Λύσσαξαν κυριολεκτικά τα γνωστά εξαπτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ, μετά την εξέλιξη του υπουργικού συμβουλίου και το άδεισμα στον υπουργό Παιδείας Νίκο Φίλη για την αναισχυντη επίθεσή του στην Εκκλησία. Η "ΑΥΓΗ" και η "ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ" αφιέρωσαν άρθρα τους με νέες επιθέσεις κατά της Εκκλησίας...

Η «ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ» με άρθρο του καθηγητή Πανεπιστημίου Ν. Θεοτοκά γράφει: 

«Η Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλησία ήταν δομικό μέρος του συστήματος της οθωμανικής κυριαρχίας και, την ίδια ώρα, αποτελούσε καθοριστική παράμετρο του υλικού και πνευματικού πολιτισμού των κατακτημένων ορθοδόξων»

και μετά ασκεί κριτική στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο λέγοντας: «ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος κατέληξε να αδικεί τόσο τον εαυτό του όσο και την πτέρυγα των μετριοπαθών ιεραρχών από την οποία προέρχεται».

Και η κορύφωση της επίθεσης έρχεται με τ οεξής απόσπασμα: 

«Υστερα από μια πολύ σύντομη, αντιφατική και αβέβαιη άνοιξη, η Εκκλησία της Ελλάδος σύρεται στις αρχαϊκές επιλογές του μακαριστού αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου. Με σημαιοφόρους ιεράρχες πιο μαύρους κι απ’ τα ράσα τους. Που τους νομίσαμε, αφελώς φοβάμαι, ως επιβιώματα ενός αμετάκλητα τελειωμένου παρελθόντος. Κρίμα.

Ασφαλώς, από τις παρεμβάσεις του αρχιεπισκόπου μένουν για απάντηση ερωτήματα όπως: Πόσοι ιεράρχες και κληρικοί που «μπερδεύτηκαν» με την Αντίσταση έμειναν στις θέσεις τους μετά το 1946;

Και γιατί η Εκκλησία της Ελλάδος δεν βγάζει κι έναν τόμο για την αντίστασή της κατά τη διάρκεια της χούντας; Δεν είναι όμως ούτε η ώρα ούτε ο τόπος για να δοκιμαστούν απαντήσεις. Αυτή είναι η δουλειά των ιστορικών. Για τους τελευταίους, έχει κι ένα καλό τούτη η δυσάρεστη αντιπαράθεση.

Ο δικανικός λόγος του αρχιεπισκόπου για τη στάση της Ιεραρχίας στην Αντίσταση και στη χούντα στοιχειοθετεί ένα ουσιαστικό επιχείρημα ώστε τα αρχεία της Εκκλησίας να ανοίξουν επιτέλους στην ιστορική έρευνα. Μήπως μάθουμε να συζητάμε και να επιχειρηματολογούμε με βάση τα τεκμήρια που έχουμε στη διάθεσή μας.»

Από την πλευρά της η «ΑΥΓΗ» όπου εργαζόταν ο κ. Φίλης προσπαθεί να υπερασπιστεί τα λεγόμενά του για τη στάση της Εκκλησίας στην Κατοχή και στη Δικτατορία υποστηρίζοντας : 

«Η Εκκλησία, σε κορυφαίο ρόλο στο σύστημα αυτό, όπως διαμορφώθηκε στον μετεμφυλιακό κύκλο, στη μαύρη επταετία προτίμησε να διαφυλάξει τα όσα είχε κατακτήσει μετά την Κατοχή και τον Εμφύλιο. Δηλαδή την ταύτιση με το κράτος, με όποια προνόμια της προσέφερε αυτή. Το πρώτο αντάλλαγμα που πρόσφερε έναντι των προνομίων αυτών ήταν η ουδετεροποίησή της, η άρνησή της να δει και να αντιδράσει μπροστά σε όσα τραγικά γίνονταν, π.χ. βασανιστήρια. Συμβολική έμεινε η φράση «εγώ διάβαζα» κορυφαίου και νυν μακαριστού παράγοντα της Εκκλησίας.

Για την περίοδο της Κατοχής και της Αντίστασης, η Εκκλησία έμεινε στο περιθώριο των εθνικών δυνάμεων που συνεννοήθηκαν για τη δημιουργία ενός μαζικού πατριωτικού κινήματος ενάντια στην τριπλή φασιστική κατοχή. Η πατριωτική στάση μεμονωμένων ιεραρχών και η συμμετοχή ανθρώπων του λαϊκού κλήρου στην πάλη κατά του κατακτητή δεν μπορούν να αλλοιώσουν την ιστορική απουσία της Εκκλησίας από το έπος της Αντίστασης.

Άλλωστε είναι γνωστές οι διώξεις μητροπολιτών από την Ιερά Σύνοδο μετά την απελευθέρωση επειδή συνέπραξαν με τις ΕΑΜικές δυνάμεις, π.χ. ο Ιωακείμ Κοζάνης.

Βέβαια, όλα αυτά που συζητάμε και ενοχλούν το ιερατείο είναι ιστορικά γεγονότα που δεν μπορούν να σβηστούν από τη μνήμη του έθνους.

Αξίζουν συγχαρητήρια στον υπουργό Παιδείας που, δίνοντας παράδειγμα ελεύθερης έκφρασης, υπενθύμισε και σε κατάλληλη στιγμή τον ρόλο της Εκκλησίας τόσο στην Κατοχή όσο και στη χούντα. Αυτός είναι άλλωστε ο ρόλος του σε μια εποχή που περισσεύει η υποκρισία».

Και δεν ξέρει κανείς με τι να πρωτοαπορήσει… Με το απύθμενο θράσος κάποιων να ψευδολογούν χωρίς ίχνος ντροπής ή με την απίστευτη ιστορικη΄άγνοιά τους αποκύημα του αριστερού…παιδομαζώματος;; 

Χατζηγιάννης Μ

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.