ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ: Πονάει η ψυχή μου να αισθάνομαι δύο αδέλφια μας, δυο ελληνόπουλα να είναι μακριά από τους δικούς τους ανθρώπους τις Άγιες Ημέρες του Πάσχα και έχω την ανάγκη να τους ευχηθώ Καλή Ανάσταση.

Έφυγα σήμερα από Αθήνα και ήρθα να βρω την οικογένειά μου και τα παιδιά μου στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς. Αντίκρυσα τον 3 ετών γιο μου και την 4 ετών κορούλα μου, μέσα στη χαρά, να μου διηγούνται ιστορίες για το πως πέρασαν σήμερα αλλά και για τον αυριανό Επιτάφιο ότι θέλουν να περάσουν από κάτω και τί ευχή να κάνουν και άλλα τέτοια.

Εξαιτίας και των ημερών που διανύουμε η ψυχολογία όλων μας είναι πεσμένη, ειδικά σκεπτόμενοι τον Γολγοθά που ανεβαίνουν δύο παλικάρια, δύο άξιοι έλληνες στρατιωτικοί που σαπίζουν σε κάτι κελιά των αδίστακτων Τούρκων αντί να είναι μαζί μας, κοντά μας, δυο καμάρια που αύριο θα μπορούσαν να σηκώσουν στις πλάτες τους τον Επιτάφιο του Κυρίου μας και περήφανα να μας δείξουν το δρόμο.

Είδα το γιο μου να με αγκαλιάζει και σκέφτηκα ότι αυτά τα δύο παιδιά, οι δύο στρατιώτες μας, αντί να είναι σπίτια τους, αγκαλιά με τους δικούς τους ανθρώπους, να γιορτάσουν την Ανάσταση του Θεανθρώπου, μαραζώνουν σε ένα μπουντρούμι.

Πονάει η ψυχή μου για τα παιδιά μας, πονάει η ψυχή μου για την πατρίδα μου που βάλλεται πανταχόθεν και παντοιοτρόπως.

Δεν μπορώ να κοιμηθώ στη σκέψη πως θα μπορούσε και το δικό μου αγόρι να είναι σε αυτή την κατάσταση.

Εύχομαι από τα βάθη της ψυχής μου τα δύο αυτά παλικάρια να μπορούσαν έστω να διαβάσουν αυτές τις γραμμές.

Καλή Ανάσταση ρε παλικάρια. Η ψυχή μας πονάει για σας. Μην πτοείσθε, ψηλά το κεφάλι και με χαμόγελο.

Είμαστε όλοι δίπλα σας.

Ανδρέας Μ. Καραγιάννης

Καραγιάννης Ανδρέας
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.