Ένας ΕλληνοΑυστραλός μου διηγήθηκε περιεκτικά την μικρή του ιστορία. Μοναχογιός, μοναχοπαίδι με παραξενιές, ανομολόγητα σαρκικά πάθη, πλεονεξία, κακία, πονηρία, κόμπλεξ, αλκοολίκι και δεν συμμαζεύεται. Συγγενείς, φίλοι, πνευματικός τον συμβουλεύανε με αγάπη:

‘’Βρε Κωστάκη, μαζέψου, νοικοκυρέψου, παντρέψου’’. Τίποτε αυτός. Αναισθησία και κραιπάλη χωρίς όρια. Αχαΐρευτος, ξόδευε τα κέρδη της δουλειάς του –έμπορος- σε φοβερές ασωτίες. Θα κολαζότανε οπωσδήποτε αλλά είχε αγίους συγγενείς και γονείς που και πεθαμένοι και ζωντανοί προσευχόντουσαν γι’ αυτόν. Ο Χριστός, που όλους μας αγαπά και μας κυνηγάει να μας σώσει τον οικονόμησε τον Κωστάκη μας.

Στα σαράντα πέντε του, του έστειλε ένα βαρύ εγκεφαλικό και τον φρέναρε να μην κατρακυλήσει άλλο στο γκρεμό της απωλείας. Τον καθήλωσε άφραγκο και ανάπηρο σε αναπηρικό κρεββάτι. Οι ζώντες συγγενείς του ανήμποροι και γέροι, μόνοι στην Ελλάδα. Του έστειλε όμως ο Χριστός μας σύγχρονους αγίους και τον διακονούν μέχρι σήμερα στην Μελβούρνη. Και ο Κώστας μας ευγνωμονεί τον Χριστό που δεν κολάζεται αλλά αγιάζεται. Αμήν για όλους μας.

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.