-Είμαστε από τήν Βόρειο Ηπειρο.

-Ελάτε μέσα, καθήστε. Εχετε υπόψιν σας τί περνούνε εκεί πέρα οι άνθρωποι; Πόσα χρόνια έχετε πού φύγατε; Ρώτησα.

-Εχω σαράντα χρόνια, μού απάντησε.

-Εχετε ανθρώπους εκεί;

-Εχω ξαδέλφια καί μέσες άκρες ξέρω» μόνο έλαβα ένα γράμμα πού έλεγε ότι οι γάμοι θά γίνουν όπως ξέρεις. Η μητέρα μου πέθανε εκεί πέρα. Την θάψανε χωρίς παπά καί χωρίς σταυρό.

-Ελα να σου δώσω ένα βιβλίο νά το διαβάσης, νά δής πόσο θά πονέσης καί θά κλάψης γιά τήν στέρησι των ανθρώπων εκεί- θά τα δης όλα, τί τραβάνε οι άνθρωποι και θά θυμηθής τις εκκλησίες πού πήγαινες- θα δης τί κατάντια έχουν τώρα.

-Αχ, ο καημένος λέει, δέν μού έκανε εντύπωσι τό Πήλιο πού ήρθα νά παραθερίσω, νά αλλάξω ατμόσφαιρα γιά την ύγεία μου, όσο χαρά έλαβα μέ αυτά πού μού είπατε καί μέ συγκινήσατε. Δεν ξέρετε τί μου κάνατε στήν ψυχή μου!

Δέν είμαστε τίποτε, αλλά νά συμπάσχουμε μέ τούς πονεμένους καί νά προσευχώμαστε γιά εκείνους, γιά νά μπορέσουμε νά τούς βοηθήσουμε. Νά κάνουμε τό θέλημα του Θεού. Είπα πώς είναι ιερομάρτυς εκεί ο άγιος Κοσμάς ο Αίτωλός. «Τί λές!», μου έλεγε. Ο καημένος, είχε τέτοια προαίρεσι, τόσο αγιασμένη ψυχή,αλλά δέν είχε άνθρωπο νά τον διαφώτιση. Και έμειναν κατάπληκτοι και στέκονταν σάν παιδάκια καί άκουγαν. Προθυμοποιήθηκαν νά μου δώσουν διευθύνσεις καί τηλέφωνα, γιά νά επικοινωνούμε.

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.