Τυφλός εκ γενετής ο άνθρωπος της Ιερουσαλήμ, στερημένος από το φως του, ίσως αγράμματος, φτωχός και περιφρονημένος.

Όμως εκείνος ο άνθρωπος ο «παρά την οδόν προσαιτῶν» (Ιωάν. 9,8), ο οποίος με δυσκολία κατάφερνε να φροντίζει τον εαυτό του, την τροφή και τις ανάγκες του, εκείνος με περισσή υπομονή υπόμενε το μαρτύριό του, δοξάζοντας τον Θεό και ευχαριστώντας από καρδιάς τους ευεργέτες συνανθρώπους του.

Η Συνάντηση με τον Ιησού

Ο Χριστός περνώντας μέσα από την Ιερουσαλήμ, συνάντησε εκείνο τον άνθρωπο. Ο Κύριος, έφτιαξε πηλό, αφού έφτυσε στο χώμα, του άλειψε τα μάτια και τον έστειλε στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Ο τρόπος αυτός θεραπείας, μας υπενθυμίζει τον τρόπο που ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο, πλάθοντάς τον. Ο Θεός στην Παλαιά Διαθήκη, πλάθει τον άνθρωπο από χώμα, τώρα ο Χριστός, πλάθει τα μάτια του εκ γενετής τυφλού πάλι από χώμα.

Υπακούοντας λοιπόν ο Τυφλός στο λόγο του Χριστού:

ὕπαγε νίψαι εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωάμ (κατά Ιωάννη 9,7)
(Πήγαινε, νίψου στην κολυμπήθρα του Σιλωάμ)

αμέσως, με λασπωμένα τα μάτια πήρε τον δρόμο για να εφαρμόσει την εντολή του Σωτήρα του. Παραμέρισε τους λογισμούς και ενδοιασμούς του, δεν λογάριασε καθόλου την περιέργεια και την αντίθετη ίσως γνώμη των συμπατριωτών του, αλλά υπάκουσε πιστά και αυτή ακριβώς η υπακοή τον οδήγησε στην θεραπεία.

Η ευγενική αυτή ύπαρξη, ο άνθρωπος με τα ωραία αισθήματα και τον πλούσιο ψυχικό κόσμο ανταμώνοντας τον Χριστό, τον αναγνωρίζει και δέχεται απ’ αυτόν τη μεγαλύτερη ευεργεσία, δηλαδή το φως του.

Όταν αντικρίζει τον Ευεργέτη του με τα φυσικά πλέον μάτια του, διακηρύττει με στεντόρεια φωνή:

Πιστεύω Κύριε (κατά Ιωάννη 9,38)

Ο απλός και άσημος αυτός άνθρωπος, ο περιθωριοποιημένος από την υψηλή κοινωνία των Εβραίων να διδάσκει τις γενεές των ανθρώπων, όχι με το στόμα του αλλά με το παράδειγμά του, αιώνια και διαχρονικά μηνύματα και αξίες πάνω στις οποίες στηρίζεται και προάγεται η κατά Θεόν ζωή και πολιτεία του ανθρώπου.

Καταδυναστεύεται

Στη συνέχεια γίνεται στόχος καθώς οι άρχοντες, αλλά και ο λαός των Εβραίων, πολέμησαν το φανερό αυτό θαύμα, όταν έστησαν παγίδες, έπλεξαν δολοπλοκίες και πρόβαλαν απειλές, όταν ύβρισαν τον Χριστό και βλαστήμησαν τον Θεό, όταν εξύβρισαν τον τυφλό που υπεράσπιζε το θαύμα και τον πέταξαν έξω από την συναγωγή, εκείνος που ήταν ίσως ο πρώτος χριστιανός ομολογητής, χωρίς ντροπή και φόβο προσκύνησε τον ευεργέτη του και του είπε το μεγαλύτερο ευχαριστώ της ζωής του.

Ο τυφλός αυτός άνθρωπος φαίνεται, ανήκει στους “προνομιούχους” του Θεού, τους οποίους χρησιμοποιεί για να φανερώσει τα θαυμαστά έργα Του, την πατρική προς τον άνθρωπο αγάπη Του, την δεσποτική κυριαρχία Του στη φύση και τους νόμους της, καθώς και την ανεξιχνίαστη και άπειρη σοφία Του.

Κυριακή του Τυφλού

Φανούρης Ευστράτιος

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.