Τα παιδιά των κληρικών,συνιστούν σίγουρα ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα.

Από την πρώιμη παιδικότητα,καλούνται απροκάλυπτα από ολους,να επιδεικνύουν ηθική ανωτερότητα και συμπεριφορική ακεραιότητα.

Σε κάθε μικρό ή μεγάλο ολίσθημα,κρίνονται αυστηρότερα των υπολοίπων παιδιών. «Είσαι και παιδί παπά και δεν ντρέπεσαι.»

Αυτό σταδιακά σωρεύει μεγάλη πίεση στους ψυχισμους των συγκεκριμένων παιδιών και η πίεση σταδιακά μεταμορφώνεται σε στραγγαλισμό της αυθεντικότητας και κατάθλιψη, ή σε αντιδραστικότητα και πολλάκις παραβατικότητα.

Αυτό βέβαια που περιπλέκει περισσότερο τα πράγματα και εν πολλοίς διαμορφώνει την επικινδυνότητα ή οχι της ιεροπαιδικής ψυχής, είναι το προφίλ του ίδιου του κληρικού πατέρα.

Αν ο κληρικός είναι εγκλωβισμένος στην αυστηρή θρησκευτικότητα που τα παντα ορίζονται και καθορίζονται από κανόνες και δόγματα, τότε το βασανιστήριο του παιδιού δεν έχει προηγούμενο.

Η φυσική εξέλιξη δυστυχώς σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι ο βασανιζόμενος να μετατραπεί σε βασανιστή εν ευθέτω χρόνο.

Τραγικές καταστάσεις για ολόκληρη την κοινωνία, αφου κυοφορούν και υποθάλπουν στο όνομα ενός διεστραμμενου αγγελισμου,τη φρίκη σε όλο της το μέγεθος.

Η αναστολή και η απώθηση την αυθεντικής-αυθόρμητης έκφρασης και η ενοχοποίηση των φυσικών αναγκών, είναι μήτρα τερατογενέσεων..
Χαράλαμπος Κοπανάκης

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.