Του Ανδρέα Μ. Καραγιάννη, συγγραφέα

Ένα από τα πλέον σημαντικά ζητήματα που ταλανίζουν την πολιτική ζωή αλλά κυρίως την καθημερινότητα αρκετών χωρών της Ευρώπης πρωτοστατούντος της Ελλάδας, είναι το ζήτημα του μεταναστευτικού.

Είτε λόγω πολεμικών συρράξεων είτε με γνώμονα την αναζήτηση μιας οικονομικής ΄’όασης΄’, χιλιάδες άνθρωποι καθημερινά ετοιμάζουν το δικό τους ‘ταξίδι στα Κύθηρα’ με σκοπό άλλοτε την επιβίωση άλλοτε την αναζήτηση νέων ευκαιριών διαβίωσης.

Πρωταρχικός παράγοντας ήτο από τη μία η επεκτατική πολιτική υπερδυνάμεων, όπου με κίνητρο την εκμετάλλευση του υπεδάφους κρατών της μέσης ανατολής, φύτευαν εμφυλίους με στόχο τη δημιουργία επείγουσας ανάγκης και επενέβαιναν για τη ‘σωτηρία’ των ‘αλληλέγγυων’ κρατών.

Έτερος παράγοντας είναι η τυχαία ή στοχοποιημένη φτωχοποίηση συγκεκριμένων κρατών, τα οποία μεταμορφώνονται αίφνης σε ‘γραφεία ευρέσεως εργασίας’ για τις σύγχρονες δυτικές χώρες.

Στήνεται δηλαδή ένα παραμάγαζο παγκοσμίων διαστάσεων όπου υποχρεώνει ανθρώπους άλλων θρησκειών αξιών, παραδόσεων εκούσια ή ακούσια να εγκαταλείψουν τις εστίες τους  και να παρυσφήσουν σε εξευγενισμένες χώρες.

Στην Ελλάδα όμως όπως και σε έτερες μικρές χώρες το σχέδιο είναι διαφορετικό.

Το να πάρεις χιλιάδες ανθρώπους, πεινασμένους, αλλόθρησκους, με εντελώς διαφορετικά έθιμα αξίες παραδόσεις τρόπο ζωής και να τους βάλεις να συμβιώσουν με πολίτες ενός συντηριτικού κράτους με πίστη στην οικογένεια τη θρησκεία, τη συνοχή, με μεγάλα οικονομικά προβλήματα δείχνει ότι στοχεύει κανείς σε δύο επακόλουθα:

Στην αναταραχή που θα επικρατήσει, γεγονός που δίνει μοχλό πολιτικής και κοινωνικής αποσταθεροποίησης , μιας και οι εν λόγω άνθρωποι λειτουργούν ως ‘μάζα αδρανής και στείρα’, δεν διδάσκονται την κουλτούρα μας, άρα επιχειρείται μια αλλοίωση του πνεύματος του Έλληνα, με σκοπό να ελεγχθεί ευκολότερα.

Ο έτερος στόχος είναι να απολέσουμε σταδιακά την εθνική μας ταυτότητα, να μετεξελιχθούμε σε πολυπολιτισμικό λαό, να επιτευχθεί ένωση ’απρόσωπων’ λαών γύρω από ένα παγκόσμιο μητροπολιτικό πλαίσιο διακυβέρνησης  χωρίς τα ιδανικά μας, τη σκέψη μας, το παρελθόν μας.

Η λύση είναι η δική μας απάντηση. Η ήρεμη ΣΤΩΙΚΗ απάντηση του Έλληνα, ο οποίος δεν θα βουλιάξει βάρκες, δεν θα γίνει ξενοφοβικός. Θα αυτοοργανωθεί.

Θα διδαχθούν οι άνθρωποι αυτοί μέσω προγραμμάτων (χρηματοδοτούμενων από κοινοτικές πηγές) τον τρόπο σκέψης μας , τη γλώσσα μας, την ιστορία μας, το σεβασμό προς τη θρησκεία, το πώς φερόμαστε στους συνανθρώπους μας με γνώμονα να καλυτερέψει τόσο η δική τους ζωή όσο και η δική μας.

Με τη δημιουργία του προγράμματος ‘Ένταξη’, το οποίω έχω καταθέσει  στο αρμόδιο Υπουργείο, οι αιτούντες άσυλο πρόσφυγες ή οι νομίμως εισελθέντες οικονομικοί μετανάστες θα περνούν ένα εξαμηνιαίο στάδιο σεμιναρίου και η αξιολόγησή τους σε αυτό θα συμβάλλει τα πλείστα στην αφομοίωσή τους στο κοινωνικό σύνολο.

Έτσι από μάζα ‘στείρα και αδρανής’  θα μετουσιωθούν σε σύγχρονους κοινωνούς και φορείς του ελληνικού πολιτισμού.

Ειδάλλως η συμβίωση είναι μη δυνατή.

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.

1 Σχόλιο

Νεότερο
Καλύτερο Νεότερο Παλαιότερο
1
ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΛΤΕΖΟΣ

Ἐδῶ ὁ κύριος Καραγιάννης ἀφοῦ ἐπισημαίνει τό πρόβλημα μέ τίς ἀπρόσμενες ἤ πιθανόν ἐπικείμενες παρενέργειές του ἐξ αἰτίας τῆς συσσώρευσης χιλιάδων ἀναξιοπαθούντων ἀπό διάφορες φυλές τῆς Ἀσίας καί τῆς Ἀφρικῆς, μέ διαφορετικά ἤθη ἔθιμα κουλτούρα καί θρησκεία, μᾶς προτείνει τήν λύση τῆς ἑξαμηνιαίας εἰδικῆς ἐπιμόρφωσης καί ἐπιλογῆς γιά ἐγκατάσταση ὡς οἱ μελλοντικοί προαγωγοί τοῦ Ἑλληνικοῦ πνεύματος καί πολιτισμοῦ. Πολύ φοβοῦμαι ὅἘδῶ ὁ κύριος Καραγιάννης ἀφοῦ ἐπισημαίνει τό πρόβλημα μέ τίς ἀπρόσμενες ἤ πιθανόν ἐπικείμενες παρενέργειές του ἐξ αἰτίας τῆς συσσώρευσης χιλιάδων ἀναξιοπαθούντων ἀπό διάφορες φυλές τῆς Ἀσίας καί τῆς Ἀφρικῆς, μέ διαφορετικά ἤθη τι οὔτε ὡς κοινοί "προαγωγοί" ὅπως καί οἱ ἐγχώριοι δέν θά μοιάζουν γιά δύο βασικούς λόγους: Ὡς πρῶτο θεωρῶ τήν κοινή τους θρησκεία πού ἀσχέτως δόγματος, τό Ἰσλάμ βλέπει τούς Χριστιανούς ὡς γκιαούρ πού πρέπει ἤ νά πέσουν κάτω ἀπό τό ξῖφος τοῦ Προφήτη ἤ νά γίνουν πιστοί Μουσουλμάνοι. Ὡς δεύτερο δε λόγο παραθέτω τήν Ἱστορία. Ἐδῶ στήν Θράκη πού ζῶ, οἱ Μουσουλμανικοί πληθυσμοί καίτοι φοιτοῦν πολλοί ἐξ αὐτῶν στά δικά μας σχολεῖα καί τυγχάνουν τῆς αὐτῆς κοινῆς παιδείας στό σύνολό τους διάκεινται ἐχθρικά πρός τούς Ἕλληνες. Τό τί ἔχει συμβεῖ στήν Γαλλία μέ τήν τρίτη γενιά τῶν μουσουλμάνων Γάλλων τό ἔχουμε δεῖ. Ἄς μήν χάνουμε λοιπόν χρόνο μέ ψευδαισθήσεις καί ἄς κοιτάξουμε νά βροῦμε λύσεις πραγματικές καί οὐσιαστικές.