ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΓΑΛΑΚΤΙΑ: «… Η μικρή μου πείρα με έμαθε ότι η καρδιά είναι αυτό που ξεχωρίζει τον άνθρωπο από τα άλλα δημιουργήματα. Όχι το μυαλό. Αυτό κατευθύνεται από την καρδιά. Η καρδιά δίνει ζωή στο σώμα. Η καρδιά όμως μας φέρνει και σε επαφή με τον Θεό. Ένας άλλος άνθρωπος κρύβεται μέσα στην καρδιά. Έχει δικά του μηχανήματα. Μάτια, αυτιά, γλώσσα ακόμη και γεύση… Τον ανακαλύπτεις με το κλάμα, την μετάνοια, την επίκληση του Χριστού. Από εκεί μαθαίνεις να ξεχωρίζεις τα θεϊκά από τα κακά. Έχει χάος η καρδιά. Άλλοι το θένε (θέλουν) σκοτεινό.

Άλλοι το κάνουνε πάμφωτο. Ναι! Πάμφωτο! Η μεγαλύτερη απόσταση δεν είναι από το ένα άκρο της γης στο άλλο. Είναι να κατέβει το μάτι το από μέσα (το εσωτερικό, ο νους) από την κεφαλή στην καρδιά. Πιο μεγάλο ύψος από το φεγγάρι μέχρι την γη! Από εκεί μέσα βλέπεις τα επουράνια! Και τα καταχθόνια! Είδα στον Άδη τί γίνεται… Να μην πάει κανείς ούτε δευτερόλεπτο… Είδα χωριανούς μου… Δεν φανέρωσα σε κανένα αυτούς που είδα… Μετά άναβα κεριά, έκανα προσευχή. Άρχισαν να χοροπηδούν οι καημένοι. Εκεί είναι οι αιρετικοί. Οι μάγοι, οι μάγισσες! Να ξέρανε τί τους περιμένει αυτούς! Καλύτερα να μην είχανε γεννηθεί… Οι ασεβείς ιερωμένοι… Ώ τους κακομοίρηδες… Οι βλάσφημοι, οι κακούργοι, οι μαγαρισμένοι στο σώμα, οι άτιμοι (μοιχοί), πόρνοι, προπαντός οι ασερνικοκοίτες! Αφόρητα βάσανα! Τώρα τα κάνουνε και οι παντρεμένοι αυτά… Φρίκη! Φρίκη!

Ο παππούς μου (ο παπα Νικόλας) έλεγε όταν εψυχομάχε: <Ευτυχώς που δεν θα ζω τα επόμενα χρόνια… Μου έδειξε ο Θεός πράματα που ο νους σας δεν τα βάνει… Και ο γάμος θα γενεί αποσφούγγισμα (χαρτί υγείας χρησιμοποιημένο)>. Πάντα σκεφτόμουν τί εννοούσε ο παππούς μου. Τώρα τελευταία τον είδα! Ολόλαμπρο! Μου είπε να βάνω πολλούς νεκρούς στην προσευχή μου! Το διαπίστωσα κι εγώ μέσα από την καρδιά τί βοήθεια θέλουν! Κάποτε, σαν να τρυπά η γη και βγαίνουν μυριάδες και περνούν από μπροστά μου και ζητούν βοήθεια.
Και μου εξήγησε ο παππούς μου: – Νόμιζα, παιδί μου, όσο ζούσα στη γη, πως τους βοηθά μόνο η προσκομιδή. Αυτό βέβαια είναι το μείζον. Όμως και το κομβοσχοίνι και το ψαλτήρι βοηθούν πολύ τις ψυχές…

Τον ρώτησα: – Τί εννοούσες παππού όταν έφευγες και έλεγες ότι ο γάμος θα γενεί αποσφούγγισμα;
– <Θα κάνουν παιδί μου τα έργα των κίναιδων (ομοφυλόφιλων) και θα πονέσει πολύ το Άγιο Πνεύμα (η Χάρις του Μυστηρίου). Θα μαγαρίσει η φύση και το αίμα των ανθρώπων…>. Ήταν και δάσκαλος ο παππούς μου και μιλούσε ωραία. Μου είπε ακόμη: <Τα σκοτώματα των αγέννητων παιδιών (εκτρώσεις), αυτά τα ανώμαλα έργα που σου είπα και οι σατανισμοί, άλλαξαν πολύ την δημιουργία του Θεού! Έγινε η ανθρωπότητα όμοια με το σατανά! Αίματα θα τα καθαρίσουν αυτά…>.
Έλεγε ακόμη ο παππούς μου όταν ήταν να πεθάνει, ότι θα κάνουν παρέλαση οι ασερνικοκοίτες σαν τους ευζώνους. Και θα θεωρούν οι κυβερνήτες τα πρώτα κεφάλια της Ελλάδος αυτούς… Τότε, είπε, θα έρθουν μεγάλες συμφορές… Να ξέρετε και κάτι άλλο: Αλλοίμονο στους άδικους, στους εκμεταλλευτές εργοδότες. Για κομμάτι ψωμί εκμεταλλεύονται και τυραννούν φτωχαδάκια που ζητούν λίγη δουλίτσα για τα παιδάκια τους… Ανασφάλιστους τους έχουνε ορισμένοι… Είλωτες! Αυτοί θα ζήσουνε την φρικτότερη κόλαση και επά και παρέκει (και εδώ και στην αιωνιότητα)…».

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.