Γράφει η Σταυρούλα Σγουρού

Τον τελευταίο καιρό όπου και αν κοιτάξουμε, όποιες συζητήσεις και αν κάνουμε, το φλέγον θέμα είναι ένα η κρίση οικονομική.

Υπάρχει απογοήτευση στον κόσμο.

Αβεβαιότητα για το τι θα γίνει στο άμεσο μέλλον μας.

Και είναι απολύτως λογικό γιατί οδηγηθήκαμε στην ανέχεια.

Η Μάνα δεν έχει να θρέψει το παιδί της, συμπολίτες μας ψάχνουν στα σκουπίδια να βρουν φαγητό, άνθρωποι άρρωστοι δεν έχουν να πάρουν τα φάρμακα τους και το κακό συνεχίζεται.

φτωχός σκουπίδια

Ξέρετε γιατί;

Γιατί είμαστε τόσο απορροφημένοι με το δικό μας πρόβλημα, τη δικη μας επιβίωση και λησμονάμε δυστυχώς τον διπλανό μας.

Από το υστέρημα μας να δώσουμε στον άνθρωπο που έχει ανάγκη ένα πιάτο φαγητό, ένα χέρι βοηθείας.

Αποξενωθήκαμε αγαπητοί μου.

Η αγάπη προς τον αδελφό καλλιεργεί την αγάπη προς τον Θεό. Αυτό είναι η εκκλησία Εγώ -Εσύ- Αυτός- ο Άλλος να αισθανόμαστε ότι είμαστε ένα. Έτσι θα επιβιώσουμε και θα έρθουμε ποιο κοντά στον Χριστό. Άλλωστε ποιο είναι το πρώτο που μας δίδαξε?Αγάπη και μόνο Αγάπη.

Πως μπορούμε να λέμε ότι αγαπάμε τον Χριστό αδιαφορώντας για τον διπλανό μας;

Περνάμε έξω από μια εκκλησία, μπαίνουμε μέσα, κάνουμε τον Σταυρό μας ανάβουμε το κερί μας.

Εντάξει το κάναμε το καθήκον μας σαν καλοί χριστιανοί.
Όταν όμως συναντάμε στον δρόμο μας έναν άνθρωπο που εκλιπαρεί για την δική μας ελεημοσύνη του γυρνάμε την πλάτη.
Δεν θα ξεχάσω τον χειμώνα περπατούσα στον δρόμο κόσμος πολύς έτρεχε να προλάβει τις δουλείες του, και ήταν όλοι ντυμένοι με χοντρά ρούχα γιατί έκανε και κρύο.
Όλοι προσπερνούσαν ένα παλικάρι που εκλιπαρούσε ελεημοσύνη και φορούσε μέσα στο χειμώνα καλοκαιρινά ρούχα.

Και σας ρωτάω είμαστε χριστιανοί;

Αγαπάμε τελικά τον Χριστό;

Ακούω από πολλούς να λένε:

Εγώ δεν πάω στην εκκλησία γιατί ο τάδε ιερέας έκανε αυτό, ή όταν πηγαίνω στην εκκλησιά κρίνω κουτσομπολεύω τον διπλανό μου.

Μα χριστιανέ μου δεν μπορείς να καταλάβεις ότι και ο ιερέας είναι ο άνθρωπος με αδυναμίες και κάνει σφάλματα όπως και εσύ;
Την ώρα της λειτουργίας ο ιερέας δεν είναι άνθρωπος με της αδυναμίες και τα σφάλματά αλλά ο ασυρματιστής του Χριστού.
Βγαίνοντας λοιπόν από το σπίτι του Πατέρα Μας παίρνουμε ξανά όλοι τις Αμαρτίες μας στην πλάτη.
Ας κοιτάξει λοιπόν ο καθένας μας τι θα κάνει με το δικό του φορτίο.

«ΜΗ ΚΡΙΝΕΤΕ, ΙΝΑ ΜΗ ΚΡΙΘΗΤΕ…»

O Aναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλετω

Σας θυμίζουν κάτι αυτά τα λόγια Αδελφοί μου;

Σε αυτήν την δύσκολη εποχή έχουμε ανάγκη από τον Χριστό αλλά και από τον πλησίον.

Τον Χριστό πρέπει να τον αισθανθούμε μέσα στην καρδιά μας ως αγάπη και μέσα στην Εκκλησία ως Πατέρα.

Tον συνάνθρωπο μας πρέπει να τον αισθανθούμε ως αδελφό μας.

Ας θυμηθούμε τι είπε για την αγάπη ο Γέροντας Παΐσιος.

Όσοι έχουν κοσμική αγάπη μαλώνουν ποιος να αρπάξει περισσότερη αγάπη για τον εαυτό τους. Όσοι όμως έχουν την πνευματική, την ακριβή αγάπη, μαλώνουν ποιος θα δώσει περισσότερη αγάπη στον άλλον. Αγαπούν χωρίς να σκέπτονται αν τους αγαπούν ή δεν τους αγαπούν οι άλλοι, ούτε ζητούν από τους άλλους να τους αγαπούν. Θέλουν όλο να δίνουν και να δίνονται, χωρίς να θέλουν να τους δίνουν και να τους δίνονται.
Γέροντας Παΐσιος

Μετά την καταιγίδα βγαίνει πάντα το ουράνιο τόξο.

Sgourou Stauroula
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 5 (1 ψήφος)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.