Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Την ίδια περίοδο που στην χώρα μας οι διάφοροι τουρκολάγνοι και ισλαμολάγνοι έχουν αφηνιάσει να επιβάλλουν τα ισλαμικά πρότυπα στην δημόσια ζωή της ελληνικής κοινωνίας, με τζαμιά, ισλαμικά μουσεία και τμήματα ισλαμικών σπουδών, από την ίδια την Τουρκία οι ειδήσεις που έρχονται προκαλούν φρίκη για παιδεραστίες και βιασμούς ανηλίκων κοριτσιών, γεγονότα συμβατά σε μια κλασική μουσουλμανική κοινωνία.

Σύμφωνα με τον ίδιο τον υπουργό Υγείας της Τουρκίας, Mehmet Müezzinoğlu, που πρόσφατα είχε επισκεφτεί την Θεσσαλονίκη και ζήτησε ούτε λίγο ούτε πολύ να… αποδοθεί ο Άγιος Δημήτριος στην μουσουλμανική λατρεία, μέσα στα τελευταία επτά χρόνια, ακούστε, (!!!), 91 χιλιάδες 208 ανήλικα κορίτσια, έχουν βιαστεί και έχουν μείνει έγγεια από τους βιαστές τους οι οποίοι δεν έκαναν τίποτα παραπάνω από αυτό που επαγγέλλεται το Κοράνι, ότι η γυναίκα, (άσχετα αν είναι μικρό κοριτσάκι), είναι το «χωράφι» του άντρα και μπορεί να την σπέρνει όποτε του καπνίσει.

Ειδικά μέσα σε ένα χρόνο όπως αναφέρεται ο αριθμός των ανήλικων κοριτσιών που έχουν βιαστεί και έχουν συλλάβει έφτασε στις 2 χιλιάδες 27 ανήλικα κορίτσια.

Οι πληροφορίες αυτές που πραγματικά σοκάρουν ακόμα και τα ίδια τα τουρκικά ΜΜΕ, έγιναν γνωστές από τον Τούρκο υπουργό μετά από επερώτηση βουλευτή της περιοχής του Εσκήσεχήρ, του Rühsat Demirel, ο οποίος κατήγγειλε ότι δεν παίρνεται κανένα μέτρο για να προστατευτούν τα ανήλικα κορίτσια που πέφτουν θύματα των βιαστών τους και μένουν έγγεια χωρίς καν να υπάρχει γάμος, παρά του ότι στην γειτονική χώρα ανθεί και ο γάμος με ανήλικα μικρά κορίτσια.

Το γεγονός αυτό έχει πάρει τέτοιες διστάσεις που ανησύχησε ακόμα και την ίδια την ισλαμική κυβέρνηση του Ερνογάν, που αποφάσισε να εξετάσει τα αίτια που οδηγούν σε αυτή την κατάσταση που χαρακτηρίστηκε σαν, «Ταμπλό Ντροπής».

Εντυπωσιακό είναι πως τα κρούσματα βιασμών ανήλικων κοριτσιών που μένουν έγγεια, απαντώνται ακόμα και στις δυτικές περιοχές της Τουρκίας όπου υποτίθεται πως ο πληθυσμός είναι περισσότερο «πολιτισμένος» και δεν είναι ανεκτά τέτοια ισλαμικά πρότυπα.

Έτσι, σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Milliyet, το μεγαλύτερο ποσοστό των βιασμών ανήλικων κοριστών απαντάται στην Κωνσταντινούπολη με 6 χιλιάδες 586 περιπτώσεις.

Δεύτερη έρχεται η Σμύρνη, με 5 χιλιάδες 714 περιπτώσεις και έπονται τα Άδανα, στην κεντρική Ανατολία, με 5 χιλιάδες 181 περιπτώσεις. Σε όσες περιπτώσεις υπήρξε η δυνατότητα έγιναν ιατρικές επεμβάσεις ενώ, όπως διαπιστώθηκε, η ψυχολογική κατάσταση των περισσότερων θυμάτων ανήλικων κοριτσιών ήταν πολύ κακή.

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.

2 Σχόλια

Νεότερο
Καλύτερο Νεότερο Παλαιότερο
1
Αλή αλ-Γιουνάνι

Η τιμωρία για τον βιασμό στο Ισλάμ

Ο Ουμπάντα ιμπν ας-Σάμιτ είπε ότι ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) είχε πει: «Μην προκαλέσετε κακό ή μην επιστρέψετε το κακό.» (Sunan ibn Majah 2340, hasan)

Ο βιασμός προκαλεί αρκετά προβλήματα στην ψυχολογία αλλά και στο σώμα. Δημιουργεί αισθήματα ενοχής, φόβου, αίσθηση καταδίωξης κ.α. Αυτό από μόνο του αρκεί για να αντιληφτούμε ότι ο βιασμός απαγορεύεται στο Ισλάμ. Γι' αυτό ο Προφήτης κατέστησε σαφές ότι ο βιασμός ήταν (και είναι) κάτι που δεν επρόκειτο να γίνει ανεκτό στο Ισλάμ. Για παράδειγμα όταν κάποιος άντρας στη Μεδίνα πιάστηκε μετά που είχε βιάσει μία γυναίκα, ο Προφήτης τον καταδίκασε σε θάνατο.

Ο Άμπου Αλκάμα είπε ότι μία γυναίκα τον καιρό του Προφήτη είχε πάει στο τζαμί για να προσευχηθεί. Στον δρόμο συνάντησε έναν άντρα ο οποίος της επιτέθηκε και τη βίασε. Αυτή είπε τότε ότι "Αυτός ο άντρας με βίασε!" Ο Απεσταλμένος του Θεού είπε τότε: "Να θανατωθεί." (Sunan At-Tirmidhi 1454, Sahih)

Οι ορθά καθοδηγημένοι χαλίφες συνέχισαν την εφαρμογή της καταδίκης των βιαστών. Το θύμα όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε να καταδικαστεί.

Ο Ιμπν Όμαρ (ραχίμαχουλλάχ) είπε:
Έδωσαν στον Όμαρ ιμπν αλ-Χαττάμπ μία νεαρή υπηρέτρια από τα κορίτσια που προορίζονταν να υπηρετούν την ηγεσία. Τότε την εξανάγκασε (σε σεξουαλική επαφή) κάποιος νέος άντρας, έτσι ο Όμαρ μαστίγωσε τον άντρα και δεν μαστίγωσε τη γυναίκα. (Musannaf Ibn Abi Shayba, 29012)

Ο Νάφι είπε:
Ένας άντρας προσεκλήθη από μία οικογένεια στο σπίτι της, και εκεί βίασε μία κοπέλα από την οικογένεια εκείνη. Το ανέφεραν στον Άμπου Μπακρ, έτσι εκείνος τον μαστίγωσε και τον αξώρισε, και δεν μαστίγωσε τη γυναίκα. (Musannaf Ibn Abi Shayba, 29013)

Ο Χατζάτζ ανέφερε:
Ένας Αιθίοπας εξανάγκασε σε συνουσία, χρησιμοποιόντας βία, μία γυναίκα ανάμεσα τους. Το ανέφεραν στον Όμαρ ιμπν Αμπντου'λ-Αζίζ και εφάρμοσε τη νόμιμη τιμωρία σε αυτόν. (Musannaf Ibn Abi Shayba, 29014)

Σύμφωνα με την Εγκυκλοπέδια του Κουβέιτ για τον Ισλαμικό Νόμο, βιασμός είναι η σεξουαλική πράξη που γίνεται χωρίς τη συγκατάθεση της γυναίκας, και όπου ο άντρας που έκανε την πράξη αυτή θα πρέπει να τιμωρηθεί και όχι η γυναίκα. (Mawsu’at Al-Fiqhiyya, 3212)

Η τιμωρία για τον βιασμό στο Ισλάμ είναι όμοια με την τιμωρία της μοιχείας, δηλαδή θανατική ποινή για τον έγγαμο εγκληματία και 100 μαστιγώματα συν ένα χρόνο εξορία για τον άγαμο. Μερικοί λόγιοι επίσης λένε ότι ο εγκληματίας πρέπει και να πληρώσει το θύμα.

Ο Ιμάμ Μάλικ (ραχίμαχουλλάχ) είπε:
«Ο άνδρας βιαστής, είτε βιάσει παρθένα είτε όχι, πρέπει να πληρώσει προίκα στο θύμα. Η τιμωρία πρέπει να εκτελεσθεί πάνω του, και δεν υπάρχει τιμωρία για το θύμα που βιάστηκε.» (Malik, Al-Muwatta, 2:734)

Ο λόγιος Σαλμάν αλ-Μπάτζι είπε:
«Η περίπτωση της γυναίκας που εξαναγκαστεί (βιαστεί): Αυτός που την εξανάγκασε οφείλει να πληρώσει προίκα και η τιμωρία της θανατικής ποινής ή του μαστιγώματος πρέπει να εκτελεσθεί πάνω του.». Αυτό αναφέρει και ο Ιμάμης Σάφι, και υπάρχει αυθεντικό χαντίθ με αφήγηση από τον Αλί ιμπν Άμπου Τάλιμπ.

Η τιμωρία είναι εντολή και δικαίωμα του Ύψιστου, και η 'προίκα' δικαίωμα για το θύμα. Συνδυάζονται με παρόμοιο τρόπο όπως συνδυάζονται στην περίπτωση του κλέφτη, ο οποίος πέρα ότι οφείλει να επιστρέψει το ποσό και τα κλοπιμαία, πρέπει να εκτελεσθεί και η ποινή (κόψιμο χεριού) –(Al-Muntaha Sharh al-Muwatta, ch. 5, p. 268-269)

Ο Ιμπν Αμπντα'λ-Μπαρ περιγράφει και την συναίνεση των Ουλεμά λέγοντας:
«Οι Ουλεμά ομόφωνα συμφωνούν ότι ο βιαστής υπόκεινται στην τιμωρία εάν διαπιστωθούν ξεκάθαρες αποδείξεις εναντίον του η ομολογήσει το έγκλημα του. Ειδάλλως θα τιμωρηθεί (εφόσον δεν υπάρχουν αρκετές αποδείξεις η δεν το ομολογήσει) σύμφωνα με τιμωρία που θα κρίνει το Ισλαμικό δικαστήριο για να αποτραπεί μελλοντικά παρόμοιο έγκλημα από αυτόν και άλλων. Η γυναίκα (το θύμα) δεν θα τιμωρηθεί εφόσον αποδειχτεί ότι εξαναγκάστηκε η ακινητοποιήθηκε.» (Kitab Al-Istidhkar, ch. 7, p. 146-147)

Σε περίπτωση που ο βιαστής φέρει όπλο (μαχαίρι, περίστροφο κτλ) κατά τον βιασμό, τότε η κατηγορία είναι πιο βαριά και τιτλοφορείται ως «Μουχάρριμπ» δηλαδή «αυτός που πολεμά» και τιμωρείται σύμφωνα με το Κορανικό εδάφιο:

«Η τιμωρία εκείνων οι οποίοι πολεμούν τον ΑΛΛΑΧ και τον Απόστολο Του, και διαβιούν στη γη άσχημα, είναι να εκτελούνται ή να σταυρώνονται ή να κόβονται τα χέρια και τα πόδια αντίπλευρα, ή να εξορίζονται απ’ αυτή τη γη.» (Κοράνι, 5:33)

Έτσι λοιπόν ο δικαστής έχει την επιλογή, ανάλογα με το βαθμό του εγκλήματος, να επιλέξει μια από τις 4 τιμωρίες που αναφέρονται στο χωρίο κατά την κρίση του έτσι ώστε να διασφαλίσει την ειρήνη και την ασφάλεια στην κοινωνία και να την προστατέψει από κακοποιούς και εγκληματίες...

2

*[μία απλή διόρθωση ορθογραφίας της λέξεως "έγγεια/έγγειος". Η ορθή ορθογραφία της καταστάσεως της εγκυμοσύνης είναι "έγκυος/έγκυες" καθ' ότι η λέξις "έγγειος" αναφέρεται στην γη και ό,τι απορρέει από αυτήν (ιδιοκτησία, πρόσοδος, εγγειοβελτιωτικά έργα, κτλ)].
Τα καταγγελλόμενα φαινόμενα αυτού του είδους (και μετά βεβαιότητος υπάρχουν και χειρότερα ακόμη) αποτελούν σύνηθες φαινόμενο στο ισλάμ, είτε πρόκειται δια την γείτονο χώρα ή δια κάποια άλλη χώρα όπου δεσπόζει το ισλάμ στην ζωή των ανθρώπων. Απλά λείπουν οι αριθμοί των θυμάτων. Σπάνια γίνεται κάποια επίσημη καταγγελία και ακόμη πιό σπάνια αναγνωρίζεται το άθλιο αυτό φαινόμενο του ισλάμ (δηλ του τρόπου αντιμετώπισης των ζητημάτων των δύο φύλων) από επίσημα χείλη, όπως στην προκειμένη περίπτωση όπου η Τουρκία αναγνωρίζει τα συμβάντα αυτά. Καλή ανάγνωση...