Κάποτε ἦταν ἕνα ἀγόρι 27 ἐτῶν...Εἶχε φύγει ἀπό τό σπίτι γιά νά μείνει μόνο του...Πονοῦσε νά βλέπει τόν μικρότερο ἀδελφό του νά λιώνει κάθε μέρα στά ναρκωτικά...

Ἦταν ἕνα πανέμορφο ἀγόρι ποὺ ἐργαζόταν ὡς μοντέλο στην Σχολή Καλῶν τεχνῶν…Ἁγνό παιδί κάτι σπάνιο γιά τήν ἐποχή μας πιά…Ἀντίθετα, θεωρεῖται ἐλάττωμα…Κάποιο ἀπόγευμα πῆρε ἕνα τηλέφωνο τή μητέρα του στό σταθερό. Τότε δέν εἶχαν καλοκυκλοφορήσει τά κινητά τηλέφωνα…

-Μαμά, ἔλα σέ παρακαλῶ νά σέ δῶ σήμερα…(Ἦταν Πέμπτη καί ἡ μαμά του εἶχε κανονίσει νά πάει Σάββατο πρωί ἀπό τό σπίτι νά τοῦ μαγειρέψει νά τόν δεῖ κλπ…). Ἡ μαμά μόλις εἶχε γυρίσει ἀπό τή δουλειά, κουρασμένη…Δούλευε στήν ἐφορία…

-Ἄχ ρε, Περικλῆ, δέν μπορῶ τώρα…Ἀφοῦ θά ἔρθω τό Σάββατο…
– Ρέ μαμά, σέ παρακαλῶ, ἔλα νά σέ δῶ…
– Ρέ Περικλῆ μου, θὰ τὰ ποῦμε τό Σάββατο…
Κλείνει τό τηλέφωνο. Δέν ἐπέμενε ἄλλο ὁ Περικλῆς. Περνάει καί ἡ Παρασκευή. Ἔρχεται τό Σάββατο. Ἡ καλή μαμά ἑτοιμάστηκε, πῆρε φαγητά κλπ καί ἔφυγε γιά τό σπίτι τοῦ γιοῦ της.

Εἶχαν δώσει ραντεβοῦ κάπου κοντά νά τόν πάρει καί νά πᾶνε σπίτι. Εφτασε στήν ὥρα της στίς 1μ.μ. Περίμενε, περίμενε, περίμενε μία ὥρα κάνοντας βόλτες πάνω κάτω. Ἀγανακτισμένη μέ τό γιό της σηκώνεται νά φύγει…
-Α, ρε Περικλῆ, δέν ἔχεις μπέσα μονολόγισε θυμωμένη…

Φτάνει στό σπίτι της. Κουρασμένη ἀκουμπάει τά πράγματα στό τραπέζι. Ἐκείνη τή στιγμή ἀνοίγει ἡ πόρτα. Μπαίνει ὁ γιός της ὁ Βασίλης καί ὁ ἄνδρας της…Σωριάζεται ὁ ἄνδρας κάτω φωνάζοντας: Πάει τό παιδί μου!!!!

Ὁ Περικλῆς ἐκείνη τήν ἡμέρα ἐκτός ἀπό τή μαμά του εἶχε πάρει καί 5 -6 φίλους του νά συναντηθοῦν γιά καφέ…Γιά διαβολική συγκυρία κανείς τους δέν μποροῦσε νά τόν δεῖ. Ἄλλος ἦταν κουρασμένος, ἄλλος εἶχε κλείσει ἄλλο ραντεβοῦ, ἄλλος βαριόταν…

Βρῆκαν τόν Περικλῆ ξαπλωμένο στίς ράγες τοῦ τραίνου καί τά χέρια του σέ σχῆμα σταυροῦ…

Ἀδελφοί μου, ἄν κάποιος μᾶς παρακαλέσει γιά κάτι, γιά μιά ἀνθρώπινη παρηγοριά, ἄς θυσιάσουμε λίγο χρόνο…Οἱ μάνες…ΣΤΑΘΕΙΤΕ ΔΙΠΛΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ….ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ…

Ἡ ἱστορία εἶναι πραγματική. Μοῦ τή διηγήθηκε χαροκαμένη μάνα ποὺ ἔχασε καί τά δύο της παιδιά. Κι ἀντί νά μισήσει τον Θεό, στράφηκε πρός τόν Θεό…

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.

2 Σχόλια

Νεότερο
Καλύτερο Νεότερο Παλαιότερο
1
Κωνσταντίνα Ε. Νικολάοου

Πόσα να κάνουν και οι γονείς οι καυμένοι, αφού και αυτοί δεν έχουν ευτυχήσει για να έχουν καλύτερον εξοπλισμό για την πολυπλοκότητα της σύγχρονης ζωής. Η Εκκλησία μας δεν είναι ενεργή, όταν οι Πατέρες στους Ι. Ναούς δεν έχουν όλοι άδεια πνευματικής πατρότητας και δεν νοιάζονται να καταγράψουν τα παιδιά που έχουν στην ενορία τους και να τα γνωρίζουν ποια είναι. Η Παναγία να μας σώσει από αυτήν την βαρειά αμαρτία που βασάνισε και εμένα με αφόρητη μοναξιά. Διότι αν δεν έχουμε πατέρα να νοιάζεται να μας γνωρίσει στην Ενορία μας, και τρέχουμε πού να βρούμε `Αγιον να μας καταλάβει, δεν έχουμε και πνευματικά αδέλφια και οικογένεια Εκκλησιαστική - πνευματική, να συμπληρώσει τις ελλείψεις της φυσικής οικογένειας..., Η προσευχή μου είναι να κάνω καταγραφή των Χριστιανών μιας Ενορίας με κριτήριο την σοβαρότητά τους. Γένοιτο.. Παρακαλώ, εύχεσθε...

2
ΓΑΤΣΙΟΥ ΑΙΚ

πρέπει να αφουγκραζόμαστε αυτό που θέλουν να μας πουν τα παιδιά μας ,οχι μόνο με την ακοή , αλλα και με τα μάτια της ψυχής, μια μάνα ποτέ δεν μένει στο λεκτικό μέρος , αλλά έχει την ικανότητα να αποκωδικοποιήσει και τις πιο καλοκρυμμενες εκλήσεις για βοήθεια , δεν χρειάζονται γνώσεις , αλλά κοίταγμα βαθύ στα μάτια των παιδιών μας.