Η ορθόδοξη χριστιανική παράδοση και διδασκαλία για την Αγία Τριάδα ο νεώτερος πατέρας της Ορθοδοξίας όσιος Νικόδημος Αγιορείτης (†1809) και επαναδιατυπώνοντας τη μακραίωνη πατερική διδασκαλία, γράφει: «Κοντά εις ημάς τους Ορθοδόξους σέβεται και λατρεύεται εις Θεός τρισυπόστατος, όστις είναι μονάς εν ταυτώ και τριάς. Μονάς μεν κατά την ουσίαν και φύσιν, τριάς δε κατά τας υποστάσεις και πρόσωπα· μονάς μεν ασύγχυτος και τριάς αδιαίρετος· ούτε διά την Μονάδα συγχεόμενος…, ούτε διά την Τριάδα διαιρούμενος…»

Ο ένας Θεός, συνεπώς, της χριστιανικής ορθοδόξου πίστεως είναι τριαδικός: Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα. Το Πνεύμα στη Γραφή ονομάζεται και Παράκλητος (Ιω. 14,16· 15,26 κ.α), οδηγός, παρήγορος. Το όνομα, βέβαια, κάθε θείου Προσώπου δεν έχει σχέση με τον ένα Θεό και τα τρία θεία Πρόσωπα. Η δογματική διδασκαλία δεν απορρέει από κάποιο φιλοσοφικό στοχασμό και διανοητική αναφορά στο Θεό. Ακόμη και η χρησιμοποιούμενη θεολογική γλώσσα, παρόλο που έχει προέλευση φιλοσοφική, συχνά αποφορτίζεται και αναφορτίζεται εννοιολογικά, για να μπορέσει να πλησιάσει το θείο μυστήριο, χωρίς βέβαια την κατανόησή (κατάληψη) του

Τα τρία θεία Πρόσωπα της χριστιανικής Πίστης είναι τρεις άναρχοι τρόποι ύπαρξης των αγιοτριαδικών θείων Προσώπων και της σχέσης μεταξύ τους. Ενώνονται αδιαίρετα στη μία θεία Ουσία, αλλά όχι ως μέρη της μίας θεότητας, αφού και τα τρία έχουν «ομού», και το καθένα χωριστά, ολόκληρη τη μία θεία ουσία και γι’ αυτό λέγονται «ομοούσια» μεταξύ τους. Πάλι θα επικαλεσθούμε τον όσιο Νικόδημο: «Εις Θεός εστιν η Τριάς, μια προσκυνήσει και λατρεία προσκυνούμενος και λατρευόμενος υπό πάσης κτίσεως αισθητής και νοουμένης». Η αγία Τριάδα είναι «ομοούσιος και ομοφυής και ταυτενεργής και παντοδύναμιος και ηνωμένη προς εαυτήν». Τα τρία θεία Πρόσωπα «έχουσι τας φυσικάς ενεργείας της θεότητος… Μάλλον δε και ακριβέστερον ειπείν μίαν και την αυτήν ενέργειαν έχουσι και τα τρία».

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Σύμφωνα με όσα ο ίδιος ο Τριαδικός Θεός αποκάλυψε στους Προφήτες και Αποστόλους, μέσα από τη θέωση, την ένωσή τους μαζί Του, δεν μπορούμε να συλλάβουμε η να γνωρίσουμε την ουσία του Θεού, αλλά μόνο τον τρόπο ύπαρξής Του και τις σχέσεις των αγιοτριαδικών Προσώπων. Κατά τον άγιο Ιωάννη Δαμασκηνό (†πριν από το 754), ο Θεός μας αποκάλυψε «ο,τι ην δυνατόν ημίν γνώναι και εδυνάμεθα φέρειν»6. Έτσι, γνωρίζουμε μεν την ύπαρξη του Θεού, αλλά όχι την ουσία Του (τι δηλαδή ΕΙΝΑΙ ο Θεός). Τα ονόματα, συνεπώς: Πατήρ, Υιός, Άγιο Πνεύμα δεν δηλώνουν την ουσία του Θεού, αλλά τον τρόπο ύπαρξής του. Η μία θεία Ουσία παραμένει αδιαίρετη και αμέριστη, παρά τη διάκριση των τριών Προσώπων στην αγία Τριάδα.

Ποια όμως είναι η αιώνια σχέση των τριών Προσώπων; Ο Πατέρας είναι αγέννητος και «φύσει και αιδίως» (αιώνια) γεννά τον Υιό και εκπορεύει το άγιο Πνεύμα. Ο Υιός, συνεπώς, γεννάται και το Πνεύμα εκπορεύεται από τον Πατέρα. Ο Πατήρ είναι ρίζα και αρχή-πηγή των δύο άλλων Προσώπων και ο μόνος αίτιος της ύπαρξής τους. Γέννηση (του Υιού) και Εκπόρευση (του Πνεύματος) διαφέρουν μεταξύ τους. Διαφορετικά θα χρησιμοποιείτο ο ίδιος όρος. Ποια είναι όμως η ουσία της διαφοράς δεν γνωρίζουμε, διότι υπερβαίνει την αντιληπτική δύναμη κάθε ανθρώπου. Δεν είναι θέμα ανθρώπινης σοφίας, αλλά αποκάλυψης του ίδιου του Θεού.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.