ΜΙα τεράστια αδικία φέρνει στο φως σήμερα το ΕΚΚΛΗΣΙΑOnline η οποία αφορά υπερήλικες και ανασφάλιστους μοναχούς.  Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος με επιστολη΄της προς τον υπουργό Εργασίας Δημ, Στρατούλη ζητάει διευκρινίσεις για την εξαίρεση ανασφάλιστων υπερηλίκων μοναχών από την κοινωνική παροχή.

Αναλυτικά: 

Προς
τον Αξιότιμο κ. Δημήτριο Στρατούλη
Αναπληρωτή Υπουργό Εργασίας,
Κοινωνικής Ασφαλίσεως και Κοινωνικής Αλληλεγγύης
Ενταύθα

Αξιότιμε κ. Υπουργέ,

Με την ευκαιρία της πρώτης επισήμου επικοινωνίας, σας ευχόμεθα καλή επιτυχία και ευόδωση της θητείας σας στο κρίσιμο και πολυεύθυνο χαρτοφυλάκιο, το οποίο σας ανέθεσε ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως, επ’ ωφελεία του ελληνικού λαού.

Κατόπιν Αποφάσεως της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, ληφθείσης κατά την Συνεδρία της 19ης Ιουνίου ε.ε., απευθυνόμεθα προς σας επ’ ευκαιρία της καταθέσεως ήδη στην Βουλή του σχεδίου νόμου με τίτλο: «Μέτρα για την ανακούφιση των ΑμεΑ, την απλοποίηση της λειτουργίας των Κέντρων Πιστοποίησης Αναπηρίας (Κ.Ε.Π.Α.), την καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής και συναφή ασφαλιστικά ζητήματα» του Υπουργείου σας.

Στο άρθρο 30 του σχεδίου νόμου ανακαθορίζονται οι προϋποθέσεις χορηγήσεως συντάξεως σε ανασφάλιστους υπερήλικες (άνω των 67 ετών), οι οποίες είχαν καθορισθεί με το άρθρο πρώτο παρ. ΙΑ.6 περίπτωση 5 του νόμου 4093/2012. Η προτεινόμενη διάταξη του άρθρου 30 αναφέρει ότι καθορίζει νέες προϋποθέσεις χορηγήσεως της παροχής, χωρίς να αναφέρει ρητώς ότι καταργεί ολόκληρο το προγενέστερο άρθρο πρώτο παρ. ΙΑ.6 περίπτωση 5 του νόμου 4093/2012.

Αντιθέτως, η αιτιολογική έκθεση του σχεδίου νόμου υπό το άρθρο 30 (σελίς 22 αιτιολ. εκθέσεως) διευκρινίζει, χωρίς αυτό να επαναλαμβάνεται και στο κείμενο του άρθρου 30, ότι : «Τέλος εξακολουθεί να ισχύει η διάταξη του Ν. 4093/2012 σύμφωνα με την οποία δεν δικαιούνται της σχετικής παροχής οι μοναχοί/ες που διαμένουν σε ιερές μονές και συντηρούνται από αυτές και όσοι εκτίουν ποινή φυλάκισης, ανεξαρτήτως λοιπών προϋποθέσεων». Συνε-πως, ο νομοθέτης έχει την πρόθεση να διατηρήσει την εξαίρεση από την σύνταξη ανασφάλιστων ηλικιωμένων, η οποία υπήρχε στο άρθρο πρώτο παρ. ΙΑ.6 περίπτωση 5 εδάφ. β του νόμου 4093/2012 («Εξαιρούνται της παροχής οι μοναχοί/ες οι οποίοι διαμένουν σε Ιερές Μονές και συντηρούνται από αυτές … »).  

Γιά την τελευταία αυτή διάταξη η Ιερά Σύνοδος είχε και κατά το παρελθόν διατυπώσει τη διαφωνία της, καθώς εισάγει αδικαιολόγητη διάκριση κατά την χορήγηση κοινωνικής παροχής με κριτήριο την θρησκευτική πίστη και τρόπο πνευματικής ζωής του δικαιούχου ανασφάλιστου υπερήλικα. Όπως επίσης προκύπτει και από τη διατύπωση της επίμαχης διατάξεως του νόμου 4093/2012, της οποίας προτείνεται η διατήρηση («μοναχοί/χες που διαμένουν σε ιερές μονές και συντηρούνται από αυτές»), ο νομοθέτης μάλλον έχει άγνοια ή εσφαλμένη εικόνα για το περιεχόμενο της κοινοβιακής ζωής στις ορθόδοξες Ιερές Μονές και για τις ίδιες τις Ιερές Μονές. Προφανώς, ο συντάκτης της διατάξεως είχε την πεπλανημένη εντύπωση ότι κοινοβιακή ζωή σημαίνει ότι όσοι εγκαταβιούν σε Ιερά Μονή έχουν μόνο δικαιώματα διατροφής, περίθαλψης, φροντίδας κ.λπ. από κάποιο υποτιθέμενο ταμείο με ανεξάντλητα έσοδα, που έχει η Ιερά Μονή. Το αντίθετο ισχύει και συμβαίνει: οι μοναχοί δεν συντηρούνται από τις Μονές, συντηρούν τις Μονές και τις Αδελφότητες, διότι κατά τους Ιερούς Κανόνες της Ορθόδοξης Εκκλησίας προϋποτίθεται ότι όσοι εγκαταβιούν σε Ιερά Μονή υπόσχονται να είναι ακτήμονες και έχουν υποχρέωση να παραχωρούν τα εισοδήματά τους και την προσωπική τους εργασία, ώστε να συνεισφέρουν στις κοινές ανάγκες της Αδελφότητος της Μονής. Ο κοινοβιακός τρόπος ζωής στα ορθόδοξα μοναστήρια είναι άσκηση αμοιβαίας περιχωρήσεως μεταξύ των μελών της Αδελφότητος και κοινής συμβολής στις υλικές ανάγκες, όχι απόλαυση επιδομάτων και παροχών που χορηγεί η Μονή, όπως μάλλον υπέθεσε ο νομοθέτης του νόμου 4093/2012 και φαίνεται να πιστεύει και η αιτιολογική έκθεση του εν θέματι νομοσχεδίου.

Θεωρούμε ότι υπό το ισχύον Σύνταγμα (4 παρ. 1, 13, 21 παρ. 3), όπως δεν ενδιαφέρει τον νομοθέτη, κατά τον καθορισμό των προϋποθέσεων απονομής του συγκεκριμένου κοινωνικού δικαιώματος, εάν ο ανασφάλιστος υπερήλικας φιλοξενείται κάπου ή εάν τρίτος έχει αναλάβει τα έξοδα διαβιώσεώς του ή όχι (εκτός εάν λαμβάνει άλλη σύνταξη), ομοίως δεν πρέπει  να τον ενδιαφέρει εάν ο ανασφάλιστος υπερήλικας διαβιοί σε Ιερά Μονή λόγω της συνειδη-σιακής επιλογής του να ακολουθήσει τον κοινοβιακό τρόπο ζωής βάσει των θρησκευτικών του πεποιθήσεων. Καί τούτο, κυρίως αφού, όπως εξηγήθηκε ανωτέρω, η κοινοβιακή ζωή δεν σημαίνει απόλαυση δικαιωμάτων, αλλά συμμετοχή σε κοινές υποχρεώσεις. Το Κράτος, πολλώ δε μάλλον μία θρησκευτικά ουδέτερη Κυβέρνηση, δεν μπορεί να επικαλείται ως νομοθετικό επιχείρημα το γεγονός των θρησκευτικών πεποιθήσεων και του τρόπου ζωής που επέλεξε κάποιος δικαιούχος και μάλιστα σε βάρος του, δηλαδή προκειμένου να τον εξαιρέσει από την συμμετοχή σε κοινωνικά δικαιώματα, παρ’ ότι πληροί τις γενικώς ισχύουσες προϋποθέσεις που ο νόμος τάσσει. Καί είναι μάλλον άδικο και άνισο η επίμαχη κοινωνική παροχή να χορηγείται σε άλλες κατηγορίες ανασφάλιστων υπερηλίκων, ημεδαπών ή αλλοδαπών που διαμένουν νόμιμα στην Ελλάδα, και όχι σε ορισμένους Έλληνες πολίτες, επίσης ανασφάλιστους ηλικιωμένους, με το επιχείρημα ότι επέλεξαν να διαμένουν σε μία Ιερά Μονή λόγω της θρησκευτικής τους επιλογής να ακολουθήσουν την άσκηση του μοναχικού βίου.

Μετά ταύτα, παρακαλούμε να διευκρινισθεί στο κατατεθέν νομοσχέδιο ότι καταργείται και το άρθρο πρώτο παρ. ΙΑ.6 περίπτωση 5 εδάφιο β΄ του νόμου 4093/2012 κατά το μέρος που εξαιρεί από την κρίσιμη κοινωνική παροχή τους υπερήλικες και ανασφάλιστους μοναχούς.

Με την πεποίθηση ότι τυγχάνει της κατανοήσεώς σας η σημασία των ως άνω εκτεθέντων και με την ελπίδα ότι στον σχεδιασμό και στις αποφάσεις σας θα συνεξετάσετε τις σχετικές θέσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος, σας απευθύνουμε την ευχή ο Θεός να σας ευλογεί και να σας ενισχύει στα ευθυνοφόρα καθήκοντά σας.

 

Ο Αρχιγραμματεύς

 

† Ο Μεθώνης Κλήμης
 

Χατζηγιάννης Μ

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.