Κατόπιν τούτου, ευρίσκομαι στην στενόχωρη θέση να πρέπει να απαντήσω στον Σεβασμιώτατο, προκειμένου να αποκατασταθεί η αλήθεια και το δικαίωμα των αναγνωστών για αντικειμενική κρίση.

Στο άρθρο – απάντησή του ο Σεβασμιώτατος διαφωνεί με την επιστημονική (και όχι εκ της κοινής πείρα συναγόμενη) άποψη μου, ότι η επιστολή που απηύθυνε ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής στον Σεβασμιώτατο περί παροχής κανονικής αδείας τελέσεως μυστηρίου βαπτίσεως είναι έγκυρη.

Προκειμένου, δε, να θεμελιώσει την άποψή του, προβάλλει ως επιχείρημα, ότι «ἡ ἀναφορά του στήν “οἰκογένεια στήν ὁποία αὐτά ἀνήκουν” ἦταν παραπλανητική. Καί ἦταν παραπλανητική, διότι τά παιδιά αὐτά δέν ἀνήκουν “σέ οἰκογένεια, ὅπως αὐτή νοεῖται κατά τήν διδασκαλία τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας”».

Επί των ανωτέρω επάγομαι τα εξής:

Όπως επεσήμανα και στο άρθρο μου, για την έγκυρη παροχή αδείας για τέλεση μυστηρίου απαιτείται:

α) αποστολέας της αιτήσεως να είναι ο Επίσκοπος που επιθυμεί να τελέσει το υπερόριο μυστήριο και αποδέκτης της ο επιχώριος και αρμόδιος για την έκδοση της αδείας Επίσκοπος.

β) αναφέρονται σ’ αυτήν σαφώς: 1) το είδος του μυστηρίου, 2) ο ιερός ναός στον οποίον πρόκειται αυτό να τελεσθεί, 3) η ημερομηνία τελέσεως του μυστηρίου και 4) ο αριθμός των τέκνων και η οικογένεια στην οποία αυτά ανήκουν.

Τα παραπάνω στοιχεία συνιστούν συστατικά, δομικά στοιχεία για το έγκυρο της αιτήσεως. Εάν ελλείπει ένα εκ των στοιχείων αυτών, η σχετική αίτηση είναι ελλειπής και ή συμπληρώνεται και εκδίδεται η σχετική άδεια ή απορρίπτεται.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η αίτηση για την παροχή κανονικής αδείας ήταν καταρχήν πλήρης και συνεπώς καταρχήν κανονικώς εξέδωσε την άδεια ο Μητροπολίτης Γλυφάδος, αφού σύμφωνα με τα μέχρι τότε στοιχεία που είχαν περιέλθει σε γνώση του, ορθώς είχε εδραία την πεποίθηση, ότι η αναφερόμενη οικογένεια πληρούσε τα πρότυπα της οικογένειας κατά την Ορθόδοξη Εκκλησία. Και αυτό δεν το λέω εγώ.

Συνάγεται αβιάστως από την επιστολή, που απέστειλε ο Σεβασμιώτατος προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, όπου δηλώνει, ότι εάν το εγνώριζε (ότι δηλαδή η οικογένεια των δύο τέκνων δεν πληρούσε το πρότυπο της οικογένειας κατά την Ορθόδοξη Εκκλησία), δεν θα παρείχε την άδεια για την τέλεση του μυστηρίου.

Συνεπώς, επισημαίνω, ότι κατά την παροχή της κανονικής αδείας ο Μητροπολίτης Γλυφάδος δεν εγνώριζε, ότι ευρίσκετο σε πλάνη αλλά ακριβώς το αντίθετο. Αυτό δε το γεγονός επιβεβαιώνει το έγκυρο της παρασχεθείσης αδείας και κατά συνέπεια και το έγκυρο της αιτήσεως, βάσει της οποίας παρασχέθηκε η άδεια και τονίζω μέχρι την στιγμή της παροχής της αδείας.

Σε πλάνη διαπίστωσε, ότι βρίσκεται, αφού εξέδωσε την άδεια τελέσεως του μυστηρίου, οπότε και την στιγμή που το διαπιστώνει, τίθεται για πρώτη φορά και το ζήτημα του εγκύρου της αδείας την οποία εξέδωσε.

Και φθάνουμε στο κρίσιμο σημείο. Ο Μητροπολίτης Γλυφάδος διαπιστώνει, ότι παραπλανήθηκε, διότι όπως ισχυρίζεται, η εικόνα σχετικώς με την οικογένεια των δύο βαπτισθέντων τέκνων που του δόθηκε με την επιστολή τον παραπλάνησε να πιστέψει, ότι πρόκειται για οικογένεια κατά τα πρότυπα της Ορθόδοξης Εκκλησίας και όχι για οικογένεια εκτός των προτύπων αυτής.

Εάν δεχθούμε, ότι το κατά τον Μητροπολίτη Γλυφάδος πρότυπο οικογένειας κατά την Ορθόδοξη Εκκλησίας, που επιτρέπει την βάπτιση των τέκνων αυτής, είναι έγγαμο ετερόφυλο ζεύγος Ορθοδόξου θρησκεύματος, τότε γιατί η Ορθόδοξη Εκκλησία βαπτίζει:

Παιδιά διαζευγμένων Ορθοδόξων γονέων

Παιδιά εν διαστάσει Ορθοδόξων γονέων

Παιδιά μονογονεϊκής οικογένειας, δηλαδή οικογένειας που υπάρχει μόνο η άγαμη μητέρα

Παιδιά ορφανά από έναν ή και από τους δύο γονείς

Παιδιά, που ζουν σε Ίδρυμα

Παιδιά αλλοδόξων, αλλοθρήσκων ή αθέων γονέων

Είναι όλες αυτές οι περιπτώσεις πρότυπο οικογένειας κατά την Ορθόδοξη Εκκλησίας συμφώνως με την άποψη του Μητροπολίτη Γλυφάδος; Όχι ακριβώς, αλλά επειδή δεχόμαστε ως Ορθόδοξη Εκκλησία, ότι πρωταγωνιστής στο μυστήριο της βαπτίσεως είναι ο βαπτιζόμενος και εκ πλαγίου ο ανάδοχος, δεχόμαστε κατ’ οικονομίαν όλες τις παραπάνω περιπτώσεις ως «πρότυπο οικογένειας».

Εκ τούτου συνάγεται, ότι για την Ορθόδοξη Εκκλησία, οικογένεια, της οποίας τα παιδιά βαπτίζονται, είναι ό,τι ο νόμος του ελληνικού Κράτους ορίζει και αποδέχεται ως νομίμως υπάρχουσα οικογένεια, τέτοια δε είναι πλέον – συμφωνεί ή διαφωνεί κάποιος – και το ομόφυλο ζεύγος.

Το ομόφυλο ζεύγος βεβαίως στην Ελλάδα δεν επιτρέπεται να «αποκτήσει» τέκνα, όμως το ζεύγος της υπό κρίσιν περιπτώσεως ήλθε εξ Αμερικής, όπου είναι νόμιμη η «τεκνοθεσία» από ομόφυλα ζευγάρια.

Εν πάσει περιπτώσει, η άποψη του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Γλυφάδος ότι αν εγνώριζε, πως η οικογένεια των τέκνων δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις του προτύπου οικογενείας κατά την Ορθόδοξη Εκκλησία, δεν θα έδινε την άδεια του, ελέγχεται για την ορθότητά της και την συμφωνία της με ό,τι αποδέχεται η Ορθόδοξη Εκκλησία και με ό,τι συμβαίνει στην πραγματικότητα.

Τούτο σημαίνει, ότι η άδεια την οποία εξέδωσε, είναι καθόλα έγκυρη, εδραζόμενη σε έγκυρη αίτηση εκ μέρους του Αρχιεπισκόπου Αμερικής, ο οποίος κατ’ ουσίαν δεν παραπλάνησε τον Μητροπολίτη Γλυφάδος. Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής εγνώριζε, ότι οι γονείς ήταν ομόφυλο ζευγάρι, όπως επίσης εγνώριζε και γνωρίζει και όσα εξέθεσα παραπάνω.

Αλλά η άποψη αυτή του Σεβασμιωτάτου τίθεται υπό αμφισβήτηση και από όσα θα εκθέσω παρακάτω. Ειδικότερα:

Α) Αν παρά ταύτα εγώ δεχθώ, όπως έπραξα και στο άρθρο μου, ότι ο Σεβασμιώτατος έχει δίκιο και ότι πράγματι πλανήθηκε, όπως άλλωστε και ο ίδιος το δηλώνει και το ομολογεί, τότε πρόκειται για πλάνη περί τα πράγματα, που και ο ίδιος στην απάντηση του παραδέχεται, η οποία οδηγεί υπό προϋποθέσεις σε ακύρωση από την εκδούσα Αρχή (τον Μητροπολίτη Γλυφάδος) της εκδοθείσης αδείας για την τέλεση του μυστηρίου της βαπτίσεως.

Όμως, εξ όσων είμαι σε θέση να γνωρίζω, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γλυφάδος, παρά τα όσα υποστηρίζει περί πλάνης του, δεν ανεκάλεσε μέχρι και σήμερα την κανονική άδεια που εξέδωσε. Αυτό, αγαπητοί μου, αποδεικνύει περίτρανα, ότι πλάνη δεν υπήρξε ποτέ. Και αν υπήρξε, ουδέποτε «ενεργοποιήθηκε», για να ανακληθεί η κανονική άδεια και να «αποκατασταθεί» η κανονικότητα, η οποία κατ’ εμέ δεν διασαλεύθηκε ποτέ.

Β) Όπως ο ίδιος παραδέχεται στην απάντησή του, το λάθος το έκαναν οι εφημέριοι του Ναού, οι οποίοι δέχθηκαν να παραλάβουν τα δικαιολογητικά κατά την ώρα της βαπτίσεως, με αποτέλεσμα να πληροφορηθούν την τελευταία στιγμή, ότι οι γονείς είναι ομόφυλο ζευγάρι.

Καταρχήν, δεν παραλαμβάνεις δικαιολογητικά κατά την ώρα της βαπτίσεως. Τα παραλαμβάνεις ή πρίν ή μετά. Το θέμα πάντως είναι, ότι κατά τον Μητροπολίτη Γλυφάδος την ευθύνη για το συμβάν την φέρουν οι εφημέριοι του Ναού.

Μάλιστα καθ’ ομολογία του ιδίου του Μητροπολίτη Γλυφάδος, οι συγκεκριμένοι εφημέριοι το έχουν ξανακάνει, παραλαμβάνοντας δικαιολογητικά τελευταία στιγμή, όταν εμπλέκεται στο μυστήριο γνωστό τους πρόσωπο.

Αυτό αποτελεί όχι μόνο σοβαρή μομφή κατά των εφημερίων του Ναού αλλά και σοβαρή κανονικώς παραδοχή κανονικού παραπτώματος από τον Σεβασμιώτατο.

Τους εφημερίους δεν τους γνωρίζω προσωπικώς και ούτε έχω κάτι εναντίον τους. Απορώ όμως, γιατί ο Μητροπολίτης Γλυφάδος, ενώ τελεί εν γνώσει τελέσεως κανονικού παραπτώματος εκ μέρους των δύο εφημερίων, του οποίου μάλιστα γνωρίζει και την κατ’ επανάληψιν τέλεσή του, δεν κίνησε ούτε και στην περίπτωση αυτή την διαδικασία της διώξεως τους και της κρίσεώς τους από το αρμόδιο εκκλησιαστικό δικαστήριο;

Η δε εικασία του Σεβασμιωτάτου, ότι «οἱ ἀνατροφεῖς τῶν παιδιῶν ἐσκεμμένως ἴσως παρεκάλεσαν νά φέρουν τά ἔγγραφα τήν ὥρα τῆς βαπτίσεως, προκειμένου νά συλλάβουν ἐξαπίνης τοῦς ἱερεῖς,…» μάλλον περιπλέκει περισσότερο τα πράγματα, διότι από την μία πλευρά προσάπτει στους εφημερίους κατηγορία και από την άλλη πλευρά αποπειράται να τους αθωώσει, μεμφόμενος όμως με εικασία τους ανατροφείς των παιδιών.

Άρα, πλάνη του Μητροπολίτη Γλυφάδος δεν υπήρξε. Διότι, εάν υπήρχε, θα έπρεπε άμεσα να κινήσει και την διαδικασία ενώπιον της εκκλησιαστικής δικαιοσύνης για τους δύο κατ’ επανάληψιν – όπως διαβεβαιώνει ο ίδιος – παραβάτες εφημερίους του.

Από την δική μου πλευρά θέμα για τους εφημερίους δεν τίθεται, από την οπτική όμως γωνία του Μητροπολίτη Γλυφάδος σαφώς και τίθεται ζήτημα.

Γ) Στην απάντηση του ο Σεβασμιώτατος θέτει και θέμα κανονικότητας της τελεσθείσης βαπτίσεως. Όπως λέει χαρακτηριστικώς: «Πέραν δέ τούτων προφανῶς καί ὑφίσταται πρόβλημα ὡς πρός τήν κανονικότητα τῆς βαπτίσεως, ἐφ᾿ ὅσον κατά τήν τέλεσή της, ὡς παρασχών τήν ἄδεια Μητροπολίτης, εἶχα πλάνη περί τά πράγματα,…».

Αν και ήδη επανειλημμένως έχω αναφέρει, ότι πλάνη του Μητροπολίτη Γλυφάδος τελικώς δεν υφίσταται, θα δεχθώ παρά ταύτα, ότι υπήρξε πλάνη. Από την στιγμή, όμως, που δεν ανεκάλεσε την παρασχεθείσα άδεια, η εκ μέρους του Αρχιεπισκόπου Αμερικής τέλεση του υπερορίου μυστηρίου είναι εγκυρότατη και κανονικότατη.

Η μόνη περίπτωση να τεθεί υπό αμφισβήτηση η κανονικότητα της βαπτίσεως είναι ο Μητροπολίτης Γλυφάδος να ανακαλέσει πάραυτα την κανονική άδεια, οπότε το υπερόριο βάπτισμα γίνεται αντικανονικό, έχουμε αυτομάτως εισπήδηση του Αρχιεπισκόπου Αμερικής στην κανονική δικαιοδοσία του Μητροπολίτη Γλυφάδος και θα έπρεπε να ακολουθηθεί εναντίον του Αρχιεπισκόπου Αμερικής η διαδικασία στα εκκλησιαστικά δικαστήρια, όπως την εξέθεσα στο άρθρο μου. Αλλά κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει από πλευράς Εκκλησίας της Ελλάδος.

Το θέμα είναι, ότι από τη στιγμή, που δεν έχει ανακληθεί η άδεια για τη βάπτιση και έχει ήδη παρέλθει ο εύλογος χρόνος για την ανάκλησή της, αλλά ο Μητροπολίτης Γλυφάδος επιμένει στην αντικανονικότητα του βαπτίσματος και η Εκκλησία της Ελλάδος δεν κινεί την διαδικασία ενώπιον των εκκλησιαστικών δικαστηρίων, αποκτούν ίσως ευρύτερο υπόβαθρο οι πιθανότητες να τεθεί θέμα εφαρμογής υπέρ του Αρχιεπισκόπου Αμερικής της αρχής της ταυτοπαθείας (5ος της Ζ΄ Οικουμενικής), κατά την οποία ο αναληθώς καταγγέλων κάποιον για κανονικό παράπτωμα, υφίσταται ο ίδιος την ποινή του καταγγελθέντος παραπτώματος.

Άρα, όπως προκύπτει από τα παραπάνω, πλάνη του Μητροπολίτη Γλυφάδος δεν υπήρξε.

Ολοκληρώνοντας την παρούσα απάντηση, θα ήθελα να επισημάνω και κάτι τελευταίο. Στο τέλος της απαντήσεως του ο Μητροπολίτης Γλυφάδος επισημαίνει, ότι «…θά ἀπευθυνόμην στήν Ἱ. Σύνοδο, ὡς Προϊσταμένη μου

Ἀρχή, προκειμένου νά μοῦ ὑποδείξη τό πρακτέον γιά μιά τέτοια πρωτοφανῆ περίπτωση».

Ήταν, όμως, η βάπτιση αυτή πρωτοφανής περίπτωση; Όχι βεβαίως. Προ ολίγων μηνών, τον Οκτώβριο του 2021 οι ηθοποιοί Μιχάλης Οικονόμου και Γιώργος Μακρής, βάφτισαν τον γιο τους, ο οποίος πήρε το όνομα Νικηφόρος, στον Ι. Ναό Αγίου Νικολάου Ραγκαβά, στην Πλάκα, που υπάγεται στην κανονική δικαιοδοσία της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

Το μυστήριο τέλεσε ο εφημέριος του ναού π. Αλέξανδρος Καριώτογλου, ο οποίος κατά τα υπάρχοντα δημοσιεύματα στον ηλεκτρονικό τύπο ευχήθηκε: «οι γονείς να είσαστε πάντα ερωτευμένοι και το παιδί θα βλέπει αυτήν την αγάπη που θα έχετε μεταξύ σας, αυτήν θα ζητήσει όταν φύγει από εσάς και θα αναζητά πάντα στη ζωή του».

Άρα, ούτε και το γεγονός της εν θέματι βαπτίσεως είναι πρωτοφανής περίπτωση. Είναι αυτό που λέμε: «πρώτη φορά ξανασυμβαίνει!!».

Εν κατακλείδι, η αδράνεια του Μητροπολίτη Γλυφάδας να αντιδράσει συμφώνως και προς τους ιερούς κανόνες και προς τα όσα υποστηρίζει οδηγεί στην εν τοις πράγμασι διάψευση του ισχυρισμού του, ότι παραπλανήθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής. Παραλλήλως, δικαιώνει και τον γράφοντα, τον οποίον προσπάθησε μεν να «βγάλει λάθος», επιβεβαιώνοντας όμως ταυτοχρόνως και αρκετά σημεία του άρθρου μου.

Εκφράζω λοιπόν την λύπη μου για την απάντηση του Μητροπολίτη Γλυφάδος, διότι το άρθρο μου είχε ως σκοπό να καταδείξει το κενό νόμου και όχι να επιρρίψει ευθύνη στον απαντώντα Μητροπολίτη Γλυφάδος για την μη άμεση αντίδρασή του, η οποία είναι εν μέρει και δικαιολογημένη, επειδή η δημοσιότητα που πήρε η εν λόγω βάπτιση και οι εξ αυτής συνέπειες δεν ήταν γι’ αυτόν κάτι το αναμενόμενο. Κρίμα, διότι αν μου έκανε ένα τηλεφώνημα, πολλά θα είχαν αποφευχθεί.

Όπως και να έχει το πράγμα, από κανονικής πλευράς υπάρχει στην συγκεκριμένη περίπτωση ένα κενό νόμου, το οποίο η Ορθόδοξη Εκκλησία οφείλει, αφού το διαπιστώσει, να το ρυθμίσει, ώστε και όσοι το επιθυμούν να λαμβάνουν διά του βαπτίσματος την χάρη του Θεού αλλά και να αποφεύγονται και φαινόμενα, όπως αυτό με την εν θέματι βάπτιση.

Φαινόμενα, τα οποία οφείλονται εν πολλοίς στην γραφειοκρατικής φύσεως ανάμειξη των γονέων ή των εχόντων την νομική ευθύνη ανατροφής των τέκνων στην διαδικασία τελέσεως της βαπτίσεως.

Απαιτείται, λοιπόν, η θεσμοθέτηση οδηγιών για ένα τέτοιο ιδιαίτερο ζήτημα, η οποία σαφώς να διαχωρίσει την νομική μορφή της οικογένειας των βαπτιζομένων τέκνων από αυτό καθεαυτό το μυστήριο της βαπτίσεως, λαμβάνοντας σοβαρώς υπόψιν ότι και οι ίδιοι οι ιεροί κανόνες επικεντρώνουν τις ρυθμίσεις τους στο πρόσωπο του βαπτιζομένου και σε αυτό καθ’ εαυτό το βάπτισμα, σε καμία δε περίπτωση στην οικογένεια του βαπτιζομένου.

Σας διαβεβαιώνω, ότι θα φανώ χρήσιμος, εάν κληθώ να βοηθήσω. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ουδείς έτερος Μητροπολίτης θα βρεθεί στο μέλλον στην δύσκολη θέση που βρέθηκε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γλυφάδος κ. Αντώνιος.

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.