ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ: Η παράδοση λέει ότι για να είναι το «ξεμάτιασμα» αποτελεσματικό, την "ευχή" πρέπει να μάθετε από άτομο-γνώστη του αντίθετου φύλου. Το παρόν κείμενο είναι γραμμένο από γυναίκα, επομένως -σύμφωνα πάντα με τις σοφές γιαγιάδες- αν είστε γυναίκα, δώστε στο σύντροφό σας να διαβάσει το άρθρο. Επίσης: ο «ματιασμένος» δεν πρέπει να πει «ευχαριστώ», ούτε να δώσει χρήματα ή οποιουδήποτε τύπου αντάλλαγμα σ' αυτόν που τον «ξεματιάζει», αλλιώς οι ευχές ακυρώνονται.

Σε ένα μικρό φλιτζανάκι ή ποτηράκι, βάζετε λίγο νερό (περίπου δύο δάχτυλα). Μετά, σε ένα μπολάκι ή πιατάκι, ρίχνετε λίγο ελαιόλαδο και αρχίζετε το ξεμάτιασμα λέγοντας «Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος για τον/την (λέτε το όνομα του/της ματιασμένου/ης)» ενώ παράλληλα σταυρώνετε τρεις φορές το φλιτζανάκι ή το ποτηράκι με το νερό.

Στη συνέχεια, πρέπει να πείτε μία (μόνο μία!!) από τις παρακάτω ευχές:

1η Ευχή: «Ιησούς Χριστός νικά κι όλα τα κακά σκορπά»

2η Ευχή: «Ιησούς Χριστός νικά, κι αν είναι μάτι το σκορπά, η κυρά η Παναγιά»

3η Ευχή: «Άγιοι Ανάργυροι και θαυματουργοί, δωρεάν ελάβατε δωρεάν δότε ημίν»

Την ώρα που λέτε την ευχή, πρέπει να βουτήξετε το δάχτυλό σας στο μπολάκι με το ελαιόλαδο και να ρίξετε μία μόνο σταγόνα από το λάδι μέσα στο νερό σταυρώνοντάς το. Επαναλαμβάνετε δύο φορές ακόμα την ίδια ευχή και ρίχνετε άλλες δύο σταγόνες –μία, κάθε φορά που λέτε την ευχή.

Αν όταν πέσουν πάνω στην επιφάνεια του νερού, οι σταγόνες του λαδιού, ενωθούν σε μία και απλωθούν, τότε –σύμφωνα με τους… ειδικούς- πρόκειται για «ματιασμένο/η». Εάν δεν διαλυθούν στο νερό, τότε δεν πρόκειται για «μάτι».

Άγιοι Ανάργυροι – Προσευχή

“Ιησούς Χριστός επέρασε και πάλι ξαναπέρασε.Το ραβδί του ακούμπησε τον όφη και την όφισσα και την κακιά γειτόνισσα.

Άγιοι Ανάργυροι θαυματουργοί, Κοσμά και Δαμιανέ, δωρεά ελάβατε, δωρεά να δώσετε του (όνομα) το κακό να σκορπίσετε. Ιησούς Χρισός νικά κι όλα τα κακά σκορπά, η κυρά η Παναγιά που σκορπίζει τα κακά”.

Ξεμάτιασμα – Βασκανία – Η Θέση της Εκκλησίας

Η Εκκλησία δεν αρνείται την ύπαρξη της βασκανίας. Απλά δεν την θεωρεί πρόληψη και δεισιδαιμονία και την αποδίδει στην επέμβαση του πονηρού πνεύματος, την θεωρεί έργο του διαβόλου ως αποτέλεσμα φθόνου.

Επίσης, η Εκκλησία θεωρεί όλους τους λαϊκούς τρόπους ξεματιάσματος μη έγκυρους και αυτό διότι τα συνεχή ματιάσματα και ξεματιάσματα χαροποιούν το διάβολο αφού ασχολούνται συνέχεια με αυτόν και αυτός είναι ο σκοπός του ιδίου. Αυτό που χρειάζεται να έχει κάθε άτομο πάνω του είναι να φορά τον σταυρό του και να έχει δυνατή πίστη, η οποία είναι και το όπλο του σε οτιδήποτε κακό.

Θαύμα των Αγίων Αναργύρων

Διήγηση Στυλιανού…: «Στις 27-9-2001 έπαθα ένα βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο (θρομβωτικό) και το αριστερό χέρι και πόδι ήταν σε πλήρη ακινησία. Ο λόγος μου ήταν αργός και όχι σταθερός. Έμεινα στο νοσοκομείο δέκα μέρες και υστέρα πήγα στο σπίτι. Κατά το τέλος Δεκεμβρίου του ιδίου έτους άρχισα να σηκώνομαι και να κυκλοφορώ με μπαστούνι.

Στις 9-1-2002 και ενώ έκανα αντιπηκτική αγωγή, παθαίνω το δεύτερο εγκεφαλικό επεισόδιο και ταυτόχρονα πνευμονική εμβολή. Πάλι το αριστερό χέρι και πόδι μένουν χωρίς κίνηση. Οι γιατροί λένε ότι δεν υπάρχει σωτηρία για μένα. Με αυτή την αγωγή δεν δικαιολογείται ο θρόμβος που προκάλεσε το εγκεφαλικό και την πνευμονική εμβολή. Βρίσκομαι και πάλι στο ΑΧΕΠΑ στο κρεβάτι του πόνου. Στις εννέα προς δέκα Ιανουαρίου, στις τρεις μετά τα μεσάνυχτα, ενώ με είχε πάρει για λίγο ο ύπνος, ξύπνησα και είδα όλο τον θάλαμο φωτισμένο άπλετα με ένα λευκό φως που δεν μπορώ να το περιγράψω. Γύρισα προς την πόρτα και αντί να δω κάποια νοσηλεύτρια βλέπω δύο άνδρες με γαλάζια άμφια, με μορφή γαλήνια, την οποία γαλήνη μετάδωσαν και σε μένα πριν ακόμη τους μιλήσω. Όταν πλησίασαν κοντά μου τους ρώτησα ποιοι είναι και με πραεία φωνή μου είπαν: «Ο Κοσμάς και ο Δαμιανός είμαστε, Στυλιανέ, γιατροί είμαστε».

Ο ένας κρατούσε ένα μικρό Άγιο Ποτήριο με την λαβίδα. Ο άλλος ένα δοχείο γυάλινο με ένα Σταυρό στην μέση και τρία κλωνάρια βασιλικό. Πλησίασαν, με ράντισαν με τον αγιασμό και έπειτα ράντισαν και τον άλλο ασθενή του θαλάμου, τον Αναστάσιο από ένα χωριό της Κοζάνης. Στην συνέχεια έρχονται να με κοινωνήσουν. Τους είπα ότι την προηγούμενη μέρα το απόγευμα είχα φάει κρέας και μου απάντησαν: “Μη στενοχωριέσαι, εμείς το γνωρίζουμε. Και ένα να γνωρίζεις. Αυτόν που εμείς φέραμε σε σένα, Αυτόν και εσύ από εδώ και στο έξης θα δίνεις στους ανθρώπους”.

Μου έδωσαν το μάκτρο και με κοινώνησαν. Το ίδιο έκαναν και στον Αναστάση. Αφού μας ευλόγησαν, έφυγαν και το φως έσβησε μόνο του. Τότε τινάχθηκα πάνω στο κρεβάτι και ένιωσα κάτι παράξενο. Πριν ακόμα αρχίσω να σκέφτομαι και να συνειδητοποιώ τί συνέβη, ένιωθα την ευλογία τους. Έβγαλα από το στόμα μου τον Άγιο Άρτο και το χέρι μου κοκκίνισε. Τότε κατάλαβα πώς ήταν κάτι το αληθινό, κάτι το υπαρκτό. Με δέος τον κατέλυσα. Δόξασα τον Θεό και πραγματικά περίμενα με αγάπη μέσα μου τον θάνατο.

Αλλά συνέβη το αντίθετο. Ενώ ήμουν με 80 τοις εκατό αναπηρία και σύμφωνα με το νόμο 2643 ήμουν άτομο με ειδικές ανάγκες, από εκείνη την στιγμή άρχισαν όλα να πηγαίνουν προς το καλύτερο. Η αποκατάσταση της υγείας μου ήταν γρήγορη, θεαματική και οι γιατροί απορούσαν γι’ αυτό.

Όταν μετά από λίγους μήνες βρέθηκα με κάποιον Γέροντα Αγιορείτη και του διηγήθηκα όλα αυτά, μου είπε: “Στυλιανέ, τί ήταν αυτό που σου έφεραν οι Άγιοι εκείνη τη νύχτα; Ήταν ο Χριστός, το Σώμα και το Αίμα Του, η θεία Κοινωνία. Ποιος είναι αυτός που δίνει στους ανθρώπους την θεία Κοινωνία; Ο Ιερέας. Στυλιανέ, παιδί μου, ήρθε η ώρα για τον θάνατο, όχι τον πνευματικό, αλλά τον θάνατο του παλαιού Στυλιανού, ήρθε η ώρα για να γίνεις Ιερέας”.

Έτσι στις 14-12-2003, χωρίς προηγουμένως να το έχω σκεφθεί ποτέ, χειροτονήθηκα Διάκονος από τα ευλογημένα χέρια του αειμνήστου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης Κυρού Αντωνίου, και στις 23-5-2004 πρεσβύτερος σε ηλικία 41 ετών».

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.