Προσκυνητές από την Ήπειρο στο Μοναστήρι του Αγίου Κοσμά στο Κολικόντασι... Του π. Ηλία Μάκου. Προσκυνητές από την Ήπειρο και κυρίως από το Μέτσοβο, μεταξύ των οποίων ο περιφερειάρχης Ηπείρου Αλέκος Καχριμάνης και ο ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης και άρχων ιερομνήμων του Οικουμενικού Πατριαρχείου Μιχάλης Τρίτος (που έχει συγγράψει και εργασίες για τον άγιο Κοσμά), καθώς και ο καθηγητής του ΑΠΘ π. Σπυρίδων Αντωνίου, βρέθηκαν την ημέρα του εορτασμού του αγίου Κοσμά στο Κολικόντασι της Αλβανίας, κοντά στο Φίερι, όπου ο τάφος του εθναποστόλου.

Προσκυνητές από την Ήπειρο στο Μοναστήρι του Αγίου Κοσμά στο Κολικόντασι

Λιτανεία από την Ήπειρο στο Μοναστήρι του Αγίου Κοσμά στο Κολικόντασι

Δεν ήταν η πρώτη φορά, αλλά η πολλοστή, που οδήγησαν τα βήματά τους, ταπεινοί προσκυνητές, στον ιστορικό τόπο.

Και ένιωσαν να περνάει μπροστά τους η ζωή και το μαρτύριο του πατρο-Κοσμά. Ν’ αρματώνει το νου και την καρδιά τους και να τους δείχνει ότι μπορεί και τις ημέρες μας να φθάσει ταχιά, μια λαμπροφόρα, μια ανέσπερη, μια αυγινή ημέρα, αρκεί να το θελήσουμε οι άνθρωποι.

Συναντήθηκαν και συζήτησαν και με το Μητροπολίτη Φίερι Νικόλαο, αλλά και με το Μητροπολίτη Αμαντίας Ναθαναήλ, με καταγωγή από την Ελλάδα, ο οποίος επί πολλά χρόνια κάνει σημαντικό ιεραποστολικό έργο στην Αλβανία. Πρώτα ως αρχιμανδρίτης στη Μητρόπολη Αργυροκάστρου και τώρα ως Μητροπολίτης στο πλευρό του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου.

Προσκυνητές στο Μοναστήρι του Αγίου Κοσμά στο Κολικόντασι

Τάφος Αγίου Κοσμά του Αιτωλού

Ιερά Λείψανα Αγίου Κοσμά του Αιτωλού

Προσκυνητές από την Ήπειρο στο Μοναστήρι του Αγίου Κοσμά

Τα λόγια του αγίου Κοσμά του Αιτωλού «ψυχή και Χριστός σας χρειάζονται», είναι, σήμερα, επίκαιρα, παρά ποτέ.

Αναρριπίζουν τη φλόγα της αγάπης για την Ορθοδοξία και την Πατρίδα, σε μια εποχή, που, ψυχικά, είναι σκληρή και δυσβάσταχτη.

Σε χρόνια πικρής σκλαβιάς, ο πατρο Κοσμάς, που θεωρείται ο μεγαλύτερος ιεραπόστολος της νεώτερης Ελλάδας, πήρε το σταυρό στα χέρια του, ανέβηκε στο σκαμνί και αγωνίστηκε να φυτέψει τον σπόρο της πίστης στις καρδιές των σκλάβων, για να φυτρώσει η λευτεριά και μέσα τους και στο Γένος.

Έχουμε ανάγκη σήμερα το αντιστασιακό πνεύμα του πατρο-Κοσμά, ο οποίος θα μπορούσε να συμβιβαστεί με την κατάσταση και να αγνοήσει την καταπίεση των Ελλήνων από τους Τούρκους.

Μέσα του, όμως, ξύπνησε η απόφαση για ανένδοτο αγώνα μπροστά στα μάτια των εχθρών, για αντίσταση, που γεννάει ηρωισμούς και ήρωες και θυσίες.

Οι χρόνοι, κατά τους οποίους έζησε και έδρασε (1714-1779) ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ήταν χρόνοι πολλοί δύσκολοι για τους υπόδουλους Έλληνες.

Δεν ήταν μόνο η ταπεινωτική δουλεία και η έσχατη πτωχεία του μεγάλου μέρους των σκλαβωμένων. Ήταν και η παντελής έλλειψη πνευματικής τροφοδοσίας.

Σχολεία δεν υπήρχαν για να μαθαίνουν τα Ελληνόπουλα τα στοιχειώδη γράμματα και την εθνική τους ιστορία.

Και ενώ από το ένα μέρος το φοβερό παιδομάζωμα απομυζούσε από τη δούλη Ελλάδα τα νέα της βλαστάρια και με συστηματική εκπαίδευση τα μετέτρεπε σε σκληρούς Γενίτσαρους, από την άλλη πολλοί σε διάφορα μέρη, εγκαταλελειμμένοι και απροστάτευτοι, υπέκυπταν στη βία του τυράννου και εξισλαμίζονταν.

Μπροστά σε μια τέτοια κατ’ εξοχήν θλιβερή και αξιοδάκρυτη κατάσταση ευρισκόμενος ο ιερομάρτυρας Κοσμάς, πήρε τη μεγάλη του απόφαση.

Αφιέρωσε τη ζωή του, τις δυνάμεις του, τα πάντα χάριν των υπόδουλων ομοεθνών του. Και θυσιάστηκε για χάρη τους.

Δεν είναι τυχαίο ότι υπήρξε σεβαστό πρόσωπο και σε πολλούς Μουσουλμάνους, γιατί σ’ αυτόν έβλεπαν έναν αγνό αγωνιστή.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το μοναστήρι του Αγίου Κοσμά στο Κολικόντασι το έχτισε ο Αλή πασάς και είναι ο πρώτος ναός, που χτίστηκε προς τιμή του.

Σεβόταν τόσο πολύ τον άγιο Κοσμά, από την εποχή που τον γνώρισε και προφήτεψε γι’ αυτόν ότι “θα γίνεις μεγάλος άνθρωπος. Θα κυριεύσεις όλη την Αρβανιτιά. Θυμήσου, όμως, σε όλη τη διάρκεια της εξουσίας σου να αγαπάς και να υπερασπίζεσαι του Χριστιανούς, αν θέλεις να μείνει η εξουσία στους διαδόχους σου. Και στην πόλη θα πας, με τα κόκκινα γένια ( δεν κατάλαβε ο Αλή την προφητεία ότι θα πήγαινε το κεφάλι του ματωμένο στην Πόλη).

Μάλιστα ο σεβασμός εξελίχθηκε σε θαυμασμό, καθώς έφτασε στο σημείο να πει ότι «φέρτε μου έναν Μουσουλμάνο σαν κι αυτόν τον Χριστιανό, και να του φιλήσω τα πόδια»!

Όταν έγινε πασάς των Ιωαννίνων, χρόνια αργότερα από το μαρτύριο του πατρο Κοσμά, και εισέβαλε νικητής στο Μπεράτι, ζήτησε να γίνει ανακομιδή των λειψάνων του αγίου. Την κάρα του, την οποία αργύρωσε, επιχρύσωσε και τη στόλισε με διαμάντια, την ασπαζόταν συνεχώς, ενώ έφερε από το Κολικόντασι τα λείψανα του αγίου στα Γιάννινα και τα λιτάνευσε.

Ο πατρο-Κοσμάς ενσάρκωνε αυτός ο ίδιος τα ιδιανικά του και όταν παρουσιάστηκε η στιγμή να το δείξει, έπεσε πάνω σ’ αυτά, όπως ευχόταν πάντοτε. Μπροστά στο θάνατο απογυμνώνεται ο χαρακτήρας. Και ο πατρο Κοσμάς μπροστά στο θάνατο φάνηκε τι πραγματικά ήταν. Ένας άνδρας με όλη τη σημασία της λέξης, ένας ήρωας, που η ψυχή του στάθηκε ένα με τη δράση του.

Για τούτο βάδισε προς το μαρτύριο με βήμα πρόσχαρο και εορταστικό. Γνώριζε πως η ζωή του θα έφτανε στο τέλειο μόνο πάνω στο σταυρό του μαρτυρίου.

π ΗΛΙΑΣ ΜΑΚΟΣ

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.