Τριάντα χρόνια νηστείας και σιωπής -ούτε τα θηρία του δρυμού δεν μπορούν να το αντέξουν!

Το λιοντάρι ξεγελάει την πείνα του με τούς ήχους τού βρυχηθμού του,
το δέντρο θροΐσει, όταν ό άνεμος πλησιάζει τα φύλλα του. Εσύ όμως ούτε θροΐζεις, ούτε βρυχάσαι, ούτε βογγάς.

Ούτε θρηνείς, ούτε το τραγούδι σου ηχεί μέσα στην ερημιά! Πες μου, είσαι άνθρωπος; Ποιο είναι το όνομά σου;

Θά θελήσεις ποτέ με κάποιον να μιλήσεις;

«Ή φωνή, ή φωνή, ή φωνή: Εγώ είμαι ή φωνή – όμως Εκείνος είναι ό

Λόγος του Θεού. Απεσταλμένος είμαι στα παιδιά του Ισραήλ γιά να τούς φωνάξω:
μετανοείτε, ώ άνθρωποι δείτε, έρχεται Εκείνος!

Καλούς καρπούς ποιείτε, ό καθένας κατά τη δύναμή του. Ιδού, ιδού.

Έρχεται -ώ θαύμα θαυμάτων- καταμεσής των υδάτων κρύβεται το πυρ εξ ουρανού!

Ιδού, ό Αμνός του Θεού βαδίζει εν μέσω λύκων.
Λύκοι, ξεπλύνετε στο νερό τη θηριώδη φύση σας!

Τριάντα χρόνια σιωπής και νηστείας:
τί απομένει από το σώμα σου, έκτος από τη φωνή σου;

Το ξεραμένο σώμα σου δεν είναι παρά μια σκιά της φωνής σου,
ή όποια κηρύσσει το νέο: δείτε, ό Θεός ήρθε σ’ εμάς!

Το ξεραμένο σώμα σου ήταν ένα καλάμι πού το έσπασε ό Ηρώδης.

Όμως ή φωνή εξακολουθεί, έτι και έτι, και κανένας δεν μπορεί να τη φιμώσει.

Τίνος φωνή είναι αύτή, πού στο άκουσμά της και οι αιώνες ακόμη, τρέμουν; Ενός πεινασμένου λιονταριού; Όχι, όχι – ενός ανθρώπου της πίστεως.

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.