Άγιος Βονιφάτιος: Ο Φωτιστής και Προστάτης των Γερμανών

Αυτοί εργάστηκαν με ανυπέρβλητες δυσκολίες και διωγμούς ανάμεσα σε ειδωλολατρικούς λαούς, κηρύττοντας τη χριστιανική πίστη και ιδρύοντας τοπικές Εκκλησίες.

Ένας από αυτούς υπήρξε και ο Άγιος Βονιφάτιος, ο φωτιστής των Γερμανών. Είναι ο άγιος προστάτης της Γερμανίας και αποκαλείται «Απόστολος των Γερμανών».

Είχε αγγλοσαξονική καταγωγή και γεννήθηκε περίπου το 675 μ.Χ. στο βασίλειο του Ουέσσεξ, στη σημερινή νοτιοδυτική Αγγλία, πιθανότατα στο Κρέντιτον.

Το βαπτιστικό του όνομα ήταν Γουίνφριθ. Καταγόταν από εύπορη και ευσεβή χριστιανική οικογένεια.

Να σημειώσουμε πως στη Μεγάλη Βρετανία είχε κηρυχθεί το Ευαγγέλιο ήδη από τον 1ο μ.Χ. αιώνα από τον Άγιο Απόστολο Αριστόβουλο, ο οποίος εκχριστιάνισε τους ειδωλολάτρες Κέλτες και ίδρυσε ανθούσα τοπική Εκκλησία.

Ο Άγιος Αριστόβουλος θεωρείται ο φωτιστής της Μεγάλης Βρετανίας.

Οι γονείς του φρόντισαν να του προσφέρουν σοβαρή παιδεία, ενώ και ο ίδιος είχε ιδιαίτερη κλίση στα γράμματα.

Του μετέδωσαν, παράλληλα, την ευσέβεια και του ενέπνευσαν τη χριστιανική πίστη.

Για τον λόγο αυτό ο Γουίνφριθ αγαπούσε βαθιά τη μελέτη των Γραφών.

Δάσκαλοί του υπήρξαν βενεδικτίνοι μοναχοί, και από νεαρή ηλικία ο ίδιος εκδήλωσε ισχυρή επιθυμία να ακολουθήσει τον μοναχικό βίο.

Έτσι, εισήλθε σε μοναστήρι, όπου έλαβε άριστη θεολογική και κλασική εκπαίδευση.

Σε ηλικία 30 ετών χειροτονήθηκε ιερέας.

Ωστόσο, στην ψυχή του έκαιγε ακόμη περισσότερο ο πόθος να γίνει ιεραπόστολος· να μιμηθεί τον Άγιο Απόστολο Αριστόβουλο και τους άλλους φωτιστές που εκχριστιάνισαν την ευρωπαϊκή ήπειρο.

Έβλεπε πως μεγάλο μέρος της Ευρώπης βρισκόταν ακόμη στο σκοτάδι της ειδωλολατρίας, ιδιαίτερα οι γερμανικές φυλές, διάσπαρτες σε ολόκληρη τη δυτική Ευρώπη, που ακολουθούσαν φανατικούς ειδωλολατρικούς ιερείς και προξενούσαν ανείπωτες καταστροφές και σφαγές σε όσους δεν υποτάσσονταν στην εξουσία τους.

Γύρω στο 716 μ.Χ. αποφάσισε να αφήσει το μοναστήρι της μετανοίας του και να γίνει ιεραπόστολος.

Πέρασε στη σημερινή Ολλανδία, τότε Φριζία, με σκοπό να κηρύξει το Ευαγγέλιο στα εκεί γερμανικά φύλα που λάτρευαν τους αγρίους «θεούς» του σκανδιναβικού παγανισμού.

Παρά ταύτα, συνάντησε μεγάλες δυσκολίες και, λόγω των συγκρούσεων μεταξύ των φυλών, αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Αγγλία.

Όμως ο πόθος του για τον ευαγγελισμό των ανθρώπων που ζούσαν στο σκοτάδι της δεισιδαιμονίας δεν τον άφηνε να ησυχάσει.

Έτσι, το 719 μ.Χ. ταξίδεψε στη Ρώμη, θέτοντας τον εαυτό του στην υπηρεσία της Εκκλησίας, ζητώντας την ευλογία του Πατριάρχη της Δύσης, του Πάπα Γρηγορίου Β΄ (715–731).

Ο Πάπας τον δέχτηκε με χαρά, τον ευλόγησε, του έδωσε το όνομα Βονιφάτιος και του ανέθεσε την ιεραποστολική δράση στη Γερμανία.

Το 720 μ.Χ. ο Βονιφάτιος ταξίδεψε στη Γερμανία και άρχισε με ιδιαίτερο ζήλο το έργο του ευαγγελισμού των άγριων γερμανικών φυλών.

Κήρυττε με θέρμη το σωτήριο μήνυμα του Χριστού σε ανθρώπους που γνώριζαν μόνο τη βία και τις βάρβαρες επιταγές της τευτονικής παγανιστικής τους θρησκείας.

Μέσα από μύριες δυσκολίες κατάφερε να ιδρύσει Εκκλησία, μοναστήρια και σχολές για την εκπαίδευση κληρικών, κατηχητών και ιεραποστόλων.

Η δράση του θορύβησε τα ειδωλολατρικά ιερατεία, που πλούτιζαν εκμεταλλευόμενα τον παγανιστικό όχλο.

Τον καταδίωκαν και τον κακοποιούσαν όπου τον εύρισκαν. Ο Βονιφάτιος, αντί να εκδικηθεί, τους ανταποκρινόταν με αγάπη και καλοσύνη, γεγονός που τους παραξένευε.

Κάποτε, ειδωλολάτρες ιερείς τον κάλεσαν στο ιερότερο μέρος τους, για να του δείξουν τη δύναμη των «θεών» τους: την περίφημη «Ιερή Βελανιδιά» του Θορ, στην πόλη Χεσσία, όπου πρόσφεραν θυσίες. Αφού θυσίασαν, κάλεσαν τον Θορ να εμφανιστεί, ώστε να αποδείξουν στον Βονιφάτιο ότι αυτός είναι ο αληθινός «θεός».

Μάταια, όμως, περίμεναν κάποιο σημείο.

Τότε ο Βονιφάτιος δήλωσε ότι ο Θεός των χριστιανών είναι ο μόνος αληθινός και παντοδύναμος, ενώ οι «θεοί» τους είναι ψεύτικοι.

Τους προκάλεσε μάλιστα ότι μπορούσε να κόψει την «Ιερή Βελανιδιά» χωρίς να πάθει τίποτε.

Πήρε ένα πριόνι και άρχισε να κόβει το δέντρο μπροστά στα έκπληκτα μάτια των ειδωλολατρών και δεν έπαθε το παραμικρό. Τότε φύσηξε και δυνατός άνεμος και ξερίζωσε το δέντρο!

Το γεγονός θεωρήθηκε θεϊκό σημείο και πολλοί παγανιστές αναγνώρισαν ότι ο Θεός των χριστιανών είναι ο αληθινός.

Πολλοί βαπτίστηκαν και προστέθηκαν στην Εκκλησία. Σύμφωνα με τον θρύλο, στη θέση της Βελανιδιάς φύτρωσε ένα έλατο, που οι χριστιανοί τίμησαν ως ευλογημένο δέντρο — πιθανή απαρχή της παράδοσης του χριστουγεννιάτικου δένδρου.

Το 732 μ.Χ. ο Πάπας Γρηγόριος Γ΄ (690–741), εκτιμώντας το ιεραποστολικό του έργο, τον προήγαγε σε αρχιεπίσκοπο όλων των γερμανικών φυλών και του ανέθεσε την οργάνωση της Εκκλησίας σε ολόκληρη τη Γερμανία.

Ο Βονιφάτιος δέχτηκε με ταπείνωση και εργάστηκε δραστήρια για την ίδρυση επισκοπών σε όλη τη γερμανική επικράτεια.

Είχε την υποστήριξη των Φράγκων βασιλέων, των Πεπινιδών και Καρολιδών, αρχίζοντας από τον Κάρολο Μαρτέλο (723), οι οποίοι επιδίωκαν να υποτάξουν και να εκχριστιανίσουν τους παγανιστές Σάξονες, για πολιτικούς βεβαίως λόγους.

Κέντρο της δράσεως του υπήρξε το φημισμένο μοναστήρι της Φούλντα, το οποίο ανέδειξε σε κορυφαίο πνευματικό κέντρο.

Σε ηλικία 70 ετών, καταπονημένος από τους μακροχρόνιους αγώνες του, επέστρεψε στις αποστολικές περιοχές της Φριζίας.

Το 754 μ.Χ., ενώ τελούσε το Ιερό Βάπτισμα κοντά στο Ντόκκουμ, δέχτηκε επίθεση από ειδωλολάτρες.

Υπέστη φρικτά βασανιστήρια και μαρτύρησε μαζί με περίπου 50 συντρόφους του.

Οι χριστιανοί περισυνέλλεξαν τα τίμια λείψανά του και τον τίμησαν ως προστάτη τους.

Αργότερα αναδείχθηκε πολιούχος της Φούλντα, στο καρδία της Έσσης.

Η μνήμη του τιμάται στις 19 Δεκεμβρίου.

Η κληρονομιά του είναι ανεκτίμητη για τους εκχριστιανισμένους Ευρωπαίους, οι οποίοι, χάρη στον άσβεστο ζήλο και τους αγώνες του, γνώρισαν «τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον» (Ιωάν.1,9).

Ωστόσο, είναι λυπηρό ότι εκεί όπου ο Άγιος Βονιφάτιος άναψε τη φλόγα του αληθινού, ανόθευτου Χριστιανισμού, οι Φράγκοι νόθευσαν την πίστη, υιοθετώντας αιρετικές δοξασίες, καταδικάζοντας την Αγία Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδο και υιοθετώντας την φοβερή αίρεση του Φιλιόκβε, για να διαφοροποιηθούν από την ορθόδοξη Ανατολή, επιδιώκοντας τον σφετερισμό της ρωμαϊκής παράδοσης.

Έτσι, κατέλαβαν το ορθόδοξο Πατριαρχείο της Δύσης (1014 μ.Χ.), εδραίωσαν τον αιρετικό Παπισμό και άνοιξαν το δρόμο για την επικράτηση ενός παρεφθαρμένου (αιρετικού) Χριστιανισμού στην ευρωπαϊκή ήπειρο και γενικά στο δυτικό κόσμο, ως τα σήμερα.

Ο Άγιος Βονιφάτιος υπήρξε ένα από τα τελευταία φωτεινά παραδείγματα γνησιότητας της χριστιανικής πίστης στη βόρεια Ευρώπη Αποτελεί μία από τις τελευταίες φωτεινές μορφές της γνήσιας χριστιανικής αποστολικής ζωής στη βόρεια Ευρώπη και η ιστορία του υπενθυμίζει πως ένας άνθρωπος, αφοσιωμένος ολοκληρωτικά στον Θεό, μπορεί να αλλάξει την πορεία ολόκληρων λαών.

Από τα έργα του σώζονται 40 επιστολές, πολύτιμες πηγές για την εποχή και το έργο του.