Ἡ ἁγία Μαρίνα καταγόταν ἀπό χωρίο τῆς Πισιδίας καί ἦταν κόρη τοῦ Αἰδεσίου, ἱερέως τῶν εἰδώλων, κατά τούς χρόνους Κλαυδίου Καίσαρος (270 μ.Χ.). Σέ μικρή ἡλικία πέθανε ἡ μητέρα της, γι' αὐτό ἡ ἀνατροφή της ἀνατέθηκε σέ μία γυναίκα, πού
ζοῦσε ἔξω ἀπό τήν πόλη καί ἦταν χριστιανή. Ἀπό αὐτήν ἡ ἁγία Μαρίνα, πού διακρινόταν γιά τή σύνεση καί τό ἀγαθό της φρόνημα, διδάχθηκε τίς ἀλήθειες τῆς χριστιανικῆς πίστεως.

Ἐπειδή, ὅμως, ἡ θεωρητική γνώση δέν ἀνεύπαυε τήν εὐσεβή ψυχή της, ποθοῦσε κυρίως τήν χριστιανική ζωή. Γι’ αὐτό προσευχόταν τακτικά καί θερμά, ἐπιζητοῦσε τήν καθαρότητα τῆς ψυχῆς καί τοῦ βίου καί ἐφύλαττε μέ ἀκρίβεια τά παραγγέλματα τοῦ
Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὡς πρός τούς διαλογισμούς, τίς ἐπιθυμίες, τούς λόγους καί τήν καθ’ ὅλου συμπεριφορά ἀπέναντι στό Θεό καί τούς ἀνθρώπους.

Ὅταν ἔμαθε τά σχετικά μ’ αὐτήν ὁ ἄρχοντας Ὀλύβιος ἔστειλε καί τήν συνέλαβε. Μπροστά στόν ἄρχοντα καί τά μέσα πού χρησιμοποίησε αὐτός γιά νά κάμψει τό φρόνημά της, ἡ ἁγία Μαρίνα δέ δέχθηκε νά ἀρνηθεῖ τήν πίστη της.

Τότε ὁ Ὁλύβιος διέταξε νά τήν δέσουν στή γῆ καί νά τή γδάρουν.

Ἡ Ἁγία ὑπέμεινε τό μαρτύριό της καί ὁ Θεός βλέποντας τήν πίστη της, τήν ἐνίσχυε μέ τή θεραπεῖα τῶν πληγῶν της. Κατά τή φυλάκισή της ἡ Ἁγία  ἀπέκρουσε τίς ἐπιθέσεις τοῦ δαίμονος, πού τῆς παρουσιάστηκε μέ διάφορες μορφές.

Τήν ἄλλη μέρα, ἀφοῦ παρουσιάστηκε μπροστά στόν ἡγεμόνα ὑγιής καί ἄθικτη καί μάλιστα μετά καί ἀπό ἄλλα βασανιστήρια πού δέν ἔφεραν ἀποτέλεσμα, ὁ Ὁλύβιος διέταξε νά τήν ἀποκεφαλίσουν. Τό παράδειγμα τῆς ἁγίας Μαρίνης ὁδήγησε καί πολλούς ἄλλους στό μαρτύριο. Ἡ μνήμη της τιμᾶται τήν 17η Ἰουλίου.

Μαρτυρία καί μαρτύριο τῆς συνειδήσεως.

Ἡ Ἁγία Μαρῖνα στήν ἐποχή της ἔδωσε τή χριστιανική μαρτυρία πού ἔπρεπε καί μάλιστα τήν σφράγισε μέ τό μαρτυρικό αἷμα της, μέ τή θυσία τῆς ζωῆς της.

Σήμερα ἰδιαίτερα καί ἐμεῖς καλούμαστε νά ἀγαπήσουμε τό φρόνημα τῆς Ἁγίας Μαρίνης πού εἶναι φρόνημα θυσίας καί ὁμολογίας.

Τό μαρτύριο τοῦ αἵματος τῆς Ἁγίας νά τό βιώσουμε σάν μαρτυρία τῆς χριστιανικῆς ζωῆς μας καί ταυτόχρονα σάν μαρτύριο τῆς χριστιανικῆς συνειδήσεώς μας, πού σημαίνει: νά ὑποφέρουμε καί νά θλιβόμαστε ψυχικά γιά τό κακό πού ὑπάρχει γύρω μας, γιά τό θρίαμβο τῆς ἁμαρτίας στίς καρδιές καί τίς ψυχές τῶν ἀδελφῶν μας καί στίς δικές μας, νά ἔχουμε διακαῆ τόν πόθο καί ἀκατάπαυστο τόν ἀγῶνα γιά ἀπόκτηση τῶν χριστιανικῶν ἀρετῶν καί ἄσβεστη τήν ἐπιθυμία καί μοναδική μέριμνα πῶς θά εἴμαστε ὅλο καί καλύτεροι χριστιανοί, ἀληθινή καί εὐάρεστη θυσία γιά τό Θεό.

 

Στίς μέρες μας παρατηρεῖται, δυστυχῶς, μία ἔξαρση τῆς μαγείας καί τῶν ἄλλων παραθρησκευτικῶν φαινομένων.

Τό πιό ἀνησυχητικό δέ εἶναι ὅτι παρασύρονται ἰδιαίτερα τά νεαρά ἄτομα, τά ὁποῖα «δοκιμάζουν» τή μαγεία, μέ καταστρεπτικές συνέπειες γιά τή ζωή τους.

Δέν ἔχει περάσει πολύς καιρός ἀπό τότε πού διαβάσαμε στίς ἐφημερίδες ὅτι μία μαθήτρια Λυκείου στό Ἠράκλειο Κρήτης αὐτοκτόνησε τελικά, ἐπειδή δέν μποροῦσε νά ὑποφέρει ἄλλο τήν ταλαιπωρία πού ὑφίστατο ἀπό τότε πού ἔμπλεξε μέ μαγικές τελετές καί ἄλλα σατανιστικά φαινόμενα. Ἐπίσης, δέν εἶναι λίγοι οἱ Χριστιανοί μας πού καταφεύγουν γιά τή λύση τῶν προβλημάτων τους στά μέντιουμ κ.λπ.

Τά θλιβερά αὐτά φαινόμενα τῆς ἐποχῆς μας ἐπιβάλλουν νά κάνουμε λίγες διευκρινίσεις πάνω στό θέμα.
-Πρῶτον: Ὁ Διάβολος ἦταν καί εἶναι πάντα κακός. Ὁνομάζεται ἀρχέκακος, δηλαδή ἀρχή καί πηγή τῆς κακίας. Ἑπομένως, καί τά ὄργανά του -σατανιστές, μάγοι, μέντιουμ, κ.λπ.- εἶναι φορεῖς τοῦ κακοῦ.

Ὅσοι ἄνθρωποι τούς πλησιάζουν, παθαίνουν
ὁπωσδήποτε κακό. Ἐπιτέλους, ἄς τό καταλάβουμε μιά γιά πάντα: διάβολος διάβολο δέν πολεμᾶ καί, ἀκόμη, ὁ διάβολος δέν μπορεῖ, εἶναι ἀνίκανος νά κάνει τό καλό, «ἀπ’ ἀρχῆς ἀνθρωποκτόνος ἐστί».

-Δεύτερον: Ὅταν ἔχουμε ἕνα πρόβλημα, πρῶτα – πρῶτα πρέπει νά ἐξετάσουμε τόν ἑαυτό μας, τή ζωή μας, σέ τί φταῖμε  ἐμεῖς. Πρῶτα πρέπει νά ψάξουμε μέσα μας καί ἔπειτα ἔξω ἀπό ἐμᾶς.

Ἄν ψαχτοῦμε καλά, θά βροῦμε καί πολλές ἁμαρτίες καί σφάλματα καί παραλείψεις.

-Τρίτον: Μήν ψάχνουμε τή λύση τῶν προβλημάτων μας μέ ἕναν τρόπο μαγικό, αὐτόματο. Μή θέλουμε μέ ἕνα «κλίκ», ὅπως στίς φωτογραφίες, νά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό τό πρόβλημά μας.

Τέτοιοι «αὐτοματισμοί» γιά τά ἀνθρώπινα βάσανα καί προβλήματα
δέν ὑπάρχουν, οὔτε θά ὑπάρξουν ποτέ. Ἀκόμη καί τό θαῦμα, πού εἶναι ὁπωσδήποτε ἕνα ἔκτακτο γεγονός, γίνεται ἀπό τό Θεό γιά νά ἀκολουθήσουν καί ἄλλα πολλά, ὅπως ἡ μετάνοια, ἡ συντριβή, ἡ ἀπόφαση γιά ἀλλαγή τοῦ τρόπου ζωῆς μας.
Συμπέρασμα: Ἀρκετά εἶναι τά δεινά τῆς ἐποχῆς μας, ἀχαρακτήριστη εἶναι ἡ ἐπιπολαιότητα καί ἡ ἀδιαφορία ἀπέναντι στά χριστιανικά μας καθήκοντα, ἄς μήν προκαλοῦμε τόν ἅγιο Θεό καί ἄς μήν παίζουμε ἐμεῖς μέ τό διάβολο, ἀφοῦ ἐκεῖνος ποτέ δέν
ἀστειεύεται μέ ἐμᾶς, καί τέλος, ἄς παρακαλοῦμε τήν Ἁγία Μαρίνα, τήν προστάτιδα τῆς ἐνορίας μας καί νικήσασα τό διάβολο σέ νεαρή ἠλικία, νά μᾶς προστατεύει ἀπό τίς δαιμονικές, μαγικές καί ἄλλες πλάνες τοῦ σατανᾶ καί τῶν ὀργάνων του.

Αἰδεσιμολογιωτάτου πρωτοπρ. Κωνσταντίνου Καραϊσαρίδη

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 5 (1 ψήφος)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.