Στόν μεγαλοπρεπέστατο Μητροπολιτικό Ἱερό Ναό Ἁγίου Στεφάνου Ἀρναίας καί ἀπουσίᾳ τοῦ φιλοχρίστου Λαοῦ μας ἐξετυλήχθη τό Θεῖο Δρᾶμα γιά φέτος μέ ἱερουργούς τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ἱερισσοῦ, Ἁγίου Ὂρους καί Ἀρδαμερίου κ.ΘΕΟΚΛΗΤΟ, τούς Ἐφημερίους τοῦ Ἱεροῦ αὐτοῦ Παλλαδίου Παν. Ἀρχιμ. π. Παΐσιο Σουλτανικᾶ καί π. Γεώργιο Τρικκαλιώτη καί τούς Διακόνους τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως π. Θεόκλητο Παρδάλη καί π. Κωνσταντῖνο Ἰσαακίδη.

Τό πρωΐ τῆς Μεγάλης Πέμπτης ἐψάλη ἡ Ἀκολουθία τοῦ Ἱεροῦ Νιπτῆρος, ὡς ἡ Τάξις τοῦ Πατριαρχείου μας προβλέπει καί ἀκολούθως ἐτελέσθη ἡ σεμνομεγαλόπρεπη Θεία Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, εἰς ἀνάμνησιν τῆς παραδόσεως τοῦ Μυστηρίου τῆς Θείας Εὐχαριστίας ἀπό τόν Κύριο στούς Μαθητές Του, τοῦ ἀκενώτου καί ἀτελευτήτου Δείπνου τοῦ Μυστικοῦ, πού ὑποστασιάζει τό γεγονός τῆς Ἐκκλησίας, πού εἶναι ἡ Ἲδια ἡ Ἐκκλησία, ὁ Χριστός μας, δηλαδή, πού προσφέρει καί προσφέρεται, πού διαμερίζει καί διαμερίζεται, ἡ βρῶσις τοῦ Ἀναστημένου Σώματος καί ἡ πόσις τοῦ ζωηροῦ Αἳματός Του!

Τό Ἑσπέρας τῆς ἲδιας Ἡμέρας ἀπό τίς 7 ἠ ὣρα ἐτελέσθη ἡ Ἀκολουθία τῶν Παθῶν, θρηνούντων καί δακρυόντων τῶν λυγερόκορμων καμπαναριῶν τῆς Ἀρναίας, πού συμμετεῖχαν στόν πόνο τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς Παντάνασσας πού ἐκόπτετο γιά τό ΓΛΥΚΥ ΤΗΣ ΕΑΡ καρφωμένο στόν Σταυρό, ἀλλά καί στόν πόνο τῶν πιστῶν, πού μέ ΑΝΩΘΕΝ ΕΝΤΟΛΕΣ ἒμειναν ἒξω τοῦ Νυμφῶνος Χριστοῦ… Φοβερό τό θέαμα τῶν δακρυσμένων κενῶν στασιδιῶν καί τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου, πού μέ ἐπικεφαλῆς τόν Δεσπότη μας διερωτᾶτο: Γιατί ἂραγε; Καί ἀπό ποιόν;

Τό πρωΐ τῆς φρικτῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Παρασκευῆς καί ἀφοῦ ἐψάλησαν οἱ Ἃγιες καί Μεγάλες Βασιλικές Ὧρες, μέ τόν π. Παΐσιο γονατιστό νά ἀναπέμπη πρός τόν Ἐσταυρωμένο τή φοβερή εὐχή τῆς Θ΄ Ὣρας ὑπέρ τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου καί τοῦ Λαοῦ, ἐτελέσθη ὁ Πανηγυρικός Ἑσπερινός τῆς Ἀποκαθηλώσεως τοῦ Πανασπίλου Σώματος τοῦ Κυρίου ἀπό τό Ξύλο τοῦ Σταυροῦ καί ἐψάλη ἐκ μέρους ὁλάκερης τῆς Κτίσεως ἡ οἰμωγή τῶν ὑλικῶν καί ἂϋλων Ὂντων: «Σέ τόν ἀναβαλλόμενον τό φῶς ὡς ἱμάτιον… πῶς Σέ κηδεύσω Θεέ μου ἢ πῶς σινδόσιν εἰλήσω τό σόν ἀκήρατόν σῶμα;…», ἀπό τό στόμα τῶν μουσικολογιωτάτων Μαϊστόρων τῆς βυζαντινῆς Τέχνης τοῦ Ναοῦ, τοῦ Ἂρχοντος Πρωτοψάλτου καί Καθηγητοῦ κ. Βασιλείου Κοκκαλιάρη, τοῦ Λαμπαδαρίου κ. Κωνσταντίνου Πνευματικοῦ καί τοῦ Δομέστιχου κ. Πέτρου Κοτρότσιου.

Μετά τό πέρας τοῦ τροπαρίου καί τῆς κατανύξεως τῶν στιγμῶν, τόν λόγο ἒλαβε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ, ὁ ὁποῖος ἐνώπιον τοῦ Ἐπιταφίου ἀπηύθυνε, μέσῳ τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ ERGO BLOG ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ, τό μήνυμα τοῦ Σταυροῦ καί τοῦ Τάφου τοῦ Χριστοῦ. Παρετήρησε ὃτι ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στήν πρός Φιλιππισίους του Ἐπιστολή τό ἑρμηνεύει θαυμάσια: Ὁ Κύριος «…ἐκένωσεν ἐαυτόν μορφήν δούλου λαβών,… ἐταπείνωσεν ἐαυτόν γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δέ σταυροῦ»! ( Φιλ. β΄, 7-8 ), «ἂδειασε καί σμίκρυνε καί ταπείνωσε τόν Ἑαυτό Του καί τό μεγαλεῖο Του πρός καιρόν… καί ὑπήκουσε στόν Πατέρα Του, μέχρι πού ἒφτασε στόν θάνατο καί μάλιστα στόν ἀτιμωτικό θάνατο τοῦ Σταυροῦ»!

Καί κατέληξε ὁ Ἐπίσκοπός μας : « “Τό νά διδάξης τήν ὁδό τῆς ταπείνωσης εἶναι εὒκολο καί δυνατό νά γίνη. Τό νά ὑποδείξης ὃμως καί τόν δρόμο πού μέ εὐκολία βαδίζοντάς τον τήν ὑλοποιεῖς, αὐτό εἶναι τό θαυμαστό, γράφει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος. Καί συνεχίζει· Γιά τοῦτο ἦλθε ὁ Μονογενής Υἱός σταλμένος ἀπό τόν Πατέρα Του καί ἀνέβηκε στό Ξύλο τοῦ Σταυροῦ καί δέν μᾶς ἐγκατέλειψε νωρίτερα, μέχρις ὃτου μᾶς ἀπάλλαξε ἀπό τή δυσκολία ἐκείνη”. Ὁ λόγος γιά τήν κένωση καί τήν ταπείνωση τοῦ Θεοῦ, τή θεοδίδακτη ταπείνωση πού τή Μεγάλη Παρασκευή μετουσιώνεται σέ Ἀγάπη καί Θυσία. Καί τί σημαίνει ταπείνωση; Μᾶς τό λέει ὁ ἀείμνηστος π. Παῦλος Εὐδοκίμωφ :“ Ὁ ἂνθρωπος παύει νά θεωρῆ τόν ἑαυτό του κέντρο τῶν πάντων· τό πᾶν ἀνήκει στόν Θεό. Ἡ τέχνη τῆς ταπείνωσης δέν εἶναι τό νά γίνης τοῦτο ἢ ἐκεῖνο, ἀλλά τό νά εἶσαι ἀκριβῶς στό μέτρο πού σοῦ δόθηκε ἀπό τόν Θεό”. Ἢ καλύτερα ὃπως τό ἐκφράζει ὁ μεγάλος Φώτης Κόντογλου στό Καταφύγιό του : “…στό μέτρο πού σοῦ διώρισε ὁ Θεός!”».

Τό ἑσπέρας ἀπό τίς 7 ἡ ὣρα ἐψάλη ὁ Ἐπιτάφιος Θρῆνος καί ἀκούστηκε γοερά τό παράπονο καί πάλι τοῦ Ποιμενάρχου μας ἐναντίον ὃσων κράτησαν ἒξω ἀπό τίς Ἐκκλησίες μας τόν πενθηφόρο Λαό τοῦ Θεοῦ πού ἢθελε μαζί μέ τόν Κωστή Παλαμᾶ νά πῆ στόν Κύριο: «Ἂκλαυτο καί ἀστόλιστο τοῦ χάρου δέν Σέ δίνω…»!

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.