Ένα απόγευμα καθώς καθόμουν στην αυλή της Μονής του Αγίου Παύλου, είδα δυο γεροντάκια να περπατούν και να μιλούν σιωπηλά .

Ο ένας ο π. Μητροφάνης 85 ετών , ήρθε μόλις πήρε σύνταξη, έχει 25 χρόνια μακριά από τον κόσμο . Ο άλλος ο π. Ιγνάτιος 92 ετών , Ρουμάνος στην καταγωγή , έχει στο Άγιο Όρος 70 χρόνια . Μένει σε ένα κελλι ερημικό περίπου 45’ μακριά . Το τελευταίο διάστημα απέκτησε καταρράκτη και ο Ηγούμενος επιμένει να πάει μια βδομάδα στην Θεσσαλονίκη να κάνει εγχείρηση , δεν έχει βγει όμως ξανά και νιώθει άβολα .

-Φοβάμαι αδελφέ Μητροφάνη , πως θα πάω εκεί μια βδομάδα , πως είναι ο κόσμος ; Μακριά από το περιβόλι της Μάνας μας;

Αν με κερδίσει ο κόσμος και τώρα στα γεράματα χάσω την ψυχή μου ;

Μακάρι η Κυρία μας να με έπαιρνε σήμερα το βράδυ να μην προλάβω να πάω !

– Ιγνάτιε , εμείς πρέπει πάντα να κάνουμε υπακοή στον Ηγούμενο μας , θα πας και η Χαρις της υπακοής θα σε σκεπάσει !

Αυτά είπαν και εξαφανίστηκαν , ο ένας στο διακονημα και ο άλλος στο κελλάκι του . Ήδη η νύχτα άπλωσε την κουρτίνα της πάνω από το περιβόλι και τα άστρα έλαμψαν πάνω από τους Βυζαντινούς τρούλους .

Κι όμως ο Θεός έκανε υπακοή στο γνήσιο αυτό παιδί του. Μέσα σε εκείνο το βράδυ ακούσαμε την καμπάνα να ηχεί, ο π. Ιγνάτιος άφησε τον κόσμο πριν προλάβει να αντικρίσει τον κοσμικό κόσμο .

Η Κυρία του, του έδειξε τον δρόμο του Ουρανού , έκλεισε τα τυφλά μάτια του στην ματαιότητα και αντίκρυσε το φως του Χριστού στην Αιωνιότητα .

Θάφτηκε πίσω από το ερημικό κελλάκι που έζησε, χωρίς ποτε να δει αυτόν τον κόσμο που μικρό παιδάκι άφησε. (Μητροπολίτου Μεσογαίας Νικολάου )

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 4 (2 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.