Γράφει ο Ανδρέας Μ. Καραγιάννης-Γνωρίζοντας ότι δεν πρέπει να δώσω περαιτέρω διάσταση στην όλη συζήτηση που άνοιξε μετά το άρθρο μου για ΄΄οικουμενιστές-αντιοικουμενιστές΄΄ και παρόλο που άνθρωποι από το περιβάλλον μου με απέτρεπαν στο να το κάνω γιατί θα είχε κόστος, η ψυχή μου με οδηγεί να γράψω πάλι.

Η ψυχή μου με οδηγεί να γράψω πάλι, όχι για να υπερασπισθώ τον ευατό μου μετά τις επιθέσεις που εκτοξεύτηκαν στο πρόσωπό μου. Απλά έχω αδήριτη ανάγκη να το κάνω για να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα.

Μου είπαν αρκετοί άνθρωποι ΄΄ είσαι τρελός που γράφεις αυτό το άρθρο, θα σου επιτεθούν και θα σε στοχοποιήσουν ως ΄΄οικουμενιστή΄΄ και ακόλουθο του Φαναρίου. Και έτσι κι έγινε.

Από όταν δημοσίευσα την προσωπική μου γνώμη για το θέμα της διαμάχης που υπάρχει και του άτυπου διαχωρισμού ΄΄οικουμενιστών-αντιοικουμενιστών΄΄, δέχθηκα μια απίστευτη επίθεση, η οποία βέβαια είχε εμένα ως στόχο αλλά πλήττει την εφημερίδα.

Στο άρθρο που έγραψα με τίτλο Αρκετά με οικουμενιστές και αντιοικουμενιστές-Όλοι είμαστε Χριστιανοί Ορθόδοξοι 

κατέθεσα την προσωπική μου άποψη και όχι την άποψη της εφημερίδας. Η εφημερίδα δημοσιεύει τα πάντα, ό,τι αποτελεί νέο και αφορά τους αναγνώστες, όπως οφείλει. Είναι από τις ελάχιστες εφημερίδες που έχουν ασκήσει τεράστια κριτική και στον Οικουμενικό Πατριάρχη με αποτέλεσμα όταν γίνεται να μας κατηγορούν από την πλευρά του Φαναρίου ως ακραίους και γραφικούς.

Η προσωπική που γνώμη είναι άλλο πράγμα. Είναι μονάχα προσωπική. Την καταθέτω, δεν την επιβάλω, δεν είναι θέσφατο. Η γνώμη μου παραμένει η ίδια. ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΧΑΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ, πολλώ δε μάλλον σε τέτοιους δύσκολους καιρούς.

Το πιο εύκολο θα ήταν για μένα να έγραφα συνεχώς άρθρα κατηγορώντας τον Οικ. Πατριάρχη σκληρά. Δεν θα έχανα απολύτως τίποτα, θα κέρδιζα και τη συμπάθεια σε επικοινωνιακό επίπεδο από τους ανθρώπους που δικαίως ή αδίκως του επιτίθενται.

Μετά τι; Έχετε σκεφτεί το μετά; Μας χαροποιεί να γεμίσει η καρδιά του πιστού από μίσος για τον Οικ. Πατριάρχη; Τί θα κερδίσουμε από αυτό;

Τι θα κερδίσει η Ορθοδοξία αν διαρραγούν οι δεσμοί των Ελλήνων με το Οικουμενικό Πατριαρχείο αλλά και με την ομογένεια;

Όλοι αυτοί που με κατηγορούν έχουν κοντή μνήμη. Δεν ενθυμούνται πως όταν αποκαλύφθηκε η ιστορία της ευλογίας στον πόλεμο του Αφρίν βγήκαμε πρώτοι, με σκληρό και ίσως άδικο τρόπο και σχολιάσαμε. Γιατί πόναγε η ψυχή μας.

Όπως και τώρα πονάει η ψυχή μου. Θέλω ενωμένη την Εκκλησία μου, δεν θέλω να δίνω χαρά και τροφή στους εχθρούς της.

Προφανώς και καταδικάζω όλο αυτό ΄΄μωσαϊκό΄΄ της πανθρησκείας, με τα απίστευτα και τόσο ξένα στα δικά μας ήθη, έθιμα και συνήθειες. Το καταδικάζω και με γραπτά μου όλο αυτό το διάστημα.

Γνωρίζω ότι έπεται σκληρή επίθεση εναντίον του ΕΚΚΛΗΣΙΑ ONLINE, έλαβα το μήνυμα από πολλούς κύκλους χθες. Έδωσα πάτημα σε αρκετούς ανθρώπους να μας στοχοποιήσουν .

Δεν με ενδιαφέρει όμως αυτό. Με ενδιαφέρει η γνώμη σας και μόνο. Η γνώμη των απλών πιστών, η γνώμη του Έλληνα, του ανθρώπου που όπως και γω και όλοι βρίσκουμε καταφύγιο στην πίστη μας και αδιαφορούμε για έριδες και για κόντρες.

Σας κοιτάω στα μάτια και σας ρωτάω ευθέως. Ναι, να κατηγορήσουμε όλοι και να μισήσουμε το Φανάρι.

Μετά τι;

Καραγιάννης Ανδρέας
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 5 (2 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.