Την Κυριακή των Βαΐων (24.4.2016), στόν Ιερό Ναό Παναγίας Χώρας Καλύμνου εορτάστηκε η 81η Επέτειος του θρυλικού Πετροπολέμου των Καλυμνίων ενάντια στούς Ιταλούς κατακτητές τό 1935.

Την Αρχιερατική Θεία Λειτουργία τέλεσε ο Σεβ. Μητροπολίτης Καλύμνου κ.κ.Παΐσιος, ενώ παρέστησαν οι τοπικές πολιτικές και στρατιωτικές αρχές του νησιού.

Ομιλητής ο κ. Παναγ. Πιζάνιας, ο οποίος με πολύ ευστοχία καί περιεκτικά λόγια ανέλυσε τά ιστορικά γεγονότα.

Στον αγώνα εκείνο η πίστη στις αξίες και τα ιδανικά, στον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία, αντιστάθηκαν στην καταπίεση, στον εξανδραποδισμό, στον εξευτελισμό της ανθρώπινης αξίας, στην ωμή και απροκάλυπτη βία. Οι πέτρες και τα κοτρώνια εναντιώθηκαν στα φονικά όπλα θανάτου, οι απλοϊκές γυναίκες πολέμησαν πάνοπλους Ιταλούς καραμπινιέρους. Το ύπουλο σχέδιο των κατακτητών αρχίζει το 1924, όταν υποκινούν το εκπαιδευτικό ζήτημα με την εφαρμογή του νέου σχολικού οργανισμού, που σήμαινε βαθμιαία κατάργηση της ελληνικής γλώσσας, και το εκκλησιαστικό, με πρότασή τους πιεστική να γίνει αυτοκέφαλη η Εκκλησία της Δωδεκανήσου και να χωριστεί από το Πατριαρχείο. Απώτερος σκοπός τους να αποδυναμωθεί η Εκκλησία.

Στις 19 Οκτωβρίου του 1934, μέσα στον Ιερό Ναό της Υπαπαντής, μαζεύονται οι ιερείς της Καλύμνου και υπογράφουν έγγραφο με όρους σκληρούς, τους οποίους και ορκίζονται να τηρήσουν. Με το έγγραφο αποκηρύσσουν τον Μητροπολίτη τους Απόστολο, υπόσχονται να αγωνιστούν μέχρι θανάτου για τη διαφύλαξη της Ορθοδοξίας, διακηρύσσουν την απόφαση να κλείσουν τις εκκλησίες, σε περίπτωση σύλληψης έστω και ενός ιερέα, και να απέχουν από οποιαδήποτε ιεροτελεστία, ενώ αναλαμβάνουν την ευθύνη της ενημέρωσης και το ξεσήκωμα του ορθόδοξου λαού.
Τώρα πια και ο θρησκευόμενος λαός, με το αλάνθαστο ένστικτό του, αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο που διατρέχει η ορθόδοξη χριστιανική πίστη και λατρεία και ξεσηκώνεται, επαναστατεί. Είναι έτοιμος, έναντι πάσης θυσίας, να υπερασπιστεί τα ιερά και τα όσιά του.

Ιδιαίτερα σκληρή γίνεται η στάση των ιερέων της Καλύμνου, που αναγκάζουν τον Μητροπολίτη Απόστολο να αυτοεξοριστεί στη Λέρο, χωρίς όμως αυτό να λύνει το πρόβλημα με το Αυτοκέφαλο.
Η σύγκρουση ανάμεσα στους κατακτητές και το λαό φαίνεται αναπόφευκτη.

Το προανάκρουσμά της έρχεται στις 18 Ιανουαρίου του 1935, όταν οι καραμπινιέροι επιχειρούν να συλλάβουν μέσα στον Ιερό Ναό της Παναγιάς του Χωριού τον παπά Τσουγκράνη, επειδή τον θεωρούν πρωταίτιο και πρωτεργάτη της επαναστατικής ατμόσφαιρας σ’ όλο το νησί, αλλά και γιατί γνωρίζουν το κύρος και την επιβολή του στους κατοίκους του νησιού και ιδιαίτερα της Χώρας.
Απ’ εδώ και μπρος αρχίζει ο αγώνας. Αγώνας, όπου πρωτοστατούν οι γυναίκες!

Τριήμερη εθνικοθρησκευτική αντίσταση της Καλύμνου, ο γνωστός Πετροπόλεμος, που κορυφώνεται την Κυριακή 7 τ’ Απρίλη. Οι γυναίκες μαζεύονται στην άσπα του Αη-Νικόλα και γίνονται τρεις σειρές. Η πρώτη κατρακυλά πέτρες στη σαούρα του Αη-Βασίλη. Η δεύτερη μεταφέρει τις πέτρες με τσουβάλες ή μέσα στο καλύμνικο φουστάνι, στις γυναίκες της τρίτης σειράς, που ’ναι στην πρώτη γραμμή, στο Μαράσι.

Με το ξεφέξιμο αρχίζει η επίθεση στους καραμπινιέρους της πλατείας με πέτρες κι ολόκληρες κοτρώνες. Σε κάποια στιγμή έρχεται στην πρώτη γραμμή ο βοσκός Μανόλης Καζώνης και μπαίνει αμέσως στη μάχη. Οι πέτρες του δε χάνουν το στόχο τους, τα πόδια, το κεφάλι, το σώμα των Ιταλών, τρελλαίνοντάς τους με τα φοβερά κτυπήματά του. Σε κάποια στιγμή όμως που σηκώνεται για να εκσφενδονίσει τον κεραυνό του, κάποιος Ιταλός τον σημαδεύει, μια σφαίρα βουϊζει, τον βρίσκει στο κεφάλι και ρίχνει κάτω νεκρό το παλικάρι, βουτηγμένο στα αίματα.
Ο πετροπόλεμος ευθύς σταματά. Το μοιρολόϊ αρχίζει!!

Το βοσκαρούϊ της Καλύμνου ποτίζει με το αίμα του το δέντρο της πίστης και της λευτεριάς. Όλο το νησί κλαίει τον πρωτομάρτυρα της ηρωϊκής πρωτόγνωρης εκείνης αντίστασης.
Τον θάνατό του ακολουθεί, την ίδια κιόλας νύχτα, η κήρυξη του στρατιωτικού νόμου. Οι ιταλικές αρχές συλλαμβάνουν και μπαρκάρουν για τις ανήλικες φυλακές της Κω αδιάκριτα παπάδες, δασκάλους, καθηγητές, εμπόρους, μορφωμένους κι αμόρφωτους, θεωρώντας τους πρωταίτιους για το πρωτάκουστο ξεσήκωμα των γυναικών της Καλύμνου, που ρεζίλεψαν την αυτοκρατορία τους.
Ανάμεσα στους πρώτους συλληφθέντες όσοι συχνάζουν στο Αναγνωστήριο «ΑΙ ΜΟΥΣΑΙ», αφού αυτούς υποπτεύονται σαν υποκινητές της αντίστασης. Και πράγματι είναι εξακριβωμένο ότι οι πρωτοστάτες και εμψυχωτές εκείνου του αγώνα ήταν όλοι τους μέλη του Αναγνωστηρίου, μονίμως στιγματισμένοι για κάθε εθνική πατριωτική δράση. Η οργή κατά του εφιάλτη τους, που ήταν το Πνευματικό μας Σωματείο, γίνεται η αφορμή για το οριστικό του κλείσιμο.

Δεκάδες από τις πιο έγκριτες εφημερίδες της Ευρώπης και της Αμερικής της εποχής εκείνης, με ανταποκρίσεις τους αναφέρονται στα γεγονότα της Καλύμνου και στην ηρωϊκή αντίσταση των άοπλων γυναικών».

«…..Μπροστά λοιπόν στην αδάμαστη θέληση, την καρτερία και ακλόνητη πίστη του λαού μας, οι κατακτητές αναγκάζονται να υποχωρήσουν, εγκαταλείποντας πια κάθε απόπειρα επέμβασης στα εκκλησιαστικά πράγματα της Καλύμνου και της Δωδεκανήσου».

 

Επιμέλεια: Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Φωτογραφίες-βίντεο: «Αλήθεια FM» – Ν.Μαμάκας-Ε.Χαλίκου-Μ.Μπιλλήρη

 

 

 

 

 

 

Rousou Mina

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.