Τη σημερινή ημέρα, αγαπητοί αδελφοί, Κυριακή μετά την Πεντηκοστή, «τήν τῶν ἁπανταχοῦ τῆς Οἰκουμένης ἐν Ἀσίᾳ, Λιβύῃ καί Εὐρώπῃ, Βορρᾶ τέ καί Νότῳ, Ἁγίων Πάντων ἑορτήν ἑορτάζομεν».

Η Κυριακή των Αγίων Πάντων είναι η τελευταία Κυριακή του Πεντηκοσταρίου. Με αυτήν τελειώνει ο κινητός κύκλος των εορτών που άρχισε από την Κυριακή του Τελώνη και Φαρισαίου. Η Κυριακή των Αγίων Πάντων είναι η σφραγίδα και το τέλος της μεγάλης εορταστικής αυτής περιόδου και μας παρουσιάζει τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος, τους Αγίους Πάντες, τους «την γην ουρανώσαντας», που έκαναν τη γη ουρανό, που πραγματοποίησαν ήρεμα το αίτημα της Κυριακής προσευχής «ελθέτω η βασιλεία σου, γενηθήτω το θέλημά σου, ως εν ουρανώ και επί της γης», αψηφώντας απειλές, χωρίς να παρασύρονται από υποσχέσεις, προκαλώντας το θαυμασμό, πολλές φορές, στους διώκτες και δημίους τους. Είναι η ισχυρή απόδειξη του έργου της Εκκλησίας και παρουσιάζει «όσα αγαθοδότως ηγίασε το πνεύμα το άγιον» στον κόσμο.

Η Εορτή των Αγίων Πάντων τους πρώτους αιώνες ήταν γιορτή μόνο των Μαρτύρων. Έτσι έχουμε ομιλία του ιερού Χρυσοστόμου, τον 4ο αιώνα, για την εορτή αυτή. Το Τυπικό της Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινουπόλεως κατά τον δέκατο αιώνα προβλέπει σύναξη και παννυχίδα στο ναό των Αγίων Μαρτύρων. Η εορτή τιτλοφορείται «των Αγίων Πάντων», αλλά το συναξάρι της ημέρας επισημαίνει ότι κατ’ αυτήν επιτελείται η μνήμη «των αγίων και καλλινίκων μαρτύρων των εν πάση τη οικουμένη κατά διαφόρους καιρούς μαρτυρησάντων υπέρ του ονόματος του Μεγάλου Θεού και Σωτήρος Ημών Ιησού Χριστού».

Έστω κι αν η εορτή ξεκίνησε για τους Αγίους Μάρτυρες και επεκτάθηκε στη συνέχεια για Πάντες τους Αγίους, ωστόσο οι Άγιοι Πατέρες θέσπισαν τη συλλογική αυτή εορτή για τους εξής λόγους:

Η κοινή μνήμη αφορά την κοινή μαρτυρία για την Ανάσταση του Ιησού Χριστού, χωρίς την οποία η πίστη μας είναι μάταιη. Η Εκκλησία, που είναι η μεγάλη πραγματικότητα στον κόσμο, είναι θεμελιωμένη πάνω στην Ανάσταση του Χριστού. Η άθληση των Αγίων Μαρτύρων και η άσκηση των Οσίων Ασκητών, και η προσδοκία των λαών, όλα στηρίζονται και όλα δικαιώνονται στην Ανάσταση του Ιησού Χριστού. Δίνουν άλλο νόημα και στη ζωή και στο θάνατο.

Ζωή σημαίνει κοινωνία με το Θεό. Δεν είναι πια θάνατος το τέλος της παρούσας ζωής αλλά η απομάκρυνση του ανθρώπου από το Θεό. Ο χωρισμός της ψυχής από το σώμα δεν είναι θάνατος αλλά προσωρινός ύπνος. Για να μας δείξουν ότι κατεβαίνει στη γη το Άγιο Πνεύμα, ο Θεός, και ανεβαίνει στον ουρανό ο χοϊκός άνθρωπος. Οι πριν αποξενωμένοι από το Θεό γίνονται φίλοι του και «ένα» με αυτόν, έχουν τη δυνατότητα να γίνουν «Άγιοι». Σ’ αυτούς «το Πνεύμα το Άγιον σκηνώσαν, ηγίασεν». Και έτσι αναπληρώσαμε το πεπτωκός εκείνο τάγμα των Αγγέλων.

Πολλοί άγιοι είναι γνωστοί και τιμώνται με εορτές και πανηγύρεις και λιτανείες. Όμως υπάρχουν και πολλοί άγνωστοι και αφανείς άγιοι, γνωστοί στο Θεό, «νέφος μαρτύρων». Αυτούς τους αγνώστους τιμά η Εκκλησία, όσοι «κατά Χριστόν επολιτεύσαντο εν Ινδοίς και Αιγυπτίοις και Άραψι και Μεσοποταμία τε και Φρυγία και τοις άνωθέν του Ευξείνου. Έτι δε και εν πάση τη Εσπερία άχρι και αυτών των Βρεττανικών νήσων, απλώς ειπείν εν Ανατολή και Δύσει». Η Κυριακή των Αγίων Πάντων είναι το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου της Ορθοδοξίας.

Όλοι οι άγιοι, που τιμώνται χωριστά ο καθένας, είναι επιβεβλημένο να συναθροισθούν σε μία κοινή εορτή για να υπογραμμισθεί μ’ αυτόν τον τρόπο ότι όλοι μαζί αγωνίσθηκαν για ένα Χριστό, σε ένα κοινό στάδιο της αρετής, ότι υπό ενός Θεού στεφανώθηκαν και συνέστησαν την «μίαν Εκκλησίαν», προτρέποντας και εμάς να αγωνιζόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις «τον καλόν αγώνα» με αυτούς στο πλάι μας, ώστε όταν ο Αγωνοθέτης Χριστός μας καλέσει στην εν ουρανοίς πανήγυρη των πρωτοτόκων, να μπορέσουμε να συναριθμηθούμε μετά των Αγίων του. Για να ζητούμε τη βοήθειά τους στις πτώσεις μας και την ενίσχυση στις αδυναμίες και τους φόβους μας, που κλείνουν τις υπάρξεις μας στην ιδιοτέλεια, να εμπνεόμαστε από την τόλμη, τη θυσιαστική διάθεση και προσφορά τους, υπερβαίνοντες τη φίλαυτη οργάνωση των κοινωνιών μας. Για τους επιγενησομένους αγίους, (που θα γίνουν δηλαδή άγιοι), για όσους «πρότερον και ύστατον» θα συγκαταριθμηθούν με τους Αγίους.

Έχει μία καταπληκτική δυναμική η παρούσα εορτή. Είναι προληπτικά και «δική μας» εορτή. Ο καθένας ξεχωριστά έχει το δικαίωμα να είναι παρών και όλοι μαζί, δυνητικά θα λέγαμε χωρίς να υπερβάλλουμε, ολόκληρη η οικουμένη εντάσσεται στη σημερινή εορτή των Αγίων Πάντων. Μπορούμε έτσι να δούμε ο ένας τον άλλον, όχι ως απειλή, αλλά ως παιδιά του Θεού με χαρά και αγάπη και μ’ αυτή τη θέαση να χτίσουμε «εν μετανοία» τον κοινό οικουμενικό πολιτισμό και να περπατήσουμε «εν καινότητι ζωής».

Μάρτυρες του Χριστού και Άγιοι δεν είναι μόνο εκείνοι που θυσίασαν τη ζωή τους, που έχυσαν το αίμα τους για την πίστη του Ιησού Χριστού. Μάρτυρες είναι όλοι όσοι αγωνίσθηκαν και αγωνίζονται τον αγώνα του Ευαγγελίου του Χριστού μέσα στο «κανονικό» πλαίσιο της αγιοπατερικής σωτηριολογίας, δηλαδή της Ενορίας, της Επισκοπής, του Οικουμενικού Πατριαρχείου, της «μίας, αγίας, καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας», με ακρίβεια και συνέπεια. Είναι «μαρτύριο πνεύματος» η καθημερινή βίωση του λόγου του Σταυρού, η Σταύρωση των παθών, της ιδιοτέλειας και της κακίας μας.

Οι Άγιοι Πάντες είναι ο ανεκτίμητος θησαυρός του κόσμου, το στόλισμα της Εκκλησίας του Χριστού, όπως λέει το Απολυτίκιό τους: «Των εν όλω τω κόσμω Μαρτύρων σου, ως πορφύραν και βύσσον τα αίματα, η Εκκλησία σου στολισαμένη, δι’ αυτών βοά σοι, Χριστέ ο Θεός. Τω λαώ σου τους οικτιρμούς σου καταπέμψον, ειρήνην τη πολιτεία σου δώρησαι, και ταίς ψυχαίς ημών το μέγα έλεος». Την ευχή και τη συνηγορία τους να έχουμε. Αμήν».

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.