Ἔρχουμαι νά σᾶς μιλήσω γιά τό σταυρωμένο Χριστό, φώναξε στό πλῆθος, κι ἄς τό μάθουν μιά γιά πάντα οἱ δυνατοί καί οἱ ἄθεοι πώς ἡ ψυχή μου δέν κιοτεύει στίς φοβέρες τους.

Βλέπω ὁλοκάθαρα πώς ἔχουνε ξετσιπωθεῖ κι ἔχουν καλέσει τόν ἴδιο τόν ἀρχισατανᾶ μ᾿ ὅλα του τά δαιμονικά νά βοηθήσει τούς ἄνομους σκοπούς τους, καί βλέπω πώς τό βασίλειο τῆς κόλασης ἔχει ὑπογράψει συμμαχία μαζί τους γιά ν᾿ ἀφανίσουν τή σπορά τοῦ Χριστοῦ.
Ὁ λόγος ὅμως τοῦ Θεοῦ δέν δένεται καί λαθεύονται ὅσοι νομίζουνε πώς ἄν μέ φυλακώσουνε, ἤ ἄν μέ καθαρίσουνε, θά δέσουνε τό λόγο τοῦ Κυρίου.
Ἐγώ εἶμαι γέροντας κι ἀργά ἤ γρήγορα θά φύγω γιά νά δώσω λόγο στόν πλάστη μου καί κριτή μου γιά τά κρίματά μου, ὥστε τίποτα δέ θά κερδίσουνε φιμώνοντας τό δικό μου στόμα.Αὐτοί ὅμως, ὅπως καί νάρθουν τά πράγματα, θά πᾶνε κατά διαβόλου καί τό πιό φριχτό εἶναι ὅτι σέρνουνε στίς ἁμαρτωλές καρότσες τους ὁλάκαιρο τό ἔθνος, ἐσᾶς τόν τίμιο καί δουλευτή λαό.

άγιος Χριστόφορος Παπουλάκος

Σᾶς ξεγελοῦνε μέ ταξίματα πού δέν τάχετε χρεία, γιατί εἶν᾿ ἀνήμποροι νά σᾶς μιλήσουνε τή γλῶσσα τῆς ἀλήθειας.
Δέν ἔχουνε τή δύναμη νά σᾶς φρονηματίσουνε, γιατί ἡ ζωή ἡ δικιά τους εἶναι βουτηγμένη στήν κοπριά. Εἶν᾿ ἀνήμποροι νά γειάνουν τίς πληγές σας, γιατί οἱ πληγές ἑνός λαοῦ δέν γιατρεύονται ἄν ὅλοι οἱ πολῖτες, πού εἶναι τό ἀρρωστημένο κορμί, δέ θελήσουν καί δέ βοηθήσουν γιά τή γιατρειά. Ὅλοι σας εἶστε βουτημένοι στήν ἁμαρτία, ὅλοι σας ἔχετε κλέψει, ὅλοι σας ἔχετε ψευτίσει, ὅλοι σας ἔχετε πιθυμήσει τή γυναίκα τοῦ γείτονα ἤ τοῦ ξένου, ὅλοι σας ἔχετε μοιχέψει μέ τό νοῦ καί μέ τήν πράξη, ὅλη σας ἔχετε ἀδικήσει κι ὅλοι σας ἔχετε κλείσει σατανικά τά μάτια στίς πληγές τοῦ ἀδελφοῦ σας καί τ᾿ αὐτιά σας στό βόγγο τῶν ἄρρωστων καί τοῦ κυνηγημένου.

όσιος Χριστόφορος Παπουλάκος

Κοντολογίς, ὅλοι σας εἶστε φονιάδες, γιατί οὕλα τοῦτα τά κρίματα εἶναι μιλιούνια καρφιά πού μπήγετε καθημερινά στό πανάχραντο κορμί τοῦ Χριστοῦ καί Σωτήρα μας.
Συνηθίσαμε νά φορτώνουμε στή ράχη τῶν Ἑβραίων καί τοῦ Πιλάτου τό σταύρωμα τοῦ Σωτήρα, ὅταν ἐμεῖς, πού καμωνόμαστε τούς Χριστιανούς, ἀνοίγουμε καθημερινά πληγές στό κορμί του.
Ποιός ὅμως ἀπ᾿ τούς ἀρχόντους πού μᾶς κυβερνᾶνε ἔχει τή δύναμη νά σηκώσει τό ροῦχο σας καί νά φανερώσει στά ἴδια σας τά μάτια τίς πληγές σας; Κανένας.
Γιατί εἶναι οἱ ἴδιοι βρώμικοι καί λωβιασμένοι, αἰσχροί καί ἄτιμοι καί γιομάτοι τόσο ἔμπυο, πού ὁ καθένας θά τούς ἔλεγε κατάμουτρα γιατρούς ἀνήμπορους νά γιατρέψουν τίς ξένες πληγές, ἀφοῦ δέν μποροῦν νά γιατρέψουν τίς δικές τους. Ζυμωμένοι στήν ψευτιά, λαχανιάζουνε ἀναμεταξύ τους, πῶς θά ξεπεράσει ὁ ἕνας τόν ἄλλον στό κρίμα.

Κι ὄντας τέτοιοι, ὁρμηνεύουνε τό λαό καί κανονίζουνε μέ νόμους πῶς νά κυβερνηθεῖ τό μυαλό καί ἡ ψυχή τῶν παιδιῶν μας. Αὐτοί πού προδίνουνε ὁλιμερίς τό στεφάνι τους καί ξεδιάντροπα γυρίζουν μέ παλακίδες, αὐτοί πού ἔχουνε κάνει νόμο καί κανόνα τήν ξεδιαντροπιά τήν πορνεία καί τήν αἰσχρότητα, μιλᾶνε γιά νόμο καί γ᾿ ἀλήθεια.
Ἀντίς νά καθαριστοῦνε οἱ ἴδιοι καί σιγά σιγά καί φρόνιμα, μέ τό παράδειγμα τῆς καθαρῆς ζωῆς τους καί μέ τά λόγια τοῦ Χριστοῦ, νά πασχίσουν νά γιατρέψουν τίς πληγές σας, πιχειροῦν νά σᾶς ξιπάσουν μέ πλουμίδια πού ξεγελοῦν ἀλλά δέν καλυτερεύουν τή ζωή σας….

Καραγιάννης Ανδρέας

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.