Δεν ξέρω.. όσοι ήμασταν εκείνη την ώρα του Ευαγγελικού Αναγνώσματος, αν το θυμόμαστε, σύντομος ήταν ο Λόγος του Θεού αλλά πολύ περιεκτικός και πολύ καθοριστικός για τη Σωτηρία όλων μας.

Τα κράτη του κόσμου, οι Νομοθέτες των κρατών, νομοθετούν συνεχώς Νόμους και Νόμους…
Κι όμως παρανομία υπάρχει..
Ένας Νόμος, αυτός που ακούστηκε σήμερα από το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα, είναι ο Χρυσούς Νόμος, τον οποίον, αν τηρήσομε όλοι μας , δεν χρειάζεται τίποτε άλλο από το Λόγο του Ευαγγελίου, αλλά και από τους Νόμους των κρατών.
Έντεκα λέξεις κάνουν αυτόν τον Νόμο: ΟΠΩΣ ΘΕΛΕΤΕ ΙΝΑ ΠΟΙΩΣΙΝ ΥΜΙΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΥΜΕΙΣ ΠΟΙΕΙΤΕ ΑΥΤΟΙΣ ΟΜΟΙΩΣ
Όπως θέλετε να σας φέρονται, να σας κάνουν, οι άνθρωποι το ίδιο να κάνετε κι εσείς σ’ αυτούς.
Θέλετε
να σας αγαπούν;
να νοιάζονται για σας;
να σας τιμούν;
να σας σέβονται;
να σας προστατεύουν;
να ενδιαφέρονται για σας;
να σας αναπαύουν;
Θέλετε;
Το ίδιο να κάνετε, να κάνομε κι εμείς στους άλλους.
Θέλομε
να μας κλέβουν;
να μας λένε ψέματα;
να μας γελάνε; να μας κοροϊδεύουν;
να μας δυσφημούν;
να μας κατηγορούν πίσω από την πλάτη μας; να μας συκοφαντούν;
Δε θέλομε.
Άρα το ίδιο δεν πρέπει να κάνομε κι εμείς στους άλλους.
Θέλομε να μπει ένας ξένος άντρας στην οικογένειά μας; μια ξένη γυναίκα στην οικογένειά μας και να τη διαλύσομε;
Κι όμως, σχεδόν καθημερινώς, αυτό ακούγεται. Αφού δεν θέλομε να μας το κάνουν εμάς στις δικές μας οικογένειες γιατί το κάνομε εμείς; Γιατί γινόμαστε αφορμή;
Ναι, ο έξω από δω πολεμάει στο θέμα αυτό πάρα πολύ.
Αλλά έχομε ένα Θεό Ζωντανό και Αληθινό που μας μιλάει, μας προτρέπει, στην εγκράτεια, στην καθαρότητα, στην τιμιότητα.
Πέσαμε;
Ας σηκωθούμε, γρήγορα, σαν ελατήριο, όπως λέμε, να ζητήσομε συγχώρηση από το Θεό και μετάνοια.
Και μετάνοια τι σημαίνει;
Σημαίνει αλλαγή τρόπου σκέψεως και τρόπου ζωής, μεταμόρφωσις του ανθρώπου.
Γιατί αλλιώς διαλύονται οι οικογένειες και τα παιδιά της οικογένειας γίνονται το μπαλάκι από τον έναν στον άλλον.
Και τότε αρχίζουν τα παρατράγουδα, τα ψυχολογικά των παιδιών, τα ναρκωτικά, με συγχωρείτε και όλες οι άλλες ταλαιπωρίες κι ενώ οι γονείς είναι ζωντανοί τα παιδιά είναι ορφανά.
Όταν πεθάνουν οι γονείς το παίρνουν απόφαση τα παιδιά, πέθαναν οι γονείς. Όταν όμως είναι ορφανά με ζωντανούς γονείς που διέλυσαν τις οικογένειές τους τότε είναι δύσκολο.
Γι’ αυτό ας προσέξομε, ας έρθομε όλοι σε μετάνοια, να προσπαθήσομε, να ζήσομε όπως το θέλει ο Θεός, να ζήσομε με Δικαιοσύνη και Αγάπη.
Γιατί διαφορετικά… αλλού θα μας εντάξει η δική μας επιλογή.
Αν βάλομε τώρα το δάχτυλό μας σε μια λαμπάδα εδώ που καίει πόση ώρα θα μπορέσομε να βαστάξομε το χέρι μας;
Ούτε δευτερόλεπτα.
Για σκεφθείτε, αν η ψυχή μας απολεσθεί και καίεται στο πυρ το εξώτερο, το αιώνιο, στον τόπο της καταδίκης, της μοναξιάς, της κολάσεως, πόσο θα αντέξομε;
Γι’ αυτό ας ακούσομε τη Φωνή του Θεού. Ας έχομε Δικαιοσύνη και Αγάπη. Και αγάπη όχι μόνο στη σύζυγο, στα παιδιά, στα αδέρφια, στους συγγενείς, προχωράει ο Θεός στο σημερινό Ευαγγέλιο και μας λέει :
ΑΓΑΠΑΤΕ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΥΜΩΝ
Ο Άγιος Δαυίδ εδώ που είμαστε έζησε στα δίσεκτα χρόνια της Τουρκοκρατίας, το 16ο αιώνα. Έκτισε αυτό το Μοναστήρι με πόνους και κόπους και ιδρώτες φτάνοντας μέχρι τη Ρωσία, όπου θαυματούργησε κι όπου του πρόσφεραν δώρα και χρήματα, όπως και οι Έλληνες, για να χτίσει αυτό εδώ το Μοναστήρι.
Ερχόντουσαν Τούρκοι εκείνη την εποχή, Τούρκοι, εχθροί της Πίστεως και της Πατρίδος, αφού ήμασταν σκλαβωμένοι σ’ αυτούς, να του ζητήσουν ελεημοσύνη, δεν καλοπερνούσαν όλοι οι Τούρκοι. Κι εκείνος δεν υπολόγιζε ότι ήταν οι εχθροί, αλλά, εκτός που έδινε στους ίδιους ,έδινε εντολή, στους Πατέρες και φόρτωναν, με συγχωρείτε, τα ζωντανά για να πάνε βοήθεια και στις φαμελιές τους.
Αγαπάτε, λοιπόν, τους εχθρούς υμών.
Γι’ αυτό τον αγίασε ο Θεός λοιπόν , και γι’ αυτό το λόγο.
Ο Άγιος Ιάκωβος, «Πέντε δίνω», έλεγε, «πενήντα μου δίνει ο Θεός».
Πάντοτε το χέρι του ήταν ανοιχτό στους πάντες, σε δικαίους και αδίκους και σ’ αυτούς που του φέρθηκαν εχθρικά -μέχρι και απόπειρα να τον σκοτώσουν έκαναν στην αρχή, άνθρωποι που κινούνταν από το φθόνο του διαβόλου- εκείνος τους φέρθηκε με καλοσύνη, με αγάπη και τους φιλοτίμησε και έγιναν στο τέλος οι καλύτεροί του φίλοι.
Το ίδιο έκανε και ο άγιος Γέροντας Κύριλλος..
Αυτό μας λέει ο Θεός να κάνομε όλοι μας. «Τότε», μας λέει, «θα είστε παιδιά του Υψίστου».
Πότε;
Όταν είμαστε επιπλέον και οικτίρμονες, όπως είναι ο ίδιος ο Θεός Οικτίρμων και όταν έχουμε τη συγχωρητικότητα.
– Έχεις αγάπη αδελφέ; ρώταγε καμιά φορά ο άγιος Γέροντας Κύριλλος στην εξομολόγηση.
– Ε, πώς να τον αγαπήσω; αφού με έβρισε, αφού μου είπε αυτό και αυτό και αυτό..
– Γιατί εσύ δεν είπες ποτέ τίποτε σε κανέναν και για κανέναν; Και τι μας λέγει το Πάτερ ημών; πάντοτε ρώταγε.
Ε, του λέγανε ” Και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών”. Τι σημαίνει; ρώταγε.
Και πολλοί λέγαν άλλα πράγματα: «Να ‘χεις καλά την οικογένειά μου, να ‘χεις καλά τα παιδιά μου, να ‘χεις…»
– Μα δεν λέει αυτό, έλεγε, ο Θεός. Λέει:
” Άφες ημίν τα οφειλήματα ημών , ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών”. Συγχώρεσέ μας Κύριε τα αμαρτήματά μας, τα λάθη μας, τα σφάλματά μας, με την προϋπόθεση ότι και εμείς συγχωρούμε τα λάθη των άλλων. Αυτά μας διδάσκει ο Θεός.
Αυτά αν τηρήσομε ο δρόμος για τη Σωτηρία, παρόλο που είναι ανηφορικός, με τη βοήθεια του Θεού, της Παναγίας μας, των Αγίων μας, θα μας οδηγήσει στη Βασιλεία του Θεού.
Αυτόν τον δρόμο ακολούθησαν οι Άγιοί μας, γι’ αυτό και καθημερινώς ακούμε από σας που έρχεστε εδώ στην Αγία Μονή, την παρρησία την οποίαν έχουν δίπλα στο Θεό.
Εχθές το απόγευμα ήρθε ο Θανάσης ο Δήμου, απ’ τους Καθενούς, για τον οποίον έχομε μιλήσει. Και έλεγε ενώπιον των ανθρώπων :
– Εγώ πήγα στην άλλη ζωή και γύρισα. Εγώ είμαι αυτός που ήμουν στην εντατική από αυτήν την, από αυτόν τον κόβιντ, απ’ αυτή την ασθένεια. Κι όμως ήρθαν οι Άγιοι, ο Άγιος Δαυίδ και ο Άγιος Ιάκωβος, ο οποίος τον κρατούσε από τους ώμους και μου είπαν, μας είπε ο κύριος Δήμου, Εμείς θα σε βοηθήσομε.
Και από εκείνης της ώρας ο άνθρωπος θεραπεύθηκε. Του δείξαν και ένα ανηφορικό μονοπάτι, αυτό της ζωής μας.
ΣΤΕΝΗ ΚΑΙ ΤΕΘΛΙΜΜΕΝΗ Η ΟΔΟΣ, μας λέγει ο Θεός.
Του είπαν όμως ότι :
– Αν θέλεις να το ανέβεις ..
γιατί ο Θεός είδατε τι μας λέει;
ΟΣΤΙΣ ΘΕΛΕΙ,
όποιος θέλει, δεν πιέζει κανέναν, δεν μας ζορίζει κανέναν, απ’ την Αγάπη Του μας προτρέπει να ακολουθήσουμε αυτό το Δρόμο, για να έχει η ψυχή μας αιώνια αγαλλίαση και σωτηρία. Του είπαν:
– Αν θέλεις να τον ανέβεις αυτό το δρόμο πάλι εμείς δίπλα σου θα είμαστε.
Δίπλα μας είναι…
Όπως ήταν δίπλα και σε μια κοπέλα που ήρθε με τις αδερφές της, τις προάλλες, από την Αθήνα και ζήτησαν να προσκυνήσουν το κελλάκι του Αγίου Ιακώβου. Κι εκεί μόλις μπήκε μέσα σωριάστηκε μπροστά στην είσοδο.
Το δαιμόνιο την έκανε να σφαδάζει, χτύπαγε πόδια χέρια λες κι ήταν 10 δράκοντες ακουγότανε. Τα χέρια γύρισαν, τα πόδια γύρισαν, κοκκάλωσαν, το κεφάλι γύρισε στο πλάι, φώναζε, ούρλιαζε.
Πολεμάγανε να της βάλουν ένα χαπάκι στο στόμα, το είχε σφίξει τόσο δυνατά που δεν μπορούσαν.
Ναι, καλά είναι τα χαπάκια, βεβαίως, βοηθούν, ο Θεός έκτισε Ιατρόν, αλλά αυτές οι περιπτώσεις, αδελφοί μου, δεν γιατρεύονται ούτε με χάπια, ούτε με ενέσεις, ούτε με εγχειρήσεις. Θέλουνε Πνευματική θεραπεία.
Διαβάσαμε επί μισή ώρα, περίπου, τις ευχές των Αγίων Πατέρων, τις σχετικές. Ηρέμησε και προχθές, όπως μου είπαν οι Πατέρες, ήρθαν οι αδερφές της να ευχαριστήσουν τον Άγιο Δαυίδ, τον Άγιο Ιάκωβο, τον Άγιο Γέροντα Κύριλλο, τους οποίους επικαλεστήκαμε, γιατί η αδερφή τους, όπως είπαν, ελευθερώθηκε από την τυραννία των δαιμόνων.
Ας ακούσομε τη Φωνή του Θεού, ας προσπαθήσομε.
Οι ηδονές του βίου, με συγχωρείτε, είναι ελκυστικές πολλές φορές.
Αλλά, όπως έλεγε ο Άγιος Ιάκωβος, όταν διάβαζε ευχές κάποτε σε ένα δαιμονισμένο, το δαιμόνιο ομολογούσε και έλεγε :
– Α ρε σεις, εγώ την αμαρτία σας την παρουσιάζω γλυκιά, αλλά να ξέρατε εκείνη την ώρα μέσα σε τι βούρκο βρίσκεστε δεν θα την ξανακάνατε.
Το νιώθομε όλοι μας όταν παραβαίνομε το Λόγο του Θεού τυραννιόμαστε και κοιτάμε πώς να βγάλομε από πάνω μας αυτή την τυραννία, αυτή την αμαρτωλότητα.
Να ξαναγίνομε καθαροί, όπως ήμασταν πριν την παράβαση.
Αυτά όλα τα εφύλαξαν και οι σήμερα εορταζόμενοι Άγιοι.
Ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης,ο Ιερομάρτυς.
Ειδωλολάτρης ήταν πρώτα.
Άκουσε το κήρυγμα του Αγίου Αποστόλου των Εθνών, Παύλου, το ’52 μ.Χ. στην Αθήνα.
Ο σπόρος έπεσε στην καρδιά του, στην ψυχή του και καλλιεργήθηκε και εφύτρωσε.
Ακολούθησε τον Αληθινό Θεό, το Χριστό, έγινε και Επίσκοπος Αθηνών, συνέγραψε πολλά θεολογικά βιβλία.
Όταν Εσταυρώνετο, λέει, ο Χριστός,
– εκείνος δεν γνώριζε για το Χριστό-,
και όταν ο ήλιος εσκοτίσθη και η γη εσείσθη και τα θεμέλια της γης ταράχτηκαν, τότε εκείνος είπε :
Η Η ΦΥΣΙΣ ΑΛΛΟΙΩΘΗΚΕ Η Ο ΘΕΟΣ ΠΑΣΧΕΙ .
Τόσο πολύ του έκανε εντύπωση αυτή η αλλοίωση της Κτίσεως.
Επειδή ήταν καλής προαιρέσεως , ο Θεός του απεκαλύφθη και μέχρι και τη ζωή του έδωσε για Εκείνον.
Και επειδή ήτο και Αεροπαγίτης, ήταν μέλος της Βουλής, είναι σήμερα και Προστάτης του Δικαστικού Σώματος.
Ας τους φωτίζει τους Δικαστάς να απονέμουν τη Δικαιοσύνη καθώς ο Θεός Δικαιοσύνας ηγάπησε και Δικαιοσύνη είναι Αυτός ο ίδιος ο Θεός.
Και ο Άγιος Ιωάννης ο Χοζεβίτης και αυτός στην πλάνη ήτανε.
Για δέστε, ειδωλολάτρης ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, ο Όσιος Ιωάννης ο Χοζεβίτης, μετέπειτα Επίσκοπος Καισαρείας, στην πλάνη των μονοφυσιτών ήταν.
Αλλά δεν υπήρχε μέσα τους εγωιστικό φρόνημα, είχαν καλή διάθεση, να αναζητήσουν, να δουν, να γνωρίσουν, να ζήσουν το Θεό μέσα τους.
Κι όταν κάποτε, πήγε στα Ιεροσόλυμα να κοινωνήσει, χωρίς να έχει δεχθεί τους Όρους της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου, που είχαν καταδικάσει την αίρεση των Μονοφυσιτών οι Πατέρες, ο Θεός του αποκαλύπτεται και του λέγει με Ουράνια Φωνή
” Όσοι δεν δέχονται την Αλήθεια της Ορθοδόξου Πίστεως αυτοί δεν είναι άξιοι να κοινωνούν τον Θεό”.
Κι έτσι, με το ταπεινό του φρόνημα, εδέχθηκε τη Φωνή του Θεού και μετενόησε και έλαβε το Θεό μέσα του .
Και Επίσκοπος εγένετο.
Η Αγία Δάμαρις, μαθήτρια του Αποστόλου Παύλου, αλλά και του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, από ευγενική οικογένεια, από πλουσία οικογένεια, ήταν μία Ιεραπόστολος. Πόθος της ήταν όπως η ίδια εγνώρισε το Θεό να βοηθήσει και τους αδελφούς της, που είναι Εικόνες Θεού οι συνάνθρωποί μας, να γνωρίσουν κι εκείνοι το Θεό, όπως παρακαλούσε ο νεότερος Άγιος, ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης.
– Θεέ μου, έλεγε, στείλε το Πανάγιό Σου Πνεύμα στις καρδιές και στο νου των ανθρώπων να τους φωτίσει, να Σε γνωρίσουν, να Σε ζήσουν.
Πώς Τον ζούμε τον Θεό;
Μέσα από τα Μυστήρια της Εκκλησίας μας, αγαπητοί μου αδελφοί.
Το ‘χομε πει και άλλοτε:
Η Αγία Μαρία η Αιγυπτία είναι το υπόδειγμα της μετανοίας, έφτασε σε ύψη Αρετής και Αγιότητος με τη μετάνοιά της.
Προσευχόταν και αιωρείτο, δεν πατούσε στη γη. Σαράντα επτά χρόνια στην έρημο, μετά από ζωή αμαρτωλή , έφτασε σε ύψη Αρετής και Αγιότητος.
Δεν την πήρε όμως ο Θεός στην άλλη ζωή παρά πότε μόνον;
Όταν πήγε ο Αββάς Ζωσιμάς, την εξομολόγησε, την κοινώνησε, πήρε το Θεό μέσα της και τότε έφυγε για την άλλη ζωή.
Μπορεί να κάνομε θαύματα με την προσευχή μας, ο Θεός το δίνει κι αυτό το χάρισμα.
Μπορεί να ανασταίνομε νεκρούς αν το δώσει ο Θεός.
Αν δεν μετέχομε στη ζωή της Αγίας μας Εκκλησίας, στο Σώμα του Θεού του Ίδιου, αυτό είναι η Αγία μας Εκκλησία, το Σώμα του Χριστού, παρατεινόμενο εις τους αιώνες.
Αν δεν μετέχομε στα Άγια Μυστήρια της Εκκλησίας μας, αν δεν μετέχομε, όπως εσείς καλή ώρα και όλοι οι χριστιανοί, στη Θεία Λειτουργία και στα υπόλοιπα Μυστήρια της Εκκλησίας μας, νομίζω ότι δε θα σωθούμε.
Αυτά του Θεού πράγματα, βέβαια, είναι, αλλά εμείς λέμε αυτά που διδασκόμεθα και από αυτά που η Χάρις του Θεού αφήνει να ζήσομε ή να εννοήσομε.
Η Χάρις των Αγίων να σας σκεπάζει όλους, να σας αποζημιώσει με πλούσια ευλογία που κάνατε τον κόπο και φτάσατε μέχρις εδώ για να δείτε και το θαύμα των Αγίων που τα πάντα εκάησαν και κράτησαν τη Μονή τους σαν μια όαση μέσα σε μια καμένη έρημο.
Βέβαια, επέτρεψε ο Θεός και υπέστη η Αγία Μονή ζημιά κάτω στις Ροβιές, στον ελαιώνα της, που ήταν δίπλα στο δρόμο, χωρίς να είναι καθόλου δύσβατος ο τόπος.
Δεν ξέρω για ποιο λόγο τα άφησαν και κάηκαν, ο Θεός γνωρίζει την αλήθεια, αλλά εμείς για όλα, αφού ο Θεός επιτρέπει, για όλα λέμε:
ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ ΠΑΝΤΩΝ ΕΝΕΚΕΝ ,
αυτό που έλεγε ο Ιερός Χρυσόστομος.
Όταν το λέμε αυτό και το πιστεύομε μέσα μας τότε ο Θεός θα στείλει πλούσιο το Έλεός Του και η Πρόνοιά Το.
Η Πρόνοια της Θεότητος, όπως έλεγε ο Άγιος Διονύσιος ο Αεροπαγίτης, τα βλέπει όλα , η Θεότητα, τα θεάται όλα και προνοεί για όλα.
Ας εμπιστευτούμε σ’ Αυτόν και δεν θα χάσομε.
Και σ’ αυτή τη ζωή θα πορευόμαστε με ασφάλεια, με γαλήνη, με ηρεμία και με τη Χάρη Του και τη Δωρεά Του , συμμετέχοντες στα Μυστήρια της Εκκλησίας μας θα μας αξιώσει η Αγάπη Του σε μια γωνίτσα, όπως έλεγε ο Άγιος Ιάκωβος, εκεί στο Φως της Ζωής, στη Βασιλεία Του, την οποίαν ευχόμεθα να κληρονομήσετε όλοι σας και όλοι μας. Αμήν!》
Κήρυγμα Γέροντος Γαβριήλ, Ηγουμένου Ι.Μ.Οσίου Δαυίδ, στην Ι.Μ.Οσίου Δαυίδ, την 3/10/2021, Κυριακή Β’ Λουκά,
Εορτή Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 5 (1 ψήφος)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.