Ήταν ένα μικρό αγροτικό χωριό με λιγότερους από χίλιους κατοίκους, οι περισσότεροι από αυτούς γεωργοί και λιγότεροι εργάτες. Η Δερύνεια ήταν από τα πρώτα χωριά της Κύπρου, που από τις αρχές του εικοστού αιώνα είχαν Κοινοτική Βιβλιοθήκη και Μορφωτικό Σύλλογο, γιατί σύμφωνα με τον δήμαρχο Άντρο Καραγιάννη, «οι Δερυνιώτες ήθελαν πάντα να συγκαταλέγονται ανάμεσα στους προοδευτικούς Κύπριους, τα προοδευτικά χωριά της Κύπρου».

Αυτό, πρόσθεσε ο κ. Καραγιάννης, δεν είναι άσχετο με το γεγονός ότι όταν ξέσπασε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, στη μικρή κοινότητα συνέβη κάτι το συγκινητικό, για το οποίο ακόμη και σήμερα οι κάτοικοι αισθάνονται περήφανοι.
«Δεν ήταν μόνο η προτροπή του ΑΚΕΛ, του κόμματος της Αριστεράς προς τα μέλη του, να καταταγούν στις συμμαχικές δυνάμεις και να πολεμήσουν τον Άξονα και τον Χιτλεροφασιμό. Ήταν και ο χαρακτήρας των Δερυνιωτών εκ της φύσεως τους να είναι πάντα Δημοκρατικοί και ταγμένοι στο φως της Δημοκρατίας», επισημαίνει ο κ. Καραγιάννης.

Όταν λοιπόν ο Μουσολίνι και η Ιταλία επιτέθηκαν στην Ελλάδα, όχι ένας και πέντε, αλλά σε σύντομο χρονικό διάστημα 35 νέοι από τη μικρή Δερύνεια, σχεδόν όλοι φτωχοί αγρότες, άφησαν πίσω τους μανάδες, συζύγους και παιδιά, φόρεσαν το χακί του στρατού των Συμμαχικών Δυνάμεων και μετά από σύντομη εκπαίδευση βρέθηκαν σε χώρες της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής, ακόμα και στην Ελλάδα, όπου οι λαοί μάχονταν κατά του Χιτλεροφασισμού. Αίγυπτος, Παλαιστίνη, Λιβύη, Συρία, Κρήτη, ελληνικό μέτωπο, ακόμη και αιχμάλωτος στη ναζιστική Γερμανία, διετέλεσε ένας από τους 35 Δερυνιώτες εθελοντές του 1940.

Κάποιοι, μας είπε ο κ. Καραγιάννης, έκαναν χρόνια μέχρι που να επιστρέψουν πίσω στο χωριό τους, ή να καταφέρουν να στείλουν ένα μήνυμα στους δικούς τους, οι οποίοι τους είχαν για αγνοούμενους ή και σκοτωμένους.

Γύρισαν όμως περήφανοι γιατί πολέμησαν τον Χιτλεροφασισμό και είχαν να πουν πολλές ιστορίες για τη δράση τους στα μέτωπα του πολέμου που υπηρέτησαν. Γύρισαν πολλοί με μετάλλια ανδρείας και τιμής, που κέρδισαν με θάρρος μαχόμενοι κατά Ιταλών και Γερμανών στα διάφορα μέτωπα που υπηρέτησαν.

Το 2001, σε μια ιστορική έκδοση του Δήμου Δερύνειας με τίτλο « Μνήμη και Τιμή – Η συμμετοχή της Δερύνειας στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο» συμπεριλήφθηκαν τα ονόματα και μικρές συνεντεύξεις από τους 35 Δερυνιώτες που πολέμησαν. Στο προαύλιο του Δήμου Δερύνειας υπάρχει ειδική στήλη, όπου αναγράφονται τα ονόματα τους και κάθε φορά που ο Ελληνισμός τιμά την επέτειο του ΟΧΙ, στη Δερύνεια μνημονεύουν και τιμούν με περηφάνια τους δικούς τους προγόνους, που έλαβαν μέρος σε αυτόν τον μεγάλο πόλεμο.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.