Προσέχετε δε από των ψευδοπροφητών, οίτινες έρχονται προς υμάς εν ενδύμασι προβάτων, έσωθεν δε είσι λύκοι άρπαγες. Από των καρπών αυτών επιγνώσεσθε αυτούς. Μήτι συλλέγουσιν από ακανθών σταφυλήν ή από τριβόλων σύκα; Ούτω παν δένδρον αγαθόν καρπούς καλούς ποιεί, το δε σαπρόν δένδρον καρπούς πονηρούς ποιεί. Ου δύναται δένδρον αγαθόν καρπούς πονηρούς ποιείν, ουδέ δένδρον σαπρόν καρπούς καλούς ποιείν.

Παν δένδρον μη ποιούν καρπόν καλόν εκκόπτεται και εις πυρ βάλλεται. Άραγε από των καρπών αυτών επιγνώσεσθε αυτούς. [Προσέχετε να μην παρασυρθείτε στην πλάνη από τους κακούς διδασκάλους και ψευδοπροφήτες, που έρχονται σε σας με το εξωτερικό ένδυμα της αθωότητος και πραότητος του προβάτου, ενώ από μέσα είναι άγριοι και άρπαγες σαν λύκοι. Από τους καρπούς τους, δηλ. από τα έργα τους, θα τους γνωρίσετε καλά. Μήπως τρυγούν ποτέ από τα αγκάθια σταφύλια ή από τα τριβόλια σύκα; Έτσι και κάθε δένδρο αγαθό και ήμερο κάνει καλούς καρπούς, ενώ το σάπιο δένδρο κάνει καρπούς επιβλαβείς. Δεν είναι δυνατόν ποτέ δένδρο ήμερο να βγάλει επιβλαβείς καρπούς, ούτε σάπιο δένδρο να βγάλει καλούς. (Ο αγαθός δηλαδή άνθρωπος, εναρέτες πάντοτε πράξεις θα παρουσιάζει, ενώ ο πονηρός και υποκριτής, εφόσον μένει ατην πονηριά του, θα κάνει έργα κακά). Κάθε όμως δένδρο, που δεν κάνει καλό καρπό, κόβεται και ρίχνεται στην φωτιά. Λοιπόν, δεν είναι δύσκολον να διακρίνετε τους ψευδοπροφήτες και υποκριτές, διότι θα τους γνωρίσετε πολύ καλά από τα έργα τους.] ~ Κατά Ματθαίον 7,15-20 ~

+ Εγένοντο δε και ψευδοπροφήται εν τω λαώ, ως και εν υμίν έσονται ψευδοδιδάσκαλοι, οίτινες παρεισάξουσιν αιρέσεις απωλείας, και τον αγοράσαντα αυτούς δεσπότην αρνούμενοι επάγοντες εαυτοίς ταχινήν απώλειαν. [Όπως υπήρξαν ψευδοπροφήτες μεταξύ των Ισραηλιτών, έτσι θα υπάρξουν και ανάμεσά σας ψευδοδιδάσκαλοι, που θα διασπείρουν αιρετικές διδασκαλίες που οδηγούν στην ψυχική καταστροφή. Αυτοί οι ψευτοδιδάσκαλοι (αιρετικοί), θα αρνούνται ακόμα και τον Χριστό, που τους ελευθέρωσε από τα δεσμά της αμαρτίας, με το Αίμα Του και θα επιφέρουν έτσι πάνω τους γρήγορα την καταστροφή.] ~ Β’ Πέτρου 2,1 ~

+ Πας ο παραβαίνων και μη μένων εν τη διδαχή του Χριστού Θεόν ουκ έχει· ο μένων εν τη διδαχή του Χριστού, ούτος και τον πατέρα και τον υιόν έχει. Ει τις έρχεται προς υμάς και ταύτην την διδαχήν ου φέρει, μη λαμβάνετε αυτόν εις οικίαν, και χαίρειν αυτώ μη λέγετε· ο γαρ λέγων αυτώ χαίρειν κοινωνεί τοις έργοις αυτού τοις πονηροίς. [Καθένας που παραβαίνει το θέλημα του Θεού και δεν μένει μέσα στην διδασκαλία του Χριστού, δεν έχει τον Θεό μαζί του. Εξ αντιθέτου, εκείνος που μένει πιστός εις την διδασκαλία του Χριστού, αυτός έχει μέσα του κατοικούντας τον Πατέρα και τον Υιόν. Εάν κανείς έρχεται προς σας και δεν έχει μαζί του ως ακλόνητη πίστη του αυτήν την διδασκαλία, μην τον παίρνετε στο σπίτι σας και ούτε χαιρετισμόν να του απευθύνετε. Διότι εκείνος που τον χαιρετά και τον συναναστρέφεται με οικειότητα, είναι σαν να τον αμνηστεύει και να τον ενθαρρύνει στα πονηρά έργα και να γίνεται συμμέτοχος σ’ αυτά.] ~ Β’ Ιωάννου 1,9-11 ~

+ Αιρετικόν άνθρωπον μετά μίαν και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού. Ειδώς ότι εξέστραπται ο τοιούτος και αμαρτάνει ών αυτοκατάκριτος. [Τον άνθρωπο που ακολουθεί πλανερές – αιρετικές διδασκαλίες, συμβούλεψέ τον, μία – δύο φορές και αν δεν ακούσει, άφησέ τον, με την βεβαιότητα πως αυτός έχει πιά διαστραφεί και αμαρτάνει, καταδικάζοντας έτσι ο ίδιος τον εαυτόν του.] ~ Προς Τίτον 3,10-11 ~

+ Ει τις ετεροδιδασκαλεί και μη προσέρχεται υγιαίνουσι λόγοις τοις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και τη κατ’ ευσέβειαν διδασκαλία, τετύφωται, μηδέν επιστάμενος, αλλά νοσών περί ζητήσεις και λογομαχίας, εξ ων γίνεται φθόνος, έρις, βλασφημίαι, υπόνοιαι πονηραί, παραδιατριβαί διεφθαρμένων ανθρώπων τον νουν και απεστερημένων της αληθείας, νομιζόντων πορισμόν είναι την ευσέβειαν. Αφίστασο από των τοιούτων! [Εάν κανείς διδάσκει διαφορετικά από την αλήθεια του Ευαγγελίου και δεν ακολουθεί σωστά τα λόγια που είπε ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός και την ευσεβή διδασκαλία, αυτός είναι γεμάτος εγωισμό και δεν ξέρει τίποτα. Αυτός μάλιστα έχει και την αρρώστια να σχολιάζει και να εξετάζει ανώφελα πράγματα, που προκαλούν λογομαχίες, από τις οποίες γεννιούνται φθόνος, φιλονικία, κακολογίες, καχυποψίες, συγκρούσεις ανθρώπων με χαλασμένο μυαλό, που έχουν χάσει την αλήθεια και νομίζουν, ότι η ευσέβεια είναι πηγή πλουτισμού. Μείνε μακριά από τέτοιους ανθρώπους.] ~ Προς Τιμόθεον Α’ 6,3-5 ~

+ Έσται γαρ καιρός ότε της υγιαινούσης διδασκαλίας ουκ ανέξονται, αλλά κατά τας επιθυμίας τας ιδίας εαυτοίς επισωρεύσουσι διδασκάλους κνηθόμενοι την ακοήν. [Διότι θα έρθει καιρός, που οι άνθρωποι δεν θα ανέχονται την υγεία και αγία διδασκαλία, αλλά σύμφωνα με τις κλίσεις και τις επιθυμίες της αμαρτωλής καρδίας τους θα επισωρεύουν στον εαυτόν τους ποικίλους ψευδοδιδασκάλους, ώστε να ακούουν από αυτούς διάφορα και παράδοξα, που θα τέρπουν τα αυτιά τους.] ~ Προς Τιμόθεον Β’ 4,3 ~

+ Γινωσκέτω ότι ο επιστρέψας αμαρτωλόν εκ πλάνης οδού αυτού σώσει ψυχήν εκ θανάτου και καλύψει πλήθος αμαρτιών. [Ας γνωρίζει, ότι εκείνος που επαναφέρει έναν αμαρτωλό από τον δρόμο της πλάνης του στον δρόμο της αληθείας, θα σώσει μια ψυχή από τον αιώνιο θάνατο και θα εξαλείψει πλήθος αμαρτιών, τις οποίες ο παραπλανηθής αμαρτωλός είχε διαπράξει ή επρόκειτο να διαπράξει] ~ Ιακώβου 5,20 ~

+ Η αποδοχή της αίρεσης είναι ο φόνος της ψυχής. ~ Μέγας Βασίλειος ~

+ Ο διάβολος αφού είδε ότι με τους διωγμούς η Εκκλησία άκμαζε περισσότερο, μετέστρεψε τον πόλεμό του και δεν πολεμάει πλεόν φανερά, αλλά μας τοποθετεί κρυφές ενέδρες και οι διώξεις γίνονται πλέον με αιρέσεις, από ανθρώπους που φέρουν τον όνομα του Χριστιανού. ~ Μέγας Βασίλειος ~

+ Η ψυχή του αιρετικού είναι σαν ένας αγριότοπος, όπου βλαστάνει η φυτεία της πλάνης. Η φυτεία αυτή προέρχεται από την άτοπη διανοητική περιέργεια. Ποτίζεται από την εσωτερική υπερηφάνεια. Θεριεύει από την μεγάλη φιλοδοξία. Μητέρα όλων των αιρέσεων, είναι η επιθυμία της φιλαρχίας. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~

+ Όπως οι κακές (πλανεμένες) διδασκαλίες οδηγούν συνήθως σε ακάθαρτη ζωή, έτσι και η διεφθαρμένη ζωή, γέννησε κακές διδασκαλίες. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~

+ Αμαρτωλή ζωή γεννά εσφαλμένα δόγματα για την πίστη. Η βρώμικη ζωή στέκει εμπόδιο για τα υψηλά δόγματα, διότι δεν αφήνει να λειτουργεί η διορατική δύναμη της διανοίας. Όποιος επιδιώκει την αλήθεια, οφείλει να καθαριστεί προηγουμένως από τα πάθη. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~

+ Δεν πρέπει να μισούμε τους αιρετικούς, αλλά την αίρεση. Δεν αποστρέφομαι τον άνθρωπο τον αιρετικό, αλλά την αίρεση. Την πλάνη μισώ και θέλω να αποσπάσω τον άνθρωπο απ’ αυτήν. Και ο γιατρός προσπαθώντας να γιατρέψει τον ασθενή, δεν πολεμάει το σώμα, αλλά αφαιρεί την νόσο του σώματος. Και εγώ λοιπόν, αν χτυπήσω τους αιρετικούς, δεν πολεμάω τους ανθρώπους αυτούς, αλλά την πλάνη τους και θέλω να την ξεριζώσω και να καθαρίσω την βρωμιά. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~

+ Να μην συγκαταβαίνουμε στους αιρετικούς σε κανένα πράγμα, ούτε σε φαγητό, ούτε ποτό, ούτε φιλία, ή σχέση ή αγάπη ή ειρήνη και όποιος απατηθεί και συγκαταβαίνει μ’ αυτούς, γίνεται ξένος προς την Εκκλησία. Όποιοι συντρώγουν με τους αιρετικούς, γίνονται εχθροί του Χριστού. Εχθροί του Θεού δεν είναι μόνο οι αιρετικοί, αλλά και αυτοί που επικοινωνούν με τους αιρετικούς. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~

+ Εάν οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί ήταν πραγματικά πιστοί, ελεήμονες και πονόψυχοι, άπιστοι και αιρετικοί δεν θα υπήρχαν. Κανένας ειδωλολάτρης και αιρετικός δεν θα υπήρχε, αν εμείς είμαστε Χριστιανοί όπως πρέπει! Αν εφαρμόζαμε τα λόγια του Χριστού, αν μας αδικούσαν και μας έβριζαν και εμείς αγαπούσαμε τους εχθρούς μας. Αν μας κακοποιούσαν και εμείς ευεργετούσαμε τους αντιδίκους. Κανείς δεν θα ήταν τόσο θηρίο, ώστε να ορμά ενάντια στην αλήθεια… ~ Ιερός Χρυσόστομος ~

+ Να μην δεχτείτε κανένα νόθο δόγμα, με το πρόσχημα της αγάπης. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~

+ Γιατί στους περισσότερους αιρετικούς – αν όχι σε όλους – βλέπουμε να υπάρχει ειρήνη, ενώ εμείς οι Ορθόδοξοι να τρωγόμαστε μεταξύ μας; Μα εκείνους, τους έχει δικούς του ο διάβολος και δεν υπάρχει λόγος να τους πολεμήσει… ~ Μέγας Αθανάσιος ~

+ Όπως ακριβώς το μάτι όταν αρρωστήσει, έτσι και η ψυχή όταν θολώσει με δόγματα αμαρτωλά, δεν μπορεί να καταλάβει και να γνωρίσει το φως της Αλήθειας. ~ Άγιος Κλήμης Αλεξανδρείας ~

+ Όποιος δεν αναθεματίζει καταλλήλως κατά την ανάγκη οποιονδήποτε αιρετικό, τότε βρίσκεται στην μερίδα αυτών. ~ Άγιος Θεόδωρος Στουδίτης ~

+ Οι αιρετικοί νομίζουν ότι κηρύττουν το Χριστό, ενώ στην πραγματικότητα κηρύττουν μόνο τον εαυτόν τους. ~ Άγιος Ειρηναίος ο Λουγδούνου ~

+ Στις αιρέσεις πάνε όλοι οι μπερδεμένοι ψυχικά. Μπερδεμένα παιδιά μπερδεμένων γονέων… Η αίρεση όμως είναι σύστημα και ως σύστημα που είναι, κάνει τους ανθρώπους δραστηρίους, ενεργητικούς, μεθοδικούς. Η Εκκλησία μας όμως δεν είναι σύστημα. Είναι αγάπη, είναι σεβασμός προσώπου, είναι ελευθερία προσώπου, είναι ο Χριστός, είναι το παν. Εάν δεν έχεις σωστή σχέση με τον Χριστό, τότε γίνεσαι σκληρός, δηκτικός, μεσσίας, ζηλωτής, τεμπέλης και χίλια-δύο άλλα πράγματα και το πιο τραγικό είναι ότι όλα αυτά τα ανάγεις σε πνευματικότητα και θεωρείς ότι εργάζεσαι για τον Χριστό, ενώ εργάζεσαι για τον διάβολο και έτσι γίνεσαι χειρότερος από τον αιρετικό. ~ Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ~

+ Ταλαίπωροι είναι οι ψευδομάρτυρες του Ιεχωβά και ο Θεός να τους ελεήσει. Μερικοί Χριστιανοί αγανακτούν και τσακώνονται μαζί τους και τους βρίζουν και άλλοι τους καταδιώκουν στα δικαστήρια. Όμως δεν καταπολεμείται έτσι ο χιλιασμός. Μόνο όταν αγιαστούμε εμείς, καταπολεμείται. ~ Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ~

+ Οποιαδήποτε κατηγορία (με καταλογίσουν) με βοηθάει στην πνευματική ζωή (γι’ αυτό και σωπαίνω και δεν αμύνομαι), ενώ το «είσαι αιρετικός», με χωρίζει από τον Χριστό (γι’ αυτό και υπεραμύνομαι και ομιλώ, ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει). ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~

+ Επειδή η Κέρκυρα, η Κεφαλλονιά και η Ζάκυνθος είναι κοντά στην Ιταλία και εύκολα οι άνθρωποι θα μπορούσαν να παρασυρθούν από τον Καθολικισμό, έβαλε (ο Θεός) φράγμα εκεί πέρα τον Άγιο Σπυρίδωνα, τον Άγιο Γεράσιμο και τον Άγιο Διονύσιο. ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~

+ Κάνει να ανακατέψουμε την σαβούρα με τον χρυσό; Έγινε τόσος αγώνας, για να λαμπικάρει το δόγμα. Οι Άγιοι Πατέρες κάτι ήξεραν και απαγόρευσαν τις σχέσεις με αιρετικό. ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~

+ Όσοι πηγαίνουν στους (αιρετικούς) Πεντηκοστιανούς και ξαναβαπτίζονται, περιφρονούν, αρνούνται το Άγιο Βάπτισμα – ”ομολογώ εν Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών”, λέει το Σύμβολο της Πίστεως -, οπότε ξεβαπτίζονται, δέχονται δαιμονικές επιδράσεις και δαιμονίζονται και μιλούν βρρρ…, δήθεν γλώσσες. «Μιλάει, λένε, το Άγιο Πνεύμα της Πεντηκοστής». Δεν είναι το Άγιο Πνεύμα, είναι ένα σωρό ακάθαρτα πνεύματα. Τί γλωσσολαλιές; Ασυναρτησίες είναι αυτά που λένε. Ούτε οι ίδιοι τα καταλαβαίνουν… Είναι βλασφημίες αυτά που πιστεύουν οι Πεντηκοστιανοί, γι’ αυτό δαιμονίζονται. ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~

+ Να φυλάγεσαι όταν συνομιλείς με αιρετικούς, επιθυμώντας να υπερασπίσεις την πίστη σου, μήπως το δηλητήριο των κακών τους λόγων, δηλητηριάσει και εσένα τον ίδιο. Μα ούτε και βιβλίο αιρετικών μην θελήσεις να διαβάσεις, για να μην θανατώσεις την ψυχή σου. ~ Άγιος Ησαϊας ο Αναχωρητής ~

+ Ποτέ μην κάνεις φιλία με αιρετικούς. Να μην φας μαζί τους, να μην πιείς μαζί τους, να μην οδοιπορήσεις μαζί τους. Μην μπεις στο σπίτι τους, ούτε στη συνάθροισή τους. Διότι όλα όσα έχουν, είναι ακάθαρτα, όπως λέει ο Απόστολος Παύλος, ότι δηλ. ”τίποτε δεν έχουν καθαρό, αλλά έχει μολυνθεί ο νους τους και η συνείδησή τους” (Τίτος 1,15). ~ Άγιος Εφραίμ ο Σύρος ~

+ Τους αιρετικούς ως βλάσφημους και εχθρούς του Θεού, η Γραφή δεν τους ονόμασε ανθρώπους, αλλά σκύλους και λύκους και γουρούνια και αντίχριστους, όπως λέει ο Κύριος: ”Μην δώσετε τα άγια στους σκύλους” (Ματθ. 7,6) ~ Άγιος Εφραίμ ο Σύρος ~

+ Είναι αδύνατον να βγει φλόγα από το χιόνι. Πολύ πιο αδύνατο όμως είναι να υπάρξει ταπεινοφροσύνη στους ετεροδόξους και τους αιρετικούς. ~ Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος ~

Αιρετικός γίνεται αυτός που παρεκκλίνει έστω και λίγο από την ορθή πίστη. Γι’ αυτό να αποφεύγουμε τους αιρετικούς, όπως αποφεύγει κάποιος το φίδι. ~ Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός ~

+ Καλύτερα σκλαβωμένα σώματα στους Τούρκους, παρά σκλαβωμένο πνεύμα στον αιρετικό Πάπα. ~ Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός ~

+ Τους αιρετικούς, πρέπει να τους αποφεύγουμε τελείως και να μην τους δεχόμαστε. Γιατί η συναναστροφή με αιρετικούς είναι επικίνδυνη και μπορεί να μας δηλητηριάσει και να μας θανατώσει πνευματικά. ~ Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης ~

+ Φυλάξου από τις αιρέσεις, όπως φυλάγεσαι από τα δηλητηριώδη φίδια. ~ Άγιος Ισαάκ ο Σύρος ~

+ Τους απίστους και τους αιρετικούς, θα τους φροντίζουμε ως εξής: Πρώτα με τις παρακλήσεις μας προς τον Θεό, για να τους φωτίσει. Ύστερα με την ταπείνωση και τα έργα της πνευματικής αγάπης, με ζωή ανεπίληπτη και ενάρετη που να μαρτυρεί από μόνη της την πίστη μας, όπως την δίδαξαν οι Απόστολοι. ~ Άγιος Συμεών Θεσσαλονίκης ~

+ Όποιος δεν φυλάττει την ενότητα της Εκκλησίας, δεν εφαρμόζει τον νόμο του Θεού, αθετεί τον Θεό Πατέρα και τον Υιό και επομένως ζωή και σωτηρία δεν έχει. ~ Άγιος Κυπριανός ~

+ Εάν αποκτήσεις με κάποιον φιλία και συμβεί να πέσει σε πειρασμό πορνείας, εάν μπορείς, δος του χέρι, για να τον τραβήξεις πάνω. Εάν όμως πέσει σε αίρεση και δεν πειστεί στα λόγια σου, ώστε να επιστρέψει, γρήγορα απόκοψέ τον από σένα, μην τυχόν καθυστερώντας, πέσεις και εσύ μαζί του στον βόθρο. ~ Όσιος Θεόδωρος της Φέρμης ~

+ Όποιος επιτρέπει σε αιρετικό να μπει στο σπίτι του, για να του μιλήσει για την ορθή πίστη, βάζει μέσα τον Πονηρό και πώς μετά θα βγει από εκεί; Στους αιρετικούς δεν κάνει να μιλάς, γιατί τους δίνεις αφορμή να βλασφημούν περισσότερο τον Κύριο. ~ Άγιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν Σαλός ~

+ Όπως φοβάστε την φωτιά, έτσι να φοβάστε και την συναναστροφή σας με αιρετικούς ανθρώπους. ~ Άγιος Λουκάς ο Ιατρός ~

+ Δύσκολη είναι η έξοδος από την πλάνη (της αίρεσης). Φρουρά στέκεται στην πόρτα, πόρτα ασφαλισμένη με μεγάλη κλειδαριά και αμπάρες, πόρτα σφραγισμένη με την σφραγίδα την άσπαστη του άδη. Κλειδαριά και αμπάρες είναι η υπερηφάνεια, που βρίσκεται βαθιά κρυμμένη στην καρδιά του ανθρώπου, η κενοδοξία, που αποτελεί το κίνητρο κάθε δραστηριότητάς του, η υποκρισία και η πονηριά, με τις οποίες κατορθώνει να βάλει την μάσκα των καλών προθέσεων, της ταπεινοφροσύνης και της αγιότητας, σκεπάζοντας την υπερηφάνεια και την κενοδοξία του. Σφραγίδα άσπαστη, πάλι είναι η αποδοχή των ενεργειών της πλάνης, ως ενεργειών Θείων και ευλογημένων. ~ Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ ~

+ Έχεις δει κάποιον που να πλανιέται από ψευδοδιδασκαλίες και να χάνεται επειδή διάλεξε λάθος ασκητικούς αγώνες; Να ξέρεις ότι αυτός ακολούθησε την δική του γνώμη, το δικό του θέλημα και όχι τις διδαχές των Πατέρων. ~ Αββάς Δωρόθεος της Γάζας ~

+ Κάθε δοξασία που αλλοιώνει το Ορθόδοξο Δόγμα καλείται αίρεση, ενώ αυτός που πιστεύει στην διδασκαλία αυτή λέγεται αιρετικός. Η αίρεση χωρίζει τον άνθρωπο από τον Θεό, από την Χάρη του Αγίου Πνεύματος που πήρε στο Βάπτισμα και την καθιστά ανενεργή δηλ. την κλειδώνει. Στο βάθος της διάνοιας του νοός του αιρετικού, κατακλύζετε από δαιμόνια γι’ αυτό είναι και πολύ δύσκολο ο άνθρωπος αυτός να μετανοήσει. ~ Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα ~

+ Δεν υπάρχει πλάνη χωρίς οίηση και υπερηφάνεια. Μέσα στην πλάνη, δεν υφίσταται ούτε ίχνος ταπεινώσεως, γι’ αυτό και δεν παραδέχεται τίποτα ο πλανεμένος! Καθώς στον πεπατημένο δρόμο δεν φυτρώνει τίποτε, έτσι και στο πεπατημένο ταπεινό φρόνημα, δεν φυτρώνει καμμία πλάνη. ~ Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας ~

+ Μην ομιλείς καθόλου με τους αιρετικούς, διότι μολύνεται η καθαρή σου ψυχούλα από τα βλάσφημα λόγια τους. ~ Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής ~

+ Όσο σκαλίζουμε τις αιρέσεις, τόσο πιο πολύ βρωμάνε και όσο σκαλίζουμε την Ορθοδοξια, τόσο ευωδιάζει. ~ Γέροντας Ελπίδιος Βαγιανάκης ~

+ Να προσευχόμαστε για όλους, εκτός από τους εχθρούς του Θεού, δηλαδή τους αιρετικούς. Γι’ αυτούς καλά είναι να λέμε: «Αν θέλεις Κύριε, φώτισέ τους». ~ Γέροντας Χαράλαμπος ο Κομποσχοινάς ~

+ Ο αιρετικός είναι έξω από τη σωστική Κιβωτό (την Εκκλησία). Θα τον πνίξει ο κατακλυσμός… ~ Γέροντας Γερμανός ο Σταυροβουνιώτης ~

+ Οι Ιεχωβάδες είναι εχθροί του Χριστού και φίλοι του διαβόλου. Είναι εχθροί της Παναγίας, του Σταυρού και όλων των Αγίων. Είναι οι χειρότεροι αιρετικοί. ~ Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος ~

+ Αν επιστρέψει στην Ορθοδοξία Μασόνος, ο Θεός θα του δώσει μισθό Βασιλιά! Αν επιστρέψει Ιεχωβάς, Ευαγγελικός και άλλοι αιρετικοί, μισθό Στρατηγού ή Αξιωματικού! ~ Γέροντας Μόδεστος ~

+ Στην πλάνη (αίρεση) πέφτει κάποιος, είτε από απειρία, είτε από υπερηφάνεια. Και αν είναι από απειρία, ο Κύριος θεραπεύει γρήγορα αυτόν που πλανήθηκε. Αν όμως είναι από υπερηφάνεια, τότε θα πάσχει για πολύ καιρό η ψυχή, ωσότου μάθει την ταπείνωση και τότε θα θεραπευτεί από τον Κύριο. ~ Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ ~

+ Αίρεση είναι η λογική ερμηνεία του αποκαλυφθέντος δόγματος. Γεννήτορες των αιρέσεων είναι ο διάβολος, η υπερηφάνεια, ο εγωισμός και η άγνοια. ~ π. Αθανάσιος Μυτιληναίος ~

+ Η αίρεση διακρίνεται σε 3 τομείς:

α) η δογματική απόκλιση που αναφέρεται σε κάθε δόγμα που η Αγία Γραφή μας αποκαλύπτει

β) η ηθική απόκλιση που αναφέρεται στον ηθικό νόμο του Ευαγγελίου π.χ. να υποστηρίζουμε ότι επιτρέπονται οι προγαμιαίες σχέσεις και

γ) η κοινωνική απόκλιση που αναφέρεται στις διάφορες κοινωνικές

αντιλήψεις, περί κατανομής και απολαύσεως των υλικών αγαθών π.χ. να υποστηρίζουμε ότι ο Παράδεισος είναι στη γη με την υλιστική μορφή (φάς, πιές, γλέντα). ~ π. Αθανάσιος Μυτιληναίος ~

+ Λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στην δεύτερη του Επιστολή στίχος 10, ότι αυτός που δεν έχει την ορθή πίστη και είναι αιρετικός, μην τον βάζετε στο σπίτι σας και ούτε καλημέρα να του λέτε, διότι αυτός που τον καλημερίζει, γίνεται μέτοχος των πονηρών του έργων. Και εμείς… άφοβα λέμε ”καλημέρα” στον αιρετικό και συζητούμε μαζί του και τον φιλοξενούμε στο σπίτι μας.

Δεν πιστεύουμε στην ειδοποίηση του λόγου του Θεού, ότι δεν πρέπει να κάνουμε έτσι. Και αυτό συμβαίνει, διότι ορθολογίζουμε και λέμε: ”Μα η καλημέρα είναι του Θεού!” και βρισκόμαστε τάχα θεϊκότεροι και αγιότεροι του Θεού, διορθώνοντας τον Θεό! Δεν γνωρίζουμε οι δυστυχείς, ότι υπάρχει και η ”καλημέρα” του διαβόλου… Διότι όταν ο διάβολος πήγε στους Πρωτόπλαστους για να τους πειράξει, πήγε να τους πει μια ”καλημέρα” και κατέληξε όλη η ιστορία στο δράμα της πτώσεως των Πρωτοπλάστων… ~ π. Αθανάσιος Μυτιληναίος ~

+ Όλες οι αιρέσεις, είναι το αποτέλεσμα της ανάμιξης 2 θρησκειών: Του Χριστιανισμού και του Ιουδαϊσμού. ~ π. Αθανάσιος Μυτιληναίος ~

+ Τι είναι αίρεση; Η νοθεία της Πίστεως! Τι είναι όμως νοθεία της Πίστης; Η αθέτηση των δογμάτων; Βεβαίως και αυτό είναι νοθεία της Πίστης, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Νοθεία της Πίστης είναι και η προσπάθεια να θεωρούνται Δόγματα Πίστεως πράγματα που δεν είναι Δόγματα Πίστεως. Αν δηλαδή, θελήσει κάποιος να θεωρήσει Δόγμα Πίστεως, προϋπόθεση σωτηρίας, κάτι το δευτερεύον, έστω και καλό, τότε καθίσταται αυτομάτως αι-ρε-τι-κός! ~ π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος ~

+ Η αίρεση είναι το αποκορύφωμα του εγωισμού. ~ π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος ~

+ Η αίρεση παιδί μου, διαστρέφει την νόηση. Ο άνθρωπος όταν γίνει αιρετικός, το στραβό το βλέπει ίσιο και το ίσιο το βλέπει στραβό. Γι’ αυτό λέει ο Άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης ότι: ”Όσα των αμαρτημάτων του λογιστικού της ψυχής άπτεται μέλους, χαλεπότερα παρά των πατέρων ενομίσθη και μείζονα και επιπονώτερα”. Τα αμαρτήματα τα οποία δεν άπτονται του λογιστικού μέρους της ψυχής, αλλά του θυμικού, του επιθυμητικού, ευκολότερα θεραπεύονται. Τα αμαρτήματα όμως, τα οποία άπτονται του λογιστικού, δηλ. όσα έχουν σχέση με τον νου, την νόηση π.χ. οι αιρέσεις, είναι δυσθεράπευτα αμαρτήματα. ~ π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος ~

+ Οι άνθρωποι γενικά, πέφτουν στις αιρέσεις, εξαιτίας των επομένων περιπτώσεων:

α) Από την άγνοια δηλ. από την έλλειψη της γνώσεως του λόγου του Θεού, της Ιεράς Παραδόσεως και της διδασκαλίας των Αγίων Πατέρων, από την απάτη του διαβόλου, ο οποίος κατορθώνει να ξεγελά πολλούς Χριστιανούς με τα πάθη, με την αυτοπεποίθηση, με την απιστία κ.λ.π.

β) Από την υπερηφάνεια, η οποία δημιούργησε τις περισσότερες αιρέσεις και σχίσματα στην όλη ιστορία της Χριστιανικής Εκκλησίας

γ) Από την απόλαυση των σαρκικών παθών και

δ) από την έλλειψη αφοσιωμένων λειτουργών στην Εκκλησία του Χριστού, από την έλλειψη κατηχητικών μαθημάτων, από το ακατανόητο της Ορθοδόξου πίστεως υπό των πιστών από την επαναστατική φύση μερικών Χριστιανών, από την έλλειψη Εκκλησιαστικών βιβλίων και προσευχηταρίων, από την έλλειψη υποδειγματικής ζωής των ιερέων, από την έλλειψη πνευματικής εμπειρίας, πραότητας, επιμονής και ειδικεύσεως στην ποιμαντική των Ιερέων κ.λ.π. ~ Μοναχός Αγάπιος Λάνδος Κρήτης ~

+ Είναι πολύ αστείο, να καταπιάνονται οι Χριστιανοί με τους αιρετικούς, για να τους μεταπείσουν και να μετανοήσουν. Οι άνθρωποι αυτοί κοροϊδεύουνται από τον διάβολο και αγνούν, ότι ο διάβολος είναι μέσα στους αιρετικούς και δεν τους αφήνει να μετανοήσουν. Γι’ αυτό όταν μιλάμε με κάποιον αιρετικό, δεν μιλάμε με κάποιον πλανεμένο και άπιστο, αλλά μιλάμε με τον ίδιο τον διάβολο. Όλες οι αιρέσεις είναι κατασκεύασματα του σατανά. ~ Δημήτριος Παναγόπουλος ~

+ Έναν αιρετικό άνθρωπο ο διάβολος δεν τον πειράζει. Δεν τον βάζει επιθυμία χρήματος, γυναίκας, κόσμου κ.ά. για να φαίνεται ”άγιος” στα μάτια του κόσμου, ώστε να μπορεί να πλανέσει, όσο το δυνατόν περισσότερους στην αίρεση του. Έτσι ακούς πολλούς αιρετικούς να λένε, ότι από τη στιγμή που μπήκαν σε μια αίρεση, μπόρεσαν να κόψουν κάποια πάθη τους π.χ. χαρτοπαιξία, κάπνισμα, πορνεία κ.ά. Εμ, έτσι είναι. Γίνανε αιρετικοί και δεν τους πολεμάει άλλο ο διάβολος με τα πάθη τους. Γιατί άμα είσαι αιρετικός, δεν είναι ανάγκη να είσαι για παράδειγμα και πόρνος, αφού η αίρεση αρκεί να σε κολάσει. Και εμφανίζεται αυτός στον κόσμο ως άγγελος, ως αρνάκι, ενώ στην ουσία είναι ένας αρνητής της πίστεως και του Χριστού και είναι από τώρα κολασμένος. ~ Δημήτριος Παναγόπουλος ~

+ Αίρεση είναι η διαστροφή του Θείου Νόμου και των Θείων Γραφών. Αιρετικός σημαίνει, ότι βρίσκομαι έξω από την Εκκλησία του Χριστού. ~ Δημήτριος Παναγόπουλος ~

+ Αίρεση είναι η κακόδοξη και η διεφθαρμένη γνώμη πεπλανημένου ανθρώπου στα θέματα της πίστεως.

+ Η επικοινωνία και η συναναστροφή με αιρετικούς, θεωρείται πνευματική πορνεία.

92) Η αίρεση χωρίζει τον άνθρωπο από τον Θεό
Θέλοντας να βεβαιωθούν οι Γέροντες, αν πραγματικά ήταν τόσο ταπεινός και πράος ο Αββάς Αγάθων, όσο τουλάχιστον φημιζόταν, πήγαν μια μέρα τάχα θυμωμένοι στο κελλί του και του φώναξαν:

– Εσύ είσαι ο Αγάθων, ο φαύλος και υπερήφανος;

– Ναι, Πατέρες μου, τέτοιος είμαι, αποκρίθηκε εκείνος, χωρίς καν να ταραχθεί.

– Και τολμάς να φλυαρείς και να κατακρίνεις τους αδελφούς; εξακολούθησαν οι άλλοι.

– Δίκιο έχετε, αλλά παρακαλέστε τον Θεό να μ’ ελεήσει, είπε πάλι ο ταπεινός Αγάθων.

– Και δεν φτάνουν όλα αυτά, έγινες τώρα και αιρετικός.

– Α, όχι, αιρετικός δεν είμαι! ύψωσε ζωηρά τη φωνή ο Αββάς, προς μεγάλη έκπληξη των ανακριτών του.

– Για εξήγησέ μας, Αγάθων, του είπαν χαμογελώντας οι Γέροντες, γιατί

δέχτηκες ευχαρίστως όλες τις άλλες κατηγορίες και τούτη την τελευταία δεν θέλησες να την παραδεχτείς;

– Καλό είναι για την ψυχή μου και ούτε κανένα βλάπτει, να με νομίζουν οι άλλοι φαύλο και φλύαρο, υπερήφανο και φιλοκατήγορο, αποκρίθηκε ο Όσιος. Αλλά να με νομίζουν αιρετικό, ζημιώνονται, αλλά και μένα χωρίζουν από τον Κύριό μου.

Οι Γέροντες θαύμασαν τη διάκρισή του και παραδέχτηκαν πως είχε δίκιο.

+++

93) Ο άρτος των αιρετικών μετατράπηκε σε πέτρα μέσα στο στόμα
της!
Στην εποχή του Ιερού Χρυσοστόμου (4ος αιώνας) ζούσε κάποιος πλούσιος, που ανήκε μαζί με τη γυναίκα του, στην αίρεση του Μακεδονίου.

Κάποτε, ακούγοντας τη διδαχή του Αγίου, μετανόησε και επέστρεψε στην αλήθεια της μιας, αγίας, καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας.

Η γυναίκα του όμως, ενώ με το στόμα ομολογούσε την πίστη της στο Ορθόδοξο δόγμα, με την καρδιά της ακολουθούσε την αίρεση. Σε μία μεγάλη γιορτή λοιπόν της Εκκλησίας, που συνήθιζαν να Κοινωνούν πολλοί Χριστιανοί, συνέβη το εξής περιστατικό:

Η γυναίκα του πλουσίου πήγε κρυφά στους ιερείς των αιρετικών για να κοινωνήσει.

Δεν κοινώνησε όμως, αλλά αφού πήρε στα χέρι της τον άρτο τον έδωσε κρυφά στη δούλη της να τον φυλάξει, χωρίς κανείς άλλος να αντιληφθεί κανείς αυτό που έκανε.

Όταν αργότερα γινόταν η Θεία Λειτουργία των Ορθοδόξων, η γυναίκα πήγε φανερά με τον άνδρα της στην Εκκλησία για να Κοινωνήσει.

Σαν ήρθε η σειρά της, πήρε τον Άγιο Άρτο από το χέρι του Ιερού Χρυσοστόμου, αλλά δεν τον έβαλε στο στόμα της και μετάλαβε κρυφά τον άρτο των αιρετικών.

Αμέσως όμως συγκλονίστηκε από ένα θαύμα: Ο άρτος των αιρετικών μετατράπηκε σε πέτρα μέσα στο στόμα της!

Η γυναίκα φοβήθηκε και με δυνατή φωνή διηγήθηκε σ’ όλους το περιστατικό και πίστεψε ολόψυχα στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος τοποθέτησε την πέτρα εκείνη στο σκευοφυλάκιο, για να θυμίζει το θαύμα.

+++

94) Οι διαφορές
Κάποιος ρώτησε κάποτε τον Άγιο Παϊσιο:

– Γέροντα, ποιά είναι η διαφορά μεταξύ Ορθόδοξων και Καθολικών; Ο Άγιος Παϊσιος έδειξε το κελί του και είπε:

– Το βλέπεις αυτό το κτίριο;

– Το βλέπω.

– Αν βγάλουμε τη λάσπη που υπάρχει, δεν θα στηρίζονται οι πέτρες μεταξύ τους. Αυτό κάνουν οι Καθολικοί. Έβγαλαν το στήριγμα και αποσταθεροποίησαν το οικοδόμημα της Εκκλησίας.

– Τι γίνεται, Γέροντα, με τους Προτεστάντες;

– Α! Αυτοί είναι πιο έξυπνοι. Έβγαλαν και τα πετραδάκια που υπάρχουν και προσπαθούν να σταθεροποιήσουν τις μεγάλες πέτρες μεταξύ τους. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει κανένα οικοδόμημα!

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.