ πῆρε στίς 11-8-1961 σύμφωνα μέ τήν 25η πράξη τοῦ ἡγουμενοσυμβουλίου τῆς Μονῆς.

Μετά ὁ π. Αἰμιλιανός πῆγε νά μονάσει στό ἡσυχαστικό μοναστήρι τοῦ Δουσίκου, ἀρχές Σεπτεμβρίου 1961, πού εἶχε ἀνάγκη ἀπό ἱερομόναχο γιά νά τελεῖ τή Θεία Λειτουργία καί τίς ἄλλες ἀκολουθίες.

Τήν 1η ᾽Ιανουαρίου 1962 στόν ῾Ιερό Ναό Παναγίας ᾽Επισκέψεως τόν ἐχειροθέτησε ᾽Αρχιμανδρίτη.

᾽Από τή Μονή Δουσίκου ἔφυγε τό καλοκαίρι τοῦ 1962 γιά νά ἀναλάβει τά ἡνία τῆς ῾Ιστορικῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς τοῦ Μεγάλου Μετεώρου.

Η παρουσία του στό Μεγάλο Μετέωρο ἔγινε αἰτία νά ἐπανδρωθεῖ μέ νέους στήν ἡλικία καί μορφωμένους μοναχούς. Τό 1963 ἐγκαταστάθηκαν στή Μονή οἱ δύο πρώτοι μοναχοί, κι ἀργότερα πολλοί νέοι πού πολιτεύονταν ὡς δόκιμοι πλησίον του.

Τό μοναστήρι ἔγινε κέντρο πνευματικοῦ ἀναβαπτισμοῦ ὄχι μόνον τῆς περιοχῆς, ἀλλά καί εὐρύτερης περιφέρειας. Οἱ Θεῖες Λειτουργίες πού τελοῦσε, τά κηρύγματα πού ἔκανε, τό πλῆθος τῶν πιστῶν πού ἐναπόθεταν στό πετραχήλι του τίς πτώσεις τους, οἱ σοφές συμβουλές του καί γενικά ἡ ἀγία βιωτή του συνετέλεσαν νά γεμίσουν οἱ ναοί καί να βροῦνε τή σωτηρία τους πλῆθος ψυχές.

Δέν ὑπάρχει χωριό τῶν Τρικάλων, πεδινό ἤ ὀρεινό, πού νά μήν τό ἐπισκέφθηκε εἶτε πεζός, εἶτε μέ τό αὐτοκίνητο. ῞Ολοι οἱ μεγαλύτεροι στήν ἡλικία δοξάζουν τό Θεό πού τόν ἔφερε κοντά τους καί τόν ἐγνώρισαν.

῾Ο π. Αἰμιλιανός ἐπειδή δέ θεωροῦσε τόν ἑαυτό του τέλειο κατέφευγε γιά νά ζητήσει συμβουλές σέ ἀνεγνωρισμένα πνευματικά ἀναστήματα, σέ ἁγίους κληρικούς καί μέ τούς ὁποίους συνεδέθηκε πνευματικά. Μερικοί ἀπό τούς φωτισμένους αὐτούς κληρικούς εἶναι οἱ πατέρες: ᾽Αθανάσιος Χαμακιώτης, παπα-Δημήτρης Γκαγκαστάθης, ᾽Αμφιλόχιος Μακρῆς, ὁ γέροντας τῆς Πάτμου Φιλόθεος Ζερβάκος, Σίμων ᾽Αρβανίτης, Δαμασκηνός Κατρακούλης.

Τό ἔτος 1972, μετά ἀπό πολυετή δοκιμασία καί πολλές δυσκολίες, ἐγκαθιστᾶ στήν ἐρειπωμένη μονή τῶν ῾Αγίων Θεοδώρων τίς πρῶτες μοναχές, πνευματικά του τέκνα.

Τό 1973, κι ἀφοῦ ὁ Μητροπολίτης Διονύσιος μετατέθηκε στούς οὐρανούς ὁ π. Αἰμιλιανός μέ τή συνοδεία του ἀνεχώρησε γιά τόν ῎Αθωνα, ὅπου ἐπάνδρωσαν τό Μοναστήρι τῆ Σιμωνόπετρας.

Οἱ μοναχές ἀπό τή Μονή τῶν ῾Αγίων Θεοδώρων ἀκολούθησαν τόν πνευματικό τους πατέρα καί ἔδωσαν ζωή στή φημισμένη στίς μέρες μας Μονή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ ᾽Ορμύλιας Χαλκιδικῆς.

῾Ο π. Αἰμιλιανός ἐργάστηκε καί στή Σιμωνόπετρα μέ τόν ἴδιο ζῆλο καί αὐταπάρνηση ἔχοντας βοηθοῦς του τά ἔμπειρα καί φωτισμένα πνευματικά του τέκνα πού ἔκαναν τό μοναστήρι γνωστό σέ ὅλον τόν πλανήτη.

Στίς ἀρχές τοῦ 1995 μετά ἀπό τόν κλονισμό τῆς ὑγείας του ἐγκαταστάσθηκε στό γυναικεῖο μετόχι τῆς Μονῆς, τήν ῾Ιερά Μονή Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, ὅπου δέχθηκε τήν ἀγάπη καί τίς φροντίδες ὅλων τῶν μοναζουσῶν.

Στίς 9 Μαῒου 2019 ὁ γέροντας Αἰμιλιανός παρέδωσε τήν ἁγία του ψυχή στά χέρια φωτειῶν ἁγίων ᾽Αγγέλων οἱ ὁποίοι τήν πῆγαν μπροστά στό θρόνο τοῦ Θεοῦ ἀπό τά χέρια τοῦ ὁποίου θά λάβει τόν τῆς δικαιοσύνης στέφανο.

῾Η εὐχή ὅλων μας εἶναι, ἐκεῖ πάνω πού βρίσκεται, νά πρεσβεύει νά στείλει ὁ Θεός κληρικούς πού θά ἔχουν τά ἴδια μ᾽ αὐτόν ὁράματα καί ἱεραποστολικό ζῆλον καί πού θά γίνουν μπροστάριδες γιά νά ὁδηγήσουν τό λαό τοῦ Θεοῦ στήν ἀγκαλιά τῆς ᾽Εκκλησίας.

῎Ας ἔχουμε τήν εὐχή του.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 3 (1 ψήφος)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.