Άγιος Παντελεήμονας: Όπως συνηθιζόταν από τους ευκατάστατους γονείς, ο Ευστόργιος και η Ευβούλη μερίμνησαν έγκαιρα για την εγκύκλια μόρφωση του μικρού Παντολέοντα. Και όταν την ολοκλήρωσε, αφού είχε δώσει απτά δείγματα της ζηλευτής επιμέλειας και της ευφυΐας του, ο πατέρας του, μοναδικός πλέον κηδεμόνας του Παντολέοντα, έστρεψε την προσοχή του χαρισματούχου γιου του στη σπουδή της ιατρικής τέχνης.

Άγιος Παντελεήμονας: H ιατρική μόρφωσή του

Προς τούτο, ανέθεσε την εκπαίδευσή του στους καλύτερους «διδασκάλους και παιδευτάς» της Νικομήδειας, χωρίς να φείδεται δαπανών. Άλλωστε ήταν αρκετά εύπορος.

Αλλά και ο Παντολέων αποδείχθηκε άξιος των προσδοκιών του πατέρα του. Όχι μόνο διότι συνδύαζε τη διανοητική του ικανότητα με τα ψυχικά χαρίσματα, αλλά και διότι, όπως αναφέρει ο Συμεών ο Μεταφραστής στο έργο του «Μαρτύριον του Αγίου και ενδόξου Μάρτυρος Παντελεήμονος», «ην και το ήθος επιεικής και την ομιλίαν επιτερπής και το κάλλος εξαίσιος» (Migne Ε.Π. 115, 448 D).

O Παντολέων μαθήτευσε κοντά στον Ευφρόσυνο, που ήταν ο πιο διακεκριμένος γιατρός της Νικομήδειας και προσωπικός γιατρός του αυτοκράτορα. Έτσι είχε την ευκαιρία να μάθει ό,τι σχετικό είχαν κληροδοτήσει στους μεταγενεστέρους οι Ασκληπιός, Ιπποκράτης, Γαληνός κ.ά. Και όντας μαθητής του Ευφρόσυνου, είχε τη δυνατότητα να εισέρχεται στα ανάκτορα του αυτοκράτορα, όπου δεν περνούσε απαρατήρητος λόγω της ευφυΐας, της ιατρικής κατάρτισης και του σωματικού του κάλλους. Όπως ήταν επόμενο, προσείλκυσε την προσοχή και του αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Ο οποίος, βλέποντας τα σπάνια προσόντα του νεαρού Παντολέοντα, υπέδειξε στον Ευφρόσυνο να του διδάξει την ιατρικήν πάσαν, προκειμένου αργότερα να τον προσλάβει ως γιατρό εις τα βασίλεια.

Ο συναξαριστής του σημειώνει ότι ο Παντολέων ολοκλήρωσε πολύ σύντομα την ιατρική εκπαίδευση, ολίγα πονών, δια την πολλήν ρώμην της φύσεως, ενώ οι υπόλοιποι μαθητές του Ευφρόσυνου υστερούσαν σε σύγκριση με εκείνον. Αποτέλεσμα ήταν να θαυμάζονται το ήθος και οι ιατρικές ικανότητές του από την κοινωνία της Νικομήδειας, όπως πολύ παραστατικά αναφέρει ο Νικήτας ο Παφλαγών στον εγκωμιαστικό του λόγο προς τιμήν του Αγίου Παντελεήμονα: Πάσιν επέραστος και ζηλωτός ο καλός υπήρξε νεανίας, ανά παν σχεδόν στόμα λαλούμενος και θαυμαζόμενος… Είχε μεν ούτω ταύτα και ο νέος τη του σώματος προκόπτων ηλικία, τη τε συνέσει και τοις μαθήμασιν επιδιδούς, ημέραν εξ ημέρας την οικείαν επέφαινε προκοπήν (δηλαδή: Ήταν αξιαγάπητος και ζηλευτός απ΄ όλους ο καλός αυτός νεανίας και όλοι κουβέντιαζαν γι΄ αυτόν και τον θαύμαζαν… Όλα αυτά έτσι ήταν και ο νέος καθώς μεγάλωνε κατά την ηλικίαν του σώματος με επίδοση ως προς την φρονιμάδα και τα μαθήματά του, μέρα με τη μέρα φανέρωνε την πρόοδό του).

 

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 1 (1 ψήφος)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.