Πάμπολλα παραδείγματα στην ιστορία των ανθρώπων μάς πείθουν για την σωτηρία από επικείμενους ολέθρους εξαιτίας της προσευχής εναρέτων προσώπων.

Με τον τρόπο αυτόν εκδηλώνουν οι τέλειοι εν Θεώ τις δύο κύριες αρετές τους· την αγάπη και την προσευχή.
Η αγάπη συνιστά την ουσία της προσωπικότητας των τελείων, ενώ η προσευχή την αποδεικνύει.

Ο Γέροντας μάς έλεγε ότι σε όποιον προσεύχεται αληθινά αποκαλύπτεται η αίσθηση της αγάπης προς τον πλησίον· και πιο συγκεκριμένα, «όταν η Χάρις ενεργήσει στην ψυχή του ευχομένου, τότε τον πλημμυρίζει η αγάπη τον Θεού, ώστε να μην μπορεί άλλο να αντέξει αυτό που αισθάνεται.

Στην συνέχεια, στρέφεται η αγάπη αυτή προς τον κόσμο και τον άνθρωπο, τον οποίο αγαπά τόσο, ώστε θέλει να πάρει επάνω του όλο τον ανθρώπινο πόνο και την δυστυχία για να απαλλαγούν οι άλλοι· συμπάσχει σε κάθε θλίψη και δυσκολία, θλίβεται ακόμα και γι’ αυτά τα άλογα ζώα και κλαίει, όταν σκεφθεί ότι πάσχουν!

Αυτά είναι χαρακτηριστικά της αγάπης, που τα προκαλεί και τα δραστηριοποιεί η προσευχή.

Γι’ αυτό και όσοι πρόκοψαν στην προσευχή δεν παύουν να εύχονται υπέρ του κόσμου. Σε αυτούς ανήκει ακόμα και η παράταση της ζωής του [κόσμου] -όσο και αν αυτό φαίνεται παράδοξο και τολμηρό- και να ξέρετε ότι, αν αυτοί εκλείψουν, τότε θα έρθει το τέλος αυτού του κόσμου».

Απόσπασμα Από Το Βιβλίο Του Γέροντα Ιωσήφ Βατοπαιδινού, Ο “Γέροντας Ιωσήφ Ο Ησυχαστής”, Έκδοση Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.