Προπατορικό Αμάρτημα: Όπως είναι γνωστό, ο άνθρωπος πλάστηκε «κατ’ εικόνα» του Θεού (Γεν. 1:26). Αυτό σημαίνει πως η ψυχή του αποτελεί εικόνα του Θεού και φέρει τους χαρακτήρες Εκείνου, είναι δηλαδή φύση νοερή, ελεύθερη, δημιουργική κλπ. Επίσης ο άνθρωπος πλάστηκε «καθ’ ομοίωσιν» του Θεού (Γεν. 1:26).

Αυτό σημαίνει πως του δόθηκε η δυνατότητα, χρησιμοποιώντας τα χαρίσματα του «κατ’ εικόνα», να φτάσει στη θέωση, να γίνει δηλαδή όμοιος με τον Θεό.
Για να πετύχει ευκολότερα αυτόν τον προορισμό του ο πρωτόπλαστος άνθρωπος, εφοδιάστηκε από τον Πλάστη του με μια σειρά πνευματικών χαρισμάτων: την κυριαρχία πάνω στην κτίση, τη θεογνωσία, την απάθεια, την αθανασία του σώματος, την ευθύτητα της θελήσεως (αθωότητα και ακακία) κ.α.

Το προπατορικό αμάρτημα, λοιπόν, αμαύρωσε και έφθειρε το «κατ’ εικόνα».
Έτσι, ο νους και η βούληση του ανθρώπου από τον Θεό και τα θεία πράγματα στράφηκαν αντίστοιχα στην ύλη (είδωλα) και στο κακό (αμαρτία).
Η ανθρώπινη φύση γυμνώθηκε από τα πνευματικά χαρίσματα με τα οποία την είχε προικίσει ο Θεός.
Το σώμα έχασε την αθανασία του.
Η ψυχή κυριαρχήθηκε από άτακτες ορμές και πάθη.
Διακόπηκε η κοινωνία του ανθρώπου με τον Πλάστη του και διαταράχθηκε η σχέση του με τη φυσική κτίση, η οποία, μολονότι αμέτοχη στο προπατορικό αμάρτημα, από τη στιγμή που ο βασιλιάς της έγινε φθαρτός και θνητός, με παραχώρηση του Θεού υποτάχθηκε στην ίδια κατάσταση της φθοράς και του θανάτου (Ρωμ. 8:20).

Ως προς το «κατ’ εικόνα», πάντως, πρέπει να τονιστεί πως, μολονότι με το προπατορικό αμάρτημα αμαυρώθηκε και εξασθενίστηκε, δεν καταστράφηκε εντελώς.
Έτσι, ο μεταπτωτικός άνθρωπος δεν είναι πνευματικά νεκρός και αναίσθητος.
Παραμένοντας θεία εικόνα, έστω και χωρίς την προπτωτική λάμψη, μπορεί να κάνει το καλό (Ρωμ. 2:10), να βλέπει μέσα στη δημιουργία τον Θεό και τη δύναμή Του (Ρωμ. 1:19-20), να γνωρίζει το νόμο Του (Ρωμ. 2:14), να καθοδηγείται και να ελέγχεται από τη συνείδηση (Ρωμ. 7:15-23), να λαχταράει μια καλύτερη πατρίδα, την επουράνια (Εβρ. 11:16).

Ποιες είναι οι συνέπειες της αμαρτίας;

«Όποιος αμαρτάνει, παραβαίνει το νόμο του Θεού», γράφει ο ευαγγελιστής Ιωάννης. «Η αμαρτία είναι η ανομία» (Α’ Ιω. 3:4).
Όπου, λοιπόν, δεν υπάρχει νόμος, εκεί ανωμαλία, αταξία, αναστάτωση, αναρχία· και όπου υπάρχει νόμος αλλά παραβαίνεται, εκεί έχθρα, μνησικακία, εκδικητικότητα, θλίψη, θρήνος.
Βλέπετε τι γίνεται στην κοινωνία μας: αδικία, εκμετάλλευση, σκληρότητα, ανηθικότητα, κλοπές, ληστείες, φόνοι και τόσα άλλα εγκλήματα με τα γνωστά σε όλους μας αποτελέσματα.
Αλλά η πιο φοβερή συνέπεια της αμαρτίας είναι ο ψυχικός θάνατος, ο αιώνιος χωρισμός του ανθρώπου από τον Θεό, η στέρηση της αληθινής ζωής στην ατελεύτητη θεία βασιλεία.
Ο απόστολος Παύλος μας το λέει ξεκάθαρα:

Ή ανήκετε στην αμαρτία, και τότε σας περιμένει ο αιώνιος θάνατος, ή υπακούτε στον Θεό, και σας προσμένει η σωτηρία μαζί Του (Ρωμ. 6:16).

Πιστεύω πως δεν έχω καμιάν ικανότητα και κανένα φυσικό χάρισμα. Είναι αυτό αμαρτία;

Είναι αμαρτία, γιατί έτσι υπονοείς πως ο Θεός σε αδίκησε. Στο Ευαγγέλιο βλέπουμε τον κύριο της παραβολής των ταλάντων να δίνει σ’ όλους τους δούλους του κάτι από τα υπάρχοντά του.
«Σ’ άλλον έδωσε πέντε τάλαντα, σ’ άλλον δύο, σ’ άλλον ένα, στον καθένα ανάλογα με την ικανότητά του» (Ματθ. 25:15).

Όμοια και ο Κύριός μας έδωσε σ’ όλους μας κάποια φυσικά χαρίσματα, κάποια «τάλαντα», λίγα ή πολλά, τόσα όσα ο καθένας μπορεί να αξιοποιήσει και χρειάζεται για να πετύχει τον τελικό σκοπό του, την ψυχική σωτηρία.
Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει πάρει κανένα «τάλαντο» από τον Θεό. Όποιος, λοιπόν, υποστηρίζει το αντίθετο, είτε δεν παραδέχεται την ύπαρξη των θείων δώρων, είτε ζητάει πιο πολλά απ’ όσα μπορεί να αξιοποιήσει, είτε έχει χάσει, εξαιτίας της οκνηρίας του, ό,τι πήρε από τον Θεό, όπως ο τρίτος δούλος της παραβολής (βλ. Ματθ. 25:18, 24-29).

Γνωρίζετε ποιες είναι οι 10 εντολές του Κυρίου;

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 5 (1 ψήφος)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.

1 Σχόλιο

Νεότερο
Καλύτερο Νεότερο Παλαιότερο
1
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΖΩΤΟΣ

ΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ.
ΑΜΗΝ.

† † †

“ Ὅπλῳ κυκλώσει σε ἡ ἀλήθεια αὐτοῦ ” (Ψαλμ. 90, 4).

► «Οὐαὶ οἱ λέγοντες τὸ πονηρὸν καλὸν καὶ τὸ καλὸν πονηρόν, οἱ τιθέντες τὸ σκότος φῶς καὶ τὸ φῶς σκότος, οἱ τιθέντες τὸ πικρὸν γλυκὺ καὶ τὸ γλυκὺ πικρόν. Οὐαὶ οἱ συνετοὶ ἑαυτοῖς καὶ ενώπιον αὐτῶν ἐπιστήμονες.».

(Προφήτης Ησαΐας ε´, 20-21)

* * *

► «Τάδε λέγει ὁ ἀμήν, ὁ μάρτυς ὁ πιστὸς καὶ ἀληθινός, ἡ ἀρχὴ τῆς κτίσεως τοῦ Θεοῦ· οἶδά σου τὰ ἔργα, ὅτι οὔτε ψυχρὸς εἶ οὔτε ζεστός· ὄφελον ψυχρὸς ἦς ἤ ζεστός. οὕτως ὅτι χλιαρὸς εἶ, καὶ οὔτε ζεστὸς οὔτε ψυχρός, μέλλω σε ἐμέσαι ἐκ τοῦ στόματός μου.».

(Αποκάλυψις Ιωάννου γ´, 14-16)

Μετά την –πέραν πάσης αμφιβολίας– ληστρική εν Κολυμπαρίω ψευδο-“σύνοδο” της Κρήτης και των τραγικών και ακρως αιρετικών αποφάσεων αυτής, οι «κόκκινες γραμμές» που κάποιοι έθεταν ως όρια έχουν ξεπεραστεί και πια βαδίζουμε [και] επίσημα στους δρόμους της αίρεσης και της λεγομένης «Νεωτερίζουσας “εκκλησίας”».

Ο λόγος αυτής της Σύναξης («Διορθόδοξη Επιστημονική Ημερίδα για την καταδίκη του Οικουμενισμού και της “Συνόδου” της Κρήτης») εξαρχής είχε ως βάση και σκοπό να τονίσει την άμεση και επιβεβλημένη –εκ των πραγμάτων– Διακοπή Μνημοσύνου και Εκκλησιαστικής Κοινωνίας από τους οικουμενιστές και τους οικουμενίζοντες και η από κοινού συμπόρευση των αποτειχισμένων αδελφών.

Δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει ουδεμία έκπτωση και υποχώρηση· δεν μπορεί να συζητιούνται τα αυτονόητα και να δημιουργείται σύγχυση. Ο λόγος και τα έργα μας πρέπει να συνάδουν, ακολουθώντας πιστά τις Εντολές της Εκκλησίας και του Κυρίου.

Δεν χωράνε προσωπικές γνώμες και ερμηνείες, ούτε υποχωρήσεις στα θέματα της Πίστεως. Από εδώ και πέρα το όποιο είδος οικονομίας καταντά ΠΑΡΑΟΙΚΟΝΟΜΙΑ – ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ. Δεν γίνεται να υπάρχουν διπλωματικές τακτικές και ανοχές σε θέματα Πίστεως. Κι όπως ο Απ. Παύλος αντέστην κατά πρόσωπο στον Απ. Πέτρο, καταδεικνύοντας εν προκειμένω το λάθος που είχε ο δεύτερος (Γαλ. β´, 11-14), έτσι και εσείς πατέρες και αδελφοί σταματήστε να «Νικολαΐζετε» [κατά παράφραση του «Ιουδαΐζετε»], παραχαράσσοντας την των πραγμάτων διαχρονική α/Αλήθεια στο θέμα της Διακοπής Εκκλησιαστικής Κοινωνίας των απλών πιστών λαϊκών από τους οικουμενιστές και τους αιρετίζοντες, και ακολουθήστε απαρεγκλίτως πιστά τα παραδεδομένα κατά την τάξη και γραμμή που χάραξαν με την Ομολογία τους οι εν Αγίω Πνεύματι τα πάντα καλώς διαταξάμενοι Άγιοι και Θεοφόροι Πατέρες και επισφράγισαν με το αίμα τους, διότι στα της Πίστεως ου χωρεί συγκατάβασις όπως οι ίδιοι μας επιβεβαιώνουν. Όπου ο Κύριος βάζει τελεία, εμείς δεν επιτρέπετε σε καμία των περιπτώσεων να βάζουμε κόμμα.

Ας μη μπερδεύουμε με διγλωσσίες τον κόσμο και ας μην κοιμίζουμε τους αδελφούς μας αφήνοντάς τους να έχουν κοινωνία με τους αιρετικούς οικουμενιστές και τους αιρετίζοντες (=ανεχόμενοι την αίρεση).

Δεν πρέπει να πέφτουμε στις παγίδες που στήνει ο Πονηρός Αντίδικος ούτως ώστε να χτυπήσει και να ακυρώσει τον αγώνα μας. Ούτε ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ, ούτε ΔΙΑΛΟΓΟ, ούτε ΔΙΕΙΣΔΥΣΗ θα πρέπει να καταδεχτούμε διότι μετά θα έλθει η ΑΝΑΤΡΟΠΗ μας από τον Βύθιο Δράκοντα…

Θα πρέπει να μείνουμε μακριά από την «Νεωτερίζουσα “εκκλησία”». Ο μόνος τρόπος και ασφαλής δρόμος είναι η Αποτείχιση. Τούτο πρακτικά σημαίνει, πως οι πιστοί λαϊκοί διακόπτουν την επικοινωνία με τον Επίσκοπό τους, δεν συμπράττουν, δεν εκκλησιάζονται στους Ναούς που είναι παρών ή μνημονεύεται από τους ιερείς που τελούν τη Θεία Λειτουργία, δεν δέχονται δηλαδή να τελέσει αυτός τα αγιαστικά μυστήρια της Εκκλησίας μας ή να μνημονευθεί το όνομά του στα μυστήρια ή τις ακολουθίες.
Συνεπώς, οι αποτειχισμένοι πρέπει να απέχουν από εκκλησιαστικές πράξεις και μυστήρια που τελούνται από επισκόπους και όσους ιερωμένους τους μνημονεύουν· και (για να παραμένουν στην Ορθόδοξη Αλήθεια και Πίστη) αναζητούν ιερείς που δεν θα μνημονεύουν αιρετικούς ή αιρετίζοντες επισκόπους, ώστε αυτοί να τελούν τα διάφορα μυστήρια· αν δεν τους βρίσκουν ή ο τόπος όπου λειτουργούν βρίσκεται μακριά, αρκούνται να εφαρμόζουν την Παράδοση των Αγίων, όπως στο παρακάτω κείμενο εκφράζει ο Άγιος Αθανάσιος: «Ἐὰν ὁ ἐπίσκοπος ἢ ὁ πρεσβύτερος, οἱ ὄντες ὀφθαλμοὶ τῆς Ἐκκλησίας… σκανδαλίζωσι τὸν λαόν, χρὴ αὐτοὺς ἐκβάλλεσθαι. Συμφέρον γὰρ ἄνευ αὐτῶν συναθροίζεσθαι εἰς εὐκτήριον οἶκον, ἢ μετ’ αὐτῶν ἐμβληθῆναι… εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός» (Μ. Ἀθανασίου, Ἐκ τοῦ κατὰ αἱρέσεων, P.G. 35, 33 καὶ ΒΕΠΕΣ 33, 199). Και ο Μ. Βασίλειος διασαφίζει: «Οἵτινες τὴν ὑγιῆ ὀρθόδοξον πίστιν προσποιοῦντες ὁμολογεῖν, κοινωνοῦσι δὲ τοῖς ἑτερόφροσιν, τοὺς τοιούτους, εἰ μετὰ παραγγελίαν μὴ ἀποστῶσιν, μὴ μόνον ἀκοινωνήτους ἔχειν, ἀλλὰ μηδὲ ἀδελφοὺς ὀνομάζειν».

Ο Κύριος προστάζει· «ἔξελθε ἐξ αὐτῆς ὁ λαός μου, ἵνα μὴ συγκοινωνήσετε ταῖς ἁμαρτίαις αὐτῆς καὶ ἵνα ἐκ τῶν πληγῶν αὐτῆς μὴ λάβητε» (Αποκ. ιη´ 4).

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ – ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΗΣ «Διορθόδοξης Επιστημονικής Ημερίδας για την καταδίκη του Οικουμενισμού και της “Συνόδου” της Κρήτης» – Θεσσαλονίκη / Ωραιόκαστρο, 04-04-2017.

ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ Τῼ ΑΓΙῼ ΤΡΙΑΔΙΚῼ ΘΕῼ ΔΟΞΑ!

† † †