Ο ναός της Αγίας Αικατερίνης βρίσκεται πολύ κοντά στο μνημείο του Λυσικράτους και συγκεκριμένα μεταξύ των οδών Χαιρεφώντος, Λυσικράτους, Γαλανού και Γκούρα.

Πρόκειται για ναό τετρακιόνο εγγεγραμμένο σταυροειδή βυζαντινού ρυθμού του 11ου αιώνος μ.Χ. Αρχικά ήταν αφιερωμένος στους Αγίους Θεοδώρους. Έχει υποστεί σημαντικές αλλοιώσεις, σε σημείο που ο βυζαντινός χαρακτήρας του, να είναι πλέον ευδιάκριτος μόνο στον τρούλο και στην εξωτερική πλευρά του ιερού βήματος. Σήμερα λαμβάνουν χώρα εργασίες στηρίξεως και αποκαταστάσεως του βυζαντινού τμήματος του ναού.

Ο ναός αναγέρθηκε στην τοποθεσία όπου προηγουμένως βρισκόταν παλαιότερη πρωτοχριστιανική βασιλική, της οποίας τα ίχνη είναι ακόμα ορατά στην εσωτερική αυλή του σημερινού ναού. Ο αρχικός ναός είχε χτιστεί με τη σειρά του επάνω σε ερείπια αρχαίου Ιερού της θεάς Αρτέμιδος, κατά το έθος των βυζαντινών να οικοδομούν βυζαντινούς ναούς πάνω σε αρχαίους ελληνικούς ναούς. Μπροστά από τον Αρχαϊκό Ναό πιθανότατα λειτουργούσαν ρωμαϊκά λουτρά, που κατασκεύασε ο Αυτοκράτορας Αδριανός (117 -138 μ.Χ.)

Ο σημερινός ναός λοιπόν αναγέρθηκε στο δεύτερο τέταρτο του 11ου αιώνος μ.Χ. (1025 – 1050 μ.Χ.) και ήταν αρχικά αφιερωμένος στους αγίους Θεοδώρους.

Η παντελής έλλειψη ιστορικών πηγών δεν μας επιτρέπει να γνωρίζουμε αρκετά πράγματα για το διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ της ανεγέρσεως του ναού και του 18ου αιώνος μ.Χ., όπου φαίνεται να είχε ήδη περιέλθει σε κακή κατάσταση, τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά.

Στις 19 Φεβρουαρίου 1767 μ.Χ., ο μητροπολίτης Αθηνών Βαρθολομαίος, με τη μεσολάβηση του Σιναΐτη πρωτοσύγκελου Ιωνά και με τη συγκατάθεση των προυχόντων της τουρκοκρατούμενης Αθήνας, δώρισε την εκκλησία στην μονή της Αγίας Αικατερίνης του Όρους Σινά. Η εκκλησία δηλαδή μετατράπηκε σε μετόχι της Μονής του Σινά, προκειμένου να διαμένουν εκεί οι Σιναΐτες μοναχοί, κατά τις επισκέψεις τους στην Αθήνα. Ο Ιωνάς εν συνεχεία επισκεύασε τον ναό και τον αφιέρωσε στην προστάτιδα του Σινά, Αγία Αικατερίνη.

Ανάμνηση του γεγονότος ότι ο ναός παλιότερα ήταν αρχικά αφιερωμένος στους Αγίους Θεοδώρους αποτελεί η ασημένια εικόνα του τέμπλου, ευρισκομένη αριστερά αυτή της Αγίας. Στις 19 Φεβρουαρίου 1767 μ.Χ., ο μητροπολίτης Αθηνών Βαρθολομαίος, με τη μεσολάβηση του Σιναΐτη πρωτοσύγκελου Ιωνά και με τη συγκατάθεση των προυχόντων της τουρκοκρατούμενης Αθήνας, δώρισε την εκκλησία στην μονή της Αγίας Αικατερίνης του Όρους Σινά. Η εκκλησία δηλαδή μετατράπηκε σε μετόχι της Μονής του Σινά, προκειμένου να διαμένουν εκεί οι Σιναΐτες μοναχοί, κατά τις επισκέψεις τους στην Αθήνα.

Οι Σιναΐτες με τον καιρό αγόρασαν, παρακείμενες εκτάσεις, συνολικής έκτασης 4 περίπου στρεμμάτων επεκτείνοντας τα όρια του μετοχίου τους. Οι φοίνικες που κοσμούν τον προαύλιο της Εκκλησίας έως τη σήμερον, είναι φυτεμένοι από τότε!

Κατά την διάρκεια της ελληνικής επαναστάσεως η εκκλησία, της Αγίας Αικατερίνης πλέον, υπέστη σοβαρές ζημιές. Το 1839 μ.Χ. λοιπόν πραγματοποιήθηκαν εργασίες επισκευές του ναού διά τις ανάγκες του εκκλησιάσματος, μετά προσθηκών στη βόρεια, στη νότια και τη δυτική πλευρά του ναού. Στους εξέχοντες τακτικά εκκλησιαζομένους ενορίτες της μεταεπαναστατικής περιόδου υπήρξε στρατηγός Μακρυγιάννης (διέμενε στη γωνία των οδών Μακρυγιάννη και Διάκου).

Το 1889 μ.Χ. ο αρχιεπίσκοπος Σιναίου Πορφύριος Α’, μετά από σχετικό αίτημα των ενοριτών της Αγίας Αικατερίνης αναγκάστηκε να πουλήσει το μετόχι στη Μητρόπολη Αθηνών, περίπου στο μισό της αξίας του, και να το αντικαταστήσει με άλλο.

Το 1927 μ.Χ. επισκευάστηκε και ο τρούλος, ο όποιος όμως έγινε κατά τι ψηλότερος. Σήμερα η εκκλησία είναι τρισυπόστατη, με το δεξιό παρεκκλήσιο αφιερωμένο στον άγιο Αντώνιο (ημερομηνία εορτής 17 Ιανουαρίου) και το αριστερό στην αγία Σοφία και τις τρεις θυγατέρες της (ημερομηνία εορτής 17 Σεπτεμβρίου).

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 5 (1 ψήφος)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.