Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Χρ. Ευθυμίου.

Γι’ αυτό βλέπατε, ότι, αφού έδινε κάποιες απαντήσεις ή συμβουλές σε ερωτήματα ή προβλήματα, που του έθεταν οι άνθρωποι, τους παρέπεμπε εν τέλει στον πνευματικό πατέρα για να αποθέσουν εκεί, κάτω από το πετραχήλι του, το βάρος των αμαρτιών, που ήταν η αιτία των προβλημάτων.

Έτσι, πολλοί, πάρα πολλοί χριστιανοί, που ζούσαν αυτόνομα, εγωιστικά, ορφανεμένα, «ως πρόβατα μη έχοντα ποιμένα» (Ματθ. 9:36), άκουγαν την προτροπή του, αποκτούσαν πνευματικό πατέρα, ζούσαν εκκλησιαστικά, άλλαζε η ζωή τους και η ζωή των γύρω τους.

Πάνω σ’ αυτήν την ενότητα θέλω να αναφέρω κάτι, που ο Γέροντας συνιστούσε πάντοτε στους εγγάμους επισκέπτες του. «Να έχετε, έλεγε, τον ίδιο πνευματικό με την σύζυγό σας.

Γιατί, όπως ο ξυλουργός πλανίζει δύο ξύλα με την ίδια “πλάνη” και τα κάνει να εφαρμόζουν, έτσι και ο πνευματικός θα πλανίζει με την ίδια “πλάνη” τον χαρακτήρα του ενός και του άλλου συζύγου και θα τους ταιριάζει. Ενώ, αν έχετε άλλον πνευματικό ο ένας και άλλον ο άλλος θα έχετε δυσκολίες».

Θέλω να αναφερθώ και σε κάτι άλλο πολύ σημαντικό, που είπε ο Γέροντας σε κάποια ευκαιρία. Βρισκόμουν με παρέα στο «υπαίθριο αρχονταρίκι», όταν έφθασε μία άλλη συντροφιά, ανάμεσα στην οποία ήταν κι ένας τότε επίκουρος καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο οποίος έχει πλέον κοιμηθεί, που ευλαβείτο πολύ τον Γέροντα.

Ο καθηγητής ερώτησε κάποια στιγμή τον π. Παΐσιο με πόνο, ενδιαφέρον και αγάπη: «Υπάρχουν, Γέροντα, συνάδελφοί μου γιατροί, που έχουν καλή προαίρεση, καλά αισθήματα, “σπλάγχνα οικτιρμών” (Κολ. 3:12), αλλά δεν πιστεύουν. Τι να κάνουμε γι’ αυτούς;».

«Άκουσε», του λέγει ο Γέροντας, «να προσεύχεσθε γι’ αυτούς, γιατί μ’ αυτές τις προϋποθέσεις δικαιούνται το έλεος του Θεού». Παρόμοια είχε πει σε άλλη ευκαιρία για κάποιους καθηγητές και διδασκάλους.

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.