Ἡ ἀνθρώπινη ἱστορία εἶναι μακρά καί μεγάλη γιά τά δικά μας ἀνθρώπινα καί διανθρώπινα μέτρα, μέ ἐναλλαγές δημιουργίας καί φθορᾶς, πολιτισμῶν καί πολέμων.

Ὅμως, θεολογικά μετρώμενη, διατρέχει βασικά δύο ἑνότητες: περνάει ἀπό τή δημιουργία παρά Θεοῦ στήν ἐθελούσια πτώση τῆς ἀνηκοΐας καί τοῦ θανάτου, κι ἀπό τήν πτώση ἀνακαλεῖται ἐν Χριστῷ στήν ἀνάπλαση καί ἀνάσταση, παραμένοντας ἐσχατολογικά ἀνοικτή στή σχέση τῆς ὑπακοῆς καί στό δοξασμό τῆς ἐνθεώσεως, στήν αἰώνια μέθεξη τῆς σωτηρίας.

Ὁ Θεός ἐνανθρωπίζει καί ἀναδέχεται σωτηριωδῶς τήν ἀνθρωπότητα μέ τήν ἐνανθρώπησή Του. Προσμένει τήν ἐλευθερία τῆς δικῆς μας ἀποδοχῆς, νά γίνουμε καί νά παραμένουμε χριστιανοί ἤ νά ἀγνοοῦμε αὐτό τό μοναδικό καί αἰώνιο δῶρο τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας. Αὐτό ἦταν τό κήρυγμα τῆς ζωῆς καί τῆς δράσεως τῶν δύο πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων καί ὅλων τῶν Ἀποστόλων καί τῶν Ἁγίων διά μέσου τῶν αἰώνων. Ὁ Χριστός διά τῆς Ἐκκλησίας.

Στόν πανηγυρικό Ἑσπερινό τῆς φερώνυμης ἐνορίας Στάθη Παιονίας, ἐν μέσῳ ἱερέων, ἐνοριτῶν καί προσκυνητῶν, αὐτό θέλησε νά τονίσει καί νά ἐμπνεύσει γιά ἄλλη μιά φορά ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γουμενίσσης, Ἀξιουπόλεως & Πολυκάστρου κ. Δημήτριος ἀφορμώμενος ἀπό τά Ἀποστολικά Ἀναγνώσματα τῆς ἑορτῆς καί ἑστιάζοντας στήν πάγια αὐτοσυνειδησία καί διδαχή τῶν Ἀποστόλων καί κάθε Ἁγίου: «Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δέ ἐν ἐμοί Χριστός» (Γαλ. 2,20).

«…Εἰς τοῦτο γάρ ἐκλήθητε, ὅτι καί Χριστός ἔπαθεν ὑπέρ ὑμῶν, ὑμῖν ὑπολιμπάνων ὑπογραμμόν, ἵνα καί ὑμεῖς ἐπακολουθήσητε τοῖς ἴχνεσιν αὐτοῦ… ὅς τάς ἁμαρτίας ἡμῶν ἀνήνεγκεν ἐπί τοῦ σώματος αὐτοῦ ἐν τῷ ξύλῳ…» (Α΄ Πέτρ. 2,21).

«Ἡ σχέση ἀπόλυτης πιστότητας τῶν πρωτοκορυφαίων μέ τόν Σταυρωθέντα καί Ἀναστάντα Σωτήρα, στίς κορυφαῖες αὐτές πράξεις τῆς σωτηρίου οἰκονομίας Του ὑπέρ ἡμῶν, εἶναι τό περιεχόμενο τῆς ἑορταζόμενης μεγαλοσύνης καί μοναδικότητός τους, πού θά λάμψει περιφανής στή Β΄ παρουσία τοῦ Κυρίου. Αὐτό ἀκριβῶς ἦταν ἴσως τό νόημα ἑνός ὅλως ἐκτάκτου συμβάντος στήν ἴδια ἐνορία, κατά τή διάρκεια τῆς ἑόρτιας θείας λειτουργίας, μέ τήν ἐμφάνιση τῆς μορφῆς τοῦ πάσχοντος Κυρίου ἐπί τοῦ εὐχαριστιακοῦ θείου Ἄρτου. Πάρα πολλοί εἶδαν μέχρι σήμερα καί δοξολόγησαν (καί) αὐτήν τή συγκατάβαση τῆς ἄμετρης καί ἀπερινόητης θείας φιλανθρωπίας, ὡς σημεῖο ἀνάκλησης τοῦ κόσμου στή λειτουργική εὐλάβεια καί ἀναφορά πρός τό Θεό.

Σχηματισμένη ἐπί τοῦ εὐχαριστιακοῦ Ἄρτου ἡ μορφή τοῦ Κυρίου, ὄχι ὅπως συνηθίσαμε νά τήν προσβλέπουμε εἰκονιστικά στήν πραεία ἔκφραση τοῦ Ἐσταυρωμένου, ἀλλά κατά τίς σαφεῖς προφητικές ρήσεις «χωρίς εἶδος οὐδέ κάλλος», μέ ὁλοφάνερα τά ἐξουθενωτικά παθήματα τῆς ἄκρας ταπεινώσεως μέχρι παθῶν καί σταυροῦ καί θανάτου (μέ ἔκδηλες τίς ἐκχυμώσεις τῶν πολλαπλῶν μαστιγώσεων καί πληγῶν καί ραπισμάτων ἐπί τῆς ἀχράντου μορφῆς τῆς σωτηρίου ἐνανθρωπήσεώς Του).

»Καί αὐτό τό ἀνεξήγητο αἰσθητό ἔκτακτο γεγονός ἐνσημαίνει ―τόνισε ὁ Σεβασμιώτατος― σέ μᾶς τούς τωρινούς ἀνθρώπους τῆς μόρφωσης καί τῆς ἀλλοτρίωσης τό μεγαλεῖο τῆς θείας πίστεώς μας, πού ἐγκεντρίζεται βιωματικά στή θεία λατρεία, στή θεία λειτουργία, στή θεία κοινωνία. Εἶναι τό μυστήριο τῆς καινῆς κτίσεως στά μέτρα καί τά ὅρια τῆς δικῆς μας συμμετοχῆς, ὅπου ὅμως δέν χωρεῖ οὔτε ἀρρώστια οὔτε φθορά…».

Στή συνέχεια τοῦ λόγου του ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στό πολυδιδακτικό παράδειγμα τοῦ γνωστοῦ Κρητικοῦ ἱερομονάχου-λειτουργοῦ τῆς νήσου Σπιναλόγκα τῶν ἀποκλεισμένων λεπρῶν, πού κυκλοφορεῖται μάλιστα σέ πρόσφατη ἐπίκαιρη ἔκδοση, ἀλλά καί σέ συγκεκριμένα ἐπώνυμα παραδείγματα οἰκογενειῶν ἐπιστημόνων πού ἀποθαυμάζουν τά μεγαλεῖα τῆς πίστεώς μας.

Ἀναφέρθηκε διαλεκτικά στήν ἀλαζονεία τοῦ ἀνθρωποκεντρικοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ καί στήν ἀκεραιότητα τοῦ θεανθρωποκεντρικοῦ ἤθους πού ἐμπνέει ἡ Ὀρθοδοξία.

Δέν παρέλειψε νά ἀποδοκιμάσει καί τό τεράστιο πρόβλημα πού ἀπειλεῖ τή συνοριακή μας περιοχή: τή δημογραφική ἀλλοίωση πού προωθεῖται ὁλοφάνερα μέ τίς μεθοδεύσεις τῶν μεταναστευτικῶν ροῶν σέ ποσοστά πολύ μεγαλύτερα τοῦ 1% ἀναλογικά μέ τό γηγενή πληθυσμό, σέ ἀντίθεση πρός τή δεοντολογία ρωμαλέων πολιτικῶν μέτρων πού θά ἔπρεπε νά ληφθοῦν ὑπέρ τῶν τριτέκνων καί πολυτέκων οἰκογενειῶν καί τοῦ γηγενοῦς ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ.

Ἐπακολούθησε ἡ λιτανεία τοῦ εὐαγγελίου καί τῶν ἱερῶν εἰκόνων ἀνά τίς ὁδούς τῆς ἐνορίας, μέ τίς κατάλληλες δεήσεις, ἡ εὐλόγηση τῶν ἄρτων καί ἡ δεξίωση πού προσέφερε στούς συνεορταστές ἡ φιλόξενη ἐνορία μέ τόν ἐφημέριό της π. Εὐθύμιο Γραικό καί τά δραστήρια στελέχη της.

Χαρμόσυνη αἴσθηση στόν ἑορτασμό μετέδιδε ἡ παρουσία πολλῶν νέων καί παιδιῶν, τέκνων ἱερατικῶν οἰκογενειῶν μέ τούς γονεῖς τους, ἀλλά καί συνεορταστῶν τῆς λαμπρῆς ἐνοριακῆς πανηγύρεως, στελεχῶν τοῦ τοπικοῦ πολιτιστικοῦ συλλόγου μέ τίς παραδοσιακές φορεσιές πού πλαισίωναν τή λιτανεία τῶν εἰκόνων σέ ὅλο τό χωριό καί μετά τόν Ἑσπερινό παρουσίασαν μερικούς παραδοσιακούς χορούς στόν εὐρύχωρο καί φιλόξενο αὔλειο ἐνοριακό χῶρο.

Ἡ παρουσία τόσων παιδιῶν καί νέων ἦταν μιά ἀνάσα αἰσιοδοξίας γιά ὅλους τούς μετασχόντες.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.