Στο Πίσω Λιβάδι της Πάρου, προπαραμονή Δεκαπενταύγουστου 1931, βρίσκονταν τρεις ομάδες ψαράδων, που ψάρευαν τις νύχτες με τα γρι-γρι στο στενό μεταξύ Πάρου και Νάξου.
Εκείνη τη νύχτα η μία ομάδα έμεινε στο μικρό λιμάνι. Οι ψαράδες το έριξαν στο πιοτό, το πιοτό έφερε το κέφι, κι εκείνο παρεξηγήσεις και βαρείες κουβέντες.
Ούτε την Παναγία δεν σεβάστηκαν οι βλάσφημοι. Του κάκου προσπαθούσαν ο Λιμενοφύλακας και ο μαγαζάτορας του μικρού λιμανιού να τους να τους συγκρατήσουν.
Απότομα ο ουρανός βάρυνε. Η θάλασσα άρχισε να μουγγρίζει. Σε μισή ώρα το κύμα σηκώθηκε βουνό, παρασύροντας το ψαροκάϊκο και τις βάρκες με τις λάμπες, μέχρι πού τις πέταξε σπασμένες στη στεριά.
Κατόπιν η θάλασσα γαλήνεψε, κι ένα καΐκι από τη Νάξο φάνηκε να μπαίνει στο λιμανάκι. Ο καπετάνιος του απόρησε βλέποντας τα συντρίμμια στη στεριά.
Πώς έγινε αυτό; ρώτησε. Εγώ ταξίδευα με θάλασσα γυαλί!
Ήταν θαύμα της Παναγίας, εξήγησε ένας από τους ψαράδες του γρι-γρι.
Οι περισσότεροι συμφώνησαν. Δυο-τρεις όμως μίλησαν ειρωνικά κι έδωσαν άλλη εξήγηση:
Ήταν ανεμοστρόβιλος. Καλά πού δεν μας σήκωσε στον ουρανό τις βάρκες.
Ένας μάλιστα, ο Γρηγόρης Λιάκουρας, πρόσθεσε:
Άντε μωρέ, πού ήταν θαύμα! Όρεξη δεν είχε η Παναγιά να μην τη στολίσω και τώρα να καταπιάνεται με μας τους ψαράδες.
Αυτά είπε και πήγε να δει τη ζημιά πού είχε πάθει η δική του ψαρόβαρκα. Τη βρήκε σμπαραλιασμένη. Έφτυσε τότε έξαλλος πάνω στα συντρίμμια, βλαστήμησε πάλι την Παναγία και αποσύρθηκε να κοιμηθεί.
Μόλις ξάπλωσε, είδε ολοζώντανη την Παναγία, σαν σε όνειρο, σαν σε ξύπνιο- να τον πλησιάζει και να τον ερωτά:
Γιατί, παιδί μου, δεν με σέβεσαι;
Τί είν΄ αυτά που μου λες, κυρά μου; θύμωσε εκείνος. Δεν σε ξέρω καθόλου. Πότε δεν σε σεβάστηκα;
Δεν με ξέρεις; Τότε γιατί όλο με βλαστημάς;
Στα λόγια αυτά τινάχτηκε όρθιος. Έκανε να φωνάξει, να τρέξει, αλλά δεν μπορούσε. Τα πόδια του είχαν βυθιστεί ως τα γόνατα στην άμμο. Έκανε τον σταυρό του. Και τότε είδε πάλι, ξεκάθαρα πια, την Παναγία και την άκουσε να του λέει:
Έλα στο σπίτι μου, στην Εκατονταπυλιανή, στην Παροικία της Πάρου. Έλα εκεί να με προσκυνήσεις.
Ο Λιάκουρας έφυγε την ίδια στιγμή σχεδόν τρέχοντας. Έφθασε στην Εκατονταπυλιανή λίγο μετά την ανατολή του ήλιου. Έτρεξε γρήγορα στο εικόνισμα της Θεοτόκου. Στη θεία της μορφή αναγνώρισε τη γυναίκα του οράματος του.
Γονάτισε και προσευχήθηκε ώρες ολόκληρες. Ύστερα γύρισε στο Πίσω Λιβάδι. Εκεί διαπίστωσε ένα καινούργιο θαύμα: Οι βάρκες και το ψαροκάϊκο έστεκαν στη στεριά χωρίς καμμία ζημιά!
Ο βλάσφημος ψαράς, Εμφανίσεις και θαύματα της Παναγίας,σελ. 154-156, Έκδοση Εβδόμη, Ιερά Μονή Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής, 2007
Η Παναγία μας, πόνεσε πιο πολύ απ΄ όλες τις μάνες… Σταύρωσαν Τον Υιό Της
Η Παναγία μας, πόνεσε πιο πολύ απ΄ όλες τις γυναίκες, πιο πολύ απ΄ όλες τις μανάδες του κόσμου, γιατί κανένα δεν έβλαψε, σε κανένα δεν έκανε κακό κι΄ όμως Της έκαναν το μεγαλύτερο κακό όλης της οικουμένης.
Σταύρωσαν Τον Υιό Της.
Και αντικρύζοντάς Τον πάνω Στο Σταυρό , πόνεσε τόσο η καρδιά της.
Γι΄ αυτό μπορεί να καταλάβει την κάθε πονεμένη ύπαρξη , και συμπάσχει με τον κάθε άνθρωπο που πονά, γιατί ακριβώς , ξέρει τι πάει να πει ” πόνος “.
”Όταν η ψυχή κατέχεται από την αγάπη του Θεού, τότε, ω, πώς είναι όλα ευχάριστα, αγαπημένα και χαρμόσυνα! Η αγάπη, όμως, αυτή συνεπάγεται θλίψη· και όσο βαθύτερη είναι η αγάπη, τόσο μεγαλύτερη είναι και η θλίψη.
Η Θεοτόκος δεν αμάρτησε ποτέ, ούτε καν με το λογισμό, και δεν έχασε ποτέ τη χάρη, αλλά και Αυτή είχε μεγάλες θλίψεις.
Όταν στεκόταν δίπλα στο Σταυρό, τότε ήταν η θλίψη Της απέραντη σαν τον ωκεανό, και οι πόνοι της ψυχής Της ήταν ασύγκριτα μεγαλύτεροι από τον πόνο του Αδάμ μετά την έξωση από τον Παράδεισο, γιατί και η αγάπη Της ήταν ασύγκριτα μεγαλύτερη από την αγάπη του Αδάμ στον Παράδεισο.
Και αν επέζησε, επέζησε μόνο με τη θεία δύναμη, με την ενίσχυση του Κυρίου, γιατί το θέλημά Του ήταν να δει η Θεοτόκος την Ανάσταση και ύστερα, μετά την Ανάληψή Του, να παραμείνει παρηγοριά και χαρά των Αποστόλων και του νέου χριστιανικού λαού.
Εμείς δεν φτάνουμε στο πλήρωμα της αγάπης της Θεοτόκου, και γι’ αυτό δεν μπορούμε να εννοήσουμε πλήρως το βάθος της θλίψεώς Της. Η αγάπη Της ήταν τέλεια. Αγαπούσε άπειρα τον Θεό και Υιό Της, αλλ’ αγαπούσε και το λαό με μεγάλη αγάπη.
Και τί αισθανόταν άραγε, όταν εκείνοι, που τόσο πολύ η ίδια αγαπούσε και που τόσο πολύ ποθούσε τη σωτηρία τους, σταύρωναν τον αγαπημένο της Υιό;
Αυτό δεν μπορούμε να το συλλάβουμε, γιατί η αγάπη μας για τον Θεό και τους ανθρώπους είναι λίγη. Κι όπως η αγάπη της Παναγίας υπήρξε απέραντη και ακατάληπτη, έτσι απέραντος ήταν και ο πόνος της που παραμένει ακατάληπτος για μας.
Η Θεοτόκος δεν παρέδωσε στη Γραφή ούτε τις σκέψεις Tης ούτε την αγάπη Tης για τον Υιό και Θεό Tης ούτε τις θλίψεις της ψυχής Tης κατά την ώρα της σταυρώσεως, γιατί ούτε και τότε θα μπορούσαμε να τα συλλάβουμε.
Η αγάπη Tης για τον Θεό ήταν ισχυρότερη και φλογερότερη από την αγάπη των Χερουβείμ και των Σεραφείμ, και όλες οι δυνάμεις των αγγέλων και αρχαγγέλων εκπλήσσονται με Αυτήν. ”
Αποκάλυψη: Η ακόρεστη πείνα του ομίλου Μυτιληναίου, φτάνει μέχρι τα hot spots
Μπορεί ο πρόεδρος του τμήματος οργάνωσης και διοίκησης επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Πειραιώς, καθηγητής Αθανάσιος Κουρεμένος, στις αρχές Δεκεμβρίου του περασμένου έτους, κατά την τελετή αναγόρευσης του Ευάγγελου Μυτιληναίου, σε επίτιμο διδάκτορα , να αναρωτήθηκε λέγοντας «το τι κάνει επιτυχημένο έναν επιχειρηματία, εξακολουθεί να αποτελεί μαύρο κουτί», ωστόσο την απάντηση την είχε δώσει, εδώ και πάρα πολλά χρόνια , η ταινία στην οποία έπαιζε ο Λάμπρος Κωνσταντάρας , τον Μαυρογιαλούρο, όταν οι εργάτες του δημοσίου έργου αναφωνούσαν «φάγανε, φάγανε, φάγανε».
Και δεν το λένε τυχαία κάποιοι αυτό, αλλά τα στοιχεία και οι αριθμοί που παρέθεσε ο ίδιος ο επιχειρηματίας Ευάγγελος Μυτιληναίος , στην γερμανική εφημερίδα FAZ στα μέσα του 2019, όπου υπερηφανεύτηκε, πως ο όμιλός του αποκόμισε κέρδη, από το πρόγραμμα εξυγίανσης της χώρας, ενώ σε καιρούς κρίσης πολλαπλασίασε τον κύκλο των εργασιών του. Όπως μάλιστα αναφέρει χαρακτηριστικά η FAZ, με την έναρξη της κρίσης το 2009, ο ενοποιημένος κύκλος εργασιών του ομίλου κυμαινόταν σε 662 εκατ. ευρώ και το αντίστοιχο καθαρό κέρδος σε 14 εκατ. ευρώ.
Αντίθετα το 2018, έκλεισε με κύκλο εργασιών ύψους 1,53 δις ευρώ και καθαρό κέρδος 141 εκατ. ευρώ. Με άλλα λόγια, μπορεί ο όμιλος Μυτιληναίου, τα χρόνια της κρίσης να μείωσε τις αποδοχές των εργαζομένων του, όπως ανέφεραν πλείστα όσα δημοσιεύματα, όπως συνέβη και με τα εισοδήματα όλων των Ελλήνων, ωστόσο τα κέρδη των επιχειρήσεών του, από το 2009 έως το 2018 δεκαπλασιάστηκαν!
Βέβαια ο όμιλος Μυτιληναίου, που διαφημίζεται τον τελευταίο καιρό, ως ο μεγάλος παίχτης στον τομέα του φυσικού αερίου, έφτασε κάποια στιγμή να χρωστάει στις δυο δημόσιες επιχειρήσεις ΔΕΠΑ και ΔΕΗ πάνω από 300 εκατομμύρια ευρώ.
Όπως λένε οι άσπονδοι φίλοι του Ευάγγελου Μυτιληναίου, έχτισε τις μονάδες παραγωγής ρεύματος, με χρήματα της ΔΕΗ, για να την ανταγωνίζεται σήμερα, ως ο μεγαλύτερος ιδιώτης ηλεκτροπαραγωγός , ενώ και με την ΔΕΠΑ, παρακράτησε χρήματα που της χρωστούσε, για να χρηματοδοτήσει τις δραστηριότητές του στο φυσικό αέριο.
Σύμφωνα με τους ίδιους άσπονδους φίλους του, αλλά και με άπειρα ρεπορτάζ, που έχουν δει το φως της δημοσιότητας , από το 2011, ο κ. Μυτιληναίος ξεκίνησε να μην εξοφλεί κανονικά την ΔΕΠΑ, για το αέριο που προμηθευόταν , με αποτέλεσμα το 2013, να έχει φτάσει το χρέος του στα 192 εκατ. ευρώ. Το 2015, αφού υπήρξε παρέμβαση της Ελληνικής δικαιοσύνης και για να αποφύγει ο κ. Μυτιληναίος την επαπειλούμενη ποινική δίωξή του, αναγκάστηκε να το αποπληρώσει.
Την περίοδο αυτή βέβαια , με τα χρήματα που χρωστούσε στην ΔΕΠΑ, όπως λένε οι κακές γλώσσες, ο κ. Μυτιληναίος έφερνε φορτία υγροποιημένου φυσικού αερίου, σε βάρος των συμφερόντων της ΔΕΠΑ.
Το 2016 και αφού το 2015, είχε εξοφλήσει το προηγούμενο χρέος προς την ΔΕΠΑ, λόγω της επέμβασης της δικαιοσύνης , βρήκε νέα δικαιολογία, για να μην εξοφλεί και πάλι κανονικά τα τιμολόγια της ΔΕΠΑ, με αποτέλεσμα να σωρεύεται εκ νέου χρέος , το οποίο το πρώτο εξάμηνο του 2019 είχε φτάσει τα 21 εκατ. ευρώ.
Την ίδια ώρα η ΔΕΗ, που αυξάνει τα τιμολόγια στους απλούς καταναλωτές, ακόμα και στους συνεπείς, αφού η έκπτωση περιορίστηκε στο 5%, η Αλουμίνιον του κ. Μυτιληναίου, απολαμβάνει την ίδια έκπτωση στα τιμολόγιά της ΔΕΗ, ύψους 48%.
Όπως λένε οι γνωρίζοντες τα ενεργειακά , η ΔΕΗ από το 2010 και μετά έχει ζημιωθεί από την προμήθεια ρεύματος στην Αλουμίνιον της Ελλάδος, με ένα ποσό που είναι συγκρίσιμο, με τα κέρδη που παρουσίασε η βιομηχανία αυτή, κατά την ίδια περίοδο.
Κάποια δημοσιεύματα μάλιστα, κάνουν λόγο για σκάνδαλο, καθώς συνεχίζεται η σύμβαση προμήθειας ρεύματος από την ΔΕΗ στην Αλουμίνιον , που είχε εγκριθεί το 2016 από το Δ.Σ της ΔΕΗ, καθώς ο Ευάγγελος Μυτιληναίος εμφανίζεται και διαφημίζεται ως ο μεγαλύτερος ηλεκτροπαραγωγός στην χώρα μας μετά την ΔΕΗ, αλλά η Αλουμίνιον αντί να παίρνει ρεύμα από την εταιρεία του, προτιμάει να αγοράζει το ρεύμα κάτω του κόστους από την ΔΕΗ. Δηλαδή να τον επιδοτούν οι υπόλοιποι απλοί καταναλωτές.
Ο όμιλος όμως Μυτιληναίου δεν εδραιώθηκε μόνο κατά τα χρόνια της κρίσης, όπως ανέφερε πρόσφατα ο πρόεδρός του κ. Ευάγγελος Μυτιληναίος , το 2020 οι επιδόσεις του ομίλου θα είναι καλύτερες από αυτές του 2019, που ξεπέρασαν τα 2 δις ευρώ σε τζίρο. Και πώς να μην είναι αισιόδοξος, αφού στις αρχές του περασμένου Νοεμβρίου, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης , τοποθέτησε τον θεμέλιο λίθο, στο ενεργειακό κέντρο της Μυτιληναίος, στον Άγιο Νικόλαο Βοιωτίας, όπου θα φτιαχτεί νέος σταθμός συνδυασμένου κύκλου, με καύσιμο φυσικό αέριο.
Φυσικά στον όμιλο Μυτιληναίου και τον πρόεδρό του Ευάγγελο Μυτιληναίο, δεν αρκεί η παρουσία του πρωθυπουργού στα εγκαίνια ενός νέου εργοστασίου , έτσι με απευθείας ανάθεση μπήκε στα έργα για την δημιουργία των hot spots στα νησιά, όπως ήδη έχει αποκαλύψει το crashonline, καθώς το πρόβλημα με τους παράνομους μετανάστες αφορά τους πολλούς ακρίτες νησιώτες μας- αλλά αποτελεί Eldorado για τους λίγους κρατικοδίαιτους ολιγάρχες, που πήραν την δουλειά για να φτιάξουν τα hot spots, δηλαδή τους κ. κ Περιστέρη, Καλλικάντζη και Μυτιληναίο.





































