Μια ακόμα μεγάλη αναγνώριση στο σύγχρονο Γολγοθά εκατομμυρίων προσφύγων και οικονομικών μεταναστών έρχεται να δώσει η υποψηφιότητα του βιβλίου Θύμα της εποχής, ο Άνθρωπος για βραβείο μυθιστορήματος στα Κρατικά βραβεία λογοτεχνίας 2017.

Ένας άνθρωπος, στην προσπάθειά του να ζήσει και να σώσει την οικογένειά του από την ανέχεια και την πείνα, παίρνει τον δρόμο της μετανάστευσης με όπλο το όνειρο και την ελπίδα.

Στους πολυτελείς δρόμους του πολιτισμένου κόσμου που πίστεψε ότι θα πάλευε και θα κατόρθωνε το ακατόρθωτο, το όνειρο ξέφτισε, η ελπίδα έδωσε τη σκυτάλη στην απόγνωση, στη μητριά-πατρίδα, με έπαθλο την πίκρα, αφού εκείνοι για τους οποίους μπήκε στα καράβια των δουλεμπόρων την ξέχασαν, την αντιμετώπισαν σαν μέσο για την επιβίωση, και εκείνοι στους οποίους δούλεψε ως φτηνό εργατικό χέρι, σαν «ελεύθερο μεταμοντέρνο δούλο».
Μόνη… με ροζιασμένα χέρια και πετρωμένη καρδιά, γερασμένη από τα σαράντα της χρόνια, προσμένει τη λύτρωση, που βασανιστικά τυραννικά αργεί να έρθει…

Το βιβλίο του Ανδρέα Καραγιάννη αποτελεί μια μαρτυρία για το σύγχρονο πρόσωπο του δουλεμπορίου και της εκμετάλλευσης που βιώνουν χιλιάδες άνθρωποι υποκινημένοι από την πείνα και την ανέχεια.

Μία γυναίκα, όπως πολλές άλλες, αναγκάζεται να εγκαταλείψει την οικογένειά της και να περιπλανηθεί σε άγνωστους τόπους για να μπορέσει να εξασφαλίσει την επιβίωση και την αξιοπρέπεια των παιδιών της. Ψάχνοντας για τη «Γη της επαγγελίας», μόνη και ρακένδυτη, περιπλανιέται στους πολυτελείς δρόμους «πολιτισμένων» κοινωνιών εισπράττοντας πόνο, απόρριψη και κακοποίηση.

Ξένη σε ξένες χώρες δεν έχει το χρόνο και την πολυτέλεια να ονειρευτεί, αφού τα όνειρά της καταβαραθρώθηκαν στα νερά της Μεσογείου όπου οι δουλέμποροι την υποχρέωσαν να βουτήξει μαζί με τις αποσκευές της για να εξαφανιστούν τα ίχνη της.
Θα καταφέρει άραγε να δικαιωθεί και να επιστρέψει στην πατρίδα της ώστε να κερδίσει το χαμένο χρόνο με τα παιδιά της που τόσο βίαια στερήθηκε;

Η ιστορία της αποτελεί κραυγή για όλα τα σύγχρονα ναυάγια που ζούμε καθημερινά, για όλους τους αθώους που πληρώνουν με τίμημα ακόμα και την ίδια τους τη ζωή το δικαίωμά τους στην αξιοπρεπή διαβίωση, για να βρουν είτε το θάνατο στο υγρό νεκροταφείο της Μεσογείου είτε την εκμετάλλευση στα χέρια επιτήδειων δουλεμπόρων.

Φανούρης Ευστράτιος

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.