Ο άγιος Ανδρέας ο Ιεροσολυμίτης υπήρξε μια πολύ αξιόλογη φυσιογνωμία στην εποχή του κι ένας από τους κορυφαίους ποιητές και υμνογράφους μας. Είναι ο συντάκτης του θεσπεσίου Μεγάλου Κανόνος. Η γνώση του βίου του μεγάλου τούτου Ιεράρχη και ποιητή δεν είναι η ανάλογη με την αξία που έχει και τη σημασία που απόχτησε στη λειτουργική συνείδηση της Εκκλησίας ο Μέγας Κανών. Και να σκεφθεί κανείς ότι υπήρξε μια μεγάλη εκκλησιαστική μορφή μ᾿ ένα υπέροχο ποιμαντικό έργο και μια πλούσια συγγραφική προσφορά!

Καταγωγή

Γεννήθηκε γύρω στο 660 μ.Χ. στην ξακουστή Δαμασκό, μία απ᾿ τις πιο αρχαίες και μεγάλες πόλεις της Ανατολής.

Εδώ έγινε η θαυμαστή επιστροφή του αποστόλου των εθνών Παύλου. Στην πόλη τούτη βαπτίστηκε, έλαβε τη δωρεά του ῾Αγίου Πνεύματος και εκφώνησε τα πρώτα κηρύγματά του. Γι᾿ αυτό είναι το καύχημα και η δόξα της.

Έδωσε στην Εκκλησία ένα «σκεύος εκλογής» (Πραξ. 9,15)· στην οικουμένη ολόκληρη «πατέρα και διδάσκαλον ευσεβείας».

Και ο θείος Παύλος, όπως παρατηρεί ο βιογράφος του αγίου Ανδρέα Μακάριος Μακρής, της επιφύλαξε μια μεγάλη τιμή· «φύειν άνδρας αγαθούς και διδασκάλους τω της Χριστού Εκκλησίας πληρώματι».

῞Ενας τέτοιος καρπός ήταν κι ο ιερός Ανδρέας.

Υπήρξε γόνος οικογένειας που τη διέκρινε η ευσέβεια και τη στόλιζε το άνθος της χριστιανικής αρετής.

Ο πατέρας του ονομαζόταν Γεώργιος και η μητέρα του Γρηγορία, «άνθρωποι θεοφιλείς τε και κόσμιοι και αρετής μάλλον ή της κάτω κτήσεως πλούτου κομώντες και σεμνυνόμενοι».

Μέχρι τα επτά του χρόνια ο μικρός Ανδρέας αδυνατούσε να μιλήσει.

Η γλώσσα του ήταν δεμένη.

῞Οταν όμως συμπλήρωσε τα επτά χρόνια και ήρθε μια μέρα στον ναό με τους γονείς του για να τελέσουν τη θεία Λειτουργία και κοινώνησε το άχραντο σώμα και αίμα του Κυρίου, η γλώσσα του κατά τρόπο θαυμαστό λύθηκε και άρχισε χωρίς καμιά δυσκολία πλέον να ομιλεί.

Εδώ στη Δαμασκό διδάχτηκε τα πρώτα γράμματα και ποτίστηκε με το άδολο γάλα της ευσέβειας, που πολύ σύντομα έγινε πόθος φλογερός που πυρπόλησε την καρδιά του και τον παρακινούσε ν᾿ αφιερώσει την ύπαρξή του στην αγάπη και τη λατρεία του Θεού.

Ιεροσολυμίτης

Η θερμή αυτή αγάπη του για τον Χριστόν οδηγεί τα βήματά του σε ηλικία δεκαπέντε ετών περίπου στην Αγία Πόλη.

Αποφασίζει ν᾿ αφιερωθεί στον πανίερο ναό της Αναστάσεως.

Οι γονείς του όχι μόνο δεν αντιδρούν αλλ᾿ όπως σημειώνουν οι βιογράφοι του, οι ίδιοι τον προσάγουν για να τον αφιερώσουν.

Σημάδι και τούτο του βάθους της πνευματικότητας της οικογένειας του Αγίου, μες στην οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε.

Τα Ιεροσόλυμα υπήρξαν ο τόπος, όπου ο Ανδρέας μορφώθηκε πλατιά και καλλιεργήθηκε βαθιά. Και στη θύραθεν παιδεία και στα θεολογικά γράμματα.

Τον βοηθούσαν άλλωστε σ᾿ αυτό τα πολλά πνευματικά χαρίσματα με τα οποία τον είχε προικίσει ο Θεός.

Εκεί έγινε μοναχός και ανέλαβε καθήκοντα πατριαρχικού νοταρίου (γραμματέα δηλαδή) κοντά στον πατριάρχη Θεόδωρο.

Αν και κυρίως στην Κωνσταντινούπολη διακρίθηκε και η Κρήτη υπήρξε ο τόπος της μεγάλης του προσφοράς, εν τούτοις το πέρασμά του από τα Ιεροσόλυμα του έδωσε τον τίτλο του Ιεροσολυμίτη, που τον συνόδευε σ᾿ ολόκληρη τη ζωή του και συνεχίζει να τον παρακολουθεί και μετά την κοίμησή του.

Το τέλος του

«Χρείας καλεσάσης» ο σεβάσμιος επίσκοπος Κρήτης μετέβη στην Κωνσταντινούπολη.

Ποια ήταν αυτή η ανάγκη που τον έφερε στη Βασιλεύουσα δεν γνωρίζουμε. Και οι δύο βιογράφοι του –πολύ μεταγενέστεροι βέβαια– σιωπούν.

Πολλοί από τους νεωτέρους ερευνητές συσχετίζουν το ταξίδι του αυτό με την εικονομαχία που είχε ήδη εκραγεί και την εικονόφιλη στάση που ασφαλώς θα έλαβε ο άγιος Ανδρέας.

Στην Κωνσταντινούπολη πολλοί τον υποδέχτηκαν με αγάπη και σεβασμό και τον συναναστράφηκαν για να ωφεληθούν πνευματικά· «πολλοί προς αυτόν ωφωλείας χάριν αόκνως παρεγίνοντο… τω υετώ της διδασκαλίας αυτού τας καρδίας καταρδευόμενοι».

Εδώ στην Κωνσταντινούπολη προείδε το τέλος της πρόσκαιρης ζωής του και ότι «εν τη μητροπόλει αυτού έτι ζων ου μη παραγένηται». Πράγματι.

Επιστρέφοντας από την Κωνσταντινούπολη στην Κρήτη, απέθανε στην Ερεσσό της νήσου Λέσβου στις 4 ᾿Ιουλίου του 740 μ.Χ. και ενταφιάστηκε εκεί στον ναό της αγίας μάρτυρος Αναστασίας.

Η καθιέρωσή του ως ῾Αγίου έγινε αρκετά νωρίς, αν κρίνουμε απ᾿ το γεγονός ότι τον Κανόνα της Ακολουθίας του συνέταξε ο Θεοφάνης ο Γραπτός († 845).

Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του την 4η Ιουλίου, ημέρα της μακάριας κοιμήσεώς του.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.