Άγιος Παντελεήμων ο Μεγαλομάρτυς: Ο αυτοκράτορας διέταξε να φέρουν ενώπιόν του έναν παράλυτο άνθρωπο και πρόσταξε στους ιερείς των ειδώλων να τον θεραπεύσουν, επικαλούμενοι τους θεούς τους.

Άγιος Παντελεήμων ο Μεγαλομάρτυς: Η θεραπεία του παραλυτικού και η καταδίκη σε θάνατο

Εκείνοι προσπάθησαν, ικέτευσαν, επικαλέστηκαν. Πλην ματαίως, αφού τα είδωλα των εθνικών ήταν άφωνα και κουφά! Στη συνέχεια, ο Διοκλητιανός ζήτησε από τον Παντελεήμονα να επικαλεστεί τον Θεό, στον Οποίο πίστευε και να θεραπεύσει τον παραλυτικό. Νόμιζε, ο ταλαίπωρος, ότι δεν θα πετύχαινε τίποτα, οπότε η καταδίκη του θα ήταν δικαιολογημένη.

Όμως, «άλλαι μεν βουλαί ανθρώπων, άλλα δε Θεός κελεύει». Ο Ιησούς Χριστός, δια των πρεσβειών του Αγίου Παντελεήμονα, θεράπευσε τον παράλυτο, προς μεγάλη ικανοποίηση και θαυμασμό πολλών παρισταμένων, φθόνο των άλλων ειδωλολατρών γιατρών και προβληματισμό του αυτοκράτορα. Η εμμονή του όμως στην πίστη προς τους θεούς της Ρώμης και των Ελλήνων ήταν τέτοια και το μένος κατά των Χριστιανών τόσο, ώστε προσπάθησε και πάλι να μεταπείσει το γενναίο αθλητή του Χριστού, υποσχόμενος προνόμια, αλλά και απειλώντας με φρικτά βασανιστήρια, ανάλογα με τη στάση που θα τηρούσε απέναντί του.

Ποιά ήταν η στάση και η απάντηση του Παντελεήμονα στις υποσχέσεις και, κυρίως, τις απειλές του αυτοκράτορα; Εκείνη που αρμόζει στους αφοσιωμένους μαθητές του Χριστού, στους ανυποχώρητους Ομολογητές, τους γενναίους Μάρτυρες.

Ο Συμεών ο Μεταφραστής, στο «Μαρτύριον του Αγίου και ενδόξου Μάρτυρος Παντελεήμονος» την παραθέτει ολόκληρη και έχει, σε γενικές γραμμές, ως εξής: «Μη νομίζεις, ,βασιλιά, ότι θα καμφθώ από τις υποσχέσεις ή τις απειλές σου. Τίποτα δε φοβίζει όποιον περιφρονεί τον θάνατο, χάριν του Χριστού, και μάλλον τον θεωρεί μακάριο. Επιζητώ το μαρτύριο και μάλιστα με βασανισμούς σκληρούς, για να αξιωθώ να λάβω στεφάνια στον ουρανό. Δεν πρόκειται, λοιπόν, να με πείσεις να αρνηθώ την καλή ομολογία. Γιατί τότε θα έπρεπε να ντρέπομαι ιδιαίτερα τη μητέρα μου, από την οποία αποτυπώθηκε μέσα μου η ευσέβεια, και την οποία επείγομαι να συναντήσω στους ουρανούς».

Μπορούμε να φανταστούμε την οργή του αυτοκράτορα. Εκείνον που όλοι έτρεμαν, που η παραμικρή διαταγή του έπρεπε χωρίς αντιρρήσεις να εφαρμοστεί από όλους, τον αγνοεί ένας νέος Χριστιανός, ο ανάργυρος ιατρός Άγιος Παντελεήμων, περιφρονώντας δελεαστικές υποσχέσεις και αμείλικτες απειλές. Δεν του έμεινε λοιπόν τίποτα άλλο από το να δώσει εντολή για φρικτά βασανιστήρια του Αγίου Παντελεήμονα μέχρι να θανατωθεί.

Απόφαση την οποία ο Μάρτυς του Χριστού άκουσε ατάραχος και γαλήνιος. Αφού ήδη μέσα του ποθούσε να προσφέρει τη ζωή του ακόμα, μιμούμενος τόσους και τόσους Ομολογητές και Μάρτυρες, οι οποίοι πριν από τον ίδιο είχαν ακολουθήσει τα ίχνη του Χριστού. Ενόψει των βασανισμών που τον περίμεναν, θυμήθηκε τη φράση των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων «δριμύς ο χειμών, αλλά γλυκύς ο παράδεισος».

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 5 (1 ψήφος)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.