Η κα­τά­θλι­ψη, η με­λαγ­χο­λία, το άγ­χος, η μο­να­ξιά, η δαι­μο­νι­κή λύπη και τα συ­να­φή, εί­ναι απο­τέ­λε­σμα της απου­σί­ας της Χά­ρι­τος του Αγί­ου Πνεύ­μα­τος, εξαι­τί­ας των ανε­ξο­μο­λό­γη­των αμαρ­τη­μά­των που υπάρ­χουν στον άν­θρω­πο. Οι ψυ­χι­κές αυ­τές πα­θή­σεις, δεν θε­ρα­πεύ­ον­ται με τα φάρ­μα­κα, αλλά με την με­τά­νοια και την εξο­μο­λό­γη­ση.

Ο πρώ­τος καρ­νά­βα­λος εί­ναι ο διά­βο­λος, που με­τα­σχη­μα­τί­ζε­ται σε άγ­γε­λο Κυ­ρί­ου, σε Χρι­στό και σε Πα­να­γία! Ο διά­βο­λος και όλα τα δαι­μό­νια, μπο­ρούν να λά­βουν οποιο­δή­πο­τε σχή­μα και όγκο, εξα­πα­τών­τας τους οφθαλ­μούς μας, με­τα­σχη­μα­τί­ζον­τας τον εαυ­τόν τους και σε ζώα, όπως φί­δια, σαύ­ρες κ.ά. Τον διά­βο­λο έχουν αρ­χη­γό, όλοι οι καρ­νά­βα­λοι, γι΄αυτό και δεν επι­τρέ­πε­ται να φο­ρά­με μά­σκα και να συμ­με­τέ­χου­με σε καρ­να­βά­λια. Τα καρ­να­βά­λια εί­ναι σα­τα­νι­κή εφεύ­ρε­ση.
Περί Καρναβαλιού
Ποιοί εί­ναι οι κα­θα­ροί στην καρ­δία; Αυ­τοί που εί­ναι απαλ­λαγ­μέ­νοι από τα πάθη τους. Οι απα­θείς. Και πώς επι­τυγ­χά­νε­ται η κά­θαρ­ση της καρ­διάς-ψυ­χής; Δια των δα­κρύ­ων της με­τα­νοί­ας και του Αί­μα­τος του Χρι­στού (Θεία Κοι­νω­νία).
Περί Καρδιάς
Αυ­τός που κα­πνί­ζει, δεν μπο­ρεί να προ­χω­ρή­σει στην προ­σευ­χή και δεν πάει ούτε πόν­το η προ­σευ­χή του πάνω. Το κά­πνι­σμα μο­λύ­νει την στο­μα­τι­κή προ­σευ­χή.
Περί Καπνίσματος
Όλοι οι Έλ­λη­νες γε­ωρ­γοί που καλ­λιερ­γούν κα­πνά, εί­ναι ηθι­κοί αυ­τουρ­γοί, όλων αυ­τών των αμαρ­τη­μά­των, των αν­θρώ­πων εκεί­νων, που κα­πνί­ζουν και πε­θαί­νουν από καρ­κί­νο. Εί­ναι υπεύ­θυ­νοι για τον έμ­με­σο αργό θά­να­το των κα­πνι­στών και μά­λι­στα συμ­βάλ­λουν στην αργή τους αυ­το­κτο­νία. Δεν θα γλυ­τώ­σει κα­νέ­νας από τους γε­ωρ­γούς αυ­τούς, ούτε ένας, όταν έρ­θει η στιγ­μή της απο­λο­γί­ας τους στο Χρι­στό. Σας το λέω ρητά!!! Και εγώ έχω συγ­γε­νείς γε­ωρ­γούς, που βά­ζουν κα­πνά και ποτέ δεν συμ­φώ­νη­σα μαζί τους. Με λέ­γα­νε: Και τί να κά­νου­με; Πώς θα ζή­σου­με; Τους είπα να αν­τι­κα­τα­στή­σουν τα κα­πνά και να καλ­λιερ­γούν κάτι άλλο π.χ. βαμ­βά­κι, σι­τά­ρι. Έλε­γε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ένας φι­λό­σο­φος για το θέμα αυτό: Οι βλά­κες ει­σπνέ­ουν και εκ­πνέ­ουν κα­πνό. Οι έξυ­πνοι ει­σπνέ­ουν και εκ­πνέ­ουν κα­θα­ρό αέρα.
Περί Καπνίσματος
Όση ώρα εί­ναι αναμ­μέ­να τα καν­τή­λια, αυτά φω­νά­ζουν ελέη­σον, ελέη­σον, ελέη­σον… τον άν­θρω­πο, που άνα­ψε το καν­τή­λι, προς το Θεό. Αυτό το ξέ­ρει ο διά­βο­λος γι΄αυτό και βά­ζει λο­γι­σμούς λέ­γον­τας, ότι υπάρ­χει κίν­δυ­νος πυρ­κα­γιάς από το καν­τή­λι. Στο καν­τή­λι βά­ζου­με πάν­το­τε το κα­λύ­τε­ρο λάδι.
Περί Καντήλας
Με έλε­γε κά­ποιος: Δεν θα ήταν ωραίο, ο Χρι­στός να μοί­ρα­ζε τα αγα­θά και τα χρή­μα­τα ομοιο­μόρ­φως σε όλους; Να εί­χα­με ισό­τη­τα δηλ. κομ­μου­νι­σμός. Η απάν­τη­ση στο ερώ­τη­μα αυτό εί­ναι όχι, διό­τι οι προ­αι­ρέ­σεις των αν­θρώ­πων πάνω στη γη εί­ναι δια­φο­ρε­τι­κές. Να σας το πω με ένα πα­ρά­δειγ­μα. Έστω, ότι σε 100 αν­θρώ­πους δί­νου­με στον κα­θέ­να από 1 στρέμ­μα χω­ρά­φι και τους λέμε να το καλ­λιερ­γή­σουν και του χρό­νου θα πη­γαί­να­με και θα βλέ­πα­με την ερ­γα­σία του κα­θε­νός. Και θα βλέ­πα­με ότι από τους 100 αν­θρώ­πους, μόνο οι 20 καλ­λιέρ­γη­σαν το χω­ρά­φι τους, ενώ οι υπό­λοι­ποι από τεμ­πε­λιά δεν το καλ­λιέρ­γη­σαν. Γι΄αυτό και ο Κύ­ριος μοι­ρά­ζει εκεί τα αγα­θά, που μπο­ρούν να απο­δώ­σουν πε­ρισ­σό­τε­ρο, ώστε και αυ­τοί να ωφε­λη­θού­νε που τα έχουν, αλλά και να πά­ρουν αυ­τοί που δεν έχουν.
Περί Ισότητας
Να ξέ­ρε­τε, ότι όταν κο­ροϊ­δεύ­ε­τε έναν παπ­πά, οι κο­ροϊ­δεί­ες αυ­τές δεν πάνε στον παπ­πά άν­θρω­πο, αλλά πάνε στην ιε­ρο­σύ­νη του παπ­πά και επο­μέ­νως εί­ναι σαν να το κά­νου­με στο Χρι­στό! Και αυτό για­τί το χά­ρι­σμα της ιε­ρω­σύ­νης, εί­ναι ένα δά­νειο που δί­νει ο Χρι­στός στον παπ­πά, για να δη­μιουρ­γή­σει προ­ϋ­πο­θέ­σεις σω­τη­ρί­ας στον άν­θρω­πο και έτσι βρί­ζον­τας και κο­ροϊ­δεύ­ον­τας έναν παπ­πά, εί­ναι σαν να το κά­νου­με στον ίδιο το Χρι­στό!
Περί Ιεροκατηγορίας
Δεν χρειά­ζε­ται να πάμε στην Ιν­δία, για να δι­δά­ξου­με τον Χρι­στό. Ιε­ρα­πο­στο­λή μπο­ρού­με να κά­νου­με και από το σπί­τι μας, με το να προ­σευ­χη­θού­με για εκεί­νους τους αν­θρώ­πους.
Περί Ιεραποστολής
Η Ιερά πα­ρά­δο­ση εί­ναι σαν τις ρά­γες του τρέ­νου, που δεν σε αφή­νουν να εκτρο­χια­στείς. Τα δόγ­μα­τα της Ορ­θο­δο­ξί­ας, εί­ναι σαν τις πι­να­κί­δες, που κα­τευ­θύ­νουν εκεί­νους που δεν γνω­ρί­ζουν καλά το δρό­μο, για να φτά­σουν στον προ­ο­ρι­σμό τους, που εί­ναι η Βα­σι­λεία των Ου­ρα­νών.
Περί Ιεράς Παράδοσης
Ο Χρι­στός εί­ναι ο Μό­νος και ο Μέ­γας ια­τρός ψυ­χών και σω­μά­των. Ια­τρός στη γη δεν υπάρ­χει. Ο Χρι­στός θε­ρα­πεύ­ει και ο ια­τρός της γης νο­ση­λεύ­ει. Ο ια­τρός της γης, δια του Χρι­στού ια­τρού θε­ρα­πεύ­ει.
Περί Ιατρικής – Ιατρών
Ια­τρός που δεν πι­στεύ­ει στα δαι­μό­νια θα κά­νει ζη­μιά πρώ­τα στον εαυ­τόν του και στην οι­κο­γέ­νειά του και στη συ­νέ­χεια και στους ασθε­νείς του.
Περί Ιατρικής – Ιατρών
Όλοι οι πι­στοί, όλων των θρη­σκειών, κλεί­νουν γόνυ στην Ορ­θο­δο­ξία και πα­ρα­δέ­χον­ται, ότι εί­ναι η μόνη Αλή­θεια. Δεν το φα­νε­ρώ­νουν όμως δη­μό­σια, για­τί άμα το ομο­λο­γή­σουν, πρέ­πει να γί­νουν Ορ­θό­δο­ξοι…
Περί Θρησκείας
Το Άγιο Φως κάθε χρό­νο, δεν βγαί­νει λόγω της αξί­ας και των αγώ­νων των Ορ­θο­δό­ξων, αλλά για να πι­στο­ποι­η­θεί, ότι η Ορ­θο­δο­ξία εί­ναι η μόνη Αλή­θεια και όλα τα άλλα θρη­σκεύ­μα­τα εί­ναι νο­η­τά σκο­τά­δια και πλά­νες του νοός.
Περί Θρησκείας
Όταν είχε πάει ο πά­πας Παύ­λος Στ΄(πά­πας από το 1963 έως το 1978) στα Ιε­ρο­σό­λυ­μα, του είπε ο Πα­τριάρ­χης μας, ο Βε­νέ­δι­κτος: Θα σας κάνω μια πρό­τα­ση. Όπο­τε θέ­λε­τε, να πάτε μέσα στον Πα­νά­γιο Τάφο και να μας βγά­λε­τε το Άγιο Φως. Μόνο μια φορά! Και αν το βγά­λε­τε, θα γί­νου­με όλοι πα­πι­κοί, με πρώ­τον εμέ­να. Εάν όμως δεν το βγά­λε­τε, θα γί­νε­τε Ορ­θό­δο­ξοι; Και ο πά­πας Παύ­λος, δεν το δέ­χτη­κε αυτό. Κα­τα­λά­βα­τε; Βλέ­πουν τη Χάρη που εί­ναι οι ετε­ρό­δο­ξοι, βλέ­πουν ότι η Ορ­θο­δο­ξία εί­ναι η μόνη αλή­θεια, αλλά δεν επι­στρέ­φουν.

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.