Στα τελευταία του ο Γέροντας Αυξέντιος ο Γρηγοριάτης υπέφερε από εξογκωμένη κήλη.

Ο γιατρός του έδωσε ειδική προστατευτική ζώνη, αλλά δεν την φόρεσε, διότι τον εμπόδιζε στην προσευχή του.

῞Οταν χειροτέρευσε η κατάστασίς του, μεταφέρθηκε στο νέο νοσοκομείο τη Μονής. ῾Ο μόνιμος καθετήρας του προκαλούσε πόνους, που δεν τους εξωτερίκευε. Το χρώμα του προσώπου του έδειχνε, ότι γρήγορα θα απέλθη των επιγείων. Ενώπιον δύο νέων Μοναχών παρέδωσε την ψυχή του, όταν στην εκκλησία ο χορός των Ψαλτών και των ιερέων, έψαλλον το «Φως ιλαρόν» στην αγρυπνία της Ορθοδοξίας.

῞Ο ένας από τους δύο αδελφούς που στάθηκε κοντά του στις τελευταίες στιγμές, ευρισκόμενος σε κατάστασι Χάριτος, αξιώθηκε να ιδή υπερφυσικά πράγματα. Τον ακούμε να μας τα διηγηθή:

«῾Η μορφή του πήρε το νεκρικό της χρώμα. ῾Ο Παππούς επήρε δύο-τρεις φορές μεγάλες εισπνοές, ενώ οι εκπνοές του εγένοντο μαλακά και ήσυχα. Ξαφνικά έστρεψε το πρόσωπό του απότομα προς τα δεξιά, ωσάν να ήθελε να αποφύγη κάτι ως αηδιαστικό και αποτρόπαιο.

Πλησίασα, του έπιασα το χέρι και το φίλησα. Παραξενεύτικα, διότι ευωδίαζε. Ενώ ήταν νύκτα, αμέσως ακούω έξω βήματα πολλών ανθρώπων. Είχα την αίσθησι, ότι ήλθαν και στάθηκαν στα πόδια του Παππού. Βέβαια δεν τους έβλεπα, αλλά ένοιωθα ότι ευρίσκοντο εκεί. ῎Εξαφνα βγήκε από το στόμα του Γέροντος, ένας ολόκληρος Γέρο Αυξέντιος…Βγήκε με μία θριαμβευτική ιαχή, μ᾿ εκύτταξε τον εκύτταξα, και χωρίς να μου μιλήση, είπε τα εξής χαρακτηριστικά:

«Τώρα απελευθερώθηκα, τώρα αναπαύθηκα, τώρα ησύχασα» Αυτοί που τον περίμεναν, τον παρέλαβαν και ανεχώρησαν. Αγαπούσα τον Γέροντα Αυξέντιο και απορούσα, πως δεν είδα τίποτε για τα τελώνια που γνωρίζουμε, ότι έρχονται να φοβερίσουν την Ψυχή. Αγωνιούσα λοιπόν, τι συνέβη με την ψυχή του Γέρο Αυξέντιου. Μετά μία εβδομάδα, είδα στον ύπνο μου τον Παππού και τον ερώτησα:

-Πάτερ Αυξέντιε, πως πέρασε η ψυχή σου τα τελώνια; Δεν σε ενόχλησαν;

-Κανένα από τα δαιμόνια δεν μπόρεσε να με πλησιάση, πάτερ Ν. ῏Ηταν αγριεμένα, διότι δεν μπόρεσαν να κάνουν αυτά που ήθελαν. Με απειλούσαν χωρίς να μπορούν να μου κάνουν κακό. ῎Αχ τι μας έκανες με τις προσευχές σου, με τις νηστείες σου, με τις μετάνοιες και αγρυπνίες σου…

Μ᾿ αυτά τα λόγια με αγριοκύτταζαν, χωρίς να μπορούν καν να με πλησιάσουν. Μόνο ένα δαιμονάκι της πορνείας τόλμησε να έλθη στα πόδια μου και μου είπε: «Εγώ θα σ᾿ ενοχλώ μέχρις ότου φθάσης στον οίκο του πατέρα σου».

Η ημέρα της κηδείας του, ήτο πράγματι μία ανάστασιμη ημέρα. Χαρμόσυνο γεγονός η μετάστασις της ψυχής του Γέρο Αυξέντιου, γι᾿ αυτό και αυθόρμητα τον προπέμψαμε με το «Χριστός Ανέστη..» που αντήχησε σε όλη την γύρω περιοχή, ως ύμνος θριάμβου.

Η αίσθησις ότι τον έχουμε ανάμεσά μας, είναι πάντοτε δυνατή. ῾Ο Πανάγαθος Θεός, θέλοντας να μας βεβαιώση, ότι ο μακαριστός Γέροντας σώθηκε, και δοξάσθηκε, έδωσε αρκετά σημεία σε ωρισμένους αδελφούς προς παρηγορίαν μας και δόξαν του ῾Αγίου Ονόματός του.

Ο αδελφός της Μονής μας π. Θ. όταν διακονούσε το έτος της κοιμήσεως του Παππού, το 1981, στο αμπέλι, μπήκε ένα απόγευμα στο εκκλησάκι της Καλύβης του για να προσευχηθή. Αυθόρμητα του ήρθε μία ερώτησις στον νού του: ῾Ο Παππούς τότε είχε κοιμηθεί πριν τρεις μήνες: «῎Αραγε Χριστέ μου, έχει σωθεί ο Γέρο Αυξέντιος; Ξαφνικά είδε να κινούνται όλα τα κανδήλια των ῾Αγίων του Τέμπλου πολύ χαρμόσυνα.

Αυτό επανελήφθηκε. ῾Ο κηπουρός Αδελφός κατέβηκε στο Μοναστήρι και ανεκοίνωσε το φαινόμενο στον ῾Ηγούμενο π. Γεώργιο. ῾Υπέθεσαν μήπως ήταν τα παράθυρα ανοικτά και εκινούντο τα κανδήλια με τις αλυσίδες μαζί. ῏Ηλθαν και οι δύο. Καθώς μπήκαν στο εκκλησάκι του αγίου Γεωργίου του αμπελιού, και πάλι είδαν να κινούνται όλα τα κανδήλια μόνα τους. Εκατάλαβαν πλέον ότι ήτο πληροφορία του Θεού ότι ο Γέρο Αυξεντιος ανεπαύθη κάι μάλιστα σε καλό τόπο…

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.