Την Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο Λόγο στον πανηγυρίζοντα ιερό Ναό Αγίας Τριάδος της αδελφότητας ΠΕΛΕΚΑΝ στο Κομνήνιο Βεροίας.

Μετά το τέλος της θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος επισκέφθηκε τον ασθενούντα Ιδρυτή και Πνευματικό της αδελφότητας αρχιμ. Αμβρόσιο Κυρατζή, πρ. Πρωτοσύγκελλο της Ιεράς Μητροπόλεως και του ευχήθηκε για την εορτή.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου:

«Χαίροις άνασσα, μητροπάρθενον κλέος, άπαν γαρ ευδίνητον εύλαλον στόμα, ρητρεύον ου σθένει σε μέλπειν αξίως».

Ένας από τους πιο πανηγυρικούς ειρμούς που ψάλλει η Εκκλησία μας μετά τον καθαγιασμό των τιμίων Δώρων προς τιμήν της Παναγίας μας είναι και ο ειρμός της ενάτης ωδής του ιαμβικού κανόνος της Πεντηκοστής, που ψάλλεται και σήμερα, Δευτέρα του αγίου Πνεύματος και τον ακούσαμε πριν από λίγο.

Γιατί όμως τιμάται σήμερα, εορτή του αγίου Πνεύματος, τόσο πανηγυρικά και τόσο εξαιρετικά η Παναγία Παρθένος, ώστε ο ιερός υμνογράφος να εκφράζει την αδυναμία του να την υμνήσει επαξίως;

Τιμάται, αδελφοί μου, για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος είναι ότι Παναγία υπήρξε ναός του αγίου Πνεύματος πολύ πριν από την ημέρα της Πεντηκοστής και την επιφοίτηση του αγίου Πνεύματος. Όταν ο αρχάγγελος Γαβριήλ της ανακοίνωσε ότι πρόκειται να γίνει Μητέρα του Θεού της είπε: «πνεύμα άγιον επελεύσεται επί σε και δύναμις Υψίστου επισκιάσει σοι». Το άγιο Πνεύμα που ενοίκησε στην ταπεινή Κόρη της Ναζαρέτ και, αν και παρθένο, την κατέστησε Μητέρα του Θεού δεν είναι διαφορετικό από το άγιο Πνεύμα που κατήλθε στο υπερώο της Ιερουσαλήμ επί τους μαθητάς και αποστόλους του Κυρίου. Είναι το ίδιο άγιο Πνεύμα, γιατί αυτό είναι που τελειοί τα μυστήρια· και το μεγαλύτερο μυστήριο που πραγματοποιήθηκε με την παρουσία και την ενέργειά του είναι το μυστήριο της θείας ενανθρωπήσεως.

Η Παναγία μας γίνεται, λοιπόν, φορέας του Παναγίου Πνεύματος και παραμένει φορέας του σε όλη της τη ζωή. Γι᾽ αυτό, τιμώντας την Παναγία, τιμούμε συγχρόνως και το άγιο Πνεύμα, του οποίου υπήρξε κατοικητήριο και ναός έμψυχος.

Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο τιμούμε σήμερα εξαιρέτως την Παναγία, είναι γιατί η επιφοίτηση του αγίου Πνεύματος είναι δόξα του Υιού της. Όταν, όπως ακούσαμε στο χθεσινό ευαγγελικό ανάγνωσμα, ο Χριστός λέγει ότι εκ της κοιλίας των πιστευόντων σ᾽ Εκείνον θα ρεύσουν ποταμοί ύδατος ζώντος, εννοώντας το άγιο Πνεύμα το οποίο επρόκειτο να λάβουν όσοι θα τον πίστευαν, ο ευαγγελιστής Ιωάννης που περιγράφει τη σκηνή καταλήγει με τη φράση: «ούπω γαρ ην πνεύμα, ότι ο Ιησούς ουδέπω εδοξάσθη». Δεν είχε, δηλαδή, κατέλθει ακόμη το άγιο Πνεύμα, γιατί ο Χριστός δεν είχε ακόμη δοξασθεί.

Και όντως ο Χριστός μέχρι την επιφοίτηση του αγίου Πνεύματος δεν είχε δοξασθεί. Ο Χριστός ζητά στην αρχιερατική του προσευχή από τον Πατέρα του να τον δοξάσει με τη δόξα που είχε κοντά του· και όντως δοξάζεται με την Ανάσταση και την Ανάληψή του, αλλά δεν έχει δοξασθεί ακόμη ολοκληρωτικά. Διότι η Ανάσταση και η Ανάληψη μπορεί να είναι γεγονότα εντυπωσιακά, αλλά ήταν γεγονότα που περιοριζόταν στον Χριστό και στον κύκλο των μαθητών του, και θα μπορούσαν να αμφισβητηθούν από οποιονδήποτε κακόπιστο. Η επιφοίτηση όμως του Παναγίου Πνεύματος είναι γεγονός που μπορεί να αφορά αρχικά τους μαθητές του Χριστού, αγγίζει όμως και όλο τον κόσμο, αρχίζοντας από τους παρεπιδημούντες την Ιερουσαλήμ για να εορτάσουν την εορτή της Πεντηκοστής και ακούν τους αποστόλους να κηρύσσουν το ευαγγέλιο του Χριστού ο καθένας «τη ιδία αυτού διαλέκτω», ο καθένας στη γλώσσα και τη διάλεκτό του. Και ακόμη, βλέπουν τους μέχρι χθες φοβισμένους και κλεισμένους στο υπερώο της Ιερουσαλήμ μαθητές του Κυρίου να γίνονται διαπρύσιοι κήρυκες του λόγου του Χριστού στα πέρατα της οικουμένης.

Το θαύμα της επιφοιτήσεως του αγίου Πνεύματος είναι η εκπλήρωση της υποσχέσως του Χριστού προς τους μαθητές του ότι θα στείλει τον Παράκλητο για να μείνει μαζί τους και να τους οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν. Και είναι το πρώτο θαύμα που βλέπουν οι μαθητές του Χριστού να πραγματοποιείται χωρίς να είναι παρών ο διδάσκαλός τους και ζούν με αυτό την επιβεβαίωση των λόγων του και της πίστεώς του σ᾽ Αυτόν.

Να, γιατί, αδελφοί μου, με επιφοίτηση του αγίου Πνεύματος δοξάζεται ο Χριστός. Και όπως, όταν τιμάται και δοξάζεται ένα παιδί, τιμάται συγχρόνως και δοξάζεται και η μητέρα του, το ίδιο συμβαίνει και με την Παναγία μας. Η Παναγία δοξάζεται με τη δόξα που λαμβάνει ο Υιός της διά της επιφοιτήσεως του αγίου Πνεύματος, αλλά και εμείς τιμώντας την Παναγία, δοξάζουμε την αιτία της δόξης της, δοξάζουμε το Πανάγιο Πνεύμα, διά του οποίου δοξάσθηκε ο Χριστός. Δοξάζοντας την Παναγία αλλά και όλους τους αγίους δοξάζουμε το Πανάγιο Πνεύμα του οποίου έργο είναι είναι η Παναγία αλλά και όλοι άγιοι και πνευματοφόροι πατέρες, διότι χωρίς αυτό τίποτε δεν συντελείται στον κόσμο και τίποτε δεν ολοκληρώνεται.

Γι᾽ αυτό, αδελφοί μου, ας μην παραλείπουμε ποτέ μαζί με το Πανάγιο Πνεύμα να τιμούμε και να δοξάζουμε την Παναγία και τους αγίους μας με τη βεβαιότητα ότι η τιμή και η δόξα απευθύνεται και προς το άγιο Πνεύμα και Εκείνο θα αντικαταπέμψει τη χάρη του σε όσους το τιμούν και το δο ξάζουν με κάθε τρόπο.

 

veroia_1.jpg

 

veroia_2.jpg

 

veroia_3.jpg

 

veroia_4.jpg

 

veroia_5.jpg

veroia_6.jpg

Γιώργος Λακαφώσης

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.