Ακούσαμε στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο σήμερα, αγαπητοί μου αδελφοί, τον Κύριό μας να μπαίνει στην πόλη της Ναΐν, μια πόλη της Παλαιστίνης.

Μια κηδεία εκφερόταν, μια χήρα έχασε το μονάκριβο παιδί της, το μονάκριβο γιο της. Καταλαβαίνετε τί πόνος, τί σπαραγμός και τί θρήνος πολύς..
Αφού τη μόνη ελπίδα που είχε αυτή η χήρα την έχασε.
Ο Κύριός μας ευσπλαχνίστηκε αυτή τη μάνα την πονεμένη, όπως ευσπλαχνίζεται και όλους μας τους πονεμένους, σταμάτησε την εκφορά της κηδείας και της είπε:
– ΜΗΝ ΚΛΑΙΣ ..
Δεν της είπε πολλά λόγια,
ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ !
Και είπε στο γιο της:
ΝΕΑΝΙΣΚΕ, ΣΥ ΛΕΓΩ, ΑΝΑΣΤΗΘΙ..
Σήκω, αναστήσου..
Και με τον Παντοδύναμο αυτό Λόγο του Θεού , ο νέος σηκώθηκε, αναστήθηκε, η ψυχή του επέστρεψε στο σώμα του.
Πολλές φορές λέμε, όταν πεθαίνει ένας άνθρωπος, ” χάθηκε αυτός”. Το λέμε σαν έκφραση αλλά στην ουσία δεν ισχύει, διότι αν χανόταν , πώς θα επέστρεφε η ζώσα ψυχή στο σώμα για να το ζωοποιήσει και να το δώσει πάλι ζωή;
Οι πάντες εθαύμασαν και είπαν:
– Δεν πέρασε από τη Γη μέχρι σήμερα τέτοιος άνθρωπος, προφήτης.
Και αλήθεια είναι, δεν πέρασε από τη Γη μέχρι και σήμερα τέτοιος άνθρωπος, γιατί Αυτός ο Άνθρωπος ήταν Θεός και Άνθρωπος, Θεός Ων για τη δική μας την ταλαιπωρία, από τη δική Του υπερβάλλουσα αγάπη , για μας καταδέχτηκε κι έγινε Άνθρωπος. Κατέβηκε από τους Ουρανούς στη Γη, για ν’ ανεβάσει εμάς τους ανθρώπους στον Ουρανό.
Κι εμείς τι κάνομε;
Ετοιμαζόμαστε γι’ αυτήν την ώρα της ανόδου μας στον Ουρανό;
Όλοι θα φύγομε.. αυτό είναι κάτι αναπόφευκτο για όλους μας.
Να, και σήμερα και κάθε τόσο μνημόσυνα τελούμε προσφιλών ανθρώπων που ήταν ανάμεσά μας μέχρι χθες και με τον έναν ή άλλον τρόπο φεύγουνε.
Το ότι θα φύγομε, έλεγαν οι άγιοι Γέροντες, Άγιος Ιάκωβος και άγιος Γέροντας Κύριλλος, το ότι θα φύγομε , θα φύγομε,ΤΟ ΠΩΣ ΘΑ ΦΥΓΟΜΕ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ..
Θα είμαστε έτοιμοι για να μπορέσομε να μπούμε στη Βασιλεία του Θεού, στον Παράδεισο;
Η ώρα και η ημέρα δεν είναι γνωστή για κανέναν μας που θα φύγομε,
ΟΥΔΕΙΣ ΟΙΔΕ ΤΗΝ ΩΡΑ ΟΥΔΕ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑΝ
λέει ο Θεός,
ΕΝ Η Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ .
Και ο Άγιος Ιάκωβος έλεγε:
” Απόψε η κλίνη μου μπορεί να γίνει και ο τάφος μου”, μπορεί να μην ξυπνήσω, δηλαδή, το πρωί. Και αυτό ισχύει για όλους μας.
Άρα θα πρέπει να παραμερίζομε το λογισμό μας , τον οποίον μας τον υποβάλλει ο εχθρός, σε όλους μας και μας λέει
” Ε! δεν πειράζει, έχετε καιρό ακόμα, νέοι είστε, γλεντήστε τη ζωή σας με όποιον τρόπο τέλος πάντων και όταν θα γεράσομε τότε θα μετανοήσομε.”
Έχομε, όμως, κανένα συμβόλαιο τέτοιο με το Θεό, ότι θα μας επιτρέψει να γεράσομε;
Νέοι νέοι φεύγουν όλοι.
Αν πάμε στα κοιμητήρια ..
και κοιμητήρια πραγματικά είναι , διότι νεκροταφεία υπάρχουν ανάμεσα σε εμάς τους ζωντανούς , όταν εμείς παραβλέπομε και περιθωριοποιούμε και αποδομούμε από τη ζωή μας τις εντολές του Θεού.
Τότε επειδή τα οψώνια της αμαρτίας θάνατος, τότε εμείς είμαστε πεθαμένοι, τα νεκροταφεία είναι ανάμεσα σε μας τους ζωντανούς, όταν είμαστε ενάντιοι στο θέλημα του Θεού..
εκεί είναι κοιμητήρια , θα πάμε και θα δούμε ότι κοιμούνται παλικάρια, κοπέλες, μικρά παιδιά, γιατί ο θάνατος δεν έχει ηλικία.
Κάποτε ένας Γέροντας έστειλε μια αποστολή στο Μέγα Αντώνιο για να τον ρωτήσουν κάποια πνευματικά θέματα οι Πατέρες. Στο δρόμο που πηγαίνανε νυχτώσανε και κουρνιάσαν εκεί σε έναν παλαιό μύλο για να ξαποστάσουν.
Ο Θεός όμως επέτρεψε να πέσουνε πάνω σε σύναξη δαιμόνων. Εκεί καθόντουσαν σε στρογγυλό τραπέζι οι δαίμονες και συζητούσαν, τι θα κάνουν με τους ανθρώπους, τι θα τους λένε στο λογισμό τους.
Ο ένας έλεγε:
– Θα τους πούμε ότι δεν υπάρχει Θεός,
Ο άλλος έλεγε:
– Θα τους πούμε ότι δεν υπάρχει Παράδεισος,
Ο άλλος:
– Δεν υπάρχει κόλασις,
Ο άλλος :
– Θα τους πούμε ότι δεν υπάρχει κρίσις και ανταπόδοσις.
Όμως, ένας μικρός διαβολάκος, δεν μιλούσε καθόλου. Ο αρχηγός της συνάξεως των δαιμόνων του λέει :
– Εσύ γιατί δεν μιλάς;
– Γιατί ό,τι λέτε όλοι σας, τους είπε, με συγχωρείτε για τη λέξη που θα σας πω, είναι βλακείες.
Θα τους πούμε τους ανθρώπους:
– Ναι υπάρχει Θεός, αφού Τον ζούνε μπροστά τους πολλές φορές, σκοντάφτουνε πάνω στο Θεό. Υπάρχει κόλασις και Παράδεισος ,υπάρχει κρίσις και ανταπόδοσις ΑΛΛΑ ΕΧΕΤΕ ΚΑΙΡΟ, ΤΩΡΑ ΕΙΣΤΕ ΝΕΟΙ,
ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΕΡΟΥΣ..
ΘΑ ΤΗΡΗΣΕΤΕ ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ,ΟΤΑΝ ΘΑ ΓΕΡΑΣΕΤΕ ..
Κι έτσι θα περνάει ο καιρός, θα πεθαίνουν οι άνθρωποι, γιατί όπως είπαμε ο θάνατος δεν έχει ηλικία και το κέρδος θα είναι δικό μας,
είπε αυτός ο μικρός διαβολάκος.
Μας καταφέρνουν έτσι;
Ας βάλομε ,όμως, αρχή μετανοίας.
Γιατί, αν ,ό μη γένοιτο, δεν προλάβομε να βάλομε αρχή μετανοίας και βλέπομε από μακριά τον Παράδεισο θα λέμε ” Τι κάναμε;” αλλά έλεγε ο άγιος Γέροντας Κύριλλος:
“Εν τω Άδη ουκ έστι μετάνοια”,
στον Άδη δεν υπάρχει μετάνοια. Και αν υπάρχει, λέει, όπως λέει ο Άγιος Νεκτάριος, είναι ανώφελος, δεν μας ωφελεί σε τίποτε.
Εδώ στη Γη πρέπει να μετανοήσομε, να κλάψομε , να ζητήσομε συγνώμη από το Θεό, να καταφύγομε στο πετραχήλι ενός καλού Πνευματικού, να καταθέσομε τις αδυναμίες μας τις ανθρώπινες.
Άνθρωποι είμαστε, χοϊκοί άνθρωποι είμαστε, παιδί μου, έλεγε ο Άγιος Ιάκωβος, τι περιμένεις; όλα θα τα κάνομε, αλλά να ζητήσομε ΣΥΓΓΝΩΜΗ, να προσπέσομε στο Θεό:
– Ήμαρτον Θεέ μου, δεν θέλω να είμαι κόντρα στο θέλημά Σου αλλά από αδυναμία το έκανα, όπως λέει κι ο Άγιος Παΐσιος, από ανθρώπινη αδυναμία. Συγχώρεσέ με.
Κι έτσι ο Θεός θα μας δέχεται μετανοούντας και θα μας βάζει μέσα στην Πατρική Του, την Ουράνια Αγκάλη Του κι όταν θα ‘ρθει η ώρα για τον καθένα μας να μας αξιώσει εκεί, σε μια γωνίτσα, στη Βασιλεία Του.
Αυτήν την προετοιμασία έκαναν όλοι οι Άγιοι και σήμερα χαίρονται και αγάλλονται στη Βασιλεία του Θεού και είναι παρόντες στη ζωή μας.
Σχεδόν καθημερινώς σ’ αυτό το ευλογημένο Μοναστήρι, στο σπίτι του Αγίου Δαυίδ και του Αγίου Ιακώβου και του αγίου Γέροντος Κυρίλλου , στο οποίο μας αξιώνει η Αγάπη του Θεού να βρισκόμαστε όλοι εδώ σήμερα, όλοι οι προσκυνητές και οι αγαπητοί μου συμπατριώτες μου, οι Βεροιείς, με επικεφαλής εδώ τον κύριο βουλευτή, τον κύριο Λάζαρο, τον κύριο Απόστολο με την οικογένειά του, τον αστυνομικό και όλους τους Βεροιείς , αλλά και όλους εσάς και την κυρία Στάθα εδώ που κάναμε το μνημόσυνο του αγαπητού μας Γιώργου,
που τον ” φάγανε” άδικα , πάνω στον αγώνα για τη δικαιοσύνη επί της Γης , γιατί ο Θεός αυτό μας λέει..
Ο Θεός Δίκαιος και δικαιοσύνας ηγάπησε και δικαιοσύνην μάθετε οι ενοικούντες επί της Γης.
Έτσι οι Άγιοί μας, μας λέτε εσείς οι ίδιοι, ότι είναι παρόντες στη ζωή σας.
Γιατί έλεγαν :
ΖΗ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ ..
και ζουν και αυτοί.
Να, εδώ έχω μια επιστολή του Ντούγια του Νικόλα, από τα Γιάννενα, ο οποίος ήτανε διεθνής μπασκετμπολίστας και στην Αμερική και στην Ευρώπη έπαιξε.
Αλλά σ’ έναν αγώνα του εδώ -πολυσέλιδη είναι η επιστολή του αλλά θα πούμε τα βασικά -τραυματίστηκε πολύ σοβαρά στον καρπό του δεξιού του χεριού, ατρόφησε το χέρι, το μόνο που φαινόταν το κόκαλο, ταλαιπωρούνταν για τρία χρόνια. Το μόνο που τον ανακούφιζε ήταν τα παυσίπονα, ένα κουτί την ημέρα έπαιρνε και μετά από ένα μήνα που το συνήθιζε ο οργανισμός του.
Άλλαζε κάθε φορά παυσίπονα, με αποτέλεσμα και η ψυχολογία του να μην ήταν καλή ώσπου ο πόνος ήταν αφόρητος και έφτασαν κάποια στιγμή εδώ στο Μοναστήρι των Αγίων μας.
Αισθάνθηκε, λέει, μια ανάπαυση με το που ήρθε.
“Δεν μπορώ να το αποτυπώσω στο χαρτί τι αισθάνθηκα. Μιλώντας με τους Πατέρες της Μονής και εξηγώντας την ταλαιπωρία, μου μου είπαν :
– Έλα να δοκιμάσεις τα φάρμακα του Θεού τώρα.
Μου δώσαν Αγιονέρι, λαδάκι απ’ τους Αγίους, προσκύνησα την Αγία Κάρα του Οσίου Δαυίδ και αποτέλεσμα ήταν ότι από κείνη την ημέρα σταμάτησα τα χάπια, γιατί ο πόνος πλέον έγινε υποφερτός και στις επόμενες ημέρες, σταδιακά, εξαφανίστηκε.
Το χέρι του, λέει, δυνάμωσε και το μόνο που έμεινε είναι 1% πόνος για να μου θυμίζει, το θαύμα, να μη ξεχνιέμαι.
Σε άλλη επίσκεψή μας παρακαλέσαμε τους Αγίους, να μας χαρίσουν ένα νέο παιδί, ένα καινούργιο παιδί, γιατί επί τέσσερα χρόνια προσπαθούσαμε και δεν μπορούσαμε.
Μας σταύρωσαν και ω! του θαύματος σε λίγες ημέρες η γυναίκα μου λέει, έμεινε έγκυος.
Αλλά και η κόρη μας, τεσσάρων ετών, είχε ένα φοβερό πρόβλημα στο αυτί της για το οποίο χρειαζόταν επέμβαση. Όταν πήγαμε την κόρη μας, μετά το Μοναστήρι που τη σταύρωσαν με την Αγία Κάρα για τελικές εξετάσεις πριν το χειρουργείο, τα πάντα ήταν καθαρά, το πρόβλημα δεν υπήρχε πια. Ο γιατρός δεν πίστευε στα μάτια του.
Τα γράφω αυτά με πολλή συγκίνηση, μας λέει, γιατί ο Άγιος Δαυίδ, ο Άγιος Ιάκωβος, ο Γέροντας Κύριλλος είναι ζωντανοί , όπως και όλοι οι Άγιοί μας και η Χάρις τους μας σκεπάζει όλους, μας λέει.
Το ίδιο μας λέει και ο Παναγιώτης ο Αναστασίου από τον Αλίαρτο Βοιωτίας, ο οποίος είχε φοβερό πρόβλημα στον αυχένα, για να χειρουργηθεί.
Ήρθε στο Μοναστήρι με πίστη, με πολλή αγάπη στον Άγιο Ιάκωβο, τον σταυρώσαμε με την Αγία Κάρα και ω! του θαύματος και μετά την ιατρική βοήθεια, ασφαλώς, αλλά τα πράγματα ήταν πολύ σοβαρά, όλα, πηγαίνουν καλά ,όπως μου είπαν οι Πατέρες
να μην ανησυχώ και ότι όλα θα πάνε καλά.
Βλέπομε τους Αγίους μας να είναι ανάμεσά μας, να έρχονται να μας παρηγορούν, να μας γιατρεύουν, να μας στηρίζουν, να μας ενισχύουν.
Τους χρειαζόμαστε, ιδιαιτέρως αυτές τις εποχές που τόσα ακούμε, να μας χαρίζουν την υγεία και του σώματος αλλά ασφαλώς και της ψυχής και του πνεύματος, να μην ξεχνάμε τον προορισμό μας, να μην απεμπολούμε τις αρχές που παραλάβαμε από τους γονείς μας, απ’ τους παππούδες μας, την αγάπη μας για την πατρίδα, για την οικογένεια, για την πίστη, την Ορθόδοξη, την αληθινή, που γίνονται προσπάθειες ορισμένες φορές να αποδομηθούν όλα αυτά.
Εάν τα χάσομε και δεν τα φυλάξομε σαν κόρη οφθαλμού τότε, όπως έλεγε και ο άγιος Γέροντας Κύριλλος, θα ξυπνήσουμε μια μέρα και δεν θα ξέρομε αν ο τόπος που πατάμε λέγεται Ελλάδα και αν εμείς είμαστε Έλληνες, με όλη την παράδοση της Ρωμιοσύνης, που κουβαλάμε στους ώμους μας.
Ευχόμεθα η Χάρις των Αγίων, Δαυίδ και Ιακώβου, που είναι τόσο θαυματουργοί αλλά και η ευχή του αγίου Γέροντος Κυρίλλου , ο οποίος μιμήθηκε στη ζωή του αυτούς τους Αγίους Γέροντες, να χαρίζει σε όλους σας, στα σπίτια σας, στις οικογένειές σας, στα χωριά μας, στις πόλεις μας, να χαρίζουν ευλογία, υγεία, προστασία, να πρεσβεύουν στο Θεό για την άφεση των αμαρτιών μας και όταν θα έρθει η ώρα μας να είναι κοντά μας να μας βοηθήσουν κατά την άνοδο της ψυχής μας.
Γιατί – και αυτό θα πω και δεν θα σας κουράσω άλλο – όπως κάποτε , ο νυν Μητροπολίτης Κεφαλληνίας Δημήτριος, όταν ήταν Σχολάρχης στη Σχολή Βελλά , στα Γιάννενα , μας έφερε τον πατέρα Κωνσταντίνο, από κει από τα Γιάννενα, ήδη μακαριστός, ο οποίος ευρίσκετο στο νοσοκομείο και την τέταρτη ημέρα πέθανε.
Μας διηγείτο αυτός ο ιερεύς ότι έβλεπε την ψυχή του να ανεβαίνει πάνω από το Νοσοκομείο, να είναι σε μια κλίμακα, για να ανέβει στον Ουρανό.
Αλλά το πρώτο που συνάντησε ήταν οι δαίμονες, οι οποίοι πέφτανε απάνω του για να διεκδικήσουν την ψυχή του.
Όμως Άγγελος Κυρίου, φωτεινός, του είπε:
– Ανέβα, εγώ θα σε βοηθήσω.
Μας περιέγραφε, είδε την παπαδιά του, η οποία είχε κοιμηθεί, οποία ήταν ενάρετη γυναίκα, του ‘λεγε:
– Ανέβα Παπά- Κώστα, εγώ θα σε βοηθήσω.
Πιο πάνω είδε τη μητέρα του, η οποία ήταν αγία γυναίκα:
– Ανέβα Παπά- Κώστα.
Αυτός, όμως , κουραζότανε, με δυσκολία ανέβαινε.
Είδε και την κόλαση είδε και τον Παράδεισο, μας έλεγε.
Ώσπου ο Άγγελος του είπε”
– Παπά- Κώστα, να επιστρέψεις στη Γη να ετοιμαστείς και όταν θα ετοιμαστείς τότε θα σε πάρω.
Και ήρθε εδώ και μας τα διηγήθηκε ενώπιον όλων των Πατέρων, του μακαριστού Γέροντος Κυρίλλου και προσκυνητών της Μονής.
Αυτή είναι η Αλήθεια, ας τη δεχόμαστε κι εμείς και ας αγωνιζόμαστε για αυτή και όταν θα ‘ρθει η ώρα μας να αξιωθούμε και εμείς σε μια θέση εκεί στην Αγκαλιά, στην Αγάπη, στην Αιώνια Χαρά και Ευφροσύνη του Παντοδυνάμου Θεού, Πατέρα μας. Αμήν!》
Κήρυγμα Γέροντος Γαβριήλ, Ηγουμένου Ι.Μ.Οσίου Δαυίδ, στην Ι.Μ.Οσίου Δαυίδ, την 10/10/2021.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.